Μαρούλλας Ιερόθεου Γαβριήλη ν. Σάββα Ιερόθεου κ.α., Αρ. Αγωγής: 187/08, 18.4.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A24 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 187/08 Μεταξύ: Μαρούλλας Ιερόθεου Γαβριήλη από τη Λεμεσό Ενάγουσας και
- Σάββα Ιερόθεου από τον Κάτω Πύργο
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένων ---------------- Ημερομηνία: 18.4.2008 Αίτηση ημερ. 31.1.2008 Για Αιτήτρια - Ενάγουσα κ. Δράκος (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Η. Ευθυμίου) Για Καθ΄ ου η Αίτηση - Εναγόμενο 1 κ. Στυλιανού (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Χρ. Περγαντή) ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια-Ενάγουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στις 31.1.2008 εναντίον του Εναγόμενου 1 και του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σαν Εναγομένου 2, επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Οι θεραπείες τις οποίες ζητά η Αιτήτρια-Ενάγουσα σύμφωνα με την γενική οπισθογράφηση είναι οι ακόλουθες: «Α. Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι δέκα σκάλες του κτήματοςμε Αρ. Εγγραφής 0/4027, Κτημ. Σχέδιο 18/37, Τεμ. 203 στο χωριό Κάτω Πύργος, Τυλληρίας, επαρχίας Λευκωσίας, ανήκουν και/ή έχει δικαίωμα προς εγγραφή, στην Μαρούλλα Ιερόθεου Γαβριήλη δυνάμει προικοσυμφώνου που κατατέθηκε στην εκκλησία Αγίας Ειρήνης του Κάτω Πύργου, Λευκωσίας, που της παραχώρησε η μητέρα της, Ελένη Ιερόθεου το γένος Παπασάββα Λαζάρου λόγω γάμου, και η οποία απεβίωσε στις 20.01.1996 στο Λονδίνο, και/ή εν πάσει περιπτώσει η μεταβίβαση από το όνομα της Ελένης Ιερόθεου το γένος Παπασάββα Λαζάρου προς τον εναγόμενο είναι άκυρη και/ή νόμω αβάσιμη γιατί χρησιμοποιήθηκαν από τους εναγομένους άκυρα πληρεξούσια. Β. Ο Εναγόμενος 1 που φέρεται ως ιδιοκτήτης της πιο πάνω περιγραφόμενης ακίνητης περιουσίας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο που έγινε η μεταβίβαση στο όνομα του ενήργησε δόλια και/ή εις γνώση του ότι η Ενάγουσα ήταν δικαιούχος των δέκα σκαλών στο κτήμα που αναφέρεται στην παράγραφο Α ανωτέρω δυνάμει προικοσυμφώνου και παράνομα πέτυχε την μεταβίβαση επ΄ ονόματι του πιο πάνω κτήματος και/ή μέρος αυτού και/ή χρησιμοποιώντας άκυρα και/ή νόμω αβάσιμα πληρεξούσια και/ή με ψευδείς παραστάσεις, και/ή χωρίς ισχύ πληρεξούσιο και/ή χωρίς να προσκομίσει τα ανάλογα έγγραφα για επιβεβαίωση, και ενέγραψε παράνομα το επίδικο κτήμα επ΄ ονόματι του. Γ. Απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος 2, που δυνάμει του Νόμου εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία, ευθύνεται για την ζημιογόνο άδικη πράξη και/ή παράλειψη των υπαλλήλων και/ή των αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και/ή κατ΄ επίκληση της άσκησης των καθηκόντων τους και θα πρέπει είτε να επαναφέρουν την προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων είτε να αποζημιώσουν την Ενάγουσα λόγω του ότι επέτρεψαν αμελώς και/ή κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων τους την επεξεργασία νόμω αβάσιμων και/ή άκυρων πληρεξουσίων κατά την μεταβίβαση και/ή δεν ζήτησαν πιστοποίηση της αγραμμάτου Ελένης Ιερόθεου το γένος Παπασάββα Λαζάρου όπως είναι η νομοθεσία και/ή πρακτική και/ή το έθιμο και/ή άλλως πως και επιπλέον δεν ζήτησαν διευκρινίσεις για να ελέγξουν και να εξετάσουν ότι ο Χαράλαμπος Νικολάου (χωρίς να αναφέρεται η ταυτότητα ή το διαβατήριο του) είναι το ίδιο πρόσωπο με το Χαράλαμπο Νικολάου Χ"Μιχαήλ εκ Πηγαινίων με αριθμό ταυτότητας
- Δ. Δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύττει άκυρο το πληρεξούσιο ημερομηνίας 19.9.80 καθώς επίσης και την μεταβίβαση του επιδίκου κτήματος προς τον εναγόμενο
- Λεπτομέρειες των δύο πληρεξουσίων που χρησιμοποιήθηκαν για να επιτευχθεί η παράνομη μεταβίβαση. (α) Το ειδικό πληρεξούσιο ημερομηνία 19.09.1980 που έθεσε το σημείο του δακτύλου της η αποβιώσασα Ελένη Ιερόθεου το γένος Παπασάββα Λαζάρου στην Κυπριακή Πρεσβεία στο Λονδίνο και με το οποίο διόρισε τον Χαράλαμπο Νικολάου εκ Πηγαινιών Τυλληρίας, για να μεταβιβάσει επ΄ ονόματι του Εναγόμενου την ακίνητη ιδιοκτησία η οποία ευρίσκεται στις Λούρες, στο Κάτω Πύργο, Τυλληρίας, εμβαδού 35 περίπου σκαλών με σύνορα Νικόλαος Βασίλη, Μαρία Παπασάββα Λαζάρου και Λοίζος Λαζαρή και/ή οποιονδήποτε άλλο κτήμα εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της στα χωριά Πηγαίνια, Κάτω και Πάνω Πύργο, Τυλληρίας. (β) Το ειδικό πληρεξούσιο ημερομηνίας 04.06.1981 υπογράφτηκε από τον Εναγόμενο 1 στην Κυπριακή Πρεσβεία στο Λονδίνο και με το οποίο διόρισε τον Χαράλαμπο Νικολάου Χ"Μιχαήλ, αρ. ταυτότητας 122925, εκ Πηγαινιών για να παρουσιασθεί στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας και να δεχτεί την μεταβίβαση επ΄ ονόματι του Εναγόμενου
- Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύει την μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή υποθήκευση και/ή πώληση και/ή με οιονδήποτε άλλο τρόπο επιβάρυνση των εν λόγω κτημάτων και/ή άλλων κτημάτων του εναγομένου 1 μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ ΣΤ. Αποζημιώσεις γενικές και/ή ειδικές και/ή νόμιμες συμπεριλαμβανομένων και τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων για δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη. Ζ. Οιανδήποτε άλλη διαταγή το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει εύλογη και/ή δίκαιη υπό της περιστάσεις περιλαμβανομένης της ακύρωσης εγγραφής των επ΄ ονόματι του εναγομένου 1 επιδίκων κτημάτων. Η. Έξοδα, (πλέον Φ.Π.Α (Αρ. 592577F).» Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής η Αιτήτρια-Ενάγουσα κατέθεσε και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε; «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στον Εναγόμενο 1 από του να πωλήσει, μεταβιβάσει, υποθηκεύσει, ή καθ΄ οιονδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει, διαθέσει ή επιβαρύνει τα δικαιώματα του επί της πιο κάτω περιγραφόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Περιγραφή κτήματος
- Επί ακινήτου Ιδιοκτησίας Αρ. Εγγραφής 0/4027, Τμήμα 0, Κτημ. Σχέδιο 18/37, Τεμ. 203, Κάτω Πύργο, Τυλληρίας, Λευκωσία, 10 σκάλες, η οποία ευρίσκεται επ΄ ονόματι του Σάββα Ιερόθεου. (Β) Οιανδήποτε άλλη διαταγή το Σεβαστό Δικαστήριο, ήθελε θεωρήσει εύλογη ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (Γ) Τα έξοδα της παρούσης αιτήσειως, πλέον ΦΠΑ (Αρ. 592577F).» Την αίτηση της η Αιτήτρια-Ενάγουσα την βασίζει στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-9, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου, όπως και στην πρακτική. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση υπογεγραμμένη από κάποια Μαίρη Χριστοδούλου εκ Λεμεσού η οποία στην πρώτη παράγραφο της ένορκης ομολογίας της αναφέρει τα εξής: «
- Είμαι η σύζυγος του υιού της ενάγουσας Ιερόθεου Χριστοδούλου άλλως Ρόπα, και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την ενάγουσα, όπως προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση και τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης τα γνωρίζω από προσωπική μου πείρα, και από πληροφορίες που έλαβα από την ενάγουσα (πεθερά μου), από τον δικηγόρο της, από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας, από τους Κοινοτάρχες Κάτω και Άνω Πύργου και Πηγαίνια, από τον Ιερέα του Κάτω Πύργου, και άλλες γνώσεις και πληροφορίες που εκεί που θα κάνω αναφορά θα αποκαλύπτω την πηγή της.» Περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 1 είναι αδελφός της Ενάγουσας και θείος του συζύγου της, ο οποίος το 1980 διέμενε στο Λονδίνο μαζί με την Ελένη Ιεροθέου, το γένος Παπασάββα Λαζάρου, μητέρα της Ενάγουσας και του Εναγομένου
- Περί τον Σεπτέμβρη του 1997 η Ενάγουσα και πεθερά της ενόρκως δηλούσης πληροφόρησε το σύζυγο της ότι επιθυμεί να του δωρίσει τα δικαιώματα που έχει στο Κτήμα με αριθμό εγγραφής 0/4027, Κτημ. Σχέδιο 18/37, Τεμ. 203, στο χωριό Κάτω Πύργος, Τυλληρίας, επαρχίας Λευκωσίας δυνάμει προικοσυμφώνου που κατατέθηκε στα αρχεία της Εκκλησίας Αγίας Ειρήνης Κάτω Πύργου και που της παραχώρησε η μητέρα της Ελένη Ιεροθέου το γένος Παπασάββα Λαζάρου. Κατόπιν τούτου ο σύζυγος της ενόρκως δηλούσης (επειδή εκτίει ποινή ισόβιας φυλάκισης) της ανάθεσε όπως επισκεφθεί δικηγόρο και τακτοποιήσει το θέμα δωρεάς της ακίνητης περιουσίας από μέρους της Ενάγουσας προς τον σύζυγο της. Από τις έρευνες στις οποίες προέβηκε η ενόρκως δηλούσα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας διαπίστωσε ότι το αναφερόμενο κτήμα ενεγράφη στο όνομα του Εναγόμενου 1 Σάββα Ιεροθέου, αδελφού της Ενάγουσας στις 28.4.1982 δυνάμει δωρεάς και με βάση πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 19.8.
- Οι περαιτέρω ισχυρισμοί της Αιτήτριας-Ενάγουσας είναι ότι η δωρεά που έγινε με βάση το πληρεξούσιο είναι άκυρη διότι η εξουσιοδότηση που δόθηκε δεν ήταν σύμφωνα με το Νόμο και το πληρεξούσιο έγγραφο είναι άκυρο. Επειδή δεν τηρήθησαν οι πρόνοιες του Νόμου που αφορούν την πληρεξουσιοδότηση, η Αιτήτρια-Ενάγουσα όπως αναφέρεται κατά πάντα ουσιώδη χρόνο υπογραφής του πληρεξουσίου και της γενομένης δωρεάς είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και ετύγχανε ιατρικής περίθαλψης λαμβάνοντας διάφορα ηρεμιστικά και τα οποία επηρέαζαν την διαύγεια και καθαρή σκέψη της, ήταν αγράμματη και ηλικιωμένη και δεν της διαβάστηκε το περιεχόμενο του πληρεξουσίου που υπόγραψε και ούτε της εξηγήθησαν οι συνέπειες του. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός της Αιτήτριας-Ενάγουσας ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενος 1 επισκέφθηκε την Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Λονδίνο και υπέγραψε ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο διόριζε τον Χαράλαμπο Νικολάου Χ"Μιχαήλ εκ Πηγαινιών για να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας και να δεχθεί την μεταβίβαση επ΄ ονόματι του της αναφερόμενης περιουσίας. Η Ελένη Ιεροθέου το γένος Παπασάββα Λαζάρου απεβίωσε στις 20.1.
- Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα μεταξύ των οποίων το πληρεξούσιο δυνάμει του οποίου η Αιτήτρια-Ενάγουσα εξουσιοδοτούσε κάποιο Χαράλαμπο Νικολάου εκ Πηγαινιών να μεταβιβάσει επ΄ ονόματι του Εναγομένου 1 το συγκεκριμένο κτήμα και το πληρεξούσιο δυνάμει του οποίου ο Εναγόμενος 1 εξουσιοδοτούσε επίσης κάποιο Χαράλαμπο Χ"Μιχαήλ εκ Πηγαινιών όπως αποδεχθεί εκ μέρους του την επ΄ ονόματι του μεταβίβαση του συγκεκριμένου κτήματος. Επίσης επισυνάπτεται γενικό πληρεξούσιο έγγραφο εκ μέρους της Αιτήτριας-Ενάγουσας προς τον γιο της Ιερόθεο Χριστοδούλου Μιχαήλ (ο οποίος εκτίει ποινή ισόβιας φυλάκισης) δυνάμει του οποίου τον όριζε γενικό αντιπρόσωπο της για να διαχειρίζεται την περιουσία της και που φέρει ημερομηνία 5.3.
- Επίσης επισυνάπτεται αντίγραφο αγωγής με αριθμό 7459/07 που καταχώρισε ο Ιερόθεος Χριστοδούλου ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας-Αιτήτριας εναντίον των ιδίων Εναγομένων και αντίγραφα παρόμοιας αίτησης για εξασφάλιση μονομερώς διατάγματος παρόμοιο με το αιτούμενο, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας περί τούτου και πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31.1.08 με το οποίο η ως άνω αγωγή διεκόπη. Το Δικαστήριο αφού μελέτησε τα ενώπιον του στοιχεία εξέδωσε το μονομερώς αξιούμενο προσωρινό διάταγμα και όρισε τούτο επιστρεπτέο στις 7.2.
- Ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενος 1 καταχώρησε εμφάνιση στην αγωγή και ένσταση στην αίτηση με την οποία η Αιτήτρια εξασφάλισε μονομερώς το επίδικο διάταγμα. Η ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου 1 βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 θ.1-6, Δ.48 θ.1, 2, 3, 4 ως τροποποιήθηκε από τον (Αρ.3) Διαδικαστικό κανονισμό του 1999, 8 και 9, στον Νόμο 14/60, άρθρα 31 και 32 και άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, καθώς και στην πρακτική και επί των Αρχών της Νομολογίας και των εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλει ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενος 1 είναι οι κάτωθι: «
- Η ενάγουσα/αιτήτρια απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την αγωγή και την ένορκη δήλωση της εύλογη αιτία και/ή καλή βάση αγωγής.
- Η ενάγουσα/αιτήτρια ουδένα δικαίωμα έχει επί του επίδικου ακινήτου και δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας αγωγής.
- Η ενάγουσα/αιτήτρια με την ένορκη της δήλωσης δεν καταδεικνύει κανένα λόγο που να δημιουργεί το επείγον για έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν συντρέχουν στην παρούσα αίτηση.
- Οι αρχές που νομολογιακά έχουν θεσπιστεί στην Κύπρο για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση.
- Η αίτηση είναι αστήρικτη ως προς τα γεγονότα και τον Νόμο.
- Το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα εσφαλμένα έχει δοθεί.
- Κατά την δικάσιμο θα δοθούν περαιτέρω λόγοι και γεγονότα που να τεκμηριώνουν την ένσταση.
- Η ενάγουσα/αιτήτρια δεν έχει εκθέσει τα πραγματικά γεγονότα και/ή έχει αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα τα οποία αν υπήρχαν δεν θα δικαιολογούσαν την έκδοση του παρόντος διατάγματος (δεν παρουσιάσθη στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια).
- Συγκεκριμένα δεν έχει αναφέρει ότι κατά την ημερομηνία καταχωρήσεως της παρούσης αγωγής και αιτήσεως την 31.1.08 εκκρεμούσε άλλη αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η υπ΄ αρ. 7459/07 η οποία έπαψε να υφίσταται την 6.2.08.» Η ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση στην οποία ο ίδιος προέβηκε και που αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και περαιτέρω προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια-Ενάγουσα δεν έχει συζητήσιμο υπόθεση, η ένορκος δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση έγινε υπό αναρμοδίου προσώπου και μη έχοντος οποιοδήποτε δικαίωμα να προβεί σε ένορκο δήλωση, ότι παραπλανήθη το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος διότι δεν υπάρχει εξουσιοδότηση από τον γιο της Ενάγουσας προς την ενόρκως δηλούσα για να προβεί σε τέτοια ένορκο δήλωση, ότι η μητέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση υπέγραψε το συγκεκριμένο πληρεξούσιο με την ελεύθερη βούληση της και επιθυμία της, ότι τα πληρεξούσια δυνάμει των οποίων επετεύχθη η δωρεά του κτήματος προς τον Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1, εγίνοντο σύμφωνα με το Νόμο και ότι ορθά έγιναν αποδεκτά από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας, ότι η χρονική διάρκεια που αναφέρεται στο αμετάκλητο του πληρεξουσίου εγγράφου δεν έχει σημασία στην έκβαση της υπόθεσης, ότι η μητέρα του Εναγομένου 1 και της Ενάγουσας ενημέρωσε την τελευταία για το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστη στο όνομα του και ότι κατόπιν νομικής συμβουλής που έχει λάβει η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να υφίσταται καθότι κατά την ημέρα καταχώρησης της παρούσας αγωγής και αιτήσεως υφίστατο η υπ. αριθμό 7459/07 αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η εν λόγω αγωγή διεκόπη την 6.2.2008 και όχι την 30.1.
- Επίσης υπάρχει ισχυρισμός ότι ουδεμία πρόθεση έχει να πωλήσει το συγκεκριμένο κτήμα παρόλο ότι τον πλησίασαν αρκετοί για αυτό το σκοπό και ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί προικοσυμφώνου δεν ευσταθούν και δεν υπάρχει τέτοιο προικοσύμφωνο έγγραφο, άρα δεν υπάρχει καμία βάση για έγερση της παρούσης αγωγής εναντίον του. Περαιτέρω υπάρχει ισχυρισμός από τον Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1 σύμφωνα με τον οποίο η ενόρκως δηλούσα επικοινώνησε με τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του και τον παρακάλεσε να μεσολαβήσει όπως τους μεταβιβάσει ο Καθ΄ ου 1 με 2 σκάλες και το ίδιο έκανε και με άλλα γνωστά του πρόσωπα αλλά ο ίδιος αρνήθηκε. Όταν οι πιο πάνω παρακλήσεις και/ή διαμεσολαβήσεις απέτυχαν η πλευρά της Ενάγουσας προχώρησε σε απειλές εναντίον του μέσω τρίτων προσώπων και για το λόγο αυτό προέβηκε και σε καταγγελία στην Αστυνομία στις αρχές Ιουνίου του 2007 και η υπόθεση ευρίσκεται υπό διερεύνηση. Αμφότεροι οι διάδικοι στηρίχθησαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους και δεν ζήτησαν όπως αντεξετάσουν το πρόσωπο το οποίο προέβηκε στην ένορκο δήλωση για την κάθε πλευρά. Τα επιχειρήματα και οι αυθεντίες που οι δύο πλευρές προώθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου εμφαίνονται στα πρακτικά της υπόθεσης και δεν θα τα επαναλάβω στην απόφαση μου. Πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης θα εξετάσω το θέμα του προσώπου που προέβηκε στην ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε για υποστήριξη της αίτησης. Η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε για αυτό το σκοπό δεν έγινε από την ίδια την Ενάγουσα-Αιτήτρια αλλά από άλλο πρόσωπο την κα Μαίρη Χριστοδούλου Ρόπα, σύζυγο του γιου της Χριστόδουλου Ιερόθεου Ρόπα. Σύμφωνα με την Δ.39 σε περιπτώσεις ενδιάμεσων αιτήσεων μια ένορκη δήλωση μπορεί να περιλαμβάνει γεγονότα για τα οποία το πρόσωπο που καταθέτει την ένορκο δήλωση δεν έχει προσωπική γνώση, νοουμένου ότι αποκαλύπτεται η πηγή των πληροφοριών. Στην παρούσα περίπτωση η ένορκος δήλωση που καταχωρήθηκε από την κα Μαίρη Χριστοδούλου Ρόπα αναφέρεται ότι η ενόρκως δηλούσα είναι σύζυγος του υιού της Ενάγουσας, ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την Ενάγουσα να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση και ότι τα γεγονότα τα οποία εκθέτει τα γνωρίζει από προσωπική πείρα και από πληροφορίες που έλαβε από την ίδια την Ενάγουσα (πεθερά της), από το δικηγόρο της, από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας από τους Κοινοτάρχες Κάτω και Άνω Πύργου και Πηγαίνια και από τον Ιερέα του Κάτω Πύργου και άλλες πληροφορίες για τις οποίες όπου χρειαστεί θα κάμει αναφορά και θα αποκαλύψει τις πηγές της. Σημειώνεται δε περαιτέρω στην ένορκη δήλωση της και αναφέρεται και σε πρόσωπα από τα οποία είχε πληροφορηθεί για τους σκοπούς του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου αναφορικά με το θέμα αποξένωσης της επίδικης περιουσίας. Επισυνάπτει δε στην ένορκη δήλωση της και αρκετά έγγραφα από τα οποία φαίνεται να πηγάζουν οι πληροφορίες και οι γνώσεις της ενόρκως δηλούσας. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε για υποστήριξη της αίτησης συνάδει πλήρως με τις πρόνοιες της Δ.
- Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της υπό εκδίκαση αίτησης και έχοντας υπόψη την νομική της βάση που είναι ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60, άρθρο 32 και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-9 παρατηρώ τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που προβλέπονται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και (γ) εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο (βλέπε υπόθεση (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Για να ικανοποιηθεί η πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Για να ικανοποιηθεί η δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τα γεγονότα που τέθησαν ενώπιον του ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Ενάγουσας στην αγωγή. Ο βαθμός ικανοποίησης του Δικαστηρίου για αυτό το θέμα αν και μεγαλύτερος από απλή πιθανότητα εντούτοις δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συναρτάται και εξαρτάται από τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα σε αυτά τα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο πιο απομακρυσμένη φαίνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο έχοντας πάντοτε υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης αν πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να το διατηρήσει σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διατάγματα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά την διάρκεια της εκκρεμοδικίας ή και μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Περαιτέρω σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6 η Αιτήτρια-Ενάγουσα θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή βάση αγωγής και ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε οποιονδήποτε τρίτο είναι πιθανόν να εμποδισθεί στο να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης υπέρ της. Στην υπόθεση Lakatamitis v. Θεοδώρου
(1983)1 A.A.Δ. 520 αποφασίστηκε πως, διάταγμα που προβλέπεται από το άρθρο 5 μπορεί να εκδοθεί και δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αλλά σε τέτοια περίπτωση πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται και από τα δύο άρθρα στο βαθμό που διαφέρουν. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές θα πρέπει να εξετάσω και αποφασίσω στην παρούσα υπόθεση, αν θα συνεχίσει να ισχύει ή όχι το προσωρινό διάταγμα που εξεδόθη μονομερώς, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο εκδικάζοντας τέτοια αίτηση θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης. Η εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης εναπόκειται στο Δικαστήριο που θα ακούσει την υπόθεση και θα αποφανθεί για την ουσία της. (Βλέπε υποθέσεις Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Στις πιο πάνω υποθέσεις τονίσθηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που απαιτείται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Εξετάζοντας στην παρούσα υπόθεση τις απαραίτητες προϋποθέσεις που απαιτούνται και που προβλέπονται από το Νόμο και καθιερώθηκαν από την νομολογία σημειώνω ότι η Ενάγουσα στην παρούσα περίπτωση με βάση την γενική οπισθογράφηση της αγωγής της και ότι άλλο τέθηκε ενώπιον μου ζητά ακύρωση της μεταβίβασης του κτήματος επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου 1 ισχυριζόμενη ότι δικαιούται δυνάμει προικοσυμφώνου μέρος του κτήματος και ότι η γενομένη μεταβίβαση είναι άκυρη διότι εγένετο με πληρεξούσιο το οποίο είναι άκυρο λόγω του ότι δεν ανταποκρίνεται η υπογραφή και πιστοποίηση του προς τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου. Το γεγονός που ισχυρίζεται και προβάλλει ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενος 1 ότι δεν υπάρχει προικοσύμφωνο διότι αν υπήρχε θα επισυνάπτετο, δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι η Ενάγουσα δεν μπορεί να αποδείξει αυτή την αιτία αγωγής ή ότι εκ προοιμίου το Δικαστήριο πρέπει να θεωρήσει ότι δεν είναι καλή βάση αγωγής. Από την άλλη από την μελέτη και εξέταση των επισυναπτομένων εγγράφων φαίνεται εκ πρώτης όψεως, χωρίς να αποφαίνομαι με οποιονδήποτε τρόπο πάνω στην ουσία του θέματος, ότι τα δύο πληρεξούσια βάσει των οποίων επετεύχθη η μεταβίβαση του επίδικου κτήματος επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου 1 δεν τηρούν με ευλάβεια τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου Περί Πιστοποιούντων Υπαλλήλων Κεφ. 39 και ειδικά του άρθρου 7 που καθορίζει τις προϋποθέσεις τέτοιων πιστοποιήσεων. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι οι προϋποθέσεις (α) και (β) του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και του άρθρου 5 του Νόμου Κεφ. 6 ικανοποιούνται πλήρως ότι δηλαδή η Ενάγουσα-Αιτήτρια προβάλλει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ότι έχει καλή βάση αγωγής και ότι υπάρχει αρκετή πιθανότητα επιτυχίας στην υπόθεση της. Επιπρόσθετα φαίνεται και προκύπτει από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας-Ενάγουσας ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση προέβη σε κάποια ενέργεια αποξένωσης και/ή διάθεσης του επιδίκου κτήματος και ότι προσεγγίζεται από κάποιους για να το διαθέσει. Ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου 1 ότι η παρούσα αγωγή κατεχωρήθη ενώ βρίσκετο εν ζωή η προηγούμενη αγωγή με αριθμό 7459/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή κρίνω ότι δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.15
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο Ενάγων έχει δικαίωμα τηρουμένων των προνοιών με γραπτή ειδοποίηση να διακόψει την αγωγή του εν όλω ή εν μέρει και τέτοια ειδοποίηση φαίνεται να έχει καταχωρηθεί στο φάκελο της υπόθεσης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αντίγραφο να δόθηκε στον Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1 την 31.1.2008, ημερομηνία κατά την οποία κατεχωρήθηκε και η παρούσα αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Από την άλλη το πρόσωπο που έχει αγώγιμο δικαίωμα σύμφωνα και με την Δ.2 θ.4 είναι η Αιτήτρια-Ενάγουσα και όχι ο Ιερόθεος Χριστοδούλου Ρόπας, υιός της που τον διόρισε γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της όπως φαίνεται να ηγέρθη η αγωγή 7459/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (Βλέπε υπόθεση Χρίστος Π. Ιωαννίδης διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Αδάμου Χαρίτωνος ν. Καραβιώτη κ.α.
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1160). Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 που εξετάζεται το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, όπως λέχθηκε και πιο πάνω, σημειώνω ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε κατοπινότερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. (Βλέπε Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 321 και Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Στην ανά χείρας υπόθεση η Αιτήτρια-Ενάγουσα αξιώνει ακύρωση της μεταβίβασης του κτήματος επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου και εγγραφή έκτασης 10 σκαλών επ΄ ονόματι της. Η αξίωση για ακύρωση της επ΄ ονόματι του καθ΄ ου-Εναγόμενου 1 εγγραφής του επίδικου κτήματος λόγω ακύρων και/ή παρανόμως εξασφαλισθέντων πληρεξουσίων εγγράφων είναι περίπτωση που η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν αποτελεί επαρκή θεραπεία. Τελειώνοντας κρίνω ότι υφίστανται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 όπως και οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ. 6 για συνέχιση της ισχύος του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Ευρίσκω επίσης ότι το ισοζύγιο ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να κριθεί υπέρ της Αιτήτριας προς τον σκοπό διατήρησης της κατάστασης πραγμάτων ως είχαν αμέσως προ της έγερσης της αγωγής και ότι πληρούνται και οι προϋποθέσεις του άρθρου 9
(1)του Κεφ. 6 για το θέμα του επείγοντος για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα διεκδικεί 10 σκάλες από την συνολική έκταση του επίδικου κτήματος, που περίπου αποτελεί το 1/3 της όλης έκτασης. Συνακόλουθα το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 31.1.08 καθίσταται απόλυτο αλλά περιορίζεται στο 1/3 της συνολικής έκτασης του επίδικου κτήματος. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας-Ενάγουσας και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενου 1 τα οποία και θα πληρωθούν με το πέρας της ουσίας της αγωγής. (Υπ.) .................................................... Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο