Αναφορικά με την διαιτησία μεταξύ Christos Alexandrou Constructions Ltd και Δήμου Γεροσκήπου, Γενική Αίτηση : 126/06, 4.11.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση : 126/06 Αναφορικά με την διαιτησία μεταξύ Christos Alexandrou Constructions Ltd και Δήμου Γεροσκήπου. Αναφορικά με το άρθρο 20
(2)του περί διαιτησίας Νόμου Κεφ.4. --------------------- Ημερομηνία: 4.11.2008 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Κορακίδου Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Γεωργιάδης (για να ακούσει απόφαση κ. Παπαχαραλάμπους) --------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Καλούμαι να αποφασίσω κατά πόσο η ακρόαση της αίτησης θα διεξαχθεί στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα ή με προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση που ήγειρε το σχετικό θέμα, υποστήριξε την πρώτη θέση, ενώ, η ευπαίδευτη δικηγόρος των αιτητών, τη δεύτερη. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος όσο υπήρξαν και οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων, κατά το στάδιο που επιχειρηματολόγησαν, ο καθένας, προς υποστήριξη της θέσης του. Πρόκειται για εναρκτήρια κλήση η υπό εκδίκαση και σύμφωνα με τη Δ.1 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σημαίνει οποιανδήποτε κλήση εκτός από κλήση σε αιτία ή ζήτημα που εκκρεμεί. Σύμφωνα με την ίδια διαταγή (Δ.1 Θ.2) αγωγή σημαίνει πολιτική διαδικασία που αρχίζει με κλητήριο ένταλμα ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο που καθορίζεται με οποιονδήποτε Νόμο ή Θεσμούς Δικαστηρίου. Σύμφωνα πάντοτε με την ίδια Διαταγή και Θεσμό, στην έννοια του ενάγοντα περιλαμβάνεται οποιοδήποτε πρόσωπο ζητά θεραπεία σε οιανδήποτε διαδικασία είτε τύπου αγωγής, αναφοράς κλήσεως ή άλλως, ενώ, στην έννοια του εναγόμενου περιλαμβάνεται και οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται οποιοδήποτε κλητήριο ένταλμα ή δικαστική κλήση ή ειδοποίηση. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε αντίθεση με το σχετικό θεσμό των αγγλικών θεσμών, που όπως έχει αναφέρει ο κ. Γεωργιάδης, έδινε στο Δικαστήριο την εξουσία να επιτρέπει την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας κατά την ακρόαση αίτησης για ακύρωση διαιτητικής απόφασης, μόνο κατ' εξαίρεση, σε συμφωνία μαζί του, δεν περιέχουν αντίστοιχη διαταγή. Το γεγονός αυτό, με όλο το σεβασμό προς την περί αντιθέτου θέση του κ. Γεωργιάδη, δε σημαίνει πως κατ' αναλογία, θα πρέπει να εφαρμόσω τη σχετική διαταγή των αγγλικών θεσμών. Θεωρώ πως, η ορθή θέση είναι αυτή που υποστήριξε η κα Κορακίδου, σύμφωνα με την οποία, κατά την ακρόαση της αίτησης θα πρέπει να τύχει εφαρμογής η Δ.33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που ρυθμίζει, κατά περίπτωση, οτιδήποτε αφορά στην ακολουθητέα διαδικασία κατά την ακρόαση αγωγής. Έχω τη γνώμη ότι αν ο συντάκτης των θεσμών ήθελε να ακολουθείται διαφορετική διαδικασία κατά την ακρόαση εναρκτήριας κλήσης, απ' ότι σε αγωγή, θα περιλάμβανε σ' αυτούς, σχετική διαταγή. Με δεδομένο ότι κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, η απάντηση στο εγερθέν θέμα είναι ότι η ακρόαση της αίτησης θα γίνει με προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Προστίθενται και τα εξής: Το εγερθέν θέμα είναι καθαρά δικονομικής φύσεως και η ουσία της κατάληξής μου είναι ότι, με αυτή - ακόμη και αν ήθελε κριθεί εσφαλμένη σε κάποιο άλλο - ανώτερο επίπεδο - παρέχονται περισσότερα δικαιώματα στους διαδίκους, απ' ότι σε περίπτωση που αποφάσιζα διαφορετικά. Αυτό που θέλω να πω - για να το πω διαφορετικά - είναι ότι, με το να διεξαχθεί η ακρόαση της αίτησης με προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, δε βλέπω κατά ποια έννοια επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα των διαδίκων, επί της ουσίας της υπόθεσής τους. Παρότι το θεωρώ αυτονόητο, εντούτοις, αισθάνομαι την ανάγκη να υπογραμμίσω, ότι η κατάληξή μου, ως ανωτέρω, σε καμιά περίπτωση θα πρέπει να ερμηνευθεί, ότι παρέχει το δικαίωμα στους διαδίκους να προσάξουν μαρτυρία άσχετη με τα επίδικα θέματα. Και μια τελευταία παρατήρηση. Η απόφαση στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd,
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ, 1978, την οποία επικαλέστηκε ο κ. Γεωργιάδης, δε θα συμφωνήσω μαζί του ότι καθιερώνει την αρχή που εισηγείται. Συγκεκριμένα, ότι η ακρόαση αίτησης όπως η υπό κρίση, πρέπει να γίνεται αποκλειστικά στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Από το απόσπασμα που ακολουθεί, συνάγεται καθαρά, ότι ο λόγος της εν λόγω απόφασης αφορούσε στον τύπο της αίτησης που θα πρέπει να χρησιμοποιείται, όταν πρόκειται για εναρκτήρια αίτηση και όχι στην ακολουθητέα διαδικασία κατά την ακρόαση της. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις προνοιές του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.48. Η Δ.48 είναι, κατ' εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας - διαδικασίας πιστεύω ήθελε να πει - . Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση. Γίνεται πρόνοια σ' αυτούς (τύπους) για τον προσδιορισμό της επιζητούμενης θεραπείας και των γεγονότων στα οποία βασίζεται το αίτημα.» Ακολουθεί ότι η ένσταση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας θα είναι στην πορεία. (Υπ.) .................................................. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ν.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο