ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ κ.α. ν. Μιχάλη Ιωαννίδη κ.α., Αρ. Αγ. 2398/08, 24.10.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A93 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 2398/08 Μεταξύ:
- α) ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ β) ΠΑΝΙΚΚΟΥ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ αμφότεροι υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέφανου Πελεκάνου Εναγόντων - αιτητών -και-
- Μιχάλη Ιωαννίδη και άλλοι Εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση __________________ Ημερομηνία: 24.10.2008 Μονομερής αίτηση ημερομηνίας: 22.10.2008 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Τσαρδελλής. Ενάγων: κ. Ε. Πελεκάνος, παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι η θέση των εναγόντων, διαχειριστών της περιουσίας του Στέφανου Πελεκάνου, ότι ο τελευταίος είχε αγοράσει στις 19.2.1954 ένα ακίνητο από τρία πρόσωπα που δεν ήταν τότε εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες. Είναι ακόμα η θέση τους ότι η μεταβίβαση θα γινόταν μετά την πλήρη εξόφληση του τιμήματος πώλησης, αλλά παρά το ότι το τίμημα εξοφλήθηκε, το ακίνητο δεν μεταβιβάστηκε ποτέ στο όνομα του Στέφανου Πελεκάνου, ο οποίος όμως από τότε μέχρι το θάνατο του το 1983, είχε αποκλειστική κατοχή και από το 1983 μέχρι σήμερα κατοχή έχουν οι κληρονόμοι του. Το 1970 το κτήμα ενεγράφη επ΄ ονόματι των τριών, ως άνω, πωλητών και, κατά τον ισχυρισμό των εναγόντων, είχε τότε γίνει ειδική σημείωση στο φάκελο του Κτηματολογίου ότι το ακίνητο πωλήθηκε και κατείχετο νόμιμα από τον Στέφανο Πελεκάνο. Στα χρόνια που ακολούθησαν άλλαξαν οι αρχικοί ιδιοκτήτες. Με την παρούσα αγωγή που καταχωρίστηκε στις 22.10.2008 οι ενάγοντες ζητούν από τους διαχειριστές των περιουσιών των αρχικών ιδιοκτητών, και από τους διαδόχους των αρχικών ιδιοκτητών μεταβίβαση και εγγραφή επ΄ ονόματι τους του ακινήτου δυνάμει καταπιστεύματος ή αποζημιώσεις. Με την παρούσα δε αίτηση ζητούν διάταγμα απαγορευτικό οποιασδήποτε πώλησης κ.λ.π. της περιουσίας ως και διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται μια πώληση δια δημοσίου πλειστηριασμού που είναι ορισμένη στις 26.10.
- Ως ανεπανόρθωτη ζημία επικαλούνται οι αιτητές το γεγονός ότι εάν προχωρήσει ο πλειστηριασμός, η αγωγή τους θα καταστεί άνευ αντικειμένου, αφού εκείνο που ζητούν είναι διάταγμα εγγραφής και μεταβίβασης. Επί αυτής της αναφοράς το Δικαστήριο έθεσε το ερώτημα στον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγόντων κατά πόσο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης θα μπορούσαν να πετύχουν στο τέλος τέτοια θεραπεία ή κατά πόσο θα είναι ζήτημα αποζημιώσεων. Ο κ. Τσαρδελλής απάντησε ότι δικαίωμα για εγγραφή μπορεί να προκύψει μέσα από καταπίστευμα και παρέπεμψε σε αριθμό αποφάσεων[1]. Το ερώτημα για την τελική θεραπεία δεν τίθεται βέβαια παρά στα περιορισμένα πλαίσια της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας και υπό τον τρόπο που εξηγήθηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557. Αλλά έστω και έτσι, παρά το ότι έθεσα το ερώτημα στον κ. Τσαρδελλή, δεν θεωρώ σκόπιμο, αλλ΄ ούτε είναι αναγκαίο, να επεκταθώ επί του θέματος τούτου τώρα, για τις ανάγκες και μόνο της ενδιάμεσης αίτησης χωρίς να έχω τις πλήρεις θέσεις και των δύο πλευρών. Θα ήθελα μόνο να υποδείξω τα όσα ελέχθηκαν στην υπόθεση Χριστοφόρου v. Χριστοφόρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1551, 1565 - 1566, όπου εξηγείται η υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) και ειδικότερα η αρχή της υπόθεσης εκείνης ότι "η ύπαρξη εξ επαγωγής εμπιστεύματος δεν μπορεί, στην Κύπρο, να δημιουργήσει δικαίωμα ιδιοκτησίας, εκτός αν υπάρχει συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου Κεφ. 232 ...". Εξηγήθηκε λοιπόν στην υπόθεση Χριστοφόρου ότι αυτά ισχύουν σε σχέση με μια ζωντανή συμβατική υποχρέωση της οποίας επιχειρείται η ειδική εκτέλεση σε αντιδιαστολή με εκείνες τις περιπτώσεις που δημιουργείται καταπίστευμα έξω από τη σχέση πωλητή και αγοραστή. Στην πρώτη κατηγορία εμπίπτει και η περίπτωση της υπόθεσης Δρυάδης v. Καλησπέρας
(1998)1 Α.Α.Δ. 881. Ως άνω, δεν θα επεκταθώ περαιτέρω αλλά προχώρησα στη γενική αυτή αναφορά ως δείγμα της νομικής πτυχής της υπόθεσης για την οποία θα ήταν αναμενόμενο, όχι μόνο ως ζήτημα φυσικής δικαιοσύνης, να ακουστεί και η άλλη πλευρά. Η άλλη πλευρά όμως δεν είναι ενώπιον του δικαστηρίου γιατί η αίτηση έγινε χωρίς ειδοποίηση. Σε τέτοια περίπτωση το κατεπείγον του πράγματος αποτελεί και δικαιοδοτικό όρο. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ.
- Εν προκειμένω, ως κατεπείγον οι αιτητές επικαλούνται το γεγονός ότι ο πλειστηριασμός είναι ορισμένος την Κυριακή, 26.10.
- Κάτι που πληροφορήθηκαν, όπως ισχυρίζονται, από δημοσίευση σε εφημερίδα ημερομηνίας 19.10.
- Όμως από την ένορκη δήλωση προκύπτει ότι οι ενέργειες των εναγομένων ώστε να πωληθεί το ακίνητο με δημόσιο πλειστηριασμό περιήλθε εις γνώση των αιτητών τον Μάρτιο - Απρίλιο του
- Μάλιστα στις 23.3.2008 είχε γίνει και πάλι προσπάθεια πώλησης του κτήματος δια δημοσίου πλειστηριασμού η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε αφού δεν υπήρχε ενδιαφερόμενος αγοραστής. Ακολούθησε αλληλογραφία στα πλαίσια της οποίας εξαρχής, ήδη από τις 8.4.2008, ήταν σαφής η αρνητική στάση των εναγομένων οι οποίοι μάλιστα αρνήθηκαν ακόμα και την ύπαρξη της κατ΄ ισχυρισμόν συμφωνίας. Παρά ταύτα και παρά το ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ως άνω εδώ και μήνες τις προσπάθειες για πώληση του κτήματος καταχώρησαν την παρούσα αίτηση στις 22.10.2008 όχι μόνο μονομερώς αλλά και χωρίς πρακτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να δώσει οδηγίες για να ειδοποιηθεί η άλλη πλευρά εφόσον, ως άνω, ο πλειστηριασμός είναι ορισμένος στις 26.10.2008 και άρα εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να ακουστεί η αίτηση ως αίτηση δια κλήσεως. Το κατεπείγον πρέπει να κρίνεται και υπό το φως των ενεργειών ή παραλείψεων του αιτητή, ο οποίος δεν είναι επιτρεπτό να αφήνει τα πράγματα μέχρι την τελευταία στιγμή για να επικαλείται ακολούθως το κατεπείγον της κατάστασης ως στοιχείο που παρέχει δικαιοδοσία στο δικαστήριο να παρέμβει χωρίς να λάβει γνώση η άλλη πλευρά, κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Θεωρώντας έτσι τα πράγματα, δεν θεωρώ ότι στοιχειοθετείται το στοιχείο του κατεπείγοντος υπό τη νομική έννοια του δικαιοδοτικού όρου. Υπήρχε χρόνος και θα έπρεπε να ακουστεί η άλλη πλευρά ως προς τις νομικές πτυχές που υπάρχουν αλλά και ως προς τις συνέπειες που θα είχε τυχόν ακύρωση του πλειστηριασμού στα συμφέροντα τους. Ολοκλήρωση του πλειστηριασμού βέβαια ενδέχεται να επηρεάσει τα συμφέροντα των εναγόντων, αν όντως στο τέλος θα φανεί πως θα δικαιούνται αυτό τούτο το κτήμα. Όμως εφόσον διαπιστώνεται, κατ΄ ουσία, έλλειψη δικαιοδοσίας, δεν θα εξετάσω ούτε, ως άνω, τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 ούτε οποιοδήποτε ζήτημα εξισορρόπησης των ενδεχομένων κινδύνων. Για τους παραπάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ....................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Πολιτικές Εφέσεις 11776, 11777, 11778, Χριστοφόρου v. Χριστοφόρου
(1998), 1 Α.Α.Δ. 1551, Πίριλλος v. Κανάρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 1153, Κληρίδης v. Σταυρίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 521. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο