Ανδρέας Νεάρχου Ηλιάδης κ.α. ν. Νίκου Χατζησιεγκαλλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 595/02, 04.04.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 595/02
- Ανδρέας Νεάρχου Ηλιάδης
- Κώστας Νεάρχου Ηλιάδης Ενάγοντες V
- Νίκου Χατζησιεγκαλλή
- Μυρούλλας Τσαγγάρη Εναγομένων ______________________________ 04.04.2008 Για τους εξ' αποφάσεως πιστωτές-αιτητές: κα. Νικολάου για κ. Μιχάλη Βασιλειάδη Για τους εξ' αποφάσεως οφειλέτες 1 και 2-καθ' ων η αίτηση: κ. Σάββας Σάββα Εξ' αποφάσεως οφειλέτες 1 και 2-καθ' ων η αίτηση: παρόντες Απόφαση στην αίτηση έρευνας, ημερ. 19.12.2007 Στις 27.10.2005 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου απόφαση, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, με την οποία οι εξ' αποφάσεως οφειλέτες-καθ' ων η αίτηση 1 και 2, Νίκος Χατζησιεγκαλλής και Μυρούλλα Τσαγγάρη (στο εξής θα αποκαλούνται «ο οφειλέτης 1» και η «οφειλέτις 2» αντίστοιχα) διατάχθηκαν να πληρώσουν στους εξ' αποφάσεως πιστωτές (στο εξής θα αποκαλούνται «οι πιστωτές»), αλληλέγγυα και/η κεχωρισμένα, το ποσό των £1.200.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 13.02.2002 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των £764.- έξοδα της αγωγής, με τόκο προς 8% το χρόνο από 13.02.2002 μέχρι την εξόφληση, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των £710.-. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η προσπάθεια των πιστωτών να εκτελέσουν την προαναφερόμενη απόφαση, σε σχέση με τους οφειλέτες, με την καταχώρηση της επίμαχης αίτησης έρευνας (στο εξής θα αποκαλείται «η αίτηση). Η αίτηση Η αίτηση βασίζεται στα Μέρη VIII και ΙΧ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.134(Ι)/99και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ. 2,3,8 και 9 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, ημερ. 19.12.2007, στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι οφειλέτες κανένα ποσό δεν έχουν πληρώσει έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους τους (παρ. 4), ότι εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης της κινητής τους περιουσίας, που επιστράφηκε ανεκτέλεστο (παρ. 3), καθώς και ότι έχουν την οικονομική δυνατότητα και πόρους, από τα οποία μπορούν να πληρώνουν ποσό £200.- το μήνα ο καθένας για πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους τους (παρ. 6). Κατά την ακροαματική διαδικασία η ευπαίδευτη δικηγόρος των πιστωτών ουσιαστικά περιόρισε την αίτηση στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, καθώς γύρω από αυτό το ζήτημα περιστράφηκαν όλες οι ερωτήσεις, που υπέβαλε στους οφειλέτες, κατά τη διάρκεια της ένορκης εξέτασής τους και στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων στόχευσε με την επιχειρηματολογία της στην αγόρευσή της. Η ένσταση Οι οφειλέτες δεν καταχώρησαν γραπτή ένσταση στην αίτηση και ως εκ τούτου τα συμπεράσματα του δικαστηρίου, σε σχέση με την παρούσα υπόθεση θα βασισθούν αποκλειστικά στην ένορκη εξέτασή τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή Στην υπόθεση Φλαγκοφάς V Αταλέζα Λτδ
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 686 προσδιορίσθηκε η στόχευση παρόμοιων αιτήσεων, καθώς επισημάνθηκε, ότι: «......η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας, καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.......». Αναμφισβήτητα το άρθρο 84
(1)του Μέρους VIII του Κεφ. 6 (όπως αυτό εισήχθηκε με το Ν. 134(Ι)/99)νομιμοποιεί την ένορκη εξέταση του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τόσο από ή εκ μέρους του εξ' αποφάσεως πιστωτή, όσο και από το Δικαστήριο αναφορικά με: (α) την ικανότητά του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό (β) την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους και (γ) τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1759 τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Σχετικές είναι και οι αποφάσεις: Gesico Photographic Ltd. v. J.K. Video Art Co. Ltd.
(1991)1 Α.Α.Δ. 134, Μιχαήλ v. Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ.
- Ενορκη εξέταση οφειλέτη 1 και οφειλέτιδας 2 Από όσα έχουν προκύψει από τη μαρτυρία του οφειλέτη 1 και της οφειλέτιδας 2, πρόκειται για αντρόγυνο. Και οι δυο είναι ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι και γονείς δυο παιδιών, ενός γιου, που γεννήθηκε το 1963 και σήμερα διαμένει και εργάζεται στην Αμερική και μιας κόρης, που γεννήθηκε το 1966, είναι παντρεμένη και διαμένει στη Λευκωσία. Ο μεν οφειλέτης 1 είναι ηλικίας 72 ετών (γεννήθηκε στις 30.12.1935) και το ποσό που λαμβάνει από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ως σύνταξη γήρατος, είναι €481,94.- το μήνα (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 3), η δε οφειλέτιδα 2 είναι ηλικίας 70 ετών και το ποσό που λαμβάνει από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ως κοινωνική σύνταξη, είναι €286,64.- το μήνα (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 7). Κανείς από αυτούς δεν προέκυψε ότι έχει επ' ονόματί του στο παρόν στάδιο οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία και το μόνο εισόδημά τους είναι τα προαναφερόμενα ποσά συντάξεων. Διαμένουν μαζί με την κόρη τους στο σπίτι της στη Λευκωσία. Ψωνίζουν, όπως ανέφεραν, για το σπίτι και συνεισφέρουν στην πληρωμή του ρεύματος και του νερού. Ο οφειλέτης 1 έχει αρρυθμία, ίλιγγο και άλλα προβλήματα υγείας, λόγω της ηλικίας του και η οφειλέτιδα 2 αντιμετωπίζει προβλήματα με την καρδία της και τρέμουν τα χέρια της. Εναντίον του οφειλέτη 1 εκδόθηκε στις 16.04.2002 διάταγμα μηνιαίων δόσεων στην αγωγή 6752/2000 Ε.Δ. Λεμεσού, με βάση το οποίο διατάχθηκε να πληρώνει το ποσό των £300.- από 01.06.2002 και το ποσό των £400.- από 01.06.2003 μέχρι εξοφλήσεως του εξ' αποφάσεως χρέους του στην ανωτέρω αγωγή (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 1), έναντι του οποίου αυτός πλήρωσε κατά το έτος 2007 και μέχρι τις 09.01.2008 το συνολικό ποσό των £1.492,64.- ή €2.550,32.-, με αποτέλεσμα στις 26.03.2008 το συνολικό οφειλόμενο εξ' αποφάσεως χρέος να ανέρχεται στις €13.736,35.- (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 5). Εναντίον επίσης του οφειλέτη 1 εκδόθηκε στις 26.04.2002 απόφαση στην αγωγή 9/2002 Ε.Δ. Λεμεσού, δυνάμει της οποίας αυτός διατάχθηκε να πληρώσει στους Ενάγοντες, Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, το ποσό των £10.294,66.- πλέον τόκους και έξοδα (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 4). Σε σχέση με αυτή την απόφαση δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα μηνιαίων δόσεων, αλλά παρά ταύτα ο οφειλέτης 1 πλήρωσε έναντι του συγκεκριμένου εξ' αποφάσεως χρέους του το συνολικό ποσό των £800.- (€1.366,88) κατά το έτος 2007 (βλ. σχετικά περιεχόμενο Τεκ. 6). Αξιολόγηση μαρτυρίας οφειλετών Χωρίς κανένα δισταγμό οφείλω να αναφέρω, ότι η οφειλέτις 2 μου έκανε πολλή καλή εντύπωση, ως μάρτυρας, καθώς ο λόγος της ήταν μεστός, καθαρός και πηγαίος. Δεν έχω καμιά αμφιβολία, ότι είπε στο δικαστήριο την αλήθεια, τόσο για τα προβλήματα υγείας της, όσο και για το μηνιαίο εισόδημά της και την εν γένει διαβίωσή της. Αλλωστε τα όσα ανέφερε η οφειλέτις 2 στο δικαστήριο έχουν παραμείνει αναντίλεκτα, καθώς καμιά άλλη μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε, που να τα αντικρούει. Ως εκ τούτου σε αυτή τη μαρτυρία θα βασισθούν και οι σχετικές με την ίδια διαπιστώσεις του δικαστηρίου. Αντίθετα ο οφειλέτης 1 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν ήθελε να πει και δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι προσπάθησε, καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασής του, απλά και μόνο να αποφύγει την έκδοση διατάγματος εναντίον του. Αυτή βεβαίως η πεποίθησή μου δεν είναι αυθαίρετη, αλλά βασίζεται στο ακόλουθο σκεπτικό: Η εξέταση του οφειλέτη 1 ξεκίνησε στις 24.03.2008 και ολοκληρώθηκε στις 27.03.
- Ο λόγος αυτής της διακοπής είναι διότι στις 24.03.2008 ο οφειλέτης 1 πρόβαλε ως λόγο αδυναμίας του να δεχθεί την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, το γεγονός ότι είχαν εκδοθεί ήδη διατάγματα μηνιαίων δόσεων στις δυο ανωτέρω αγωγές, τα οποία πλήρωνε. Δεν είχε όμως μαζί του τα σχετικά διατάγματα, γι' αυτό και του δόθηκε αρχικά χρόνος στις 24.03.2008 για να τα παρουσιάσει. Επειδή δε κατά την ημερομηνία αυτή παρουσίασε μόνο το διάταγμα των £300.- στην αγωγή 6752/00 (Τεκ. 1) του δόθηκε περαιτέρω χρόνος μέχρι τις 27.03.2008 για να παρουσιάσει το διάταγμα, που, όπως ισχυριζόταν, είχε εκδοθεί στην αγωγή 9/
- Στις 27.03.2008 ο οφειλέτης 1 δήλωσε ότι τέτοιο διάταγμα δεν είχε εκδοθεί, ισχυρίσθηκε όμως ότι πλήρωσε το 2007 το συνολικό ποσό των £800.- έναντι αυτού του χρέους, κατόπιν σχετικής συμφωνίας με τους Ενάγοντες, καταθέτοντας και το Τεκ.
- Σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου προς τον ίδιο ότι αυτό δείχνει ότι είχε τη δυνατότητα να πληρώσει αυτό το ποσό, αυτός αρνήθηκε ισχυριζόμενος ότι το πλήρωσε η κόρη του. Σε σχετική δε προτροπή του Δικαστηρίου να αποδείξει αυτόν του τον ισχυρισμό απάντησε ότι δεν μπορούσε. Πέραν των ανωτέρω επισημάνσεων ο ίδιος ο οφειλέτης 1 ισχυρίσθηκε ότι, παρόλο που δεν μπορεί να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό, ως μηνιαία δόση, δεν θέλει να κάνει και κάτι τέτοιο, διότι θεωρεί την έκδοση της απόφασης άδικη, δηλώνοντας μάλιστα ότι σε περίπτωση που θεωρούσε ότι οφείλει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του θα το εξοφλούσε, ζητώντας, όπως ισχυρίσθηκε, για το σκοπό αυτό την οικονομική συνδρομή του γιου του. Εκείνο το οποίο προκύπτει όμως από το φάκελο της υπόθεσης είναι ότι ο ίδιος δεν αμφισβήτησε, με οποιοδήποτε ένδικο μέσο, την απόφαση του Δικαστηρίου από τις 27.10.2005 που εκδόθηκε μέχρι και σήμερα, ούτε υποστήριξε ότι έκανε κάτι τέτοιο ενώπιον του Δικαστηρίου. Διαπιστώσεις Το κύριο και καθοριστικό για την κατάληξη της παρούσας απόφασης ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι βεβαίως εάν, με αντικειμενικά κριτήρια, στη βάση πάντα της ενώπιόν μου μαρτυρίας, οι οφειλέτες μπορούν να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό, ως μηνιαία δόση, ή όχι. Σε σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημάνθηκε, ότι το δικαστήριο έχει υποχρέωση, πέραν όλων των άλλων, να λαμβάνει υπόψη του και την κοινωνική πραγματικότητα, που επικρατεί στον τόπο μας (βλ. Στυλιανού κ.α V Ανδρεάδη
(2005)1(Α) ΑΑΔ 509). Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης και προσπαθώντας να εξισορροπήσω, τόσο την ανάγκη ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους από τη μια, όσο και την αποφυγή εξαγωγής συμπερασμάτων, που θα επηρεάσουν δυσμενώς την ικανότητα των οφειλετών να αντιμετωπίσουν, με το μηνιαίο τους εισόδημα τις βασικές τους ανάγκες (βλ. Λαϊκή Τράπεζα V Θεοχάρη Χαραλάμπους
(1989)1 ΑΑΔ 536), κρίνω ότι κανείς από τους δυο δεν έχει, στο παρόν στάδιο, την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ως μηνιαία δόση. Καταλήγω στη διαπίστωση αυτή με το ακόλουθο σκεπτικό: Η οφειλέτιδα 2 με μοναδικό εισόδημα το ποσό των €286,64.-, που λαμβάνει, ως κοινωνική σύνταξη, δεν είναι δυνατό να υποστηριχθεί, ότι είναι σε θέση να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ως μηνιαία δόση, λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνική πραγματικότητα, που επικρατεί στον τόπο μας. Από την άλλη ο οφειλέτης 1, με βάση το περιεχόμενο του Τεκ. 1 υποχρεούται να πληρώνει το ποσό των £400.- μηνιαίως (€683,44.-) για εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους του στην αγωγή 6752/2000 Ε.Δ. Λεμεσού, όταν το μοναδικό εισόδημά του, με βάση την ενώπιόν μου μαρτυρία είναι το ποσό των €481,94.- που λαμβάνει μηνιαίως, ως σύνταξη γήρατος. Παρά δε την πολλή κακή εντύπωση, που προκάλεσε ο ίδιος, ως μάρτυρας, για τους λόγους, που έχω παραθέσει ανωτέρω, το γεγονός είναι ότι, από την ενώπιόν μου μαρτυρία, προκύπτει πως ο ίδιος δεν συμμορφώνεται με το πιο πάνω διάταγμα. Από μια απλή δε πρόσθεση των ποσών που πλήρωσε το 2007 και για τις δυο αγωγές του Ε.Δ. Λεμεσού προκύπτει ότι το συνολικό πληρωθέν ποσό ανέρχεται στις €3.917,20.- (£2.292,64), που, με βάση τα ενώπιόν μου στοιχεία, ουσιαστικά αποτελεί και την οροφή της οικονομικής δυνατότητας του οφειλέτη 1. Λαμβανομένου υπόψη δε του γεγονότος ότι ο οφειλέτης 1 πρέπει να πληρώσει πολύ μεγαλύτερο από το προαναφερθέν ποσό για την αγωγή 6752/2000 Ε.Δ. Λεμεσού, μέσα στο 2008, σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο συν τοις άλλοις υπερβαίνει το μηνιαίο από τη σύνταξή του εισόδημα και συνυπολογιζομένου του γεγονότος ότι η πληρωμή του συνολικού ποσού των £800.- κατά το έτος 2007 στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, έγινε προς ικανοποίηση της απόφασης στην αγωγή 9/2002, που εκδόθηκε προγενέστερα της έκδοσης της παρούσας απόφασης, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο δεν έχει, εκ των πραγμάτων, την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ως μηνιαία δόση και στην παρούσα υπόθεση. Κατάληξη Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό η αίτηση απορρίπτεται. Λόγω της φύσης της διαδικασίας, που σκοπό έχει, όπως έχω προαναφέρει, την εξέταση του εξ' αποφάσεως οφειλέτη για την ικανότητά του να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις, δεν εκδίδω καμιά διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Αίτηση έρευνας-εξέταση της οικονομικής δυνατότητας των εξ' αποφάσεων οφειλετών να πληρώσουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους με δόσεις) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο