Νεοκλή Ε. Νεοκλέους ν. Ανδρέα Κούμουρου, Γενική Αίτηση: 51/08, 26.5.08

(2), στις συμφυείς εξουσίες και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκο δήλωση του ίδιου του Αιτητή. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στις 13.6.07 εκδόθηκε από την Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για το ποσό των Λ.Κ.2.204,00 σεντ (Ευρώ 3.765,76 σεντ) πλέον 15% ΦΠΑ πλέον Λ.Κ.100,00 σεντ (Ευρώ 170,86 σεντ) ως έξοδα διαιτητικής απόφασης (αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Ο Καθ' ου η αίτηση παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του Αιτητή δεν πλήρωσε κανένα ποσό έναντι της πιο πάνω απόφασης. Η άδεια του Δικαστηρίου ζητείται για να επιτραπεί η εγγραφή και εκτέλεση της εν λόγω απόφασης, ούτως ώστε ο Αιτητής να μπορέσει να προχωρήσει σε μέτρα εκτέλεσης προς είσπραξη του λαβείν του. Κατά την πρώτη εμφάνιση της αίτησης το Δικαστήριο απασχόλησε το γεγονός ότι η αίτηση δεν είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση. Έθεσε δε το ζήτημα τούτο στην ευπαίδευτο συνήγορο που εμφανίσθηκε για τον Αιτητή. Η συνήγορος ζήτησε τότε χρόνο από το Δικαστήριο για να καθορίσει την θέση της. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση στις 22.4.08. Την ημέρα εκείνη η κυρία Παπαδημήτρη επιχειρηματολόγησε θέτοντας στην προσοχή του Δικαστηρίου την Δ.47 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται η αίτηση. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη αίτηση όπως η παρούσα υποβάλλεται μονομερώς και χωρίς να δίδεται ειδοποίηση στην άλλη πλευρά. Οι σχετικές πρόνοιες των Περί Ελαχίστου Ορίου Αμοιβής των ασκούντων δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985-1999 προνοούν τα ακόλουθα: «14

(1)Κάθε δικηγόρος δύναται να ζητήσει πιστοποίηση της αμοιβής του από τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο .................................. 16Α

(1)Οι αποφάσεις της Επιτροπής αυτής υπέχουν θέση Διαιτητικών αποφάσεων ή αποφάσεων Διαιτητού και οιοσδήποτε από τους διαδίκους έχει το δικαίωμα να ζητήσει με αίτησή του στο Επαρχιακό Δικαστήριο την εγγραφή τους και επίσης όπως αυτές εκτελεσθούν με την προβλεπόμενη διαδικασία και τους τρόπους εκτέλεσης, όπως ισχύει και στις άλλες αποφάσεις των Επαρχιακών Δικαστηρίων». Όπως προκύπτει από τον Κανονισμό 14 το Παγκύπριο Δικηγορικό Συμβούλιο πιστοποιεί την αμοιβή όταν του ζητηθεί. Για σκοπούς δε διευκόλυνσης εφαρμογής των Κανονισμών, όπως ορίζεται στον Κανονισμό 16, ιδρύεται Επιτροπή Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής. Το άρθρο 16Α εξομοιώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής με τις διαιτητικές αποφάσεις καθορίζοντας ότι «υπέχουν θέση Διαιτητικών αποφάσεων ή αποφάσεων Διαιτητού» και μπορεί να εγγραφούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να εκτελεσθούν με βάση την προβλεπόμενη διαδικασία και τους τρόπους εκτέλεσης όπως όλες οι άλλες αποφάσεις των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Στην Αίτηση 64/07, ημερομηνίας 14.3.08 οι αιτητές ήταν τα πρόσωπα εναντίων των οποίων εκδόθηκε απόφαση από την Επιτροπή Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και με την οποία είχε καθορισθεί εναντίον τους η εξωδικαστηριακή δικηγορική αμοιβή των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι είχαν ενεργήσει ως δικηγόροι τους. Μετά από άδεια που δόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο καταχωρήθηκε από τους αιτητές αίτηση διά κλήσεως με την οποία ζητούσαν την έκδοση εντάλματος certiorari για μεταφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο της εν λόγω απόφασης για σκοπούς ακύρωσής της. Στην πιο πάνω υπόθεση προβλήθηκε από τους αιτητές, μεταξύ άλλων, η θέση ότι κατά την εγγραφή απόφασης της Επιτροπής η εξουσία του επαρχιακού δικαστηρίου για έλεγχο δεν υπάρχει και η αρμοδιότητά του είναι δέσμια. Επομένως, αν ζητηθεί εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης από το επαρχιακό δικαστήριο η παρουσία του καθ' ου η αίτηση είναι μόνο τυπική. Και αυτό γιατί αφ' ης στιγμής οι αποφάσεις της Επιτροπής «υπέχουν θέση Διαιτητικών αποφάσεων ή αποφάσεων Διαιτητού», τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, και, κατ' επέκταση το άρθρο 20, το οποίο παρέχει σε επαρχιακό δικαστήριο την δικαιοδοσία να παραμερίσει απόφαση διαιτητή. Αν, λοιπόν, το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η απόφαση της Επιτροπής δεν αιτηθεί τον παραμερισμό της δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, τότε, δεν υπάρχει ζήτημα ελέγχου της απόφασης από το επαρχιακό δικαστήριο κατά το στάδιο που ζητείται η εγγραφή της. Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Αρτέμης, ενώπιον του οποίου τέθηκε η αίτηση, με αναφορά στην υπόθεση Μοντάνιος & Μοντάνιος ν. Τουμαζή κ.α.

(2005)1 ΑΑΔ 333, έθεσε το ζήτημα στην σωστή του βάση. Σύμφωνα με τον εν λόγω Δικαστή ο Κανονισμός 16Α προσδιορίζει τα ζητήματα που ρυθμίζει με σαφήνεια, εφόσον ρητά αναφέρεται μόνο στην εγγραφή και εκτέλεση των αποφάσεων της Επιτροπής. Αν σκοπός του νομοθέτη ήταν όπως οι αποφάσεις της Επιτροπής υπέχουν θέση αποφάσεων κατ' εφαρμογή του Κεφ. 4 και του Ν.14/60 δεν υπήρχε λόγος αναφοράς μόνο σε εγγραφή και εκτέλεση τους. Επομένως, και σύμφωνα με ό,τι αποφασίσθηκε στην υπόθεση Μοντάνιος & Μοντάνιος ν. Τουμαζή κ.α., οι αποφάσεις της Επιτροπής δεν υπέχουν θέση αποφάσεων με βάση το Κεφ. 4 και τον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, ώστε να ισχύουν οι πρόνοιες που αφορούν διαιτητικές αποφάσεις. Καταλήγοντας ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου διασαφήνισε, ότι το στάδιο κατά το οποίο ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου για εγγραφή και εκτέλεση απόφασης της Επιτροπής είναι και το στάδιο κατά το οποίο δύναται ο καθ' ου η αίτηση να εμφανισθεί και να αμφισβητήσει την απόφαση, το δε δικαστήριο νομιμοποιείται να εγγράψει την απόφαση μόνο αν απορρίψει τις θέσεις και τα επιχειρήματά του. Επομένως, η παρουσία του καθ' ου η αίτηση στην αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση απόφασης της Επιτροπής δεν είναι τυπική, αλλά ουσιαστική. Πιο κάτω παρατίθεται απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Αρτέμη: «Είναι η άποψή μου, ότι εάν οι Καθ' ων η αίτηση αιτηθούν την εγγραφή για εκτέλεση της επίδικης απόφασης, τότε οι αιτητές θα μπορούσαν να εμφανισθούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου και η εμφάνισή τους αυτή δεν θα ήταν τυπική, αλλά θα μπορούσαν να προβάλουν όλα τα επιχειρήματά τους και τους ισχυρισμούς τους για παρανομία, τόσο όσον αφορά τις συνταγματικές πρόνοιες στις οποίες βασίζουν την θέση τους, όσο και τον ισχυρισμό τους για την ακυρότητα των Κανονισμών. Σε τέτοια περίπτωση, το Επαρχιακό Δικαστήριο θα μπορούσε να εγγράψει την απόφαση μόνο αν θα απέρριπτε τις θέσεις και τα επιχειρήματα των Αιτητών. Το γεγονός ότι δεν ισχύουν οι πρόνοιες που αφορούν τον παραμερισμό Διαιτητικής απόφασης, σε αυτή την περίπτωση δεν αποκλείει το Δικαστήριο, ασχέτως των προνοιών αυτών και χωρίς να βασίζεται σε αυτές, να κρίνει κατά πόσο θα πρέπει να εγγραφεί ή όχι η απόφαση». Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω πως η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων θεμάτων καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα κρίνω ορθό και δίκαιο να διατάξω την επίδοση της αίτησης. Η αίτηση ορίζεται για επίδοση στις 9.6.08 και ώρα 8:30 π.μ.. Δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο