← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΟΥΗΣ ν. ΧΑΡΙΤΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2977/04, 29  Οκτωβρίου, 2008

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΟΥΗΣ ν. ΧΑΡΙΤΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2977/04, 29 Οκτωβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2977/04 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΟΥΗΣ Ενάγων -και- ΧΑΡΙΤΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένη __________________________________ Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Στ. Χαραλάμπους με κ. Γρ. Καραπατάκη Για Εναγομένη: κ. Αντ. Ανδρέου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή, ο Ενάγων αξιεί κατά της Εναγομένης: (Α) Ειδική Εκτέλεση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 2/6/03 το οποίο καταχώρισε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας και φέρει αρ. Π.Ε. 695/03, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ.
  2. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εγγραφή των 5/13 μεριδίων του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7000 του χωρίου Πύλα στο όνομα του Ενάγοντα, αφού καταβάλει αυθημερόν το υπόλοιπο των £100.000 καθώς και τα μεταβιβαστικά. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως ο Ενάγων πληρώσει οποιουσδήποτε τυχόν φόρους οφείλει η Εναγομένη προς το Κράτος ή άλλη αρμόδια αρχή από το ποσό των £100.000, για να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση του ακινήτου και να της καταβάλει το υπόλοιπο. Διαζευκτικά: (Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγομένη να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για το διαχωρισμό του ακινήτου μέσα σε τακτή προθεσμία ή να διορίσει τον Αιμίλιο Θεοδούλου και/ή οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο πρόσωπο κατά την κρίση του Δικαστηρίου, με εξουσιοδότηση να προβεί σε όλες τις ενέργειες και/ή όπως προνοείται στο Άρθρο 3 του Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232 για να καταστεί δυνατός ο διαχωρισμός του ακινήτου και η μεταβίβαση του στο όνομα του Ενάγοντα. (Ε) Αποζημιώσεις για διάρρηξη της Συμφωνίας. (ΣΤ) Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπον υπό τις περιστάσεις. (Ζ) Έξοδα. Από την πλευρά της η Εναγομένη, ανταπαιτεί κατά του Ενάγοντα: (Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη Συμφωνία κατέστη άκυρη δυνάμει του Όρου 11 λόγω αδυναμίας διαχωρισμού του ακινήτου και έκδοσης χωριστών τίτλων. (Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερ. 2/6/03 που έγινε στις 6/6/03 με Αρ. Πωλ. 695/03, είναι άκυρη και χωρίς νομική ισχύ. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας να διαγράψει από τα Κτηματολογικά του Βιβλία τη ρηθείσα εγγραφή του επίδικου Πωλητηρίου Εγγράφου. (Δ) Αποζημιώσεις εναντίον του Ενάγοντα για ποσό £30.000 για ζημιά που προκάλεσε ή προκλήθηκε στην Εναγομένη λόγω άρνησής του να αποσύρει το ρηθέν Πωλητήριο Έγγραφο. (Ε) Νόμιμον Τόκο. (ΣΤ) Έξοδα. Με δήλωση αμφοτέρων των πλευρών και με σύμφωνη γνώμη και οδηγίες του Δικαστηρίου, προς το σκοπό εξοικονόμησης χρόνου και αποφυγής της παρουσίασης των ίδιων Μαρτύρων για να καταθέσουν δύο φορές (για Απαίτηση και Α/Α), οι δύο αυτές απαιτήσεις συνεκδικάστηκαν. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Στην πορεία της όλης υπόθεσης, τα πιο κάτω γεγονότα διαφάνηκαν ότι είναι Παραδεκτά:
  3. Η Εναγομένη ήταν συνιδιοκτήτρια εξ αδιαιρέτου των 5/13 του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7000, Φ/ΣΧ. ΧLI/19, Τεμάχιο 224, Τοποθεσία "Έλληνας", συνολικής έκτασης 17 Δεκαρίων και 392 m², στο χωριό Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας (το "Ακίνητο"). Οι άλλοι δύο συνιδιοκτήτες με βάση το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 19) ήταν οι (α) Θεόδωρος Παναγή Θεοδώρου κατά 5/13 εξ αδιαιρέτου μερίδιο. (β) Tsiapa Estates Ltd κατά 3/13 εξ αδιαιρέτου μερίδιο.
  4. Δυνάμει Πωλητηρίου Εγγράφου ημερ. 2/6/03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) ("το Πωλητήριο"), η Εναγομένη συμφώνησε όπως πωλήσει στον Ενάγοντα το πιο πάνω μερίδιο της. Εκ μέρους του Ενάγοντα το Πωλητήριο υπέγραψε δυνάμει Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15) ο Γεώργιος Σεργίου Φουλής. Θεωρώ ως σημαντικούς τους πιο κάτω όρους του Πωλητηρίου, οι οποίοι παρατίθενται αυτούσιοι: "
  5. Ο πωλητής πωλεί στον αγοραστή και ο αγοραστής αγοράζει από τον πωλητή τα 5/13 μερίδια του ακινήτου υπ΄ αρ. τεμαχίου 224 που καλύπτεται με τον τίτλο υπ΄ αριθμόν εγγραφής 7000, και η οποία έκταση θα διαχωριστεί επί του εδάφους σύμφωνα με το επισυνημμένο χωρομετρικό σχέδιο το οποίο δείχνει το σχήμα του διαχωρισμού και την σχεδόν ακριβή έκταση του πωλουμένου ακινήτου αφού συνενέσουν προς τούτο και άλλοι δύο συνιδιοκτήτες. Το ακίνητο είναι το μέρος του τεμαχίου που αναφέρεται πιο πάνω και σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στο επισυνημμένο τοπογραφικό σχέδιο όπως προκαταρτικά έχει συμφωνηθεί μεταξύ των συνιδιοκτητών και το οποίο έχει μονογραφηθεί από τους συμβαλλομένους και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσας συμφωνίας.
  6. Ως τίμημα του πωλουμένου ακινήτου συμφωνείται το ποσό των £110.000,- (εκατόν δέκα χιλιάδων λιρών). Σε περίπτωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι του άνω ποσού των £110.000,- με επιταγές αυτές θα πρέπει να είναι επικυρωμένες (good for payment) από τράπεζα.
  7. Το τίμημα του ακινήτου θα εξωφληθεί με τον ακόλουθο τρόπο: (α) Ποσόν £10.000,- (δέκα χιλιάδες λίρες) με την υπογραφή της παρούσης συμφωνίας. (β) Ολόκληρο το υπόλοιπο του τιμήματος θα καταβληθεί ταυτόχρονα με την μεταβίβαση και εγγραφή του ρηθέντος ακινήτου αφού προηγουμένως εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος εγγραφής. Ο πωλητής θα αναλάβει και όλη την διαδικασία και έξοδα για τον διαχωρισμό του ακινήτου και έκδοση χωριστού τίτλου.
  8. Ο Αγοραστής δηλώνει ότι γνωρίζει το ακίνητον, το επιθεώρησεν επί τόπου και το βρίσκει της απολύτου αρεσκείας του. Ο αγοραστής επίσης δηλώνει ότι γνωρίζει και τα σχετικά δικαιώματα επιλογής (option) που υπάρχουν δυνάμει νόμου ως προς τους συνιδιοκτήτες του ακινήτου.
  9. Η εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος ήτοι του ποσού των £100.000,- (εκατόν χιλιάδων λιρών) θα πληρωθεί από τον αγοραστή στον πωλητή ταυτόχρονα με την εγγραφή και μεταβίβαση του ρηθέντος ακινήτου στο όνομα του αγοραστή, ο δε αγοραστής υποχρεούται να είναι έτοιμος για την καταβολή του πιο πάνω υπολοίπου εντός 30 ημερών από την ημέρα γραπτής ειδοποίησης στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του αγοραστή από τον πωλητή ότι είναι έτοιμος για την εγγραφή και μεταβίβαση του ακινήτου.
  10. Ο αγοραστής δικαιούται να καταχωρήση το παρών έγγραφο στο Κτηματολόγιο.
  11. Σε περίπτωση που ο διαχωρισμός του ακινήτου και η έκδοση χωριστού τίτλου είναι αδύνατη ή ύπαρξει άρνηση από τον Κτηματολογικό Λειτουργό τότε η παρούσα συμφωνία ακυρώνεται και θα θεωρηθεί άκυρη εξ υπαρχής, το δε ποσό που κατεβλήθει σαν προκαταβολή θα επιστραφεί στον αγοραστή αφού αφαιρεθούν οποιαδήποτε έξοδα ή πληρωμές έγιναν από τον πωλητή προς όφελος ή για λογαριασμό του αγοραστή.
  12. Όλοι οι πιο πάνω όροι είναι ουσιώδης και παράβαση οιουδήποτε τούτου δίδει το δικαίωμα στο αθώο μέρος να τερματίσει την παρούσα συμφωνία ή/και να αξιώσει όπου δεν προνοείται ρητή θεραπεία αποζημιώσεις εναντίον του παραβάτη αφού δώσει σ΄ αυτόν επταήμερη γραπτή ειδοποίηση στην τελευταία γνωστή διεύθυνσή του."
  13. Με βάση τους Όρους του Πωλητήριου, ο Ενάγων (Αγοραστής) κατέθεσε το εν λόγω Πωλητήριο στο Κτηματολόγιο στις 6/6/03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10), ενώ συμμορφούμενος με τον Όρο 3(α) κατέβαλε και την προκαταβολή των £10.000, ποσό το οποίο είναι και το μόνο που έχει πληρώσει έναντι του συνολικού τιμήματος.
  14. Εν τω μεταξύ, στις 13/1/03, δηλαδή πριν από την υπογραφή του Πωλητηρίου, όλοι οι συνιδιοκτήτες είχαν αποταθεί στο Κτηματολόγιο Λάρνακας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) για το διαχωρισμό του Ακινήτου σε δύο μέρη, ένα για την Εναγομένη και ένα για τους άλλους δύο συνιδιοκτήτες της
  15. Σύμφωνα με τη ΜΕ1 Χαραλαμπία Παναγιώτου, Κτηματολογικό Γραφέα στο Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας η οποία χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση, η διαδικασία διαχωρισμού άρχισε στις 13/1/03 με την Αίτηση (Τεκμ.1) και προχώρησε στις 8/7/03, ενώ στις 12/9/03 έγινε Επιτόπια Εξέταση. Η διαδικασία όμως, μετά από κάποιο σημείο και μετά δεν μπορούσε να προχωρήσει καθότι ένας από τους συνιδιοκτήτες, ήτοι η Εταιρεία Tsiapa Estates Ltd δεν υπέγραφε τα απαιτούμενα έγγραφα (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 2-8).
  16. Σύμφωνα με τη ΜΕ1, για να προωθηθεί διαίρεση ενός Τεμαχίου, πρέπει απαραίτητα να υπάρχει η συγκατάθεση όλων των συνιδιοκτητών οι οποίοι πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους ως προς το ποιο μερίδιο θα λάβει ο καθένας. Τότε, το θέμα τίθεται ενώπιον του Διευθυντή για έγκριση, ο οποίος συνήθως την παρέχει.
  17. Στην παρούσα περίπτωση ο διαχωρισμός παρέμεινε στάσιμος ακριβώς λόγω του ότι δεν υπήρχε η συγκατάθεση όλων των συνιδιοκτητών.
  18. Στις 3/2/04 παραλήφθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας Επιστολή από το Δικηγορικό Γραφείο Αντώνης Ανδρέου και Σία που εκπροσωπούσε την Εναγομένη (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11) η οποία ανέφερε ότι απέσυρε και αυτή τη συγκατάθεση της για το διαχωρισμό του Ακινήτου εξαιτίας της άρνησης των συνιδιοκτητών να υπογράψουν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Μοναδικοί άλλοι μάρτυρες ήταν οι δύο διάδικοι που κατέθεσαν τις θέσεις της δικής τους πλευράς. Ο Ενάγων, Γεώργιος Κυριάκου Μούης κατέθεσε ότι είναι νυμφευμένος με δύο παιδιά και είναι μόνιμος κάτοικος Λονδίνου από το 1974 γι΄ αυτό και δεν μπορεί να διαβάζει ή να γράφει την Ελληνική γλώσσα. Ήθελε να αγοράσει το επίδικο Ακίνητο επειδή επιθυμία του ήταν ο επαναπατρισμός του ίδιου και της οικογένειάς του. Επέδειξε εξαρχής ενδιαφέρον ήτοι από τα τέλη του 2001 για αγορά του επίδικου Ακινήτου το οποίο αρχικά του είχε προσφερθεί για £93.000, αλλά η προσπάθεια αυτή ναυάγησε λόγω υπαναχώρησης του ιδιοκτήτη. Μετά πληροφορήθηκε ότι το Ακίνητο ήταν ξανά προς πώληση και του ζητήθηκε το μεγαλύτερο ποσό των £120.000 με το δικαιολογητικό ότι υπήρχε σε εκκρεμότητα Αίτηση για έκδοση χωριστού τίτλου. Επειδή κάτι τέτοιο ήταν προς το συμφέρον του, μετά από διαπραγματεύσεις οι δύο πλευρές κατέληξαν σε £110.000 γι΄ αυτό και συντάχθηκε το Πωλητήριο (Τεκμ.9). Μάλιστα ο σύζυγος της Εναγομένης με τον οποίο ο Ενάγων διεξήγε τις διαπραγματεύσεις τον διαβεβαίωσε ότι ο διαχωρισμός θα γινόταν εύκολα αφού ο καλύτερος του φίλος κατείχε ψηλή θέση στο Κτηματολόγιο. Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα και αφού η μεταβίβαση δεν συμπληρωνόταν έλαβε Επιστολή ημερ. 1/3/04 από τους Δικηγόρους της Εναγομένης (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13), με την οποία τον πληροφορούσαν ότι κατ΄ επίκληση του Όρου 11, το Πωλητήριο "ακυρώνεται και ουδεμία νομική ισχύ πλέον έχει". Μετά την πιο πάνω εξέλιξη αναγκάστηκε και ο ίδιος να αποταθεί σε Δικηγόρους οι οποίοι στις 9/6/04 απέστειλαν Επιστολή προς τους Δικηγόρους της Εναγομένης (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) με την οποία τους πληροφορούσαν ότι ο Ενάγων δεν αποδεχόταν τον τερματισμό του Πωλητήριου και καλούσαν την Εναγομένη όπως παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Λάρνακας στις 12/7/04 για τη μεταβίβαση. Η Εναγομένη δεν παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο και οι Δικηγόροι της ειδοποίησαν σχετικά τους Δικηγόρους του Ενάγοντα με Επιστολή ημερ. 9/7/04 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14). Άλλες δύο Επιστολές με παρόμοιο περιεχόμενο ανταλλάγησαν μεταξύ των Δικηγόρων των δύο πλευρών (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 16 και 17). Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή ότι η Εναγομένη λόγω των δυσκολιών που αντιμετώπιζε με το διαχωρισμό του είχε προτείνει να του μεταβιβάσει τα μερίδιά της πριν από το διαχωρισμό και ότι αυτός δεν συγκατένευσε. Ο ίδιος ουδέποτε ανέφερε σε οποιοδήποτε ότι δεν αγοράζει το Ακίνητο χωρίς χωριστό τίτλο. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι ο Όρος 11 δυνάμει του οποίου η Εναγομένη τερμάτισε το Πωλητήριο περιλήφθηκε για να προστατεύσει τον ίδιο και όχι την Εναγομένη. Η Εναγόμενη Χαρίτα Θεοφάνους Ιωάννου κατέθεσε, με βάση τις πρόνοιες του Περί Αποδείξεως Νόμου, Δήλωση - Κατάθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18) ως μέρος της κύριας εξέτασής της. Σ΄ αυτήν αναφέρει ότι η Αίτηση για Διαχωρισμό του Ακινήτου είχε κατατεθεί μετά που ο ένας από τους 3 συνιδιοκτήτες, ο Θεόδωρος Παναγή Θεοδώρου, γύρω στον Ιανουάριο 2003, τής είχε ζητήσει όπως του πωλήσει το μερίδιό της. Τελικά το όλο εγχείρημα ακυρώθηκε παρά το γεγονός ότι είχε υπογραφεί και σχετική συμφωνία και είχε πληρωθεί και προκαταβολή. Ακολούθησαν, περί το Μάιο του 2003, διαπραγματεύσεις με τον Ενάγοντα και τον Πληρεξούσιο Αντιπρόσωπό του. Ο επίδικος Όρος 11 είχε ζητηθεί όπως περιληφθεί στο Πωλητήριο από την άλλη πλευρά, παρά τις διαφωνίες της ίδιας και του συζύγου της. Μάλιστα ο Δικηγόρος κ. Αντώνης Ανδρέου είχε εξηγήσει στην παρουσία της ίδιας, του συζύγου της και του Πληρεξουσίου Αντιπροσώπου του Ενάγοντα, τα δικαιώματα που έχουν οι συνιδιοκτήτες και ότι το Πωλητήριο δεν δέσμευε και εκείνους, εκτός εάν υπέγραφαν και όλα τα σχετικά έγγραφα του Κτηματολογίου. Μετά από πολλές προσπάθειες, υπέγραψε μόνο ο ένας από τους συνιδιοκτήτες ο Θεόδωρος Παναγή Θεοδώρου ενώ ο άλλος, ο Πέτρος Κώστα Πέτρου δεν υπέγραφε με κανένα τρόπο για την Εταιρεία Tsiapa Estates Ltd. Η άρνησή του αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Το Δεκέμβριο, 2003, μετά που κατέστη ξεκάθαρο ότι η αναμονή ήταν άσκοπη και οικονομικά επιζήμια για την ίδια αφού το υπόλοιπο ποσό του Πωλητηρίου των £100.000 δεν ήταν τοκοφόρο, πρότεινε στον Ενάγοντα να του μεταβιβάσει τα μερίδιά της αλλά αυτός επέμενε ότι ήθελε χωριστό τίτλο, αλλιώς το Πωλητήριο θα ήταν άκυρο. Γι΄ αυτό όταν κατέστη τελεσίδικο ότι ο διαχωρισμός του Ακινήτου δεν θα προχωρούσε, έδωσε οδηγίες στο Δικηγόρο της ο οποίος απέστειλε την Επιστολή Τερματισμού ημερ. 1/3/04 (Τεκμ. 13). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Σε κάποια σημεία αμφισβητήθηκε η αξιοπιστία και η εκδοχή των διαδίκων από την αντίθετη πλευρά. Εκεί που η εκδοχή τους διαφέρει, προτιμώ αυτή της Εναγομένης για τους λόγους που επεξηγώ πιο κάτω. Λόγω της απουσίας του Ενάγοντα στο εξωτερικό, κάποιες φορές αντιπροσωπευόταν από τον Πληρεξούσιο Αντιπρόσωπο του, επομένως δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τα ακριβή γεγονότα ή τα μάθαινε από εξ ακοής πληροφόρηση. Αντίθετα η Εναγομένη, ενώ είχε αφήσει την πρωτοβουλία των διαπραγματεύσεων στο σύζυγό της, η ίδια ήταν παρούσα σε όλες τις φάσεις των γεγονότων. Δέχομαι την εκδοχή της ότι ο Δικηγόρος κ. Αντώνης Ανδρέου εξήγησε στους ενδιαφερομένους τις συνέπειες των Όρων του Πωλητηρίου που έθεταν ως προϋπόθεση πρώτα το διαχωρισμό και μετά τη μεταβίβαση. Εκείνο που αναβλύζει έντονα από μία προσεκτική μελέτη του Πωλητηρίου (Τεκμ. 9) είναι η καθαρή και σαφής πρόθεση των συμβαλλομένων, να προηγηθεί ο διαχωρισμός και μετά να ακολουθήσει η μεταβίβαση. Η πρόθεση αυτή διακρίνεται από τα πιο κάτω. (α) Τον Όρο 1 του Πωλητηρίου (Τεκμ.9) ο οποίος μεταφέρεται αυτούσιος πιο πάνω από τον οποίο εμφαίνεται ότι ο διαχωρισμός θα γίνει σύμφωνα με επισυνημμένο Χωρομετρικό Σχέδιο στο οποίο μάλιστα δεικνύεται και το τεμάχιο που αντιστοιχεί στον Ενάγοντα. Στο σημείο αυτό απορρίπτω και σχετικό ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι το επισυνημμένο Χωρομετρικό δεν του είχε αποσταλεί στην Αγγλία μαζί με το Πωλητήριο ούτως ώστε να λάβει γνώση του γεγονότος αυτού. Ο ίδιος ο Όρος 1 αναφέρει για επισυνημμένο Χωρομετρικό και ο Ενάγων, έστω και αν ο ίδιος δεν διαβάζει Ελληνικά, όφειλε να βεβαιωθεί για το περιεχόμενο του Πωλητηρίου και να του προκαλέσει απορία η απουσία μέρους του συνολικού εγγράφου. (β) Τον Όρο 3(β), ο οποίος καθορίζει ότι η μεταβίβαση και εγγραφή στο όνομα του Ενάγοντα θα γίνει "αφού προηγουμένως εκδοθεί χωριστός τίτλος εγγραφής". (γ) Τον Όρο 11 που αναφέρει ότι, σε περίπτωση αδυναμίας έκδοσης χωριστού τίτλου, το Πωλητήριο ακυρώνεται. Το Δικαστήριο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει μία συμφωνία, ερμηνεύει το κείμενό της συνολικά και όχι αποσπασματικά, έχοντας ως κεντρική επιδίωξη τη διακρίβωση της πρόθεσης των μερών (Σύλλογος "Ανόρθωσις" Αμμοχώστου ν. "Απόλλων" Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεμεσού

(2002)1 (Α) ΑΑΔ 518, Λευκαρίτης κ.α. ν. Long Beach Hotels Ltd κ.α.
(2000)1 (Α) ΑΑΔ 194). Κριτήριό του είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της στο μέσο λογικό άνθρωπο (Maison Jenny Ltd ν. Krashias Footwear Industry Ltd
(2992)1 (B) AAΔ.1156). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές και μελετώντας το Πωλητήριο (Τεκμ. 9) δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η κοινή πρόθεση των διαδίκων ήταν ότι θα προηγείτο ο διαχωρισμός και θα έπετο η μεταβίβαση του μεριδίου που αντιστοιχούσε στον Ενάγοντα. Το ότι ο Ενάγων μεταγενέστερα προσπάθησε να εισαγάγει ισχυρισμούς ότι το σημαντικό ήταν η μεταβίβαση και όχι ο διαχωρισμός, όπως η προσπάθεια που έγινε με την Επιστολή ημερ. 9/6/04 (Τεκμ. 12) που ζητείτο η μεταβίβαση των μεριδίων, το θεωρώ ως εκ των υστέρων σκέψη. Δεν υπάρχουν τέτοιοι ισχυρισμοί στην Ε/Α, ούτε και υπήρξε ισχυρισμός για δημιουργία παράλληλης συμφωνίας (collateral agreement) και κατά συνέπεια θεωρώ όλους τους σχετικούς ισχυρισμούς ως εξωγενή μαρτυρία (extrinsic evidence) η οποία επιχειρεί να μεταβάλει όρους γραπτής συμφωνίας και ως τέτοια δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Βλ. Marketrends Finance Ltd v. Πέρδικου κ.α.
(2006)1 (Β) ΑΑΔ 1042, η οποία επανέλαβε το γενικό κανόνα αποκλεισμού της εξωγενούς μαρτυρία και τις εξαιρέσεις του. Μάλιστα ένα τέτοιο εγχείρημα, δηλαδή της μεταβίβασης πριν από το διαχωρισμό, πιθανόν να ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία αφού θα προσέκρουε στις πρόνοιες του Άρθρου 25, του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 το οποίο δεν επιτρέπει τη μεταβίβαση μεριδίων που κατέχονται εξ αδιαιρέτου σε τρίτο πρόσωπο προτού δοθεί δικαίωμα αγοράς στους συγκυρίους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Δύο είναι οι νομικές πτυχές που εγείρονται στην παρούσα περίπτωση: το κατά πόσο το Πωλητήριο δεν έχει νομική ισχύ, είτε λόγω ματαίωσης (frustration), είτε λόγω του ότι αποτελούσε σύμβαση υπό αίρεση η οποία δεν κατέστη εκτελεστή. Ορθά ο κ. Ανδρέου στην Τελική του Αγόρευση ανέφερε ότι υπάρχουν περιστάσεις που είναι δύσκολο να αποφασιστεί κατά πόσο συμβάσεις εμπίπτουν στην πρώτη ή στη δεύτερη πρόνοια. Κάτι τέτοιο δεικνύεται και από τη Νομολογία, αναφορά στην οποία θα γίνει πιο κάτω. Εν πάση περιπτώση, η μεν πλευρά του Ενάγοντα επιζητεί πρώτιστα εφαρμογή του Πωλητηρίου και Διάταγμα για τη μεταβίβαση των μεριδίων της Εναγομένης στο όνομά του, ενώ η πλευρά της Εναγομένης ισχυρίζεται ότι το Πωλητήριο είναι άκυρο δυνάμει αμφοτέρων των πιο πάνω νομικών αρχών. Πρέπει να πω ότι αναφορικά με τη νομική πτυχή, πολύτιμη υπήρξε η βοήθεια που και οι δύο πλευρές παρείχαν στο Δικαστήριο. Ματαίωση (Frustration) Η Ματαίωση αποτελεί ένα τρόπο αυτόματου τερματισμού μίας συμβάσεως ο οποίος επισυμβαίνει κατά το χρόνο επέλευσης του γεγονότος που την επιφέρει και δεν μπορεί να τίθεται ζήτημα δικαιώματος των συμβαλλομένων για επιλογή (βλ. A. N. Stasis Estates Co Ltd v. Waldner κ.α.
(1998)1 (Α) ΑΑΔ 250, Κωνσταντινίδης, Δ. σελ. 256-257). Η νομοθετική πρόνοια είναι το Άρθρο 56
(2)και
(3)του Περί Συμβάσεως Νόμου, Κεφ. 149 που προνοεί τα ακόλουθα: "56.
(2)Σύμβαση προς τέλεση πράξης, η οποία μετά την κατάρτιση της σύμβασης καθίσταται αδύνατη, ή παράνομη λόγω γεγονότος το οποίο ο οφειλέτης δεν μπορούσε να αποτρέψει, καθίσταται άκυρη μόλις η πράξη καταστεί αδύνατη ή παράνομη.
(3)Αν η υπόσχεση αφορά πράξη αδύνατη ή παράνομη και ο οφειλέτης γνώριζε ή αν κατέβαλλε εύλογη επιμέλεια, μπορούσε να γνώριζε το αδύνατο ή το παράνομο αυτής, ο δε δανειστής δεν γνώριζε ότι αυτή ήταν αδύνατη ή παράνομη, ο οφειλέτης υποχρεούται να αποζημιώσει το δανειστή για κάθε ζημιά, την οποία αυτός ήθελε υποστεί λόγω της μη εκπλήρωσης της υπόσχεσης." Στη Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd
(2002)1 (B) AAΔ 1156, με ανασκόπηση της προηγούμενης Νομολογίας και ιδιαίτερα της Xenophontos v. Tyrimou
(1984)1 CLR 23, αναφέρθηκε ότι: "Πηγή προέλευσης του άρθρου 56
(2)του Νόμου είναι το αντίστοιχο αριθμητικά άρθρο του Ινδικού περί Συμβάσεων Νόμου. Η έννοια της ματαίωσης κάτω από το άρθρο 56
(2), όπως διευκρινίζεται στο σύγγραμμα Pollock and Mulla 9η Έκδοση σελ. 397, διακρίνεται από τη έννοια της «ματαίωσης» όπως διαγράφεται στο αγγλικό δίκαιο - frustration - και διαφέρει από αυτό. Επομένως περιορισμένη είναι η σημασία της «ματαίωσης» όπως διαμορφώθηκε στο αγγλικό δίκαιο ως βοήθημα για την ερμηνεία των προνοιών του άρθρου 56
(2)του Νόμου." (Πικής, Π., όπως ήταν τότε στη σελ. 1160) Αναφορά μπορεί επίσης να γίνει και στη Christou v. Pilia
(1975)1 JSC 108, Christodoulou v. Sitarenou
(1979)1 JSC 71 και Leonidou v. Kourris
(1977)1 CLR 261. Μπορεί τα γεγονότα όλων των πιο πάνω Αποφάσεων να έχουν ομοιότητες με αυτό της παρούσας πλην όμως υπάρχει κάτι που διαχωρίζει την παρούσα και που δεν καθιστά εφαρμοστέο το δόγμα της Ματαίωσης στα γεγονότα της. Έχει λεχθεί στη Xenophontos
(1984), πιο πάνω, ότι ανεκπλήρωτες προσδοκίες (disappointed expectations) δεν οδηγούν σε Ματαίωση μίας σύμβασης. Στην παρούσα περίπτωση, η Αίτηση για Διαχωρισμό των Ακινήτων είχε υποβληθεί πριν από την υπογραφή του Πωλητηρίου. Κατά το χρόνο της υπογραφής του Πωλητηρίου, (2/6/03) κανένας από τους άλλους δύο συνιδιοκτήτες δεν είχε υπογράψει τα Έγγραφα Διαχωρισμού. Αργότερα, στις 13/10/03 το έκανε ο Θεόδωρος Θεοδώρου μαζί με την Εναγομένη. Κατά τη στιγμή της υπογραφής, ή ακόμα πιο πριν κατά τις διαπραγματεύσεις, κανένας δεν έθεσε θέμα για το τι θα γινόταν σε περίπτωση άρνησης κάποιου συνιδιοκτήτη να υπογράφει. Στο σημείο αυτό, πιστεύω ότι υπεισέρχονται οι πρόνοιες του Άρθρου 56
(3)του Κεφ. 149, ότι δηλαδή με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσε να διαπιστωθεί η άρνηση του τρίτου συνιδιοκτήτη. Οι διάδικοι απλώς αφέθηκαν στην καλή του θέληση η οποία τελικά δεν υπήρξε και επομένως δεν πιστεύω ότι αυτό αποτελεί ματαίωση στην έννοια του Νόμου. Συμβάσεις Υπό Αίρεση Η άλλη νομική πτυχή του θέματος είναι τα Άρθρα 31-36 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 τα οποία αποτελούν και το Μέρος ΙV του Νόμου - Συμβάσεις υπό Αίρεση τα οποία αναφέρουν τα ακόλουθα: "
  1. «Σύμβαση υπό αίρεση» είναι σύμβαση για πράξη ή αποχή από πράξη, αν γεγονός συνακόλουθο της σύμβασης επέλθει ή δεν επέλθει.
  2. Σύμβαση για πράξη ή αποχή από πράξη υπό την αίρεση της επέλευσης μελλοντικού και αβέβαιου γεγονότος δεν είναι νομικά εκτελεστή μέχρι την επέλευση του γεγονότος.
  3. Σύμβαση για πράξη ή αποχή από πράξη, υπό την αίρεση της μη επέλευσης μελλοντικού και αβέβαιου γεγονότος καθίσταται εκτελεστή, όταν η επέλευση του γεγονότος καταστεί αδύνατη και όχι προηγουμένως.
  4. Αν το μελλοντικό γεγονός, από το οποίο εξαρτάται η σύμβαση, είναι ο τρόπος συμπεριφοράς προσώπου σε ακαθόριστο χρόνο, το γεγονός θεωρείται ότι κατέστη αδύνατο όταν το πρόσωπο αυτό πράξει κάτι, το οποίο καθιστά αδύνατη τη συμπεριφορά αυτή σε οποιοδήποτε ορισμένη χρόνο ή διαφορετικά αν εκπληρωθούν περαιτέρω αιρέσεις. 35.
(1)Σύμβαση για πράξη ή αποχή από πράξη υπό την αίρεση της επέλευσης ορισμένου αβέβαιου γεγονότος εντός ορισμένου χρόνου καθίσταται άκυρη αν, με την πάροδο του ορισμένου χρόνου, το γεγονός δεν επήλθε ή αν πριν από τον ορισμένο χρόνο, το γεγονός κατέστη αδύνατο.
(2)Σύμβαση για πράξη ή αποχή από πράξη υπό τον αίρεση της μη επέλευσης ορισμένου αβέβαιου γεγονότος εντός ορισμένου χρόνου καθίσταται νομικά εκτελεστή, όταν με την πάροδο του ορισμένου χρόνου δεν επέλθει το γεγονός ή πριν από την πάροδο του ορισμένου χρόνου, αν καταστεί βέβαιο ότι το γεγονός δεν θα επέλθει. 36. Συμφωνία για πράξη ή αποχή από πράξη υπό την αίρεση της επέλευσης αδύνατου γεγονότος είναι άκυρη, ανεξάρτητα αν κατά το χρόνο της σύναψης της συμφωνίας τα μέρη γνώριζαν ή όχι ότι η αίρεση ήταν αδύνατη." Στη Στυλιανού κ.α. ν. Εφορείας Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Στροβόλου
(1998)1(Δ) ΑΑΔ 1924, οι Εφεσίβλητοι κατακύρωσαν Προσφορά για εκμετάλλευση Κυλικείων σε Σχολεία στους Εφεσείοντες. Επειδή όμως τα Κυλικεία κατέχονταν από τον προηγούμενο Προσφοροδότη, δεν ήταν δυνατή η άμεση παράδοσή τους. Έτσι στη σύμβαση που υπογράφηκε, περιλήφθηκε όρος ότι οι Εφεσίβλητοι δεν είχαν ευθύνη έναντι των Εφεσειόντων για τυχόν καθυστέρηση στην παράδοση του Κυλικείου λόγω άρνησης του προηγούμενου Προσφοροδότη να αποχωρήσει δεδομένου ότι οι Εφεσίβλητοι θα λάμβαναν δικαστικά μέτρα για την αποχώρησή του. Τελικά οι Εφεσίβλητοι απέτυχαν δικαστικώς να πετύχουν έξωση του προηγούμενου Προσφοροδότη και είχαν να αντιμετωπίσουν Αγωγή εναντίον τους από τους νέους Προσφοροδότες/Εφεσείοντες. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, κατέληξε ότι η σύμβαση ήταν υπό την αίρεση της παράδοσης των Κυλικείων γι΄ αυτό και οι Εφεσείοντες απέτυχαν στην απαίτησή τους. Το ενδεχόμενο να μην παραδιδόταν η κατοχή των Κυλικείων από τον προηγούμενο Προσφοροδότη ήταν στη σκέψη των διαδίκων, ενώ αμφότεροι είχαν τη σαφή αντίληψη ότι κατά τη μέρα της υπογραφής δεν ήταν δυνατή η ανάληψη της κατοχής. Σε συμβάσεις υπό αίρεση με βάση τα πιο πάνω Άρθρα, το μελλοντικό γεγονός από το οποίο εξαρτάται η σύμβαση, μπορεί να είναι ο τρόπος συμπεριφοράς τρίτου. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και στην Κανναουρίδης ν. Οικοδομικής Εταιρείας Τακτικών Κυβερνητικών Εργατών Κύπρου "Η Μέριμνα" Λτδ
(2002)1 (Β) ΑΑΔ 1390, όπου οι Εφεσίβλητοι απαλλάγηκαν υποχρέωσης πληρωμής του ποσού των £50.000 στον Εφεσείοντα αφού η Συμφωνία τους προνοούσε ότι τα ποσά θα ήταν πληρωτέα για την ύδρευση των οικοπέδων όταν θα εγκρινόταν ο διαχωρισμός τους. Ο διαχωρισμός τελικά δεν έγινε, αφού, παρόλο ότι έγιναν όλα τα διαβήματα, δεν εξασφαλίστηκε η νενομισμένη άδεια. Το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την Απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, αποφάνθηκε ότι η Συμφωνία αποτελούσε Σύμβαση υπό Αίρεση, ο δε Νικήτας Δ. όπως ήταν τότε, ανέφερε στις σελ. 1398-1399: "Στην κρινόμενη υπόθεση η συμφωνία δεν επιβάλλει από τη γένεση της την υποχρέωση καταβολής των £50.000. Απλώς η εκτέλεση της μετατίθεται σε μέλλοντα χρόνο. Δεν υφίσταται όμως άμεση υποχρέωση. Θα μπορούσε να γεννηθεί τέτοια υποχρέωση μόνο σε περίπτωση έγκρισης διαχωρισμού, αφού την υδροδότηση θα εξασφάλιζε από την παραπάνω γεώτρηση του ο εφεσείων. Με άλλα λόγια η καταβολή του ποσού υπέκειτο σε εκ των υστέρων προϋπόθεση (condition subsequent), που δεν πληρώθηκε, οπόταν η συμφωνία κατέστη ανίσχυρη: βλ. Chitty on Contracts, 27η έκδοση, τόμος 1, παραγρ. 12-028, σελ. 573 και Pollock & Mulla "Indian Contract and Speicific Relief Acts", 9η έκδοση, σελ. 325". Σχετική αναφορά μπορεί να γίνει και στην Κλεάνθους κ.α. v. Union General De Bienfaisance Armenien
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1659. Από ερμηνεία του επίδικου Πωλητηρίου, είναι φανερό ότι αυτό αποτελούσε σύμβαση υπό αίρεση, η αίρεση ούσα η επίτευξη του διαχωρισμού του Ακινήτου. Η επιτυχία του σκοπού εξαρτιόταν από τους δύο άλλους συνιδιοκτήτες οι οποίοι, σε σχέση με το Πωλητήριο, αποτελούν τρίτα πρόσωπα, κάτι το απόλυτα επιτρεπτό όπως περιγράφεται πιο πάνω. Θεωρώ ότι η Εναγομένη προέβη σε λογικές ενέργειες προς το σκοπό του διαχωρισμού του Ακινήτου και έκαμε ό,τι ήταν δυνατό από πλευράς της αφού δεν ήταν δυνατό να υποχρεώσει την Εταιρεία Tsiappa Estates Ltd να υπογράψει τα έγγραφα διαχωρισμού. Εξάλλου ήταν και προς το δικό της συμφέρον να επιταχύνει το διαχωρισμό αφού με βάση το Πωλητήριο, μόνο τότε θα ήταν πληρωτέο όλο το υπόλοιπο ποσό των £100.000, ενώ μέχρι τότε το υπόλοιπο δεν επιβαρυνόταν με οιοδήποτε ποσοστό τόκου. Όσο και αν καθυστερούσε ο διαχωρισμός, η υποχρέωση του Ενάγοντα παρέμενε σε ποσό £100.000 μόνο. Κατά συνέπεια, το Πωλητήριο δεν κατέστη νομικά εκτελεστό αφού οι πιο πάνω τεθείσες αρχές εφαρμόζονται πλήρως στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Τερματισμός Πωλητηρίου: Αναμένει προς εξέταση και το θέμα του τερματισμού του Πωλητήριου δηλαδή κατά πόσο αυτός ήταν νόμιμος. Το Πωλητήριο υπεγράφη στις 2/6/03, η Αίτηση Διαχωρισμού προϋπήρχε από τις 13/1/03, ενώ στις 13/10/03 υπέγραψε τα Έγγραφα Διαχωρισμού ο ένας συνιδιοκτήτης. Η Επιστολή άρσης της Συγκατάθεσης της Εναγομένης (Τεκμ. 11) στάληκε στις 3/2/04, ενώ ο μονομερής τερματισμός του Πωλητηρίου από μέρους της έγινε την 1/3/04 (Τεκμ. 13). Στο Πωλητήριο δεν γίνεται οιαδήποτε αναφορά σε χρονικά περιθώρια για το διαχωρισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, για να είναι νόμιμος ο τερματισμός εφαρμόζεται ο κανόνας του εύλογου χρόνου. Βλ. μεταξύ άλλων Xenophontos
(1984), πιο πάνω. Θεωρώ ότι, αφής στιγμής από τις 13/10/03 μέχρι και τις 3/2/04 αλλά και την 1/3/04 ο χρόνος ήταν νεκρός και ανεκμετάλλευτος χωρίς οιαδήποτε εξέλιξη, το χρονικό σημείο που επέλεξε η Εναγομένη για να τερματίσει το Πωλητήριο, αποτελούσε υπό τις περιστάσεις εύλογο χρονικό περιθώριο. Πιο πολύς χρόνος απλώς θα περνούσε ανεκμετάλλευτος χωρίς σημασία και απόλυτα σε βάρος της Εναγομένης η οποία θα έπρεπε να αποδεχθεί ως συνολικό τίμημα το ποσό του Πωλητηρίου χωρίς τόκους, όση καθυστέρηση και αν υπήρχε. Το γεγονός ότι έγιναν υποβολές στην Εναγόμενη για την άρνηση της να μεταβιβάσει το μερίδιο της μεταγενέστερα, αλλά πριν από το διαχωρισμό, δεν μεταβάλλει τα πράγματα γιατί δεν ήταν υπόχρεη να αναμένει επ΄ αόριστο δεσμευμένη στις υποχρεώσεις που της επέβαλλε το Πωλητήριο. Μάλιστα από την αποδεχτή μαρτυρία της ΜΕ1 διαφαίνεται ότι η Εταιρεία Tsiappas Estates Ltd ουδέποτε μετέβαλε την αρχική στάση της. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο τερματισμός του Πωλητηρίου από πλευράς Εναγομένης στις 3/2/04 ήταν καθόλα νόμιμος και από την ημερομηνία εκείνη το Πωλητήριο έπαυσε να έχει νομική ισχύ. Αποτέλεσμα αυτού είναι η αποτυχία του βασικού κορμού της Απαίτησης και η επιτυχία του βασικού κορμού της Α/Α. Αναφορικά με το αιτητικό (Δ) της Α/Α που αναφέρεται σε διεκδίκηση αποζημιώσεων εναντίον του Ενάγοντα λόγω της άρνησης του να αποσύρει το Πωλητήριο από το Κτηματολόγιο, δεν προσήχθη τέτοια μαρτυρία και γι΄ αυτό η απαίτηση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Παραμένει ακόμη ένα θέμα: αυτό της επιστροφής των £10.000 (€17.086,01σ) το οποίο είναι παραδεκτό ότι κατέβαλε ο Ενάγων προς την Εναγομένη ως προκαταβολή. Ο Ενάγων επιζητεί ως διαζευκτική θεραπεία αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας (Ε του Αιτητικού του πιο πάνω) ή οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα του Δικαστηρίου ήθελε κρίνει δίκαιο (ΣΤ του Αιτητικού του). Το Δικαστήριο έχει ήδη κάμει εύρημα ότι δεν υπήρξε παράβαση του Πωλητηρίου ούτως ώστε ο Ενάγων να δικαιούται σε αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο όμως θεωρώντας το Πωλητήριο άκυρο θα πρέπει να επαναφέρει τους διάδικους στη θέση που βρίσκονταν πριν από την υπογραφή του. Αυτό απαιτεί το δίκαιο της υπόθεσης. Και εφόσον η Εναγομένη δεν έχει αποδείξει οιαδήποτε ζημία, οφείλει να επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής το οποίο έλαβε χωρίς αντάλλαγμα, βλ. Maison Jenny
(2002), πιο πάνω, σελ. 1162. Η Νομολογία διευκρινίζει ότι εφόσον στοιχειοθετούνται τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την απαίτηση είναι παραδεκτή η παροχή αρμόζουσας θεραπείας άσχετα από το ακριβές νομικό πέπλο κάτω από το οποίο τίθεται η απαίτηση. Βλ. Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1(A)AAΔ.400, Maison Jenny
(2002), πιο πάνω, Στυλιανού ν. Παπακλεοβούλου
(1982)1 ΑΑΔ 542, Πελεκάνος (Διαχειριστής) κ.α. ν. Πελεκάνου
(2006)1 (Α) ΑΑΔ 390. Θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει Διάταγμα επιστροφής της προκαταβολής με βάση τις πιο πάνω αρχές και κάτω από το πέπλο της Παραγράφου ΣΤ του Αιτητικού του Ενάγοντα. Το ποσό αυτό θα φέρει Νόμιμον Τόκο. Θεωρώ επίσης ορθό όπως η Εναγομένη, η οποία επιτυγχάνει στις βασικές απαιτήσεις της, να πρέπει να καρπωθεί των θεραπειών της μόνο όταν και εφόσο επιστρέψει την προκαταβολή την οποία έχει λάβει. Έξοδα: Αναφορικά με τα Έξοδα, αυτά θα είναι πληρωτέα μια φορά στην Κλίμακα της Αγωγής και θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Εναγομένης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους: (I) Εκδίδεται Διάταγμα επιστροφής του ποσού των €17.086,01σ (£10.000) που δόθηκε ως προκαταβολή από πλευράς Εναγομένης προς τον Ενάγοντα με Νόμιμον Τόκο. (II) Τα Αιτητικά Α-Ε της Απαίτησης του Ενάγοντα απορρίπτονται. (III) Εκδίδεται Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο Πωλητήριο τερματίστηκε νόμιμα. (IV) Εκδίδονται Δηλώσεις και Διατάγματα του Δικαστηρίου ως οι Παραγράφοι Β και Γ του Αιτητικού της Α/Α. (V) Τα Αιτητικά Δ και Ε της Α/Α απορρίπτονται. (VI) Επιδικάζονται Έξοδα υπέρ της Εναγομένης και σε βάρος του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (VII) Η Παράγραφος ΙV πιο πάνω που αναφέρεται στα Αιτητικά Β και Γ της Α/Α θα αναστέλλεται μέχρις ότου η Εναγόμενη καταβάλει προς τον Ενάγοντα όλο το ποσό της Παραγράφου Ι πιο πάνω. (Υπ.) ............ Χάρης Ι. Πογιατζής, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.