← Κύπρος

Υπουργού Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ν. Λιασή Θεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 689/08, 5.11.2008

Υπουργού Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ν. Λιασή Θεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 689/08, 5.11.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 689/08 Μεταξύ: Υπουργού Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Ενάγοντα - και -

  1. Λιασή Θεοδώρου
  2. Νίκου Τζιωνή Εναγόμενων --------------------- Ημερομηνία: 5.11.2008 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα / Αιτητή: κ. Χ. Σιμιλλίδης (για να ακούσει απόφαση η κα Πέτρου) Για Εναγόμενους / Καθ' ων η αίτηση: κ. Κ. Σιαηλής (για να ακούσει απόφαση ο κ. Μιλτιάδου) --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.6.2008, για έκδοση συνοπτικής απόφασης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας στις 7.4.2008 καταχώρησε την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με την οποία αξιώνει εναντίον των εναγόμενων τ' ακόλουθα: « Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι παράνομα και άνευ της συγκαταθέσεως του ενάγοντα και χωρίς να έχουν δικαίωμα κατέχουν το υποστατικό που βρίσκεται στο τεμάχιο με αριθμό 84(μέρος) Φ./Σχ. 51/47 χωρ. στα Μανδριά της επαρχίας Πάφου και να διατηρούν σε αυτό πάγκους πρακτορείου στοιχημάτων και άλλα αντικείμενα. Β)Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του πιο πάνω υποστατικού στον Ενάγοντα. Γ) Τα έξοδα.» Η αγωγή καταχωρίστηκε με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και επιδόθηκε στους εναγόμενους ως εξής: Στον εναγόμενο 1, στις 16.5.2008 και στον εναγόμενο 2, στις 2.5.
  3. Και οι δυο καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 20.5.
  4. Ο ενάγοντας στις 12.6.2008 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγόμενων. Επισημαίνεται ότι κατά την ακρόαση της αίτησης στις 16.10.2008, ο ενάγοντας απέσυρε την αίτηση εναντίον του εναγόμενου
  5. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.1 (α) 2 και Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3, 4, 8 και
  6. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση της Μαρίας Σαββίδου, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο: « Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη Μαρία Σαββίδου από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1.Είμαι στην υπηρεσία του ενάγοντα στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, γνωρίζω πλήρως την υπόθεση και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. 2.Μελέτησα πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης και το υιοθετώ πλήρως.
  7. Κατά η περί τις 29/6/1985 παραχωρήθηκε από την Δημοκρατία, στον εναγόμενο 1 άδεια κατοχής υποστατικού και το οποίο ανήκει σε Τουρκοκύπριο και το οποίο βρίσκετε εντός κτήματος με αριθμό τεμαχίου 84(μέρος) Φ./Σχ. 51/47 χωρ. Στα Μανδριά της επαρχίας Πάφου. Κατά ή περί την 18/2/97 , στην Πάφο ο ενάγων δυνάμει γραπτής συμφωνίας μίσθωσης ημερομηνίας 18/2/1997 , ενοικίασε στον εναγόμενο 2 και με την συγκατάθεση του 1ου εναγόμενου το ανωτέρω υποστατικό. Αντίγραφο της άδειας κατοχής και της συμφωνίας μίσθωσης επισυνάπτονται σαν τεκμήρια Α και Β.
  8. Κατά παράβαση των υποχρεώσεων της πιο πάνω συμφωνίας ο εναγόμενος 2 δεν πλήρωνε το μηνιαίο μίσθωμα και δεν χρησιμοποιούσε καθόλου το ανωτέρω υποστατικό και κατά ή περί το 2005 ακυρώθηκε και/ή τερματίστηκε η ανωτέρω συμφωνία και κατόπιν αιτήματος του εναγομένου 2 προς τον ενάγοντα, διαγράφηκαν τα οφειλόμενα ενοίκια που χρωστούσε ο εναγόμενος 2 και τα οποία ανέρχονταν στο ύψος των Λ.Κ. 1.
  9. Περαιτέρω υποβολή αίτησης για παραχώρηση του ανωτέρω Τ/Κ υποστατικού στην Ειρήνη Λιασή, σύζυγο του εναγόμενου 1 και κόρη του εναγόμενου 2 απορρίφθηκε από τον ενάγοντα και/ή τους αρμόδιους φορείς κατά η περί τις αρχές του
  11. Μέχρι σήμερα στο ανωτέρω υποστατικό εξακολουθούν να υφίστανται πάγκοι πρακτορείου στοιχημάτων και άλλα αντικείμενα τα οποία οι εναγόμενοι τοποθέτησαν και αρνούνται πεισματικά να τα απομακρύνουν από το ανωτέρω υποστατικό και να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του στον ενάγοντα.
  12. Λόγω της πιο πάνω παράβασης από τους εναγόμενους ο ενάγων με επιστολές του ημερομηνίας 24/1/05, 1/6/07 , 9/10/07, 9/11/07, 3/1/08 και 25/1/08 κάλεσε τους εναγόμενους να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του πιό πάνω υποστατικού απομακρύνοντας και όλα τα ανωτέρω αντικείμενα. Οι επιστολές επισυνάπτονται σαν τεκμήριο Γ, Δ,Ε,ΣΤ,Ζ, και Η.
  13. Οι εναγόμενοι δεν συμορφώθηκαν με τις πιο πάνω επιστολές και συνεχίζουν να κατέχουν παράνομα το ακίνητο και να μην παραδίδουν και/ή να εμποδίζουν την ελεύθερη κατοχή του από τον ενάγοντα.
  14. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση με Δικηγόρο στις 20/5/08 με μοναδικό σκοπό όπως καθυστερήσουν την διαδικασία καθ' ότι ουδεμία υπεράσπιση διαθέτουν είτε στο σύνολο είτε σε μέρος της απαίτησης του ενάγοντα η οποία είναι γνήσια αληθής και πλήρως εκκαθαρισμένη. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση για διαιώνιση της παράνομης κατοχής του ανωτέρω υποστατικού.» Οι εναγόμενοι στις 29.9.2008 καταχώρησαν την ακόλουθη ένσταση: « Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ενστασης στην αίτηση για απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών από τη Λευκωσία ημερομηνίας 12/6/08 και ορισμένης για Ακρόαση στις 30/9/
  15. Δίδεται ειδοποίηση ότι οι 1) Λιασής Θεοδώρου από τα Μανδριά και 2) Νίκος Τζιωνής από τα Μανδριά , προτίθενται να ενστούν στην ανωτέρω αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Διαταγή
  16. 1 (α), 2 , 3, 5,6 και 9 (α) και Διαταγή 48, Καν. 1-4 , 8,
  17. και στο άρθρο 30 του Συντάγματος και τις ανάλογες διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην συνημμένες ένορκες δηλώσεις των καθ' ων η αίτηση - Εναγομένων Η παρούσα ένσταση δίδεται από τον Κώστα Χ. Σιαηλή , Δικηγόρο των καθ' ων η αίτηση - εναγομένων. Διεύθυνση επίδοσης: Το Δικηγορικό Γραφείο κ. Κώστα Χ. Σιαηλή, Κινύρα 3 Μεγ. ΓΚΛΟΡΙΑΣ Γραφ.302 3ος όροφος, Πάφος.» Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Η αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, βασίζεται στη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ειδικότερα, σύμφωνα με τη Δ.18 Θ. 1 (α), η οποία αποτέλεσε αντικείμενο ανάλυσης και ερμηνείας επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε σωρεία αποφάσεών του, για να επιληφθεί ένα Δικαστήριο αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, θα πρέπει να πληρούνται τρεις προκαταρκτικές - δικαιοδοτικής φύσεως προϋποθέσεις. Ειδικότερα: (α) Το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο, δυνάμει της Δ.2 Θ.
  18. (β) Ο εναγόμενος θα πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση, και (γ) Η αίτηση θα πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση προσώπου που να μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται, καθώς επίσης και να δηλώνει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. (βλ. Αθηνούλα Δημητρίου v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, The Chain Gulf Traders Ltd κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 1168, Νεάρχου κ.α. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818 κ.ο.κ.). Αν διαπιστωθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται - σωρευτικά εννοείται - το δικαίωμα του ενάγοντα να αποταθεί στο Δικαστήριο για έκδοση συνοπτικής απόφασης θεμελιώνεται, ενώ την ίδια ώρα, το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης, μετατοπίζεται στον εναγόμενο. (βλ. Kyprianides v. Ioannou
(1961)1 C.L.R. 265, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333 κ.α.). Δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί βεβαιότητα επιτυχίας μιας υπεράσπισης, αφού, μια καλή πιθανότητα επιτυχίας θα είναι αρκετή. Τα εγειρόμενα θέματα προς υπεράσπιση, θα πρέπει να δίνονται ενόρκως, με ικανές λεπτομέρειες στις οποίες στηρίζονται. (βλ. Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Azziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239). Αναφορικά με το σκοπό της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση, σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στη Νεάρχου (ανωτέρω) αυτός είναι: «.κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόση καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ. 1 - 5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου.» Στην υπό κρίση αίτηση αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο, ότι οι δυο πρώτες προϋποθέσεις πληρούνται. Ο ενάγοντας καθώς ήδη έχει αναφερθεί καταχώρησε την αγωγή του με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ενώ οι εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση και συγκεκριμένα, να αποφανθώ κατά πόσο η Μαρία Σαββίδου είναι πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής, έχοντας υπόψη και τις σχετικές αρχές που διέπουν το θέμα, με αναφορά στις Δημητρίου, The Chain Gulf Traders Ltd και Νεάρχου, ανωτέρω, από την οποία (Νεάρχου) και το ακόλουθο απόσπασμα: «Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136 - 138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία).» Ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα στην παράγραφο 1 της δήλωσής της που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, ότι είναι στην υπηρεσία του ενάγοντα, περαιτέρω, ότι γνωρίζει πλήρως την υπόθεση και τέλος, ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Διαπιστώνω τα ακόλουθα: Η ενόρκως δηλούσα, που είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον ενάγοντα, καταρχήν, δεν αναφέρει από πότε είναι στην υπηρεσία του και πιο συγκεκριμένα, εάν ήταν στην υπηρεσία του στον ουσιώδη χρόνο ή χρόνους. Έπειτα, ενώ γνωρίζει πλήρως την υπόθεση, καθώς αναφέρει, δε συγκεκριμενοποιεί σε τι συνίσταται αυτή η γνώση. Ειδικότερα, δεν αποκαλύπτει αν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή ή άμεση - ενεργό ανάμειξη στην εξέλιξη των γεγονότων που αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, προκειμένου να διαφανεί αν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης ή από πληροφορίες και, σε τέτοια περίπτωση, ποιος ή ποιοι αποτελούν την πηγή των πληροφοριών και γενικά της γνώσης της για την υπόθεση. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των 8 εγγράφων (Τεκμήρια Α μέχρι Η) που επισυνάπτονται στην ένορκη της δήλωση. Ενώ από το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων, δεν προκύπτει καθόλου σχέση της ίδιας με οποιοδήποτε από αυτά, δεν αποκαλύπτει πως και πότε περιήλθαν σε γνώση καθώς και στην κατοχή της. Ούτε και μου διαφεύγει πως στο σύνολό τους, πρόκειται για φωτοαντίγραφα, χωρίς να δίνεται καμιά εξήγηση ή δικαιολογία εκ μέρους της, για τη μη προσαγωγή του πρωτότυπου, ειδικά, σε σχέση με τις συμφωνίες - τεκμήρια Α και Β - που επισυνάπτονται στη δήλωσή της. Προκύπτει από τα λεχθέντα στη Δημητρίου, ανωτέρω, ότι, η υπό κρίση αίτηση δεν είναι ενδιάμεση (βλ. τη φράση « Ένορκες δηλώσεις που βασίζονται πάνω στα όσα ο μάρτυρας πληροφορείται και πιστεύει, επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις ενδιάμεσων αιτήσεων (Βλ. Stavrinides (πιο πάνω), σελ 137). Τηρουμένων των αναλογιών, σε εφαρμογή του άρθρου 34
(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, η ενόρκως δηλούσα, όφειλε να παρουσιάσει το πρωτότυπο έγγραφο των δυο συμφωνιών ή να δώσει επαρκή δικαιολογία για την προσαγωγή φωτοαντιγράφου τους. Ούτε το ένα έχει συμβεί ούτε το άλλο. Ακολουθεί ότι το περιεχόμενο των υπό αναφορά τεκμηρίων, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Το γεγονός ότι η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην παράγραφο 1 της δήλωσής της, ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα να προβεί σ' αυτή, δεν αναιρεί οποιαδήποτε από τις παραπάνω διαπιστώσεις μου. Η ένορκη δήλωση της Μαρίας Σαββίδου είναι ελαττωματική και για τους εξής λόγους: Έχει νομολογηθεί ότι η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου αίτησης ή δικογραφήματος δεν τα καθιστά μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων Interpartemental Concern «Uralmetrom» v. Besuno Ltd
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ.
  1. Παρά ταύτα, η ενόρκως δηλούσα, με την παράγραφο 2 της δήλωσής της επιχειρεί να καταστήσει μαρτυρία το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης. Ακόμη ένας λόγος που ενισχύει το συμπέρασμά μου ότι η ενόρκως δηλούσα δεν μπορεί να θεωρηθεί πρόσωπο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης αποτελεί το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της δήλωσής της, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των επιστολών στις οποίες αναφέρεται. Ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα στην εν λόγω παράγραφο, ότι, (για λόγους που αναφέρει σε προηγούμενες παραγράφους) ο ενάγοντας, με επιστολές του ημερομηνίας 24.1.2005, 1.6.2007, 9.10.2007, 3.1.2008 και 25.1.2008, κάλεσε τους εναγόμενους να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού απομακρύνοντας και όλα τα αντικείμενα που κατά τον ισχυρισμό της, της προηγούμενης παραγράφου, τοποθέτησαν σ' αυτό. Στο σημείο αυτό, θεωρώ αναγκαίο να επισημάνω ότι, η ουσιαστική αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων με την αγωγή του είναι η ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού. Πρόκειται για τα τεκμήρια Γ, Δ, Ε, ΣΤ, Ζ και Η οι παραπάνω επιστολές, στην ένορκη δήλωση της Μαρίας Σαββίδου. Μετά από ανάγνωση του περιεχόμενου τους διαπιστώνω τα εξής: Με την πρώτη (τεκμήριο Γ) η οποία απευθύνεται στον εναγόμενο 2, ενώ μόνο έμμεσα μπορεί να θεωρηθεί ότι ζητείται η παράδοση κατοχής του υποστατικού - βλ. τη φράση «
  2. Ενόψει των πιο πάνω εξυπακούεται ότι η Υπηρεσία έχει ελεύθερη κατοχή του υποστατικού» - καμιά αναφορά γίνεται σε οποιαδήποτε αντικείμενα. Η δεύτερη (τεκμήριο Δ) στάλθηκε στην Ειρήνη Λιασή, σύζυγο του εναγόμενου 1 και θυγατέρα του εναγόμενου 2 (όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης της Μαρίας Σαββίδου), δυόμιση περίπου χρόνια μετά την αποστολή της προηγούμενης στον εναγόμενο 2 και μόνο σύγχυση δημιουργείται από το περιεχόμενό της, αν ληφθεί υπόψη, ότι, ενώ από το συνδυασμό των παραγράφων 4 και 5 της ένορκης δήλωσης της Μαρίας Σαββίδου συνάγεται καθαρά, ότι καταλογίζει στους εναγόμενους την τοποθέτηση των αντικειμένων στο επίδικο υποστατικό, δεν εξηγεί πως είναι δυνατό να ζητείται η απομάκρυνσή τους από την Ειρήνη Λιασή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τίθεται και θέμα ποιος έχει την κατοχή του επίδικου υποστατικού, αφού, δικαιολογημένα πιστεύω, δικαιούμαι να υποθέτω, ότι για να ζητείται από την Ειρήνη Λιασή με επιστολή ημερομηνίας 1.6.2007 να μετακινήσει τα αντικείμενα που βρίσκονται σ' αυτό, ενδεχομένως, τη συγκεκριμένη περίοδο να κατείχε αυτή το υποστατικό. Είναι προφανές, ότι οι παραπάνω διαπιστώσεις μου, εξ αντικειμένου, χωρίς δηλαδή να υπεισέρχομαι καθόλου στην ένσταση των εναγόμενων, κάθε άλλο από ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη καθιστούν την παρούσα υπόθεση, γα να μπορεί να τύχει εφαρμογής η Δ.18 (βλ. τη Δημητρίου, ανωτέρω). Η τρίτη επιστολή (τεκμήριο Ε) απευθύνεται στον εναγόμενο 2 και δεν προκύπτει από το περιεχόμενό της, ότι με αυτή, ο ενάγοντας κάλεσε τους εναγόμενους, όπως ισχυρίζεται η Μαρία Σαββίδου στην παράγραφο 5 της ένορκης της δήλωσης, είτε να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού είτε να απομακρύνουν από αυτό οποιαδήποτε αντικείμενα. Η τέταρτη επιστολή (τεκμήριο ΣΤ), ημερομηνίας 9.11.2007 απευθύνεται στον εναγόμενο 1 και στην Ειρήνη Λιασή. Με αυτή, φέρονται και οι δυο να κατακρατούν παράνομα το επίδικο υποστατικό και είναι γεγονός, ότι καλούνται να το παραδώσουν ως επίσης και να μετακινήσουν οποιαδήποτε αντικείμενα υπάρχουν σ' αυτό. Η σύγχυση επιτείνεται, τόσο σε σχέση με το ποιος κατείχε το επίδικο υποστατικό μέχρι τότε, δηλαδή στις 9.11.2007 που στάλθηκε η επιστολή όσο σε σχέση και με ποιος τοποθέτησε τα αντικείμενα σ' αυτό. Επιτείνεται ακόμη περισσότερο, αν ληφθεί υπόψη, ότι η Ειρήνη Λιασή δεν είναι καν διάδικος, ενώ, σε σχέση με τον εναγόμενο 1, το γεγονός ότι κατά την ακρόαση της αίτησης αυτή αποσύρθηκε εναντίον του, μετά από σχετικό αίτημα του δικηγόρου του ενάγοντα, ο οποίος, άρχισε την αγόρευσή του ως εξής: «Αναγνωρίζω ότι η αίτηση αναφορικά με τον 1ο εναγόμενο δεν μπορεί να επιτύχει και ζητώ την άδεια του Δικαστηρίου για να την αποσύρω εναντίον του.». Η πέμπτη επιστολή (τεκμήριο Ζ) είναι και η πρώτη που συνάδει με το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης της Μαρίας Σαββίδου. Το ίδιο ισχύει και για την έκτη (τεκμήριο Η). Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα είμαι της γνώμης ότι η Μαρία Σαββίδου δεν αποτελεί πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώσει τη βάση της αγωγής και, με δεδομένο ότι οι τρεις προκαταρκτικές προϋποθέσεις, ως ανωτέρω, θα πρέπει να πληρούνται σωρευτικά για σκοπούς θεμελίωσης του δικαιώματος για έκδοση συνοπτικής απόφασης, δεν τίθεται θέμα μετατόπισης βάρους στους εναγόμενους, προκειμένου να με ικανοποιήσουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση ή ότι αποκαλύπτουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να τους δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και σε βάρος του ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της δίκης. Παρέχεται στους εναγόμενους χωρίς όρους άδεια για υπεράσπιση. Η υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 14 ημερών από σήμερα. (Υπ.) .................................................. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ν.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.