MICHAEL'S BEST BUYS DEVELOPERS LTD ν. LAOURA ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 1715/08, 05.08.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1715/08 MICHAEL'S BEST BUYS DEVELOPERS LTD Εναγόντων V LAOURA ESTATES LTD Εναγομένων _______________ 05.08.2008 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Επαμεινώνδας Κορακίδης (για να ακούσει απόφαση η κα Πέτρου) Για τους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γιώργος Χριστοδούλου για Χρύση Δημητριάδη & Σία (για να ακούσει απόφαση η κα. Κνέκνα) Απόφαση στην αίτηση για έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων, ημερ. 21.07.2008 Η αίτηση Με την επίδικη αίτηση, που αρχικά καταχωρήθηκε ως μονομερής, αλλά επειδή το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε καταρχήν για το κατεπείγον του αιτήματος και τη βασιμότητά της, διέταξε την επίδοσή της, οι Ενάγοντες-Αιτητές (στο εξής θα αποκαλούνται «οι Αιτητές») επιδιώκουν την έκδοση των ακόλουθων παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων: «Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να μην εμποδίζει την κατοχή και χρήση από την ενάγουσα του καταστήματος εντός του ξενοδοχείου Laura Beach Hotel που αναφέρεται στη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 3/6/08 μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη να συνδέσει το πιο πάνω κατάστημα με ηλεκτρικό ρεύμα ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η εναγομένη να διακόπτει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο πιο πάνω κατάστημα, μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η εναγομένη ή/και οι υπαλλήλοι της ή/και οι αξιωματούχοι της να εμποδίζουν τους υπαλλήλους ή/και αξιωματούχους της ενάγουσας να εισέρχονται στο πιο πάνω κατάστημα και να το χρησιμοποιούν μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου Δ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η εναγομένη ή/και οι υπαλλήλοι της ή/και οι αξιωματούχοι της να παρενοχλούν ή/και να εκφοβίζουν τους υπαλλήλους ή/και αξιωματούχους της ενάγουσας μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου». Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, άρθρα 4 και 9 και στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ. 1-13 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ από την Πάφο, στην οποία αναφέρονται τα ουσιαστικά γεγονότα, στα οποία αυτή βασίζεται και η οποία έχει ως ακολούθως: «1 Είμαι διευθυντής της ενάγουσας, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση που περιγράφεται στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος από την ενάγουσα να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
- Η εναγόμενη είναι η ιδιοκτήτρια ή/και διαχειρίστρια του ξενοδοχείου Laoura Beach Hotel που βρίσκεται στην Πάφο.
- Η ενάγουσα είναι επιχειρηματίας και ασχολείται με τη μίσθωση ή/και πώληση τουριστικών εκδρομών και ενοικιάσεων αυτοκινήτων.
- Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 3/6/08 η εναγομένη συμφώνησε με την ενάγουσα να παραχωρήσει σε αυτήν άδεια χρήσης ενός καταστήματος εντός του πιο πάνω ξενοδοχείου για την περίοδο από 1/6/2008 μέχρι την 31/5/2013 έναντι του μηνιαίου ενοικίου των €
- Αντίγραφο της πιο πάνω συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α.
- Ήταν ρητός όρος της πιο πάνω συμφωνίας ότι η εναγομένη θα παρείχε ηλεκτρικό ρεύμα στο πιο πάνω κατάστημα. ΄Ηταν ρητός όρος της πιο πάνω συμφωνίας ότι, εφόσον η ενάγουσα συμμορφωνόταν με τους όρους της πιο πάνω συμφωνίας, η εναγόμενη θα εξασφάλιζε προς την ενάγουσα άνετη και ανεμπόδιστη χρήση και απόλαυση του πιο πάνω καταστήματος καθ' όλη της διάρκεια της παραχώρησης χρήσης.
- Κατά ή περί την 3/6/08 η ενάγουσα πλήρωσε στην εναγομένη το ποσό των €1.020 το οποίο αντιπροσώπευε το πρώτο μηνιαίου ενοίκιο και το ποσό της εγγύησης όπως προβλεπόταν από την παράγραφο 3 της πιο πάνω συμφωνίας.
- Κατά ή περί την 3/6/08 η ενάγουσα έλαβε την κατοχή του πιο πάνω καταστήματος. Η ενάγουσα, βασιζόμενη στην πιο πάνω συμφωνία, προχώρησε στην παραγγελία 10 αυτοκινήτων τύπου Honda και πλήρωσε ως προκαταβολή το ποσό των €34.
- Η πιο πάνω παραγγελία έγινε προς το σκοπό πλήρωσης των αναγκών της επιχείρησης της ενάγουσας ενοικίασης αυτοκινήτων η οποία δημιουργήθηκε από τη σύναψη της πιο πάνω συμφωνίας. Η εναγομένη γνώριζε ότι η ενάγουσα θα χρησιμοποιούσε το πιο πάνω κατάστημα κυρίως για την προώθηση της ενοικίασης αυτοκινήτων της στους πελάτες του ξενοδοχείου της εναγομένης και ότι η ενάγουσα θα προχωρούσε σε παραγγελία αυτοκινήτων για να καλύψει την ανάγκη που θα δημιουργούνταν με τη σύναψη της πιο πάνω συμφωνίας. Περαιτέρω, η ενάγουσα, βασιζόμενη στην πιο πάνω συμφωνία, ξόδεψε το ποσό των €6.834 σε διαφημιστικό υλικό, το ποσό των 1380 σε επίπλωση του πιο πάνω καταστήματος, το ποσό των €170 σε διαδικτυακή σύνδεση ichoice της εταιρείας cytanet και εργοδότησε 2 υπαλλήλους με μισθό €1025 έκαστος.
- Τα αναμενόμενα κέρδη της επιχείρησης στο πιο πάνω κατάστημα έχουν υπολογιστεί στο ποσό των €46.000 και πλέον ετησίως.
- Κατά ή περί την 20/6/08, κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, η εναγομένη διέκοψε την παροχή ρεύματος στο πιο πάνω κατάστημα και άλλαξε την κλειδαριά του καταστήματος για να στερήσει την κατοχή του καταστήματος από την ενάγουσα.
- Κατά ή περί την 21/6/08, αφού κατάγγειλα τα πιο πάνω στην Αστυνομία και μετά από προτροπή της Αστυνομίας, η ενάγουσα άλλαξε την κλειδαριά του καταστήματος και έλαβε την κατοχή του καταστήματος.
- Κατά ή περί την 23/6/08, η D.H.Cyprotels Ltd απέστειλε προς την ενάγουσα επιστολή ημερομηνίας 23/6/08 με την οποία δήλωνε ότι τερμάτιζε την πιο πάνω συμφωνία ημερομηνίας 3/6/08 επικαλούμενη αναληθώς προσθηκομετατροπές στο κατάστημα χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση και δήθεν τοποθέτηση επικίνδυνων αντικειμένων έξω από το πιο πάνω κατάστημα. Αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής επισυνάπτεται ως τεκμήριο Β.
- Η ενάγουσα με επιστολή της προς την εναγομένη ημερομηνίας 24/6/08 παραπονέθηκε για την πιο πάνω επιστολή η οποία είχε σταλεί από πρόσωπο ξένο προς τη συμφωνία ημερομηνίας 3/6/08 και απέρριψε τους ισχυρισμούς που περιέχονταν στην πιο πάνω επιστολή ημερομηνίας 23/6/
- Αντίγραφο της επιστολής της ενάγουσας επισυνάπτεται ως τεκμήριο Γ.
- Η εναγομένη συνέχισε να μην παρέχει ηλεκτρικό ρεύμα στο πιο πάνω κατάστημα και δια των υπαλλήλων της άρχισε να εκφοβίζει και να παρενοχλεί τους υπαλλήλους της ενάγουσας έτσι ώστε να καταστήσει αδύνατη τη λειτουργία της επιχείρησης της στο πιο πάνω κατάστημα.
- Κατά ή περί την 17.7.08 η εναγομένη, διά των υπαλλήλων της, τοποθέτησε αλυσίδα στην είσοδο του καταστήματος για να εμποδίσει την είσοδο των υπαλλήλων ή/και αξιωματούχων της ενάγουσας σε αυτό. Περαιτέρω, κατά ή περί την 17/7/08, υπάλληλοι της εναγομένης επιτέθηκαν σε υπάλληλο της ενάγουσας για να τον αποτρέψουν να εισέλθει στο πιο πάνω κατάστημα.
- Κατά ή περί την 18/7/08, αφού καταγγέλθηκαν τα πιο πάνω στην Αστυνομία, η ενάγουσα δια των υπαλλήλων της ανέκτησε την κατοχή του πιο πάνω καταστήματος αποκόπτοντας την αλυσίδα που είχε τοποθετηθεί. Κατά την ίδια μέρα η εναγόμενη διά των υπαλλήλων της, επανατοποθέτησε την αλυσίδα στην είσοδο του καταστήματος
- Πιστεύω ότι η ενάγουσα έχει καλή βάση αγωγής και μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
- Πιστεύω ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, η ενάγουσα θα υποστεί τεράστια ζημιά η οποία θα είναι δύσκολο να υπολογιστεί με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να απονεμηθεί δικαιοσύνη με το πέρας της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
- Πιστεύω ότι είναι δίκαιο, λογικό και ευχερές όπως εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα διότι με την έκδοση τους καμιά ζημιά δεν θα υποστεί η εναγομένη ενώ αντίθετα η ενάγουσα θα υποστεί τεράστια οικονομική ζημιά.
- Ορκίζομαι την παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης της ενάγουσας για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ως η αίτηση στην οποία η παρούσα επισυνάπτεται.». Η ένσταση Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση (στο εξής θα αποκαλούνται «οι Καθ' ων η Αίτηση»), με γραπτή ένσταση, που καταχωρήθηκε στις 28.07.2008, αντικρούουν την αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: «α. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζει ο νόμος σχετικά με την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. β. Δεν υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας των Εναγόντων. γ. Δεν συντρέχει και/ή δεν έχει καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. δ. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. ε. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν είναι προσωρινά αλλά τελικά. στ. Με την αίτηση επιδιώκεται στην ουσία η έκδοση διαταγμάτων ειδικής εκτέλεσης τερματισθείσας ήδη συμφωνίας.». Νομική βάση της ένστασης αποτελούν τα άρθρα 32 και 21 του Ν.14/60, τα άρθρα 4,5,7 και 9 του Κεφ. 6, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4 και οι Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται, σε σχέση με τα ουσιαστικά γεγονότα στα οποία βασίζεται, από ένορκη δήλωση του Κυριάκου Κυριάκου από την Πάφο, ημερ. 28.07.
- Στην ένορκη δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: «
- Είμαι ο Διευθυντής του ξενοδοχείου LAURA BEACH HOTEL από τα τέλη Μαρτίου
- Την ιδιοκτησία και/ή διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχείου έχει η Εναγόμενη εταιρεία.
- Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω της θέσης μου και της παρουσίας μου στο ξενοδοχείο και των σχετικών εγγράφων που έχω στην κατοχή μου και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση, προβαίνω δε σ' αυτή με βάση τα όσα καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και επί των νομικών πτυχών με βάση νομική συμβολή των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση.
- Ανέγνωσα την αίτηση ημερομηνίας 21/7/08 και την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ που την συνοδεύει και δηλώ ότι το αναφερόμενο στη παράγραφο 4 αυτής ποσό ως ενοίκιο δεν είναι με βάση τους όρους της συμφωνίας ενοίκιο αλλά μηνιαίο τέλος άδειας.
- Αρνούμαι τους ισχυρισμούς που περιέχονται στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης όπως αυτοί εκτίθενται σ' αυτή, και λέγω ότι ουδέποτε παραχωρήθηκε στην Αιτήτρια οποιοσδήποτε χώρος για την στάθμευση αυτοκινήτων ενοικίασης και ουδέποτε η Ενάγουσα εγνωστοποίησε στην Εναγομένη οποιαδήποτε πρόθεση της για αγορά αυτοκινήτων και ούτε περιήλθε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε γνώση της κάτι τέτοιο.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η Αιτήτρια διατηρεί αλλού στη Πάφο, γραφεία πώλησης εκδρομών και ενοικίασης αυτοκινήτων.
- Αγνοώ το ποσό που επλήρωσε η Ενάγουσα για επίπλωση και λέγω ότι εκείνο που γνωρίζω είναι ότι η Ενάγουσα και/ή οι αντιπρόσωποι και υπηρέτες της χωρίς την προηγούμενη άδεια και/ή συγκατάθεση της Εναγομένης άρχισε να αφαιρεί έπιπλα και/ή αντικείμενα τα οποία ήταν προσαρτημένα και/ή στερεωμένα στους τοίχους του καταστήματος και να τοποθετεί δικά της έπιπλα και/ή αντικείμενα και/ή γυψοσανίδες κατά τρόπο που επηρέαζε την εμφάνιση και/ή τη διακόσμηση του χώρου αλλά και του ξενοδοχείου για το λόγο ότι το αναφερόμενο κατάστημα εφάπτεται του μπαρ και βρίσκεται στο χώρο του σαλονιού (λόμπυ) του ξενοδοχείου.
- Κατά την εκτέλεση των εργασιών αυτών άφηνε εκτεθειμένα σύρματα και εργαλεία θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων του ξενοδοχείου πολλοί από τους οποίους υπέβαλλαν και παράπονα.
- Η Ενάγουσα παρά τις προειδοποιήσεις της Εναγομένης συνέχισε να συμπεριφέρεται κατ' αυτό τον τρόπο, παραβιάζοντας έτσι όρους της αναφερομένης συμφωνίας κάτι που ανάγκασε την Εναγομένη, για να την παρεμποδίσει, να αποκόψει κατά ή περί τις 23/6/08, το ηλεκτρικό ρεύμα και να αλλάξει τις κλειδαριές και παράλληλα να τερματίσει με επιστολή την συμφωνία.
- Ο τερματισμός της αναφερομένης συμφωνίας χρήσης έγινε λόγω της εκ μέρους της Ενάγουσας παράβασης όρων αυτής.
- Αναφορικά με την παράγραφο 8 δεν μπορώ να γνωρίζω τώρα αν η Ενάγουσα θα είχε κέρδη και πόσα.
- Παραδέχομαι ότι σε κάποια στιγμή επενέβη η αστυνομία και ότι τελικά το κατάστημα στις 17/7/08 περιήλθε στη κατοχή της Εναγομένης και λέγω ότι στις 18/7/08 κατήγγειλα στην αστυνομία είσοδο υπαλλήλου και/ή αντιπροσώπου της Ενάγουσας παράνομα στο ξενοδοχείο και/ή στο κατάστημα και κοπή της αλυσίδας που εκλείδωνε την πόρτα. Επισυνάπτω την σχετική επιστολή μου ως Τεκμήριο
- Αρνούμαι ότι τα πιο πάνω διαδραματισθέντα έγιναν στις ημερομηνίες που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ και λέγω ότι εξ όσων θυμούμαι έγιναν στις ημερομηνίες που εγώ αναφέρω.
- Αρνούμαι από την παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης ότι υπήρξε οποιοσδήποτε εκφοβισμός ή παρενόχληση υπαλλήλων της Ενάγουσας.
- Αρνούμαι από την παράγραφο 15 ότι υπήρξε οποιανδήποτε επίθεση σε υπάλληλο της Ενάγουσας.
- Αρνούμαι τις παραγράφους 17, 18 και 19 της ένορκης δήλωσης και λέγω ότι εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων οι δικηγόροι της Εναγομένης με συμβουλεύουν δεν συντρέχουν στη παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Νόμο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.
- Αληθώς πιστεύω ότι αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η Εναγομένη θα υποστεί ζημίαν λόγω των ακαλαίσθητων αλλαγών που άρχισε να επιφέρει η Ενάγουσα και του επηρεασμού της εμφάνισης του ξενοδοχείου και ότι αν η αίτηση απορριφθεί η Ενάγουσα δε θα υποστεί οποιανδήποτε ζημίαν.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων οι δικηγόροι της Εναγομένης με συμβουλεύουν πέραν του ότι η συμφωνία τερματίσθηκε δεόντων παρείχε επίσης δικαίωμα στην Εναγομένη σε περίπτωση παράβασης οποιουδήποτε όρου αυτής την είσοδο της στο κατάστημα και την ανάληψη κατοχής μετά την πάροδο 21 ημερών.
- Συμβουλεύομαι επίσης ότι τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να θεωρούνται προσωρινά αλλά ως τελικά και ως λύοντα τελειωτικά τη διαφορά και δια της αιτήσεως επιζητείται η ίδια θεραπεία που αξιώνεται με την αγωγή και συνεπώς συντρέχει ακόμη ένας λόγος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
- Όπως επίσης διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαήλ υπάρχει και επιζητείται εναλλακτική θεραπεία και συνεπώς δεν θα πρέπει να εγκριθεί η αίτηση.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η Εναγομένη έχει την οικονομική δυνατότητα και την ευρωστία να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικασθεί στην αγωγή προς όφελος της Ενάγουσας.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι για όλους τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους είναι δίκαιο η αίτηση να απορριφθεί.». Οι Αγορεύσεις Η ακρόαση της αίτησης περιορίσθηκε σε αγορεύσεις από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων. Δεν ζητήθηκε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ούτε αντεξετάσθηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Στην αγόρευσή του ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών, αφενός μεν επιχειρηματολόγησε για την πλήρωση και των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αφετέρου δε εστιάστηκε στην αναγκαιότητα διατήρησης του status quo ante της υπόθεσης, δηλ. στην αναγκαιότητα να διατηρήσουν οι Αιτητές την ανεμπόδιστη κατοχή και χρήση του καταστήματος μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, εισηγούμενος ότι σε διαφορετική περίπτωση θα είναι αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Από την άλλη ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση εισηγήθηκε, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων, επιχειρηματολογώντας ιδιαίτερα για την τρίτη προϋπόθεση, ενόψει του ότι, όπως υποστήριξε, οι αποζημιώσεις, που στο τέλος της ημέρας θα διεκδικήσουν οι Ενάγοντες είναι συγκεκριμένες και εξειδικεύονται στην έκθεση απαίτησης και δεν τίθεται ζήτημα αδυναμίας υπολογισμού τους ή αδυναμίας πληρωμής τους από τους Καθ' ων η Αίτηση. Νομική πτυχή Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στο οποίο στηρίζεται ουσιαστικά η παρούσα αίτηση, έχει ως ακολούθως: «32.-
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδηται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον ........................................................................................................................................................... » Σύμφωνα, τόσο με τη λεκτική, όσο και με τη νομολογιακή ερμηνεία (βλ. Οδυσσέως V Pieris Estates Ltd
(1982)1 AAΔ 557 και Κυρίλλου V Λάμπρου
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1528) της συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας, το Δικαστήριο έχει πλατιά διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα, τα οποία θεωρεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν, εφόσον διαπιστώνει ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
- Ο αιτητής αποδεικνύει ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
- Οτι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και
- Οτι υπάρχει πιθανότητα να υποστεί ο αιτητής ανεπανόρθωτη ζημιά, με την έννοια ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε, σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Από τη νομολογία μας προκύπτει ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. (βλ. Οδυσσέως (ανωτέρω), Demstar Limited V Zim Israel Navigation Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 597 σελ. 601 και T.A. Micrologic Consultants Ltd V Microsoft Corporation
(2002)1(B) ΑΑΔ 1802). Στην παρούσα υπόθεση είναι φανερό, αφενός μεν από το περιεχόμενο της ειδικής οπισθογράφησης, αφετέρου δε από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, που υποστηρίζει την αίτηση, καθώς επίσης και από τα τεκμήρια, που επισυνάπτονται σε αυτή, ότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η ορατή πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής Η δεύτερη προϋπόθεση για ύπαρξη πιθανότητας ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία, επιβάλλει στον ενάγοντα υποχρέωση να δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας. Εχει κατά κόρον λεχθεί ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Οδυσσέως (ανωτέρω) η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Το Δικαστήριο διερευνώντας αυτή την προϋπόθεση έχει υποχρέωση να εξετάσει, χωρίς βεβαίως να αποφασίσει οτιδήποτε σε αυτό το στάδιο, την ποιότητα ή αποδεικτική αξία της μαρτυρίας της υπόθεσης του ενάγοντα. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία σε αυτό το στάδιο δεν είναι πολύ ψηλό. Βεβαίως το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν είναι ορθό να αξιολογήσει την ορθότητα των εκατέρωθεν θέσεων και ούτε θα πράξει κάτι τέτοιο. Περιορίζεται απλά να διαπιστώσει αν υπάρχει πιθανότητα, με βάση την ποιότητα του μαρτυρικού υλικού, οι Αιτητές να έχουν πιθανότητα επιτυχίας, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση κρίνω ότι οι Αιτητές, με βάση τη δύναμη του δικογράφου τους και τα άλλα στοιχεία που έθεσαν ενώπιόν μου, με την ένορκη δήλωση και τα επισυνημμένα σε αυτή έγγραφα, έχουν καταφέρει να αποδείξουν σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας ότι υφίσταται ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της αγωγής τους. Για σκοπούς άρσης, εν τη γενέσει της, οποιασδήποτε παρερμηνείας της πιο πάνω κρίσης του Δικαστηρίου, οφείλω να τονίσω ότι αυτή διατυπώνεται και περιορίζεται στα πλαίσια εξέτασης της βασιμότητας της παρούσας αίτησης (βλ. Jonitexo V Adidas
(1983)1 C.L.R. 263). Η πιθανότητα να υποστεί ο αιτητής ανεπανόρθωτη ζημιά, με την έννοια ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Η τρίτη προϋπόθεση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχθεί ότι, αν δεν εκδοθεί ή οριστικοποιηθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, συνήθως σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων, κάτω βεβαίως από το φως των γεγονότων της υπόθεσης. Κατά βάση εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στον ενάγοντα στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση ή συνέχιση του προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού V Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ 255 στη σελ. 258). Ο πιο πάνω κανόνας όμως δεν είναι απόλυτος, αφού το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και οποιοδήποτε άλλο μεταβλητό παράγοντα, ο οποίος ενδεχομένως να καταστήσει την επιτυχία του ενάγοντα άνευ σημασίας (βλ. Papastratis V Petrides
(1979)1 CLR 231 και Κυρισάββα κ.α. V Κύζη
(2001)1 ΑΑΔ 1245 στη σελ. 1253). Οπως υποδείχθηκε δε στην αγγλική υπόθεση Evans Marshall & Co V Bertola S.A.
(1973)1 All E.R. 992, το θέμα της επάρκειας των αποζημιώσεων έχει και μια άλλη πτυχή, η οποία σχετίζεται με το κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση θα είναι σε θέση να καταβάλει το ποσό των αποζημιώσεων. Στην προκείμενη περίπτωση οι μόνες αναφορές που γίνονται προς ικανοποίηση αυτής της προϋπόθεσης είναι στις παρ. 18 και 19 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών. Αναμφίβολα οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί είναι γενικοί και αόριστοι, καθώς αυτό που ουσιαστικά ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, είναι ότι θα είναι δύσκολη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο γιατί:
- «η ενάγουσα θα υποστεί τεράστια ζημιά η οποία θα είναι δύσκολο να υπολογιστεί με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να απονεμηθεί δικαιοσύνη με το πέρας της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό» (παρ. 18) και
- «είναι δίκαιο, λογικό και ευχερές όπως εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα διότι με την έκδοση τους καμιά ζημιά δεν θα υποστεί η εναγομένη ενώ αντίθετα η ενάγουσα θα υποστεί τεράστια οικονομική ζημιά» (παρ. 19). Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να λεχθεί ότι με αυτούς τους ισχυρισμούς καταδεικνύεται ανεπανόρθωτη ζημιά, καθώς δεν δίδεται καμιά λεπτομέρεια ή επεξήγηση που, αφενός μεν να υποστηρίζει και να αιτιολογεί τους πιο πάνω ισχυρισμούς, αφετέρου δε να ικανοποιεί το Δικαστήριο, ώστε να οδηγήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων (βλ. Ανδρέου V Colossos Signs Ltd, Αρ. Αγωγής 1/2007, ημερ. 16.05.2008). Επιπρόσθετα δεν περιέχεται στην ένορκη δήλωση κανένας ισχυρισμός ότι η οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση είναι τέτοια που θα στερήσει τους Αιτητές από την καταβολή αποζημιώσεων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, ιδιαίτερα ενόψει του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται στην παρ. 21 της ένορκης δήλωσή τους ότι έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό επιδικασθεί στους Αιτητές. Τα όσα επιπρόσθετα των ανωτέρω αναφορών του ενόρκως δηλούντα έχει ισχυρισθεί και κατ' επέκταση εισηγηθεί στην αγόρευσή του ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών, ως υποστηρικτικά και ενισχυτικά της πλήρωσης της τρίτης προϋπόθεσης, αναμφίβολα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ενόψει του ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέρος του μαρτυρικού υλικού οποιασδήποτε υπόθεσης και δεν αξιολογούνται ως τέτοιες από το Δικαστήριο. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στην πιθανότητα ενοικίασης του καταστήματος σε τρίτο πρόσωπο, σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, για να παρατηρήσω ότι, πέραν του ότι τέτοιο ζήτημα δεν προκύπτει, ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα από τη μαρτυρία των Αιτητών, ακόμη και η σχετική αναφορά του ευπαίδευτου δικηγόρου των Αιτητών δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια θεωρητική εισήγηση, χωρίς οποιαδήποτε πρακτική σημασία. Ως ακροτελεύτια σκέψη θα προσέθετα ότι ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα περί αδυναμίας υπολογισμού της ζημιάς, στον οποίο βασίζεται αποκλειστικά, με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, ο συναφής ισχυρισμός του περί αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, στην οποία απαιτείται διαζευκτικά το πολύ συγκεκριμένο ποσό των €230.000.- ως αποζημιώσεις. Παρά το ότι, στη βάση του πιο πάνω σκεπτικού, η αίτηση θα απορριφθεί, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ και στα υπόλοιπα ζητήματα, που έχουν τεθεί με τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων. Η διατήρηση του status quo ante Είναι νομολογημένο ότι η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας (βλ. Odysseos (ανωτέρω) και Κοσμά V Xατζηκυπρή και άλλων
(2000)1(Α) ΑΑΔ 169). Συμφωνώ πλήρως, από θεωρητικής απόψεως, με τη σχετική εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Αιτητών, όπως συμφωνώ και με τις συναφείς εισηγήσεις του, ότι οι Καθ'ων η Αίτηση δεν είχαν κανένα δικαίωμα να ανακτήσουν, δια της βίας, την κατοχή του καταστήματος και ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι Αιτητές διατηρούν τουλάχιστον κατάλοιπα κατοχής του καταστήματος, τα οποία τυγχάνουν προστασίας από το Δικαστήριο. Η διαφωνία μου εστιάζεται, αφενός μεν στην αντίληψη του υφιστάμενου status quo ante, αφετέρου δε στον τρόπο προστασίας και διατήρησής του μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην αγωγή. Στην προκείμενη περίπτωση, με βάση τη μαρτυρία των Αιτητών, αυτοί πήραν αρχικά την κατοχή του καταστήματος στις 03.06.2008. Στις 20.06.2008 οι Καθ' ων η Αίτηση διέκοψαν το ρεύμα του καταστήματος και άλλαξαν την κλειδαριά, ουσιαστικά δηλαδή ανέκτησαν, με προφανέστατα αντισυμβατικό τρόπο, την κατοχή του καταστήματος. Την επομένη, δηλ. στις 21.06.2008, οι Αιτητές άλλαξαν την κλειδαριά και επανέκτησαν την κατοχή του καταστήματος. Στη συνέχεια, αφού μεσολάβησε ο τερματισμός της συμφωνίας από τους Καθ' ων η Αίτηση, με αποστολή σχετικής επιστολής, ημερ. 25.06.2008, μεσολάβησε ένας μήνας περίπου για να ακολουθήσει στις 17.07.2008 η τοποθέτηση από τους Καθ' ων η Αίτηση αλυσίδας στην είσοδο του καταστήματος, με προφανή σκοπό την αποτροπή της εισόδου σε αυτό υπαλλήλων των Αιτητών. Ομως αυτό δεν είναι το τέλος της ιστορίας, καθώς την επομένη ημέρα, δηλ. στις 18.07.2008 οι Αιτητές απέκοψαν την αλυσίδα που είχαν τοποθετήσει οι Καθ' ων η Αίτηση και ανέκτησαν εκ νέου την κατοχή του καταστήματος, για να ακολουθήσει η τοποθέτηση την ίδια ημέρα νέας αλυσίδας από τους Καθ' ων η Αίτηση και η καταχώρηση στις 21.07.2008 της παρούσας αγωγής και της επίδικης αίτησης. Οι Καθ΄ων η Αίτηση, πέραν της διαφωνίας τους με κάποιες ημερομηνίες, δεν αρνούνται τα πιο πάνω γεγονότα. Η βασική τους διαφοροποίηση από τους Αιτητές εστιάζεται σε δυο ζητήματα. Αφενός μεν στην άρνησή τους ότι υπάλληλοί τους προσέφυγαν σε οποιοδήποτε εκφοβισμό ή παρενόχληση ή επίθεση σε βάρος υπαλλήλων των Αιτητών, αφετέρου δε στη θέση τους ότι η ανάκτηση της κατοχής από τους ίδιους, συνιστάμενη στην τοποθέτηση αλυσίδας, συνιστά εξάσκηση σχετικού συμβατικού δικαιώματός τους, δυνάμει του όρου Γ(γ) της μεταξύ τους συμφωνίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω γεγονότα και τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, σε συνδυασμό με το κείμενο της συμφωνίας, πιστεύω ότι σε δυο συμπεράσματα μπορεί να οδηγηθεί το Δικαστήριο. Πρώτον ότι, τόσο το δικαίωμα κατοχής των Αιτητών, όσο και το δικαίωμα ανάκτησης κατοχής των Καθ' ων η Αίτηση εκπηγάζουν από σχετικούς όρους της συμφωνίας. Και δεύτερον ότι, τόσο οι Αιτητές, όσο και οι Καθ' ων η Αίτηση ανέτρεψαν επανειλημμένα, με, κατά πάσα πιθανότητα, μονομερείς, αντισυμβατικές και έκνομες θα ήταν δυνατό να λεχθεί ενέργειες, το status quo ante της υπόθεσης, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί, πάντα σε σχέση με την κατοχή του καταστήματος μετά την υπογραφή της συμφωνίας, με αποτέλεσμα η κατοχή να περιέλθει εις χείρας ενός εκάστου αρκετές φορές πριν την προσφυγή των Αιτητών στο Δικαστήριο. Το εύλογο ερώτημα που δημιουργείται είναι γιατί οι Αιτητές στις 20.06.2008, όταν οι Καθ' ων η Αίτηση τους έκοψαν το ρεύμα και άλλαξαν την κλειδαριά, δεν προσέφυγαν αμέσως στο Δικαστήριο, ζητώντας την προστασία του δικαιώματος κατοχής τους, που είχε καταπατηθεί από τους Καθ΄ ων Αίτηση, αλλά επέλεξαν να το προστατεύσουν οι ίδιοι με την αλλαγή της κλειδαριάς και την επανάκτηση της κατοχής; Οσο έκνομη και αντισυμβατική μπορεί να θεωρηθεί η ενέργεια των Καθ΄ ων η Αίτηση, άλλο τόσο έκνομη και αντισυμβατική δεν μπορεί λογικά να θεωρηθεί και η ενέργεια των Αιτητών; Από την ίδια οπτική γωνία αντικρίζω τις ενέργειες των διαδίκων και σε σχέση με το ζήτημα της τοποθέτησης και της αποκοπής της αλυσίδας. Κατά την αντίληψή μου και οι δυο πλευρές πιθανότατα ενήργησαν εκτός των πλαισίων, όχι μόνο της συμφωνίας τους, αλλά και της νομιμότητας. Με βάση τα ανωτέρω για διατήρηση ποιου υφιστάμενου status quo ante μπορεί να γίνει λόγος. Αυτού που ίσχυε πριν από τις προαναφερόμενες ενέργειες των διαδίκων ή αυτού που διαμορφώθηκε, συνεπεία αυτών; Ειδικότερα για τους Αιτητές για ποιο δικαίωμα κατοχής γίνεται λόγος ότι πρέπει να διατηρηθεί; Του δικαιώματος κατοχής που απορρέει από τη συμφωνία και το οποίο παραβιάσθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση αρχικά με την αλλαγή της κλειδαριάς και στη συνέχεια με την τοποθέτηση της αλυσίδας ή του δικαιώματος που οι ίδιοι επανέκτησαν με την αλλαγή της κλειδαριάς και την αποκοπή της αλυσίδας; Η δική μου αντίληψη είναι ότι το Δικαστήριο, στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης, μόνο ξεκάθαρα νόμιμα δικαιώματα κατοχής είναι δυνατό να προστατεύσει και όχι δικαιώματα κατοχής που ανακτώνται ή καλύτερα επανακτώνται με αμφιλεγόμενο και δη τον προαναφερόμενο τρόπο. Ούτε βεβαίως πρέπει το Δικαστήριο, κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη, στη βάση πάντα των όσων έχουν καταγραφεί ανωτέρω, να λειτουργήσει επικουρικά των προαναφερόμενων ενεργειών, είτε των Αιτητών, είτε των Καθ΄ων η Αίτηση. Πιστεύω ότι η συνετότερη οδός στην προκείμενη περίπτωση είναι να παραμείνει το status quo ante της υπόθεσης, ως έχει διαμορφωθεί από τις ενέργειες αμφοτέρων των διαδίκων, και όλες οι διαφορές τους να επιλυθούν κατά την ακρόαση της αγωγής. Το ισοζύγιο της ευχέρειας Το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση έκδοσης προσωρινού διατάγματος, πέραν της πλήρωσης των προϋποθέσεων, που προνοούνται στις οικείες νομοθετικές διατάξεις, πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη και ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε περίπτωση λοιπόν που πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, έχοντας υπόψη τη φύση της επίδικης διαφοράς, αλλά και τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω για τη διαμόρφωση του status quo ante της υπόθεσης, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το «ισοζύγιο της ευχέρειας», όπως αποκαλείται στην American Cyanamid Co Ltd V Ethicon
(1975)1 All E.R. 503, θα έκλεινε σαφώς υπέρ της άρνησης έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Κατάληξη Εχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών και θα πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αίτηση για έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων - άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίου Νόμου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο