Αναφορικά με τον Νεόφυτο Θεοδούλου τέως, Αρ. Αίτησης: 123/00, 9.6.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αίτησης: 123/00 Αναφορικά με τον Νεόφυτο Θεοδούλου, τέως από το Γουδί, αποβιώσαντος ......................... Ημερομηνία: 9.6.08 Εμφανίσεις: Αιτητής / Διαχειριστής: παρών Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Χ. Ζόππος Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση να διατάσσονται (διατηρούνται η ορθογραφία και τα σημεία της στίξης) να: «δώσουν εντός 20 ημερών από την ημερομηνία του τοιούτου Διατάγματος ασφάλεια για τα έξοδα στο ποσό των Ευρώ 3.000.-, (τριών χιλιάδων), έκαστος, για την Αίτηση που καταχώρησαν ημερομηνίας 25.2.2008». Αφορμή για την καταχώρηση της παρούσης αίτησης αποτέλεσε η πιο πάνω στο αιτούμενο διατακτικό αναφερόμενη αίτηση ημερομηνίας 25.2.08 με την οποία επιδιώκεται από κάποιους εκ των κληρονόμων η παύση του Διαχειριστή / Αιτητή. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.60, θθ. 1 και 5 και στην Δ.48, θ.9(
- t)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από την ένορκο δήλωση του ιδίου του Αιτητή. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα οι Καθ' ων η αίτηση είναι κάτοικοι εξωτερικού και δεν κέκτηνται περιουσίας στην Κύπρο. Επομένως, σε περίπτωση που η αίτησή τους απορριφθεί ο Αιτητής και διαχειριστής δεν θα μπορέσει να ανακτήσει τα έξοδα που θα υποστεί στην παρούσα υπόθεση διαχείρισης. Προφανώς, ο Αιτητής αναφέρεται στην αίτηση με την οποία επιδιώκεται η παύση του ημερομηνίας 25.2.08. Δυσκολεύομαι, όμως, να αντιληφθώ τον συλλογισμό του Αιτητή σύμφωνα με τον οποίο αυτός δεν θα δύναται να ανακτήσει τα έξοδά του σε περίπτωση που η εν λόγω αίτηση απορριφθεί. Εν πάση περιπτώσει η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Οι λόγοι της Ένστασης εκτίθενται στο σώμα της Ένστασης, η δε Ένσταση συνοδεύεται από υποστηρικτική ένορκο δήλωση. Η διαδικασία διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων, αφού δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Τέλος, τόσο ο Αιτητής όσο και ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων που ο καθένας εκπροσωπεί. Ένας εκ των λόγων ένστασης είναι ότι: «η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική, λόγω του ότι η Νομική βάση της αίτησης είναι ελλειπής και/ή λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική». Όπως προαναφέρθηκε, η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Διάταξη 60 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη διάταγμα για ασφάλεια εξόδων δύναται να εκδοθεί μόνο στα πλαίσια αγωγής. Νοουμένου, ότι ο ενάγοντας σε μιαν αγωγή ή ο εναγόμενος, ο οποίος στα πλαίσια αγωγής εγείρει ανταπαίτηση, η οποία δεν συνιστά συμψηφισμό, διαμένουν στο εξωτερικό το Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή ασφάλειας εξόδων. Εν' όψει των πιο πάνω και έχοντας κατά νου την φύση της παρούσης υπόθεσης θεωρώ, πως η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης δεν παρέχει το έρεισμα για την αιτούμενη θεραπεία. Στην υπόθεση Μάριος Μαχλουζαρίδης ν. Χρίστου Ιωαννίδη και άλλων
(1990)1 ΑΑΔ 965 αναφέρθηκε, ότι σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου με αναφορά στο άρθρο ή τα άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48, θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου. Στην πιο πάνω υπόθεση υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση και το σκεπτικό του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην υπόθεση Kouppa and Another v. Vassiliades
(1981)1 JSC
- Το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην υπόθεση αυτή συνοψίζεται στο πιο κάτω απόσπασμα, το οποίο παρατίθεται σε μετάφραση: «Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά εν' όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθους χαρακτήρα για τον λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί την σύνηθη οδό για την εκδίκαση μιας υπόθεσης. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασης τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση επιτακτικών προνοιών, όπως είναι οι πρόνοιες της Δ.48, θ.
- Δεν είναι τυχαίο που το νομικό υπόβαθρο μιας αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να συγκεκριμενοποιείται. Συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα θα πρέπει να καθορισθούν με ακρίβεια είτε αυτά είναι νομικά είτε πραγματικά ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος για την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς». Η σημασία της συμπερίληψης του ορθού νομικού βάθρου σε ενδιάμεση αίτηση τονίσθηκε από το Εφετείο και στην μεταγενέστερη υπόθεση Μάριος Κουλέρμος, ανήλικος διά του πλησιέστερου φίλου, πατρός και κηδεμόνος αυτού Ανδρέα Κουλέρμου ν. Ξένιας Κουμπαρίδου
(2000)1 ΑΑΔ 493. Στην πιο πάνω υπόθεση ο ενάγοντας, αφότου ξεκίνησε η δίκη, αποτάθηκε στο Δικαστήριο με αίτηση διά κλήσεως με την οποία ζητούσε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και έδωσε οδηγίες για καταχώρηση τροποποιημένων δικογράφων. Ο ενάγοντας παρέλειψε να καταχωρήσει τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου και κανείς εκ των διαδίκων δεν αποτάθηκε για επαναορισμό της υπόθεσης για ακρόαση, αίτημα, το οποίο, σύμφωνα με τις εν λόγω οδηγίες, θα ακολουθούσε της καταχώρησης των τροποποιημένων δικογράφων. Η εναγόμενη, τότε, αποτάθηκε για απόρριψη της αγωγής. Η αίτησή της βασιζόταν, κατ' ουσία, (α) στα γεγονότα, τα οποία εμφαίνονταν στον φάκελο της υπόθεσης και (β) στο θεσμικό βάθρο που καθοριζόταν στην ίδια την αίτηση και το οποίο αποτελείτο, μεταξύ άλλων, από διάφορες θεσμικές διατάξεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση και απέρριψε την αγωγή. Το Εφετείο ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Ένας από τους λόγους στους οποίους το Εφετείο βάσισε την απόφασή του ήταν ότι με αναφορά σε ό,τι επί του σημείου τούτου αποφασίσθηκε στην υπόθεση Μάριος Μαχλουζαρίδης ν. Χρίστου Ιωαννίδη και άλλων, που πιο πάνω αναφέρεται, καμία εκ των θεσμικών διατάξεων στις οποίες θεμελιώθηκε η αίτηση δεν παρείχαν έρεισμα στο αίτημα της εναγόμενης. Εν' όψει όλων των πιο πάνω το αίτημα κρίνεται ανυπόστατο και η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων θεμάτων αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και θα είναι εισπρακτέα από την περιουσία στο τέλος της διαχείρισης. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο