ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. LAPERTAS FISHERIES LTD, Αρ. Αγωγής: 4467/02, 29 Οκτωβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4467/02 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων και LAPERTAS FISHERIES LTD Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 17.3.05 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων και Επίσημο Παραλήπτη υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή της LAPERTAS FISHERIES LTD Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 1.6.07 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων και Ανδρέα Αχιλλέως ως εκκαθαριστή της Εταιρείας LAPERTAS FISHERIES LTD Εναγομένων. ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 2008 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ - ΑΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Ενάγοντες: κα Κλ. Κραμβή. Για Καθ΄ ων - Εναγομένους: κ. Α. Ταμάσιος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το λεκτικό της Αιτήσεως με την οποία οι Αιτητές εξαιτούνται: "Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους όπως εντός 30 ημερών από της ημερομηνίας του διατάγματος τούτου καταθέσουν στο Δικαστήριο £12.000 υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης, ως εγγύηση και/ή ασφάλεια για τα έξοδα των Εναγόντων. Β. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα με την παράγραφο Α πιο πάνω, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εκκαθαριστή της Εταιρείας LAPERTAS FISHERIES LTD, όπως εντός 30 ημερών από της ημερομηνίας του Διατάγματος τούτου καταθέσει στο Δικαστήριο £12.000 υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης, ως εγγύηση και/ή ασφάλεια για τα έξοδα των εναγόντων. Γ. Διάταγμα που να αναστέλλει κάθε διαδικασία στην αγωγή αυτή μέχρι της κατάθεσης της πιο πάνω εγγύησης για έξοδα και σε περίπτωση εκπνοής της πιο πάνω προθεσμίας χωρίς να κατατεθεί η πιο πάνω εγγύηση τότε η αγωγή αυτή να θεωρείται ως απορριφθείσα, με έξοδα εναντίον των εναγομένων και υπέρ των εναγόντων. Δ. Έξοδα." Η Αίτηση μεταξύ άλλων βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Δ.60, θθ.4-6 καθώς και στο Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Ισχυρισμοί Αιτητών: Ως λόγος για την καταχώριση της Αίτησης προβάλλεται το γεγονός ότι η Εναγόμενη Εταιρεία η οποία τελεί υπό εκκαθάριση έχει εγείρει Α/Α για αποζημιώσεις από τους Ενάγοντες οι οποίες ανέρχονται σε £110.
- Δεδομένου ότι η Α/Α αύξησε την Κλίμακα της υπόθεσης, αναμένεται και η ανάλογη αύξηση των Εξόδων και αυτά θα ξεπεράσουν τις £12.000 όπως αναφέρεται σε σχετικό Παράρτημα που επισυνάπτεται με την Αίτηση και το οποίο αποτελεί Προσχέδιο Καταλόγου Εξόδων. Ισχυρισμοί Καθ΄ ων: Η Εναγόμενη Εταιρεία είναι φερέγγυα αφού διαθέτει περιουσία η οποία συνίσταται σε αριθμό οφειλετών. Έχει μάλιστα απαιτήσεις από τρίτους οι οποίες συμποσούνται σε αρκετά εκατομμύρια Ευρώ και κατά συνέπεια διαθέτει τους οικονομικούς πόρους να ικανοποιήσει οιοδήποτε ποσό Εξόδων ήθελε επιδικαστεί εναντίον της. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές επιζητούν Ασφάλεια για Έξοδα σε Λίρες Κύπρου ενώ η Αίτησή τους είχε καταχωριστεί μετά την υιοθέτηση του Ευρώ, γεγονός που αποβαίνει μοιραίο για την Αίτηση αφού τέτοιο νόμισμα δεν υπάρχει πλέον. ΠΑΡΟΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι βασικές διατάξεις στις οποίες στηρίζεται η Αίτηση είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.60, θθ.1,2 και 5 καθώς και το Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Δεν έχει γίνει επίκληση από οιαδήποτε πλευρά της Δ.60, θ.4 που προνοεί για "ονομαστικό Ενάγοντα (nominal plaintiff)" ο οποίος θα πρέπει να παράσχει Ασφάλεια για Έξοδα όταν υπάρχει αφερεγγυότητα, γι΄ αυτό ούτε το Δικαστήριο θα αναφερθεί στη διάταξη αυτή. Το Άρθρο 382 του Κεφ. 113 προνοεί τα ακόλουθα: "Άρθρο 382: Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση." Το γεγονός ότι στην παρούσα περίπτωση ζητείται Ασφάλεια για Έξοδα από Εναγóμενη Εταιρεία και όχι Ενάγουσα δεν παίζει ρόλο αφού στην Α/Α οι ρόλοι αντιστρέφονται. Το θέμα τέθηκε στην The Continental Insurance Company of Hampshire v. O´ Regan
(1998)1(B)AAΔ.1087 όπου αποφασίστηκε ότι η Αίτηση για Ασφάλεια για Έξοδα καλύπτει και την περίπτωση όπου Τριτοδιάδικος καταχωρεί τέτοια Αίτηση εναντίον του Εναγομένου αφού σε τέτοια περίπτωση ο Εναγόμενος κατέχει θέση Ενάγοντα. Η γενική αρχή που πηγάζει από τη Νομολογία είναι ότι δεν χωρεί Διαταγή για την Παροχή Ασφάλειας για τα Έξοδα όπου η έκδοσή της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο. Βλ. μεταξύ άλλων Conway v. Ηλία
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1653, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.
(2003)1 (Γ) ΑΑΔ 1698. Εάν μία Ενάγουσα Εταιρεία δεν έχει τους οικονομικούς πόρους να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως Ασφάλεια για Έξοδα, η έκδοση τέτοιας Διαταγής θα της στερήσει το δικαίωμα να προωθήσει την Αγωγή της στην οποία διαθέτει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Έγινε επίσης επίκληση από πλευράς Καθ΄ ων της Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) AAΔ 1377. Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας για Έξοδα εναντίον εταιρείας που είχε καταστεί ανενεργός για το λόγον ότι δεν είχε αποδειχθεί η αφερεγγυότητα της εταιρείας η οποία, είχε μεν καταστεί ανενεργή αλλά διέθετε περιουσία η οποία αποτελείτο από υφάσματα και μηχανήματα. Επιπρόσθετα, είχε και χρεώστες. Στην παρούσα περίπτωση, όπως ορθά επισήμανε η κ. Κραμβή, το γεγονός ότι η Εναγόμενη Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι σε περίπτωση που αποτύχει στην απαίτησή της δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει τα Έξοδα του Εναγομένου. Το σχετικό απόσπασμα είναι σχετικό: Halsbury´s Laws of England (3rd edition), Volume 6, Companies, paragraph 875: " The fact of a company being in liquidation is prima facie evidence that it will, if unsuccessful, be unable to pay the defendant´s costs, even if the liquidation occurs while the action is pending". Στον αντίποδα όμως, μπορεί να λεχθεί ότι εταιρεία που τελεί υπό εκκαθάριση και θα αδυνατεί να καταβάλει τα Έξοδα που θα επιδικαστούν εναντίον της, έχει αυξημένη ευθύνη για Παροχή Ασφάλειας για Έξοδα. Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Ltd κ.α.
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 795, που αφορούσε Αγωγή Ναυτοδικείου, η Αίτηση για Ασφάλεια για Έξοδα απορρίφθηκε παρόλον ότι η Εταιρεία τελούσε υπό εκκαθάριση λόγω της συνάρτησης της Υπεράσπισης με την Ανταπαίτηση. Λέχθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 800: "Πρέπει να επισημάνω ότι εκτός από τους λόγους αρχής που δικαιολογούν τις θέσεις που υιοθετούνται από την αγγλική νομολογία υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ της μη παροχής ασφάλειας για τα έξοδα όπου η ανταπαίτηση συνδέεται ή συναρτάται με την υπεράσπιση. Τα πρόσθετα έξοδα που θα προκληθούν από την προώθηση της ανταπαίτησης δεν μπορεί να είναι μεγάλα εφόσον το θέμα το οποίο διερευνάται αποτελεί προέκταση της τεκμηρίωσης της υπεράσπισης. Ενόψει της συνάφειας μεταξύ της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης και ασκώντας τη διακριτική εξουσία η οποία μου παρέχεται κρίνω ότι δε δικαιολογείται το αίτημα για ασφάλεια εξόδων." Στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. O´ Regan
(1998)1(Β) ΑΑΔ 1087, ο Νικολάου, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε τα ακόλουθα, obiter, στη σελ. 1094: "Κατά την άποψή μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ΄ όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132" Κατά τη γνώμη μου, το πιο πάνω απόσπασμα αφήνει να εννοηθεί ότι, σε περιπτώσεις αφερέγγυας εταιρείας, ίσως η κατάθεση Ασφάλειας για Έξοδα να είναι πιο αναγκαία. Το πιο πάνω απόσπασμα, αφού επαναλήφθηκε από τον ίδιο Δικαστή στην Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της Κ.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1446, αναφέρθηκαν επιπρόσθετα τα ακόλουθα στις σελ. 1456 - 1457: "Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία." ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Με βάση το Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το θέμα της παροχής Ασφάλειας για Έξοδα από Εταιρεία που είναι ανίκανη να πληρώσει τα Έξοδα του Εναγομένου επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Δύο είναι τα σημαντικά σημεία στα οποία θα πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο: (α) κατά πόσο η Εναγόμενη Εταιρεία διαθέτει τους οικονομικούς πόρους να ικανοποιήσει τα Έξοδα των Εναγόντων που πιθανόν να εκδικαστούν εναντίον της, (β) κατά πόσο το αιτητικό που αναφέρεται σε Λίρες Κύπρου, αποβαίνει μοιραίο για την έκβαση της Αίτησης. (α) Φερεγγυότητα Εναγόμενης Εταιρείας: Ο κ. Ταμάσιος κατά την Αγόρευση του εστιάσθηκε στην υπόθεση Iacovou Brothers
(2000), πιο πάνω στην οποία δεν εκδόθηκε Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας για Έξοδα λόγω του ότι δεν είχε αποδειχθεί η αφερεγγυότητα της Εταιρείας. Στην υπόθεση όμως εκείνη η μαρτυρία που υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι η Εταιρεία είχε μεν καταστεί ανενεργός, αλλά διέθετε περιουσία που συνίστατο από χρεώστες, μηχανήματα και υφάσματα σε υποστατικό της. Επομένως η υπόθεση εκείνη διαχωρίζεται από την παρούσα στην οποία έχει ήδη διοριστεί Εκκαθαριστής και το γεγονός αυτό, όπως αναλύεται πιο πάνω, αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για αδυναμία καταβολής Εξόδων. Η Καθ΄ ης Εταιρεία είχε το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται, ότι είναι φερέγγυα στο θέμα των Εξόδων. Κρίνω ότι αυτό δεν το έχει πράξει, καθότι ισχυρισμός για ύπαρξη χρεωστών ή Αγωγών δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι αυτές οι απαιτήσεις θα μετατραπούν σε χρήματα τα οποία θα περιέλθουν στην κατοχή της Εταιρείας. (β) Αιτητικό Αίτησης σε Λίρες Κύπρου: Ο κ. Ταμάσιος επικαλούμενος το Άρθρο 20 του Περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου, 33(Ι)/07 ανέφερε ότι από 1/1/08 δεν είναι επιτρεπτό να αναφέρονται ποσά σε Κυπριακές Λίρες. Αυτό κατά την εισήγηση του αποβαίνει μοιραίο στην έκβαση της Αίτησης. Όντως ο πιο πάνω Νόμος προνοεί για υιοθέτηση του Ευρώ ως το νόμισμα της Δημοκρατίας από 1/1/
- Όμως το Άρθρο 20 εκείνο που αναφέρει είναι ότι από την ημερομηνία υιοθέτησης του Ευρώ, χρηματικά ποσά εκφρασμένα σε Λίρες, τα οποία περιέχονται σε εκκρεμούντα Δικόγραφα ή Τεκμήρια, σε δικογραφία δικαστικής διαδικασίας, μετατρέπονται σε Ευρώ. Πρέπει όμως να λαμβάνεται υπόψη και το Άρθρο 4 του ιδίου Νόμου το οποίο καθορίζει ως περίοδο "παράλληλης κυκλοφορίας" των δύο νομισμάτων περίοδο ενός μήνα δηλαδή μέχρι 31/1/
- Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε την τελευταία μέρα της περιόδου αυτής και πιστεύω ότι περισώζεται από τη σχετική πρόνοια. Ως εκ τούτου δεν θα χρειάζεται να ενδιατρίψω περισσότερο ως προς το κατά πόσο το αιτητικό σε Λίρες αποτελεί παρατυπία που μπορεί να θεραπευτεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω, έχω καταλήξει στο να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της παροχής Ασφάλειας για Έξοδα εκ μέρους της Εναγόμενης Εταιρείας. Ύψος Ποσού ως Ασφάλεια για Έξοδα: Οι Αιτητές ζητούν £12.000 (€20.503,22 σ) και προς το σκοπόν αυτό επισυνάπτουν Προσχέδιο Καταλόγου Εξόδων. Εκείνο που παρατηρείται είναι ότι η Α/Α αύξησε την Κλίμακα της υπόθεσης επομένως το ύψος του ποσού πρέπει να λαμβάνει υπόψη αυτό το γεγονός. Συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες, έχω καταλήξει ότι ποσό €10.000 είναι λογικό υπό τις περιστάσεις. Ποιος θα παράσχει την Ασφάλεια για Έξοδα: Με την Αίτηση επιζητείται Ασφάλεια για Έξοδα είτε από την Εναγόμενη Εταιρεία, είτε από τον Εκκαθαριστή προσωπικά, είτε και από τους δύο. Στα Halsbury´s Laws of England (3η έκδοση), Τόμος 6, Companies, παράγρ. 1163 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Where a liquidator sues or defends actions or other proceedings in the name of the company, he is not a party to the action, and cannot be ordered to pay the costs personally, but when he is applicant in proceedings by him as liquidator an order for costs will be made against the liquidator personally, even if he is also the official receiver." Ο Εκκαθαριστής Ανδρέας Αχιλλέως στην παρούσα περίπτωση εκπροσωπεί την Ενάγουσα Εταιρεία, γι΄ αυτό και δεν θεωρώ ορθό να τον διατάξω να παράσχει ο ίδιος προσωπικά την Ασφάλεια για Έξοδα. Με βάση όλα τα πιο πάνω: (Α) το Δικαστήριο διατάσσει όπως οι Εναγόμενοι - Καθ΄ ων παράσχουν προς τους Αιτητές - Ενάγοντες Ασφάλεια Εξόδων για το ποσό των €10.000,00σ υπό μορφή Τραπεζικής Εγγύησης, (Β) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως η εν λόγω Ασφάλεια Εξόδων παρασχεθεί μέχρι τις 30 Νοεμβρίου, 2008 το αργότερο, (Γ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, μέχρι την παροχή της εν λόγω Ασφάλειας Εξόδων, κάθε διαδικασία στην παρούσα Αγωγή ανασταλεί, (Δ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως αν μέχρι τις 30 Νοεμβρίου, 2008, δεν υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, τότε η Α/Α θεωρείται ως απορριφθείσα με Έξοδα σε βάρος των Εναγομένων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος όλης της διαδικασίας εκτός εάν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα επί του προκειμένου. (Ε) Τα Έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών. (Υπ.) ............ Χάρης Ι. Πογιατζής, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο