Ανδρέα Μιχαήλ κ.α. ν. Pavlos Sivitanides Enterprises LTD, Αγωγή αρ. 1301/07, 28/5/08

(2)στα Άρθρα 42 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και πάνω στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση βασίζεται στα γεγονότα όπως εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενες 2 και 3 καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν ένσταση στη πιο πάνω αίτηση. Καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης τους τη οποία στηρίζουν στην Δ.28 θ.1, Δ.30 θ.2β, 5, Δ.48 θ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Οι λόγοι ένστασης τους είναι οι ακόλουθοι:

1. Το περιεχόμενο του διατάγματος που ζητεί ο αιτητής στην Α' παράγραφο της αίτησής του, είναι γενικό και αόριστο σε τέτοιο βαθμό, ώστε η έκδοση του να έχει σοβαρή πιθανότητα να επηρεάσει δυσμενώς το δικαίωμα των εναγομένων να παρουσιάσουν ολοκληρωμένα την υπόθεση τους και έτσι να προκληθεί αδικία.
2. Η αποκάλυψη που ζητείται δεν είναι αναγκαία για τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης, ούτε θα έχει ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση εξόδων.
3. Η έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα προκαλέσει καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης και περαιτέρω έξοδα. Η ένσταση τους δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, στηρίζεται στα γεγονότα που αναφέρονται στους λόγους ένστασης. Και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις τις οποίες υπέβαλαν και γραπτώς. Εναντίον της εναγομένης 1 η αίτηση αποσύρθηκε επειδή δεν είχε ακόμη καταχωρήσει Υπεράσπιση. Οι αρχές πάνω στις οποίες βασίζεται το Δικαστήριο όταν έχει ενώπιον του μια αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων αναφέρθησαν στην υπόθεση Τηλλυρή ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 2271, 2274 ως εξής: « Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL

(1998)1 Α.Α.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφα που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη. (βλ. μεταξύ άλλων O`Rourke v. Darbishire

(1920)A.C. 581, H.L. 630, Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co.

(1882)11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd

(1951)2 All E.R. 43, Lagos Ltd v. Πλοίου FT Zolotets κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 600, Τhe National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and Another

(1962)C.L.R. 40). Περαιτέρω επί του ιδίου θέματος ο Αρτέμης Δ. αναφέρει τα εξής στην Vector Onega A.G. v. Πλοίου Μ/V Girvas κ.ά. (Αρ. 4)

(2000)1 Α.Α.Δ. 823 σελ. 825 και 826: « Σύμφωνα με την υπόθεση National Bank of Greece S.A. v. Mitsides and Another

(1962)1 C.L.R. 40 σχετικά με τα επίδικα θέματα είναι έγγραφα που άμεσα ή έμμεσα βοηθούν το διάδικο που ζητά αποκάλυψη να προωθήσει τη δική του υπόθεση, ή να βλάψει εκείνη του αντιπάλου του και που σχετίζονται με θέματα της αγωγής. Επιπρόσθετα, τα έγγραφα αυτά πρέπει να ήταν ή να ευρίσκονται στην κατοχή ή εξουσία του διαδίκου που θα προβεί στην αποκάλυψη. (Buben and Fried Kg. v. Kriticos ανωτέρω). Επισημαίνεται ότι η αποκάλυψη δεν περιορίζεται σε έγγραφα τα οποία θα ήταν αποδεκτά ως μαρτυρία (Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co.

(1882)11 Q.B.D. 62, Ο' Rourke v. Darbishire & Others

(1920)A.C. 581), νοουμένου ότι αυτά είναι δυνατόν να προωθήσουν την υπόθεση του αιτούντος ή να βλάψουν εκείνη του αντιπάλου. ............................... Ο σκοπός διατάγματος για αποκάλυψη με ένορκη δήλωση είναι μεταξύ άλλων η δυνατότητα ορθής αντιμετώπισης της υπόθεσης κατά την ημέρα της δίκης και η αποφυγή εξόδων. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 95 των Κανονισμών Ναυτοδικείου (ανωτέρω) ο διάδικος που προβαίνει σε αποκάλυψη δεν μπορεί κατά τη διάρκεια της δίκης να παρουσιάσει οποιοδήποτε έγγραφο, στο οποίο δεν αναφέρθηκε στην ένορκη του αποκάλυψη, εκτός με άδεια του Δικαστηρίου.» Συνεπώς, για να κριθεί κατά πόσο τα έγγραφα που ζητείται η αποκάλυψη πρέπει να τύχουν αποκάλυψης θα πρέπει να εξεταστούν δύο προϋποθέσεις:[1] (α) Κατά πόσο είναι σχετικά, δηλαδή σχετίζονται με κάποιο από τα επίδικα θέματα στην αγωγή. Εξέταση που θα πρέπει να γίνει με βάση τους ουσιώδεις ισχυρισμούς στα δικόγραφα της υπόθεσης. (β) Κατά πόσο είναι ή ήταν στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διαδίκου από τον οποίο απαιτείται να κάνει την αποκάλυψη. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία δεν θα διατάξει αποκάλυψη οσάκις είναι της γνώμης ότι δεν είναι αναγκαία για τη δίκαιη επίλυση της διαφοράς ή για να εξοικονομηθούν έξοδα.[2] Είναι αναγκαίο να εξεταστούν οι ουσιώδεις ισχυρισμοί των διαδίκων στην αγωγή από τους οποίους θα εξαχθούν συμπεράσματα που θα κρίνουν την παρούσα αίτηση. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του όλου κτήματος, τεμάχιο 364. Στις 17.8.1980 οι Εναγόμενοι 1 πώλησαν στον Ενάγοντα ένα διαμέρισμα στην ανεγειρόμενη επί του εν λόγω τεμαχίου πολυκατοικία "CHLOE COURT" για το ποσό των £14.800.- Το εν λόγω διαμέρισμα παραδόθηκε στον Ενάγοντα περί το 1984 και έκτοτε το κατέχει εν γνώσει όλων των Εναγομένων. Περαιτέρω, ο Ενάγων υποστηρίζει ότι οι Εναγόμενοι 1 συνήψαν συμφωνία αντιπαροχής με τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου 364 και είναι δυνάμει αυτής της συμφωνίας που μεταβιβάστηκε μερίδιο του ακινήτου στους εναγομένους 1 και ότι δημιουργήθηκε καταπίστευμα προς όφελος του. Ο Ενάγων αξιώνει τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής του επίδικου διαμερίσματος και στη συνέχεια την επ΄ ονόματι του μεταβίβαση και εγγραφή του. Υπαλλακτικά ζητά την καταβολή £100.000 ως αποζημίωση. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος. Αρνούνται ακόμη και τη σύναψη της συμφωνίας αντιπαροχής στη συνέχεια όμως ισχυρίζονται ότι η συμφωνία τερματίσθηκε λόγω υπαιτιότητας των Εναγομένων 1 ή λόγω εγκατάλειψης ή με συμφωνία. Έλεγξα τη σχετικότητα της σκοπούμενης αποκάλυψης με βάση τα δικόγραφα και διαπιστώνω ότι τα έγγραφα είναι συγκεκριμένα, των οποίων σκοπείτε η αποκάλυψη και σχετίζονται με την επίδικη διαφορά. Συνεπώς εφόσον η συμφωνία αντιπαροχής και τα ισχυριζόμενα έγγραφα τερματισμού ή η συμφωνία είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα της αγωγής και κατέχονται ή κατήχοντο από τους Εναγομένους 2 και 3 θεωρώ την ένορκη αποκάλυψη τους αναγκαία για την δίκαιη επίλυση της διαφοράς και για εξοικονόμηση εξόδων. Περαιτέρω, πιστεύω ότι η έκδοση σχετικού διατάγματος δεν θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης αντίθετα θα βοηθήσει στη γρήγορη επίλυση της διαφοράς. Με βάση όλα τα πιο πάνω έχω καταλήξει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Εκδίδεται διάταγμα εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 ως η παράγραφος (Α) της αίτησης. Αναφορικά με τα έξοδα, αυτά θα είναι έξοδα στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον του Ενάγοντος/Αιτητή. (Υπ.) ........................ Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΜΠ/ΛΚ [1] Halsbury´s Laws of England 3rd ed. Vol. 12 σελ. 26 παρ. 35 [2] Ηalsbury`s Laws of England 3rd ed. Vol. 12 σελ. 5 παρ.5 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο