Αρχιμήδης Ν. Φιλιππίδης Σία Λτδ ν. Γιάτσας Εστέιτς Λτδ, Αιτ / Εφ: 31/07, 31.3.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A19 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αιτ / Εφ: 31/07 Μεταξύ: Αρχιμήδης Ν. Φιλιππίδης & Σία Λτδ, από την Πάφο Αιτήτρια / Εφεσείουσα και
- Γιάτσας Εστέιτς Λτδ, από την Πάφο
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Καθ' ων η αίτηση / Εφεσίβλητοι ......................... Ημερομηνία: 31.3.08 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή / Εφεσίβλητο 2: κ. Μελάς (κα Φ. Αγαθαγγέλου για να ακούσει απόφαση) Για την Καθ' ης η αίτηση 1 / Εφεσείουσα: κα Πέτρου για κ. Ν. Κορακίδη Για τους Καθ' ων η αίτηση 2 / Εφεσίβλητους 1: κ. Άγις Γεωργιάδης ----------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής ζητεί όπως: «Το νομικό σημείο που εγείρεται στις παραγράφους α, β και γ της Ειδοποίησης προθέσεως ένστασης του καθ' ου η αίτηση / εφεσίβλητου 2 προδικασθεί από το Δικαστήριο πριν από την ακρόαση ολόκληρης της αίτησης / έφεσης». Το νομικό σημείο για το οποίο ο Αιτητής ζητεί προδικαστική εκδίκαση εστιάζεται στο ότι αυτός κακώς συνενώθηκε ως διάδικος στην υπόθεση. Αποκαλύπτεται δε στην Ένσταση του που καταχώρησε στην κυρίως αίτηση με τις ακόλουθες τρεις παραγράφους, οι οποίες παρατίθενται αυτούσιες: Η παρούσα αίτηση / έφεση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του καθ' ου η αίτηση Εφεσίβλητου αρ. 2, Λανθασμένα αντικανονικά και κατά παράβαση των προνοιών του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμων Κεφ. 224 και των κανονισμών του 1956, έχει καταστεί διάδικος ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας και Δεν έχει δοθεί οιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου για προσθήκη του Διευθυντή ως διαδίκου σύμφωνα με τους Κανονισμούς περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας του 1956 και ειδικότερα του Κανονισμού 5
(2). Εκ μέρους των υπόλοιπων διαδίκων καταχωρήθηκαν Ενστάσεις στην υπό κρίση αίτηση, οι δε διάδικοι επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων που ο καθένας εκπροσωπεί. Κατά την αγόρευσή του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που η θέση του γίνει δεκτή από το Δικαστήριο το Δικαστήριο θα πρέπει να θεωρήσει την διαδικασία εναντίον του άκυρη. Σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση The Heirs of the late Theodora Panayi ie Andreas Foti and two others v. The Administrators of the estate of the late Stylianos Georghi Mandrioti ie Socrates Stylianou Mandriotis and Another
(1963)2 CLR 167 το ορθό δικονομικό μέτρο στην περίπτωση που ένας διάδικος θεωρεί, ότι κακώς συνενώθηκε σε μιαν αγωγή είναι να αιτηθεί για την διαγραφή του πριν την ημέρα της ακρόασης στην βάση της Διάταξης 9, θεσμός 10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «With regard to the present case we are of the view that the correct course would have been for the appellants (defendants 3) to have applied under Order 9, rule 10 to have their names struck out on the ground of misjoinder, before the day of the hearing, if they thought that they had been improperly joined as parties» Στην υπόθεση Mepa Underwriting Management Ltd και άλλων ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772 υιοθετήθηκε από το Εφετείο η απόφαση στην Αγγλική υπόθεση Wilson v. Church
(1878)9 Ch. 552. Στην τελευταία υπόθεση διασαφηνίσθηκε, ότι σύμφωνα με την (παλαιά) Αγγλική Διάταξη 16, θ.3, η οποία αντιστοιχεί με την δική μας Δ.9, θ.10, η διαγραφή διαδίκου επιτυγχάνεται με την υποβολή αίτησης στηριζόμενης στον πιο πάνω θεσμό. Σύμφωνα με την Δ.9, θ.10 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο στην διαδικασία είτε με είτε χωρίς την αίτηση οιουδήποτε εκ των διαδίκων και υπό τέτοιους όρους που θα θεωρήσει δίκαιους να διατάξει όπως τα ονόματα οποιωνδήποτε διαδίκων που έχουν κακώς συνενωθεί διαγραφούν και όπως τα ονόματα οποιωνδήποτε διαδίκων, είτε ενάγοντες είτε εναγόμενοι, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν συνενωθεί ή των οποίων η παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου θα ήταν απαραίτητη για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει πλήρως και ουσιωδώς και να ρυθμίσει όλα τα ζητήματα τα οποία περιλαμβάνονται στην αγωγή ή στην διαδικασία, γενικά, προστεθούν. Η υπό κρίση αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στον πιο πάνω θεσμό. Εν' όψει όλων των πιο πάνω θεωρώ, πως ακόμα και στη περίπτωση που το Δικαστήριο συμφωνούσε με την θέση του Αιτητή η απόφασή του επί του σημείου που με την προδικαστική ένσταση εγείρεται μόνο ακαδημαϊκό χαρακτήρα θα μπορούσε να έχει. Είναι ανεπίτρεπτη, όμως, η έκδοση αποφάσεων επί θεωρητικών ή ακαδημαϊκών θεμάτων. Δεν είναι αυτός ο προορισμός των Δικαστηρίων (Βλ. Charis E. Georghallides v. Andreas Constantinides
(1961)CLR 95). Στην υπόθεση Χρίστος Χ΄΄Παύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1998)1 ΑΑΔ 2046 ο Δικαστής Νικολαίδης ανέφερε, ότι όταν γίνεται αίτηση για προδικαστική εκδίκαση και υπάρχει ένσταση το αντικείμενο της διαδικασίας είναι κατ' αρχάς κατά πόσο το Δικαστήριο θα επιτρέψει ή όχι την εκδίκαση της αίτησης με βάση την Διάταξη 27 και ακολούθως να προχωρήσει στην εκδίκαση της ουσίας της αίτησης. Εν' όψει όλων των πιο πάνω η εκδίκαση της αίτησης με βάση την Διάταξη 27 δεν επιτρέπεται. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο