Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Μανώλη Γεωργίου Κρανιδιώτη, Αρ. Αγωγής: 2051/05., 14 Οκτωβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A86 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Τ.Καρακάννα, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 2051/
- Μεταξύ: Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, Εναγόντων, και Μανώλη Γεωργίου Κρανιδιώτη, Εναγομένου. 14 Οκτωβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: Ο κ. Μ.Μιχαήλ για κ. Τριανταφυλλίδη. Για τον εναγόμενο: Ο κ. Α.Ποιητής. A Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες είναι νομικό πρόσωπο, δημοσίου δικαίου, στο οποίο έχει ανατεθεί, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου η διοίκηση, διαχείριση, εκμετάλλευση και λειτουργία της μαρίνας Λάρνακας. Ο εναγόμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο και εξακολουθεί να είναι μηχανικός σκαφών. Τη 13.1.95 οι διάδικοι υπέγραψαν συμφωνία, δυνάμει της οποίας οι ενάγοντες παρεχώρησαν άδεια χρήσης και εκμετάλλευσης στον εναγόμενο, κατά αποκλειστικότητα, της νηοδόχου που βρίσκεται στη μαρίνα Λάρνακας, για την εγκατάσταση και λειτουργία συνεργείου ανέλκυσης/καθέλκυσης σκαφών, όπως επίσης και του υποστατικού, που βρισκόταν στο χώρο, εμβαδού 200 τ.μ. Ο εναγόμενος είχε επίσης δικαίωμα χρήσης του χώρου "slip way" της μαρίνας και να προσφέρει υπηρεσίες συνεργείου συντήρησης/επισκευής σκαφών, όχι όμως κατά αποκλειστικότητα. Η άδεια χρήσης άρχιζε τη 16.1.95 και έληγε τη 15.1.96, ανανεώθηκε όμως εκ συμφώνου μέχρι τη 31.12.
- Τα πληρωτέα δικαιώματα ήσαν για την περίοδο χρήσεως που συμφωνήθηκε αρχικά, δηλαδή για ένα έτος, Λ.Κ.21.
- Την 21.10.97 οι ενάγοντες απέστειλαν επιστολή στον εναγόμενο με την οποία τον καλούσαν όπως παραδώσει ελεύθερη τη κατοχή και χρήση της νηοδόχου και του υποστατικού. Η χρήσης της νηοδόχου και του υποστατικού είχε παραχωρηθεί, μετά από προσφορά στους C.N.C.P. Car and Boat Park Ltd. και Νίκο Αθηνοδώρου, για την περίοδο 1.1.98 μέχρι 31.12.99, έναντι του ποσού των ΛΚ 2.755 μηνιαίως. Την 17.2.98 οι ενάγοντες εξαργύρωσαν την τραπεζική εγγύηση, που τους είχε παραχωρήσει ο εναγόμενος, για την πιστή τήρηση των όρων της συμφωνίας. Ο εναγόμενος κατεχώρησε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας με την οποίαν αμφισβήτησε τη νομιμότητα της πιο πάνω πράξης και ζήτησε επιστροφή του ποσού της εγγυητικής. Το Δικαστήριο με απόφαση του, ημερομηνίας 22.4.05, αποφάσισε ότι η είσπραξη της εγγυητικής από τους ενάγοντες ήταν παράνομη και διέταξε την επιστροφή του πιο πάνω ποσού στον εναγόμενο. Τα πιο πάνω γεγονότα είναι παραδεκτά και από τα δύο μέρη, εκείνο που αμφισβητείται είναι κατά πόσο ο εναγόμενος συνεχίζει να χρησιμοποιεί τη νηοδόχο και το υποστατικό που βρίσκεται στο χώρο, μέχρι σήμερα, ως είναι η θέση των εναγόντων ή την έχει εγκαταλείψει, ως είναι η θέση του εναγομένου. Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου όπως ο εναγόμενος παραδώσει τη χρήσιν του υποστατικού, συνολικού εμβαδού 200 τ.μ., να παύσει να παρεμποδίζει την χρήσιν της νηοδόχου και του χώρου slip way και να μετακινήσει τους δύο γερανούς που βρίσκονται εκεί. Αξιώνουν επίσης αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.66.120, για την περίοδο 1.1.98 μέχρι 31.12.99, που ο εναγόμενος κατείχε παράνομα το ακίνητο και αποζημιώσεις για τις ζημιές που υφίστανται καθημερινά, λόγω της παράνομης χρήσης της νηοδόχου και του υποστατικού, ήτοι από 1.1.00 μέχρι παραδόσεως σε αυτούς της ελεύθερης κατοχής του χώρου. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται μεταξύ άλλων, ότι η άδεια χρήσης της νηοδόχου παραχωρήθηκε, στην εταιρεία C.N.C.P. Car and Boat Parks Ltd. και στον Νίκο Αθηνοδώρου, μετά από προσφορά. Η άδεια χρήσης κάλυπτε τη χρονική περίοδο 1.1.98 μέχρι 31.12.
- Ο εναγόμενος, σύμφωνα πάντα με τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων, συνέχισε και μετά τη λήξη της άδειας χρήσης που του παραχωρήθηκε, να κατέχει και να χρησιμοποιεί τόσο τη νηοδόχο όσο και το χώρο slip way και το υποστατικό των 200 τ.μ. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατάθεσαν τρεις συνολικά μάρτυρες, δύο εκ μέρους των εναγόντων, ο Ανδρέας Διονυσίου και ο Μιχάλης Φιλής και ο εναγόμενος, εκ μέρους της υπεράσπισης. Ο μάρτυρας, Ανδρέας Διονυσίου, εργαζόταν στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού. Ο μάρτυρας υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του γραπτή δήλωση, που ας σημειωθεί είναι πιστή αντιγραφή των λεπτομερειών της Εκθεσης Απαίτησης. Ο πιο πάνω μάρτυρας ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι την 31.12.97, οι ενάγοντες ζήτησαν από τον εναγόμενο όπως παραδώσει ελεύθερη την κατοχή και χρήση της νηοδόχου και του επίδικου υποστατικού, αυτός όμως αρνήθηκε να το πράξει και συνεχίζει να κατέχει τους πιο πάνω χώρους, παράνομα, μέχρι σήμερα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι κατά την περίοδο 1998 - 1999 η νηοδόχη χρησιμοποιείτο από την εταιρεία C.N.C.P. Car and Boat Park Ltd., προς όφελος της οποίας είχε κατακυρωθεί η προσφορά. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε επίσης ότι το δικαίωμα χρήσης που υποχρεούτο ο εναγόμενος να καταβάλει στους ενάγοντες ήταν, μέχρι τη 31.12.97, Λ.Κ.1.845.17 μηνιαίως, ενώ το δικαίωμα που θα κατέβαλλαν οι νέοι αδειούχοι μέχρι την 31.12.99 θα ήταν Λ.Κ.2.755 μηνιαίως. Ενόψει τούτου οι ενάγοντες, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, δικαιούνται ως αποζημιώσεις για την περίοδο από 1.1.98 μέχρι 31.12.99, το ποσό των Λ.Κ.66.120, πλέον τόκους, ως επίσης και αποζημιώσεις για τη περίοδο από 1.1.2000 μέχρι παραδόσεως του επιδίκου χώρου. Ο Μιχάλης Φιλής ήταν υπάλληλος των εναγόντων, εργάσθηκε στη μαρίνα Λάρνακας κατά την περίοδο 27.9.76 μέχρι 1.12.2002 ως απλός υπάλληλος και από την 1.8.07 μέχρι σήμερα, ως υπεύθυνος του χώρου. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε και αυτός ότι ο εναγόμενος ουδέποτε εγκατέλειψε τον επίδικο χώρο, ενόψει τούτου η συμφωνία μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας C.N.C.P. Car and Boat Parks ουδέποτε «ενεργοποιήθηκε», όπως είπε χαρακτηριστικά. Οι τελευταίοι εισήλθαν στο χώρο της μαρίνας αλλά δεν κατέβαλαν οποιονδήποτε ποσό, κατείχαν το χώρο ταυτόχρονα με τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος, σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα, τον πληροφόρησε προφορικά ότι ενοικίασε το γερανό του, που εξακολουθούσε να βρίσκεται στη μαρίνα Λάρνακας, σε κάποια Αλεξία Σοφοκλέους. Ο εναγόμενος καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη νηοδόχο την 5.3.98, «εξεδιώχθη», όπως είπε χαρακτηριστικά, από τον Καριόλου που ήταν τότε υπεύθυνος του χώρου και την αστυνομία. «Επανήλθε» στο χώρο το 2000, όταν έληξε το συμβόλαιο των εναγόντων με τη C.N.C.P. Car Parks Ltd.. Ο εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει καθότι υπάρχει δεδικασμένο, τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή είχαν ήδη εγερθεί στις αγωγές ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού και Μανώλη Κρανιδιώτου 165/98 και Μανώλης Κρανιδιώτης και Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού 1070/
- Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχουν αμφισβητηθεί προκύπτει ότι η αγωγή 65/98, ανωτέρω, αποσύρθηκε καθότι η απαίτηση ήταν η ίδια με την ανταπαίτηση στην αγωγή 1070/
- Ο Μανώλης Κρανιδιώτης, εναγόμενος στην παρούσα αγωγή, αξίωνε από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, στα πλαίσια της αγωγής 1070/98, διάταγμα παράδοσης της κατοχής του επιδίκου χώρου, επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.21.250, που είχαν εισπράξει οι εναγόμενοι από την εξαργύρωση της εγγύησης, όπως επίσης και αποζημιώσεις για περαιτέρω ζημιές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Οι εναγόμενοι με την ανταπαίτηση τους ζητούσαν διάταγμα του Δικαστηρίου όπως ο ενάγοντας, δηλαδή ο Μανώλης Κρανιδιώτης, παραδώσει τη χρήση του επιδίκου χώρου και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Το Δικαστήριο που εκδίκασε την πιο πάνω αγωγή απέρριψε την αξίωση του ενάγοντα Μανώλη Κρανιδιώτη για διάταγμα παράδοσης του επιδίκου χώρου και για καταβολή αποζημιώσεων, διέταξε όμως την επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.21.250 στον ενάγοντα καθότι η είσπραξη της εγγυητικής ήταν παράνομη. Σε σχέση με την ανταπαίτηση το Δικαστήριο επεσήμανε στην απόφαση του, η οποία κατατέθηκε ενώπιον μου, ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν προσφέρει μαρτυρία ότι ο ενάγοντας βρισκόταν στον επίδικο χώρο, ο ενάγοντας εξεβλήθη από το χώρο την 5.3.98, ως αναγράφεται χαρακτηριστικά στην απόφαση και συνεπώς δεν δικαιολογείτο η έκδοση διατάγματος παράδοσης του ακινήτου και η επιδίκαση αποζημιώσεων. Ενόψει των πιο πάνω γεγονότων, καταλήγω ότι η αξίωση των εναγομένων για καταβολή αποζημιώσεων, ύψους Λ.Κ.66.120, για την περίοδο 31.12.97 μέχρι 31.12.99, αποτελεί δεδικασμένο καθότι το θέμα αυτό εξετάστηκε και αποφασίστηκε στα πλαίσια της αγωγής 1070/
- Σε σχέση όμως με το διάταγμα παράδοσης της χρήσης του επιδίκου υποστατικού επισημαίνω ότι το θέμα αυτό μπορεί να εξετασθεί από το Δικαστήριο καθότι η παράνομη επέμβαση, σύμφωνα πάντα με τους ενάγοντες, συνεχίζει μέχρι σήμερα. Κατά πόσο ο εναγόμενος κατείχε τον επίδικο χώρο παράνομα από την 22.4.05, ημέραν έκδοσης της απόφασης στην αγωγή 1070/98, μέχρι σήμερα, δεν αποτελεί δεδικασμένο καθότι πρόκειται για γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση της απόφασης. Ενόψει των πιο πάνω, το μόνο θέμα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει και να εξετάσει είναι κατά πόσο ο εναγόμενος κατείχε τον επίδικο χώρο ήτοι τη νηοδόχο και το υποστατικό κατά την περίοδο 22.4.05 μέχρι σήμερα. Οι μάρτυρες των εναγόντων Μιχάλης Φιλής και Ανδρέας Διονυσίου ισχυρίσθηκαν, χωρίς όμως να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία προς υποστήριξη του ισχυρισμούς τους, ότι ο εναγόμενος κατέχει μέχρι σήμερα το υποστατικό. Η γραπτή δήλωση του Ανδρέα Διονυσίου, ως αναφέρω και πιο πάνω, ήταν πιστή αντιγραφή των λεπτομερειών της Εκθεσης Απαίτησης ενώ σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του παραδέχθηκε ότι «όλα όσα ανέφερα τα εγνώριζα με βάση τα έγγραφα, τους φακέλους και όλα τα σχετικά που έχουν σχέση». Ενόψει των πιο πάνω καμιά βαρύτητα μπορεί να δοθεί στη μαρτυρία του. Καμιά βαρύτητα μπορεί να δοθεί και στη μαρτυρία του Μιχάλη Φιλή. Ο Μιχάλης Φιλής δεν αναφέρθηκε σε οποιονδήποτε γεγονός για τεκμηρίωση της θέσης του ότι ο εναγόμενος κατείχε τον επίδικο χώρο, ενώ αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι δεν ήταν καλός γνώστης των γεγονότων καθότι υπεύθυνος της μαρίνας τότε δεν ήταν ο ίδιος, αλλά ο κ. Καριόλου. Ο εναγόμενος, κατά την κυρίως εξέταση του είπε μεταξύ άλλων, ότι «επανήλθε στη μαρίνα το 2000», δεν έδωσε όμως περαιτέρω διευκρινήσεις ούτε και αντεξετάσθηκε επί του συγκεκριμένου σημείου. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε είναι δεκτική πολλών και διαφορετικών ερμηνειών. Η λέξη «επανέρχομαι» δεν είναι συνώνυμη της λέξης «κατέχω». Και αν ακόμη υποθέσω ότι η συγκεκριμένη λέξη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, χρησιμοποιήθηκε υπό αυτή την έννοια, δεν εξυπακούεται ότι η κατοχή ήταν διαρκείας. Η χρονική διάρκεια της κατοχής δεν έχει διευκρινιστεί, η κατοχή θα μπορούσε να ήταν για λίγες ώρες, μέρες, εβδομάδες, μήνες και ή χρόνια. Η πιο πάνω δήλωση, από μόνη της, δεν ισοδυναμεί με παραδοχή του εναγόμενου ότι από 22.4.05 μέχρι σήμερα, κατέχει τον επίδικο χώρο. Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει την αξίωση τους εναντίον του εναγομένου. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τ.Καρακάννα, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο