Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σωκράτη Κυπριανού, Αρ. Υπόθεσης: 2921/05, 18.1.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A3 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2921/05 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - v - Σωκράτη Κυπριανού Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 18.1.08 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους Για την Κατηγορούμενο: κα Δ. Ανδρέου Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκε. Η πιο πάνω κατηγορία ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης από την Αστυνομία τροχαίου δυστυχήματος που έλαβε χώρα την 3.11.04 στην συμβολή της Λεωφόρου Δανάης με τις οδούς Γιάννη Κρανιδιώτη και Ανδρέα Παπανδρέου στην Πάφο με ενεχόμενα τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΕΕΒ 226 και ΗΗΥ 257, τα οποία οδηγούσαν ο Κατηγορούμενος και η Άντρη Δημοσθένους (ΜΚ 3) αντίστοιχα. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας: τον Αστ. 1799, Χαράλαμπο Χαραλάμπους (ΜΚ 1), την Μαρίνα Τσιαννή (ΜΚ 2) και την πιο πάνω αναφερόμενη Άντρη Δημοσθένους (ΜΚ 3). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, τον οποίο και κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, σύμφωνα με τον Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε, επίσης, ο Αυγερινός Ανδρέου (ΜΥ 2). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Ο ΜΚ 1 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Ετοίμασε τελικό και πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος, τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια (Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα). Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε έχω πεισθεί για την ορθότητα των μετρήσεων και των ευρημάτων του, γενικότερα. Όσον αφορά την πτυχή αυτή της υπόθεσης ο μάρτυρας ήταν θετικός. Είναι, επίσης, σημαντικό να λεχθεί, ότι καμία από τις μετρήσεις ή τα ευρήματά του δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Ως εκ τούτου δέχομαι ως ορθές και αληθινές τις μετρήσεις που σημείωσε επί του Τεκμηρίου
- Σύμφωνα με τον μάρτυρα, όταν αυτός έφθασε στην σκηνή του δυστυχήματος ο Κατηγορούμενος δεν βρισκόταν εκεί. Από πληροφορίες δε που συνέλλεξε από παριστάμενους ο τελευταίος είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο πριν την άφιξη του μάρτυρα στην σκηνή. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την πιο πάνω μαρτυρία και υπέβαλε στον μάρτυρα, ότι όταν έφθασε στην σκηνή του δυστυχήματος ο Κατηγορούμενος βρισκόταν ακόμα εκεί και ότι η μεταφορά του Κατηγορούμενου επί του ασθενοφόρου για το νοσοκομείο έλαβε χώρα στην παρουσία του. Δεν θεωρώ, ότι υπάρχει αντίφαση μεταξύ του περιεχομένου του Τεκμηρίου 1 και των ισχυρισμών που πρόβαλε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση, όπως φάνηκε να είναι η θέση της Υπεράσπισης, σε σχέση με τα πιο πάνω. Πουθενά στο Τεκμήριο 1 δεν προβάλλεται από τον μάρτυρα η εκδοχή της Υπεράσπισης. Ο ισχυρισμός του ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι τραυματίσθηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο δεν υποδηλοί δίχως άλλο, ότι η μεταφορά τους επί του ασθενοφόρου έλαβε χώρα στην παρουσία του. Με τον ισχυρισμό του δε, ότι κατά την διάρκεια του απεγκλωβισμού της ΜΚ 3 (παραπονούμενης) και της συνοδηγού της με την άφιξη του ασθενοφόρου στην σκηνή του δυστυχήματος, η οποία δεν διήρκησε, του μάρτυρος παρόντος, περισσότερο από 5 λεπτά, άρχισε την διερεύνηση του δυστυχήματος συνάδει και η παράγραφος 5 του Τεκμηρίου 1 σύμφωνα με την οποία η ετοιμασία του πρόχειρου σχεδίου της σκηνής του δυστυχήματος έλαβε χώρα στην απουσία και των δύο οδηγών. Εν' όψει όλων των πιο πάνω συμπεριλαμβανομένου του ότι καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε από την Υπεράσπιση που να υποστηρίζει την υπό αυτής προβληθείσα θέση θεωρώ, πως η Υπεράσπιση δεν κατάφερε να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα στο σημείο τούτο. Θέμα αντεξέτασης αποτέλεσε, επίσης, το γεγονός, ότι ο μάρτυρας στο πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 3) υπέδειξε την πορεία της ΜΚ 3 με τόξο που σημείωσε στην δεξιά για οχήματα που ακολουθούν την κατεύθυνση της μάρτυρος αυτής λωρίδα κυκλοφορίας επί της Ανδρέα Παπανδρέου. Ο μάρτυρας ερωτηθείς σχετικά από την Υπεράσπιση ανέφερε, ότι η λωρίδα αυτή είναι για οχήματα που έχουν πρόθεση να στρίψουν δεξιά και να κατευθυνθούν βόρεια επί της Λεωφόρου Δανάης. Δεν δέχτηκε, όμως υποβολή από την Υπεράσπιση, ότι αυτή ήταν η προτιθέμενη πορεία της ΜΚ
- Ο μάρτυρας εξήγησε, ότι το τόξο στο πρόχειρο σχέδιο της σκηνής συμβολίζει μόνο την πορεία της ΜΚ 3 και όχι την πρόθεσή της. Δεικνύει, δηλαδή, ότι αυτή εξερχόμενη από την Ανδρέα Παπανδρέου εισήλθε εντός της Λεωφόρου Δανάης. Δεν δεικνύει πρόθεση εκ μέρους της ΜΚ 3 όπως αυτή διασταυρώσει την Δανάης με σκοπό να εισέλθει εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη ή να στρίψει δεξιά και να κατευθυνθεί βόρεια επί της Δανάης. Και αυτό γιατί μέχρι την στιγμή εκείνη που ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος δεν γνώριζε την πρόθεση της παραπονούμενης. Την πρόθεση αυτή, όπως εξήγησε, την πληροφορήθηκε μετά την λήψη των καταθέσεων από την παραπονούμενη και την συνοδηγό της και γενικά την ολοκλήρωση της λήψης του μαρτυρικού υλικού. Γι' αυτό και στο τελικό σχέδιο της σκηνής τοποθέτησε το τόξο αυτό στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας επί της Παπανδρέου. Η λωρίδα αυτή είναι για οχήματα που έχουν πρόθεση να διασταυρώσουν την Δανάης και να εισέλθουν με ευθεία πορεία εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη. Αυτή ήταν, όπως διεφάνη από το μαρτυρικό υλικό που συνέλλεξε, η προτιθέμενη πορεία της παραπονούμενης. Κρίνω ως πειστική την εξήγηση του μάρτυρα και δέχομαι την μαρτυρία του επί του πιο πάνω σημείου. Η πιο πάνω μαρτυρία επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία της ίδιας της ΜΚ
- Ο μάρτυρας αντεξετασθείς ανέφερε, επίσης, ότι τα φώτα στα οποία οφείλουν να συμμορφώνονται τα οχήματα που ακολουθούν την πορεία της παραπονούμενης είναι τα φώτα που βρίσκονται απέναντι, δηλαδή, αυτά που βρίσκονται πάνω στην χτιστή νησίδα, η οποία βρίσκεται επί της οδού Γιάννου Κρανιδιώτη. Ο λόγος, σύμφωνα με τον μάρτυρα, είναι γιατί όταν κάποιος σταθμεύσει πάνω στην γραμμή του αλτ, την οποία σημείωσε επί του Τεκμηρίου 2 με την λέξη «ALT», δεν έχει την δυνατότητα να δει τα φώτα που βρίσκονται επί της οδού Ανδρέα Παπανδρέου. Ο μάρτυρας έσφαλε στην θέση του αν και δεν φάνηκε να το αντιλήφθηκε. Όταν τα οχήματα σταματούν στο κόκκινο, αυτά, σύμφωνα με τους κανόνες της τροχαίας, οφείλουν να σταματούν πίσω και όχι μπροστά από τα φώτα της πορείας τους. Έτσι και τα οχήματα που σταματούν επί της Ανδρέα Παπανδρέου πριν εισέλθουν στην Λεωφόρο Δανάης οφείλουν να σταματούν πίσω από την διακεκομμένη γραμμή, που φαίνεται επί του Τεκμηρίου 2, και η οποία βρίσκεται πίσω από τα φώτα τροχαίας. Συνεπώς, η γραμμή που ο μάρτυρας σημείωσε επί του Τεκμηρίου 2 με την λέξη «ALT» δεν είναι γραμμή αλτ. Η θέση του μάρτυρα δεν ήταν μόνο λανθασμένη, αλλά και παράδοξη εν' όψει του ότι αναφορικά με την απέναντι οδό, την Γιάννου Κρανιδιώτη, που είναι παρόμοιας φύσης οδός, υποστήριξε, ότι τα οχήματα που σταματούν επί της οδού αυτής πριν εισέλθουν εντός της Λεωφόρου Δανάης οφείλουν να σταματούν όχι μπροστά από τα φώτα, αλλά πίσω ακόμα και από την πρώτη γραμμή της διπλής γραμμής που συναντούν στην πορεία τους επί των φώτων και πίσω από τα φώτα αυτά, που επί του Τεκμηρίου 2 είναι σχεδιασμένα πάνω στην νησίδα της οδού αυτής. Ορθή, όμως, είναι η θέση του ότι τα οχήματα που ακολουθούσαν την πορεία της παραπονούμενης όφειλαν να συμμορφωθούν στα απέναντι φώτα, αφού αυτά, όπως και αυτά που βρίσκονται μπροστά από την γραμμή πίσω από την οποία οφείλουν να σταματούν, επί της Ανδρέα Παπανδρέου, ρύθμιζαν την πορεία τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αφού λειτουργούσαν ταυτόχρονα και με τον ίδιο τρόπο, ισχυρισμός, ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Οι πιο πάνω ανακρίβειες στην μαρτυρία του μάρτυρα δεν είναι ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του σε σχέση με το μέρος της μαρτυρίας του που αποδέχτηκα και, ιδιαίτερα, τις μετρήσεις και τα ευρήματά του από την σκηνή του δυστυχήματος. Εκτός από το μέρος της μαρτυρίας του που δεν αποδέχομαι η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Η ΜΚ 2 καταθέτοντας ανέφερε, ότι είδε πώς έγινε το δυστύχημα, αφού την ώρα εκείνη περπατούσε με μια φίλη της επί του δεξιού, σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου, πεζοδρόμιου της Λεωφόρου Δανάης με κατεύθυνση προς την Πάνω Πάφο. Πλησιάζοντας την διασταύρωση άκουσε πίσω της θόρυβο μηχανής αυτοκινήτου, ο οποίος ήταν τόσο δυνατός που την έκανε να υποθέσει, ότι επρόκειτο για αυτοκίνητο που κινείτο με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αμέσως σταμάτησε να περπατά, κοίταξε τα φώτα τροχαίας, που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Δανάης πριν την συμβολή σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου και ακολούθως γύρισε πίσω της οπότε και είδε το όχημα του Κατηγορούμενου να οδηγείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Την στιγμή που αντιλήφθηκε με την ακοή της το όχημα του Κατηγορούμενου και διέκοψε το περπάτημά της βρισκόταν σε απόσταση 10 περίπου μέτρα πίσω από τα φώτα. Επίσης, την στιγμή εκείνη τα φώτα ήταν αναμμένα πορτοκαλί για την πορεία του Κατηγορούμενου. Το όχημα του Κατηγορούμενου, όταν κοίταξε και το είδε, βρισκόταν σε απόσταση 20 περίπου μέτρα από αυτήν. Γυρίζοντας μπροστά της και ακολουθώντας με το βλέμμα της την πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου είδε τα φώτα να ανάβουν κόκκινο. Την στιγμή που τα φώτα άναψαν κόκκινο το όχημα του Κατηγορούμενου βρισκόταν πίσω από αυτά. Στη συνέχεια το όχημα του Κατηγορούμενου πέρασε με κόκκινο και συγκρούσθηκε με όχημα, το οποίο είχε εισέλθει εντός της διασταύρωσης από τα δεξιά του, ήτοι από την οδό Ανδρέα Παπανδρέου. Η σύγκρουση ήταν βίαιη. Τούτη δε έλαβε χώρα εντός της πορείας του Κατηγορούμενου. Υπεβλήθη στην μάρτυρα, ότι δεν είχε την δυνατότητα να δει το όχημα του Κατηγορούμενου, καθότι για απόσταση 20 με 30 μέτρα από τα αναφερόμενα φώτα και προς τα κάτω, δηλαδή, με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο, η ορατότητα προς τα αριστερά της εμποδιζόταν από θάμνους και ψηλά δέντρα, οι οποίοι βρίσκονταν επί της νησίδας που υπήρχε επί της Λεωφόρου Δανάης. Η μάρτυρας ήταν σαφής, ότι είχε καθαρό τοπίο και επαρκή ορατότητα προς την πλευρά του δρόμου στην οποία οδηγείτο το όχημα του Κατηγορούμενου καθότι κατά μήκος της εν λόγω νησίδας και της απόστασης που πιο πάνω αναφέρεται δεν υπήρχαν δέντρα, όπως ισχυρίσθηκε η Υπεράσπιση, αλλά μόνο θάμνοι, οι δε θάμνοι ήταν χαμηλοί και δεν ξεπερνούσαν σε ύψος το ένα μέτρο. Μπορούσε, έτσι, να δει καθαρά το όχημα του Κατηγορούμενου. Θα πρέπει να αναφερθεί, ότι η μαρτυρία της αναφορικά με το είδος και το ύψος των φυτών που υπήρχαν στην νησίδα συνάδει με την μαρτυρία του ΜΚ 1 σύμφωνα με την οποία κοντά στα φώτα δεν υπήρχαν δέντρα, αλλά θάμνοι το ύψος των οποίων δεν ξεπερνούσε το ένα μέτρο. Η μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε έχω πεισθεί για την αλήθεια της μαρτυρίας της. Ήταν σταθερή στην μαρτυρία της και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Κατέθεσε αυθόρμητα και με φυσικότητα. Απαντούσε αβίαστα και χωρίς προηγουμένως να υπολογίζει τις απαντήσεις της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδεχτώ την μαρτυρία της, την οποία και αποδέχομαι. Η μάρτυρας υποστήριξε, ότι ο Κατηγορούμενος έφθασε μέχρι τα φώτα με αμείωτη ταχύτητα. Η μαρτυρία αυτή διαψεύδεται από την πραγματική μαρτυρία (Τεκμήριο 2) σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος πλησιάζοντας την συμβολή εφάρμοσε τα φρένα του και, μάλιστα, για μεγάλη απόσταση. Η πιο πάνω ανακρίβεια στην μαρτυρία της μάρτυρος δεν είναι ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία της και την πολύ καλή εντύπωση που μου έκανε ως μάρτυρας της αλήθειας. Άλλωστε, δεν πρόκειται περί αναληθούς επί των γεγονότων μαρτυρίας, αλλά περί εσφαλμένης εντύπωσης της μάρτυρος ως προς ένα γεγονός, το οποίο αποτύπωσε στο μυαλό της διά των αισθήσεων της. Εκτός από το μέρος της μαρτυρίας της που δεν αποδέχομαι η υπόλοιπη μαρτυρία της είναι αποδεκτή. Η ΜΚ 3 καταθέτοντας ανέφερε, ότι φθάνοντας στην διασταύρωση σταμάτησε στα φώτα της Ανδρέα Παπανδρέου καθότι το φως ήταν κόκκινο για την πορεία της. Σταμάτησε στην αριστερή σύμφωνα με την πορεία της λωρίδα κυκλοφορίας επί της Ανδρέα Παπανδρέου και παρά την διακεκομμένη γραμμή που βρίσκεται πίσω από τα φώτα που βρίσκονταν επ' αυτής και εντός της πορείας της. Ήταν η πρώτη στο αλτ. Όταν το φως άναψε πράσινο για την πορεία της εισήλθε εντός της Λεωφόρου Δανάης με σκοπό να την διασταυρώσει και να εισέλθει εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη. Την στιγμή εκείνη κοίταξε προς τα δεξιά της και είδε, ότι τα αυτοκίνητα που είχαν κατεύθυνση προς Κάτω Πάφο ήταν σταματημένα στο αλτ. Αριστερά της, προς την κατεύθυνση, δηλαδή, από την οποία ερχόταν ο Κατηγορούμενος δεν κοίταξε. Όταν εισήλθε εντός της συμβολής και εντός της προέκτασης της μεσαίας λωρίδας κυκλοφορίας της Δανάης για τα οχήματα που ακολουθούν την πορεία του Κατηγορούμενου κτυπήθηκε βίαια από το όχημα του Κατηγορούμενου, το οποίο ερχόταν από τα αριστερά της. Η σύγκρουση ήταν δυνατή και έγινε στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου της. Υπεβλήθη στην μάρτυρα από την Υπεράσπιση, μεταξύ άλλων, πρώτο, ότι αναληθώς υποστήριξε στην μαρτυρία της, ότι οδηγούσε στην αριστερή σύμφωνα με την πορεία της λωρίδα κυκλοφορίας επί της Ανδρέα Παπανδρέου. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση η μάρτυς κρατούσε την δεξιά λωρίδα και είχε πρόθεση να κατευθυνθεί βόρεια, ήτοι προς Πάνω Πάφο, πλην όμως την τελευταία στιγμή αποφάσισε να προχωρήσει ευθεία για να εισέλθει εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη, δεύτερο, ότι δεν σταμάτησε στα φώτα τροχαίας και ότι εισήλθε εντός της Δανάης από την Ανδρέα Παπανδρέου με κόκκινο φως και, τρίτο, ότι όταν εισήλθε εντός της συμβολής τα φώτα για τα οχήματα που ακολουθούσαν την πορεία του Κατηγορούμενου ήταν αναμμένα πράσινο και ότι οχήματα με πορεία την Πάνω Πάφο διέρχονταν την στιγμή εκείνη από την συμβολή. Η μάρτυρας αρνήθηκε τις πιο πάνω υποβολές επιμένοντας στις δικές της θέσεις. Η μάρτυς μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε με έπεισε για την αλήθεια της μαρτυρίας της. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και ήταν σταθερή στην μαρτυρία της. Κατέθεσε αυθόρμητα και χωρίς προηγουμένως να υπολογίζει τις απαντήσεις της. Κρίνω, πως ήταν μάρτυρας της αλήθειας και για τον λόγο αυτό δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδεχτώ την μαρτυρία της, την οποία αποδέχομαι στην ολότητά της. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ο τρόπος και το ύφος με το οποίο απαντούσε δεν με έπεισε για την ειλικρίνειά του. Πρωτίστως, δεν απαντούσε με άνεση στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Γενικά δεν ήταν πειστικός στην μαρτυρία του. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η ΜΚ 3 οδηγούσε με πρόθεση να στρίψει δεξιά και να κατευθυνθεί βόρεια επί της Λεωφόρου Δανάης. Με δεδομένη την θέση του σημείου που έγινε η σύγκρουση, όπως αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο 2, δεν θα ήταν δυνατόν η ΜΚ 3 να οδηγούσε με την πρόθεση που της αποδίδει ο Κατηγορούμενος και ο Κατηγορούμενος να αντιλαμβανόταν κάτι τέτοιο. Και αυτό γιατί οχήματα με πρόθεση όπως αυτή που αποδίδεται στην ΜΚ 3 από τον Κατηγορούμενο δεν βρίσκονται υπό κανονικές συνθήκες στο σημείο που βρέθηκε η ΜΚ 3 κατά την στιγμή της σύγκρουσης. Αν η ΜΚ 3 είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, σημαίνει, ότι κατά την στιγμή της σύγκρουσης αυτή είχε παρεκκλίνει από την προτιθέμενη πορεία της σε τέτοιο βαθμό που δεν θα ήταν λογικό να συμπεράνει κανείς, τουλάχιστον, ότι είχε αυτή την πρόθεση. Επομένως, πώς λογικά τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο ΜΥ 2 αντιλήφθηκαν τα όσα επί του θέματος τούτου και οι δύο ισχυρίσθηκαν; Ακόμα και αν δεχτώ, ότι το όχημα της είχε κλίση προς τα δεξιά κατά την στιγμή της σύγκρουσης και μόνο η θέση στην οποία βρέθηκε κατά τον χρόνο αυτό θα απέκλειε από το μυαλό ενός λογικά σκεπτόμενου ανθρώπου το ενδεχόμενο η ΜΚ 3 να οδηγούσε με την πρόθεση που της αποδίδει ο Κατηγορούμενος, πόσο μάλλον, όταν κανένας ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο, ότι η διαδρομή της ήταν ανορθόδοξη. Καθότι, αν η ΜΚ 3 είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, το γεγονός ότι βρέθηκε στο σημείο Χ κατά τον χρόνο της σύγκρουσης υποδεικνύει δίχως άλλο ότι είχε ακολουθήσει μιαν εντελώς ανορθόδοξη διαδρομή πριν την σύγκρουση. Βεβαίως, δεν θα διαφοροποιούσε την ευθύνη της ΜΚ 3 η πιο πάνω εκδοχή του Κατηγορούμενου αν η πρώτη είχε εισέλθει εντός της διασταύρωσης με κόκκινο φως. Καθότι υπό αυτές τις περιστάσεις αυτή θα έφερε ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος είτε ευθεία πήγαινε, είτε προς τα δεξιά. Συνεπώς, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί προβλήθηκε ένας τέτοιος ισχυρισμός από τον Κατηγορούμενο αλλά και τον ΜΥ
- Και αυτό το αναφέρω, γιατί ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν μου έδωσαν την εντύπωση, ότι η πιο πάνω θέση ήταν γνήσια πεποίθηση τους. Ο Κατηγορούμενος υπέπεσε, επίσης, σε αντιφάσεις. Στην κυρίως εξέταση ανέφερε, ότι είδε την ΜΚ 3 να εισέρχεται εντός της συμβολής από απόσταση 25-30 μέτρα. Από τον πιο πάνω ισχυρισμό προκύπτει, ότι η πρώτη φορά που αντιλήφθηκε την ΜΚ 3 ήταν την στιγμή που αυτή εισήλθε εντός της συμβολής εξερχόμενη από την Ανδρέα Παπανδρέου. Στην αντεξέταση πρόβαλε δύο εκδοχές που όχι μόνο είναι διαφορετικές με την προαναφερθείσα, αλλά και μεταξύ τους. Σύμφωνα με την πρώτη, όταν ο Κατηγορούμενος είδε για πρώτη φορά την ΜΚ 3 αυτή βρισκόταν στο μέσο της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας. Η απόσταση δε που είχε από τα φώτα που υπήρχαν πριν την διασταύρωση σύμφωνα με την πορεία του την στιγμή εκείνη ήταν 25-30 μέτρα. Σύμφωνα με την δεύτερη όταν για πρώτη φορά είδε την ΜΚ 3 αυτή βρισκόταν στο μέσο της διασταύρωσης. Η απόσταση δε που τους χώριζε ήταν 25-30 μέτρα. Ακολούθως, πάτησε τα φρένα του και συγκρούσθηκε με την ΜΚ 3 σε κάποια απόσταση βόρεια των φώτων, που ήταν εντός της πορείας του, εντός της συμβολής, στο μέσο της προέκτασης της λωρίδας κυκλοφορίας εντός της οποίας οδηγούσε. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε, τελικά, την δεύτερη εκδοχή. Δεν μπορώ, όμως, να αγνοήσω το γεγονός, ότι πριν καταλήξει στην τελική του θέση υποστήριξε τρεις διαφορετικές εκδοχές και, μάλιστα, επί ενός καίριου για την υπεράσπισή του ζήτημα, αφού η υπεράσπισή του εδράζετο στον ισχυρισμό, ότι ο λόγος που εφάρμοσε τα φρένα του δεν ήταν γιατί το φως ήταν κόκκινο για την πορεία του και για τον λόγο αυτό προσπάθησε να ακινητοποιήσει το όχημά του, πλην όμως δεν τα κατάφερε, όπως, άλλωστε, θα πρέπει να λεχθεί, σε ένα τέτοιο συμπέρασμα παραπέμπει η μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας που αποδέχτηκα, αλλά για να αποφύγει σύγκρουση με την ΜΚ 3, η οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, εισήλθε εντός της συμβολής με κόκκινο φως, δηλαδή, αντικανονικά. Αν η βάση της υπεράσπισής του ήταν αληθινή, θεωρώ, πως ο Κατηγορούμενος θα πρόβαλε ευθύς εξ' αρχής την εκδοχή του. Το γεγονός, ότι δεν ήταν θετικός επί του σημαντικού τούτου σημείου κλονίζει την αξιοπιστία του σε βαθμό που δεν θα μπορούσα να θεωρήσω την εκδοχή του και σε συνδυασμό με την γενικότερη εντύπωση που μου έκανε ως μάρτυρας, γενικότερα, την μαρτυρία του αξιόπιστη και ειλικρινή. Πάντως, η τελευταία εκδοχή είναι εντελώς ανυπόστατη, αφού στο μέσο της προέκτασης της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας έγινε η σύγκρουση. Δεν θα μπορούσε η ΜΚ 3 να βρισκόταν στη πιο πάνω θέση κατά την στιγμή της σύγκρουσης και ο ίδιος 30 μέτρα πριν από το σημείο της σύγκρουσης. Αλλά και η δεύτερη, την οποία υιοθέτησε, ουδόλως πείθει. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 η απόσταση από το μέσο της συμβολής μέχρι το Χ δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 μέτρα. Αν στα 25-30 μέτρα προστεθούν άλλα 8,10 μέτρα, που είναι η απόσταση από τα φώτα της Δανάης μέχρι το Χ σημαίνει, ότι ο Κατηγορούμενος διένυσε μιαν απόσταση της τάξης των 35 κατά προσέγγιση μέτρων από την στιγμή που είδε για πρώτη φορά την ΜΚ 3 μέχρι το σημείο της σύγκρουσης. Είναι απόρροια της κοινής λογικής, όμως, ότι δεν θα ήταν δυνατόν η ΜΚ 3 να διένυσε μιαν απόσταση 5 μόνο μέτρων και με κανονική ταχύτητα, μεγαλύτερη, πάντως, της ταχύτητας που έχει ένα αυτοκίνητο που κάνει εκκίνηση, όπως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε, και εντός του ίδιου χρόνου ο Κατηγορούμενος να διένυσε την εφταπλάσια απόσταση με μια ταχύτητα 70 χ.α.ω, που ήταν ο ισχυρισμός του ότι οδηγούσε, και, μάλιστα με ανηφορική πορεία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω, πως ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Εν κατακλείδι, κρίνω, πως παραποίησε τα γεγονότα ώστε να αποποιηθεί των ευθυνών του για το δυστύχημα και να επιρρίψει όλη την ευθύνη γι' αυτό στην ΜΚ
- Ο ΜΥ 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Μπορεί να ήταν σταθερός στην μαρτυρία του, ο τρόπος, όμως, και το ύφος με το οποίο κατέθεσε δεν με έπεισαν για την αλήθεια της εκδοχής του. Δεν έχω πεισθεί για την ειλικρίνειά του και θεωρώ, ότι η μαρτυρία του ήταν ένα εκ των υστέρων κατασκεύασμα στην προσπάθεια του να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο με τον οποίο σχετίζεται κοινωνικά και κάνει παρέα, περισσότερη και πιο ουσιαστική από ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, η οποία περιοριζόταν μόνο μέσα στον χώρο του σχολείου. Η ανειλικρίνειά του καταδεικνύεται και μέσα από το περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας του. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο λόγος που ο Κατηγορούμενος εφάρμοσε τα φρένα του ήταν η είσοδος της ΜΚ 3 εντός της διασταύρωσης και για να αποφύγει σύγκρουση μαζί της. Όχι γιατί ήταν κόκκινο για την πορεία τους. Η θέση του ήταν, ότι τα φώτα ήταν αναμμένα πράσινα για την πορεία τους. Ανέφερε, επίσης, ότι ο ίδιος είδε την ΜΚ 3 να βγαίνει από το αλτ επί της Ανδρέα Παπανδρέου από απόσταση 20-25 μέτρα. Αν ο λόγος που ο Κατηγορούμενος εφάρμοσε τα φρένα του ήταν η είσοδος της ΜΚ 3 εντός της συμβολής συνεπάγεται, ότι αυτός θα έπρεπε να εφαρμόσει τα φρένα του από την απόσταση που ανέφερε ο μάρτυρας ή μικρότερη απόσταση σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος δεν είχε αντιληφθεί την ΜΚ 3 να βγαίνει από την πάροδο την ίδια στιγμή που την είδε ο μάρτυρας. Σύμφωνα με την πραγματική, όμως, μαρτυρία, η οποία δεν αμφισβητήθηκε και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησαν οι μπροστινοί τροχοί του οχήματος του Κατηγορούμενου μέχρι το σημείο της σύγκρουσης ήταν 34 μέτρα ο αριστερός και 34,50 μέτρα ο δεξιός. Αν συνυπολογίσομε και την απόσταση σκέψης ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αντιλήφθηκε ότι συνέτρεχε λόγος για να εφαρμόσει τα φρένα του από απόσταση σαφώς μεγαλύτερη, τουλάχιστον, των 35 μέτρων. Ο λόγος, όμως, αυτός δεν θα μπορούσε να είναι η είσοδος της ΜΚ 3 εντός της διασταύρωσης, αφού, σύμφωνα με τον μάρτυρα, την ώρα που αυτή έβγαινε από την πάροδο το όχημα του Κατηγορούμενου βρισκόταν σε απόσταση που δεν ξεπερνούσε τα 25 μέτρα. Επομένως, και σε αντίθεση με όσα ο μάρτυρας διατείνεται, δεν ήταν η είσοδος της ΜΚ 3 εντός της διασταύρωσης ο λόγος που ο Κατηγορούμενος εφάρμοσε τα φρένα του. Ο λόγος προδήλως ήταν άλλος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρώ, ότι ο μάρτυρας δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 3.11.04 και μεταξύ των ωρών 19:45 και 20:00 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΕΒ 226 επί της Λεωφόρου Δανάης στην Πάφο με βόρεια κατεύθυνση, ήτοι από Κάτω Πάφο προς Πάνω Πάφο. Στην εν λόγω οδό καταλήγουν από τα δεξιά σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου η οδός Ανδρέα Παπανδρέου και από τα αριστερά η οδός Γιάννου Κρανιδιώτη. Η συμβολή των τριών οδών ελέγχεται από φώτα τροχαίας. Η Λεωφόρος Δανάης στο μέρος του δυστυχήματος αποτελείται από πέντε λωρίδες κυκλοφορίας. Οι τρεις είναι για οχήματα που οδηγούνται με βόρεια κατεύθυνση, ήτοι την κατεύθυνση του Κατηγορούμενου. Οι άλλες δύο για οχήματα που οδηγούνται με αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι νότια, από Πάνω Πάφο προς Κάτω Πάφο. Η άκρως αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας επί της Δανάης σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου είναι για οχήματα που οδηγούνται ευθεία και με βόρεια κατεύθυνση, ήτοι προς Πάνω Πάφο και για οχήματα με πρόθεση να στρίψουν αριστερά και να εισέλθουν εντός της οδού Γιάννου Κρανιδιώτη. Η μεσαία λωρίδα είναι μόνο για οχήματα που οδηγούνται ευθεία και με κατεύθυνση την Πάνω Πάφο ενώ η λωρίδα δίπλα και στα δεξιά της μεσαίας, σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου, η τρίτη, δηλαδή, λωρίδα κυκλοφορίας, για οχήματα με πρόθεση να στρίψουν δεξιά και να εισέλθουν εντός της Ανδρέα Παπανδρέου. Μεταξύ της τρίτης λωρίδας και των άλλων δύο λωρίδων, που είναι για οχήματα με αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι προς Κάτω Πάφο, υπάρχει χτιστή νησίδα επί της οποίας υπάρχουν φώτα τροχαίας. Αριστερά της άκρως αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας και στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο υπάρχουν άλλα φώτα. Αυτά μαζί με τα προαναφερθέντα ελέγχουν την κίνηση των οχημάτων που κατευθύνονται βόρεια, ήτοι προς Πάνω Πάφο - από τώρα και στο εξής «τα φώτα της Δανάης». Την ίδια ημέρα και ώρα η ΜΚ 3 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΗΥ 257 επί της οδού Ανδρέα Παπανδρέου με κατεύθυνση από Γεροσκήπου προς την διασταύρωση των τριών πιο πάνω αναφερομένων οδών. Η οδός Ανδρέα Παπανδρέου χωρίζεται σε δύο λωρίδες κυκλοφορίας για οχήματα με κατεύθυνση αυτή της ΜΚ
- Η δεξιά λωρίδα είναι για οχήματα που πρόθεση έχουν να στρίψουν δεξιά και να κατευθυνθούν βόρεια επί της Δανάης και η αριστερή για οχήματα που έχουν πρόθεση να διασταυρώσουν την Δανάης και να εισέλθουν εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη ή με πρόθεση να στρίψουν αριστερά και να κατευθυνθούν νότια επί της Δανάης. Μεταξύ της δεξιάς λωρίδας και της μιας και μοναδικής λωρίδας για οχήματα με αντίθεση κατεύθυνση επί της Ανδρέα Παπανδρέου, ήτοι προς Γεροσκήπου, υπάρχει χτιστή νησίδα επί της οποίας υπάρχουν φώτα τροχαίας - από τώρα και στο εξής «τα φώτα της Ανδρέα Παπανδρέου». Τα εν λόγω φώτα ελέγχουν την κίνηση των οχημάτων με κατεύθυνση αυτής του οχήματος της ΜΚ
- Η κίνηση των οχημάτων αυτών ελέγχεται ταυτόχρονα και με τον ίδιο τρόπο από φώτα τροχαίας που βρίσκονται επί της Γιάννου Κρανιδιώτη. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε εντός της μεσαίας λωρίδας κυκλοφορίας επί της Δανάης και η ΜΚ 3 εντός της αριστερής λωρίδας επί της Ανδρέα Παπανδρέου. Η ΜΚ 3 φθάνοντας στην συμβολή των τριών οδών σταμάτησε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας επί της Ανδρέα Παπανδρέου καθότι το φως ήταν κόκκινο για την πορεία της. Όταν το φως έγινε πράσινο για την πορεία της εισήλθε εντός της διασταύρωσης με ευθεία πορεία και με πρόθεση να εισέλθει εντός της Γιάννου Κρανιδιώτη. Δεν πρόλαβε, όμως, να εισέλθει εντός της πιο πάνω οδού καθότι κτυπήθηκε από τα αριστερά της από το όχημα του Κατηγορούμενου, το οποίο παρέλειψε να σταματήσει στα φώτα τροχαίας της Δανάης και εισήλθε εντός της συμβολής με κόκκινο φως. Η σύγκρουση έλαβε χώρα εντός της συμβολής και εντός της προέκτασης λωρίδας κυκλοφορίας του Κατηγορούμενου. Το όχημα του Κατηγορούμενου άφησε ίχνη τροχοπέδησης, ο μεν δεξιός μπροστινός τροχός ίχνη τροχοπέδησης 34,50 μέτρα σε ευθεία πορεία, ο δε αριστερός μπροστινός ίχνη τροχοπέδησης 34,00 μέτρα, επίσης, σε ευθεία πορεία. Η σύγκρουση έλαβε χώρα ανάμεσα στα σημεία που καταλήγουν τα ίχνη τροχοπέδησης από τους δύο τροχούς. Τα ίχνη συνεχίζουν με κλίση προς τα αριστερά και για απόσταση 3,50 μέτρα για τον δεξιό μπροστινό τροχό και 3,50 μέτρα για τον αριστερό μπροστινό τροχό. Από την σύγκρουση τα ενεχόμενα οχήματα υπέστηκαν ζημιές ως ακολούθως: το αυτοκίνητο της ΜΚ 3 στην αριστερή μπροστινή πόρτα, το αριστερό μπροστινό και πισινό φτερό, τον στύλο της αριστερής πόρτας, τον αριστερό μπροστινό τροχό, το καπό, τον ανεμοθώρακα, την οροφή και τον μπροστινό προφυλακτήρα. Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου σε ολόκληρο το μπροστινό μέρος, το καπό, τον ανεμοθώρακα, την αριστερή μπροστινή πόρτα και τον αριστερό μπροστινό τροχό. Το αδίκημα της αμελούς οδήγησης, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 8 του Νόμου 86/72, έτυχε νομολογιακής ανάλυσης κατ' επανάληψη. Το κατά πόσο ένας οδηγός είναι ένοχος αμέλειας ή όχι εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (Βλ. Charalambous v. Police
(1982)2 CLR 134 και Κυριάκου Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 30). Η αμέλεια που χρειάζεται για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα δεν είναι ψηλότερη από αυτή που χρειάζεται για να αποδειχθεί στις πολιτικές υποθέσεις (Βλ. Πορτοκαλλίδης ν. Αστυνομίας
(1987)2 CLR 86). Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό και κατά την εξέταση κατηγορίας για αμελή οδήγηση η προσοχή επικεντρώνεται κυρίως στην εξέταση του κατά πόσο ο οδηγός ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως θα ενεργούσε ένας σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός και κατά πόσο εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την ίδια με αυτόν οδό. Το καθήκον θα πρέπει να συγκεκριμενοποιείται στο πλαίσιο των γεγονότων της κάθε υπόθεσης για να αποφασισθεί η φύση του, και, όπου διαπιστώνεται η ύπαρξή του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει με μέτρο τον προσεκτικό και όχι τον τέλειο οδηγό (Βλ. Panayiotou v. Police
(1972)2 CLR 29 και Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1). Εν' όψει των πιο πάνω προκύπτει αβίαστα, ότι γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης ήταν η παράλειψη του Κατηγορούμενου να συμμορφωθεί με τον φωτεινό σηματοδότη και η είσοδος του εντός της συμβολής με κόκκινο φως. Ο Κατηγορούμενος όφειλε να συμμορφωθεί προς τα φώτα που ρύθμιζαν την πορεία του και να μην εισέλθει εντός της συμβολής την στιγμή που το φως για την πορεία του ήταν κόκκινο. Η είσοδός του εντός της συμβολής όταν το φως ήταν κόκκινο για την πορεία του και ενώ από τα δεξιά του οδηγούσε το όχημά της καθόλα νόμιμα και κανονικά η ΜΚ 3 ήταν η αιτία της σύγκρουσης. Η ενέργειά του αυτή προδιαγράφει και την ευθύνη του. Εν' όψει των πιο πάνω κρίνω, πως η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην εναντίον του κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο