← Κύπρος

Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α. ν. Γεώργιου Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ.: 2046/08, 5.12.2008

Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α. ν. Γεώργιου Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ.: 2046/08, 5.12.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A65 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2046/08 Μεταξύ:

  1. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας
  2. Υπουργός Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του ως Κηδεμόνας Τ/Κ Περιουσιών Ενάγοντες - και -
  3. Γεώργιου Κωνσταντίνου, από τη Γεροσκήπου
  4. Sadik Mustafa Ibrahim από Αγ. Βαρβάρα Πάφου, ως συνδιαχειριστής της Περιουσίας του Kemal Mustafa Hilat στη Διαχ. 209/06, Ε. Δ. Πάφου
  5. Ανδρέα Κωνσταντίνου από την Πάφο, ως συνδιαχειριστής της περιουσίας Του Kemal Mustafa Hilat στη Διαχ. 209/06, Ε. Δ. Πάφου Εναγομένων ------------------------------------ Ημερομηνία: 5.12.2008 Αίτηση διά κλήσεως ημερ. 2.9.08 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές κ. Χ"Κύρου Για Εναγόμενους 1 -Καθ΄ ου η Αίτηση 1 κ. Π. Ευθυμίου (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Σιμιλλίδης) Για Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 - Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 κ. Κ. Καλαβάς (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Σιμιλλίδης) Καθ΄ ου η Αίτηση 3 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι ενάγοντες ζητούν ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αγωγή 1599/07, ημερομηνίας 14.1.08, με την οποία εκδόθηκε διάταγμα ειδικής εκτέλεσης συμφωνίας, ημερομηνίας 15.12.06, που αφορά ένα ακίνητο στη Γεροσκήπου και με το οποίο διατάσσεται ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και/ή άλλα αρμόδια τμήματα, καθώς επίσης και οι Εναγόμενοι 2 και 3, όπως προβούν στη μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου στο όνομα του Εναγομένου 1 ως ληφθείσα με δόλο από τους Εναγομένους 1, 2 και
  6. Περαιτέρω ζητείται η ακύρωση και/ή παραμερισμός του διατάγματος του Δικαστηρίου στην ίδια αγωγή, με το οποίο διατάχθηκε η ανανέωση του διατάγματος ημερομηνίας 14.1.
  7. Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: "Α. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης του Ε. Δ. Πάφου ημερ. 14/01/08 όπως ανανεώθηκε την 04/06/08 στην αγωγή υπ΄ αρ. 1599/07 της οποίας επιδιώκεται η ακύρωση ως ληφθείσας δια δόλου των εναγομένων, καθών η αίτηση στην παρούσα αγωγή, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η υποχρέωση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όπως συμμορφωθεί με το διατακτικό της πιο πάνω απόφασης μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου." Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Χαραλάμπους, υπεύθυνης του Κλάδου Δηλώσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, στην οποία αναφέρεται ότι στις 19.12.06 προσκομίστηκε για κατάθεση στον Κλάδο Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, ημερομηνίας 15.12.06, μεταξύ των Εναγομένων 2 και 3 ως διαχειριστών της περιουσίας του Hilat Kemal και του Εναγομένου 1 ως αγοραστή (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση). Μαζί με την σύμβαση πώλησης προσκομίστηκε από τον αγοραστή, Εναγόμενο 1 και αίτηση (Τύπος Ν.34) για κατάθεση της σύμφωνα με το Νόμο (αντίγραφο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο 4). Το εν λόγω Πωλητήριο Έγγραφο παραλήφθηκε για εγγραφή όμως δεν καταχωρήθηκε ως εμπράγματο βάρος έναντι της επηρεαζόμενης εγγραφής επειδή δεν δόθηκε η συγκατάθεση του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών σύμφωνα με το Νόμο 139/91, κάτι το οποίο επεξηγήθηκε στους Εναγομένους από τον υπάλληλο ο οποίος παρέλαβε τα έγγραφα. Την ίδια ημέρα προσκομίστηκε επίσης, στον Κλάδο Δηλώσεων του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ενώπιον της ενόρκως δηλούσας, δήλωση Μεταβίβασης ακινήτου (Τύπος Ν. 270) για μεταβίβαση ολόκληρου του κτήματος (αντίγραφο της δήλωσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση). Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ως διαχειριστές του δικαιοδόχου και ο Εναγόμενος 1 προσήλθαν στον Κλάδο Δηλώσεων του Κτηματολογίου και μαζί με τη δήλωση μεταβίβασης προσκόμισαν α) τον τίτλο του κτήματος, β) έγγραφα διαχείρισης, γ) συμπληρωμένο έντυπο Ν. 313 - πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης χωρίς τη σφραγίδα και έγκριση του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων και δ) φωτοτυπίες ταυτοτήτων των συμβαλλομένων μερών και φωτοτυπίες κάποιων πιστοποιητικών που αφορούσαν την εργοδότηση του αποβιώσαντα Hilat Kemal. Η δήλωση μεταβίβασης δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή γιατί δεν υπήρχε η έγκριση του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών σύμφωνα με το Νόμο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο του 1991 (Ν.139/91)και κάποια άλλα πιστοποιητικά και βεβαιώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 5 (β) της ένορκης δήλωσης. Οι λόγοι για τους οποίους δεν έγινε αποδεκτή η δήλωση μεταβίβασης εξηγήθηκαν στους εναγομένους. Στις 15.1.07 οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρισαν από κοινού αίτηση -έφεση 3/07 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με την οποία αποφάσισε να μη δεχτεί την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου, τη δήλωση μεταβίβασης του κτήματος και την εγγραφή του κτήματος στο όνομα του Εναγομένου
  8. Η εν λόγω αίτηση-έφεση εκκρεμεί προς εκδίκαση. Στις 30.5.07 καταχωρήθηκε η αγωγή 1599/07 με την οποία ζητείτο διάταγμα για ειδική εκτέλεση της συμφωνίας 15.12.06 και με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και άλλα αρμόδια τμήματα, καθώς επίσης και οι Εναγόμενοι 2 και 3 στην παρούσα, όπως προβούν στη μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου στο όνομα του Ενάγοντα σε εκείνη την αγωγή και Εναγομένου 1 στην παρούσα. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ο Κηδεμόνας Τ/Κ Περιουσιών δεν ήταν διάδικοι στην εν λόγω αγωγή παρά το ότι, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση, ο Ενάγοντας σ΄ εκείνη την αγωγή γνώριζε ότι η σύμβαση πώλησης ημερομηνίας 15.12.06 δεν ήταν δεκτική ειδικής εκτέλεσης και η μεταβίβαση δεν μπορούσε να συντελεστεί χωρίς την έγκριση του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών και ότι για το θέμα εκκρεμούσε η αίτηση-έφεση 3/
  9. Στα πλαίσια της αγωγής 1599/07 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η αποξένωση του επίδικου ακινήτου χωρίς πάλι να γίνεται αναφορά στις ένορκες δηλώσεις που τη συνόδευαν στο γεγονός ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν καταχώρισε το αγοραπωλητήριο ως εμπράγματο βάρος και δεν αποδέχθηκε τη δήλωση για μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου όπως αναφέρεται πιο πάνω. Το Δικαστήριο εξέδωσε το παρεμπίπτον προσωρινό διάταγμα το οποίο κατέστη απόλυτο χωρίς και πάλι να επιδοθεί στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου. Ακολούθησε καταχώρηση έκθεσης απαίτησης στην οποία και πάλι δεν γίνεται αναφορά στα πιο πάνω θέματα και στη συνέχεια καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση με την οποία διατάχθηκε ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 15.12.06 και με την οποία διατάσσεται ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και άλλα αρμόδια τμήματα, καθώς επίσης και οι Εναγόμενοι στην αγωγή εκείνη όπως προβούν στη μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου στο όνομα του Ενάγοντα (Εναγόμενου 1 στην παρούσα αγωγή). Συνακόλουθα στην ένορκη δήλωση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η απόφαση στην αγωγή 1599/07 ήταν το αποτέλεσμα συμπαιγνίας μεταξύ των διαδίκων οι οποίοι συμπεριφέρθηκαν δόλια προκειμένου να παρακάμψουν την αναγκαιότητα έγκρισης του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών για την πραγματοποίηση της πώλησης και τη διενέργεια της μεταβίβασης. Περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση πως οι διαχειριστές (Εναγόμενοι 2 και 3) παρέλειψαν να αναφέρουν στο Δικαστήριο όταν εξέδιδε την απόφαση ημερομηνίας 14.1.08 ότι δεν είχαν λάβει έγκριση στα πλαίσια της διαχείρισης για την πώληση του ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.
  10. Επίσης οι Εναγόμενοι διαχειριστές παρέλειψαν να αναφέρουν στο Δικαστήριο την ύπαρξη επιστολής ημερομηνίας 17.4.07 της κληρονόμου θυγατέρας του αποβιώσαντα που περιέχεται στο φάκελο της διαχείρισης 209/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με την οποία ενίστατο στην πώληση της περιουσίας του αποβιώσαντα. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου θα αναγκαστεί να μεταβιβάσει την επίδικη περιουσία χωρίς την έγκριση του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών με αποτέλεσμα να καταστρατηγούνται οι πρόνοιες του Νόμου 139/91 γιατί διαφορετικά θα διαπράττει το αδίκημα της περιφρόνησης διατάγματος του Δικαστηρίου. Η ζημιά την οποία θα υποστούν οι Ενάγοντες αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί αφού το ακίνητο θα εκφύγει από τον έλεγχό τους σε βάρος των συμφερόντων της περιουσίας του αποβιώσαντα τουρκοκύπριου την οποία τάχθηκαν να προστατεύσουν δυνάμει των προνοιών του Νόμου 139/
  11. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: "Α. Η αίτηση δεν στηρίζεται εις το ορθό νομικό βάθρο. Β. Είναι αντικανονική και παράτυπη, και κανένα δικαίωμα και/ή νομιμοποίηση έχουν οι αιτητές να αιτούνται τις θεραπείες. Γ. Η ένορκη δήλωση των αιτητών, δεν περιέχει εκείνα τα στοιχεία, που να δικαιολογούν, την ζητούμενη θεραπεία σε βάσιμο πλαίσιο, κυρίως, δεν γίνεται κάποια αναφορά και/ή να δίνεται μαρτυρία, που να ενισχύει τη θέση των αιτητών, ότι πρόκειται περί Τουρκοκυπριακής Περιουσίας που ανήκε σε Τουρκοκύπριο και σαν τέτοια ήταν αναγκαία, για σκοπούς μεταβίβασης ή προέγκρισης του Υπουργού Εσωτερικών ως κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Δ. Ο αποβιώσας, δεν ήταν Τουρκοκύπριος αλλά Τούρκος υπήκοος ο οποίος έζησε, δούλεψε στην Τουρκία για την περίοδο 1937 μέχρι 6/3/1978 και πέθανε, στην Τουρκία, σε μεταγενέστερο στάδιο το
  12. Ε. Στην υπόθεση αυτή, ζητείται όχι απλώς η αναστολή της εκτέλεσης μιας απόφασης, αλλά μιας απόφασης, στην οποία περιέχεται διάταγμα, οπισθογραφημένο και τελειοποιημένο, το οποίο εξεδόθη στην αγωγή του Ε.Δ. Πάφου 1599/
  13. ΣΤ. Στη βάση αυτού του διατάγματος, και αφού πρώτα επιδόθηκε στο Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου και εις τους διαχειριστές, έχει καταχωρηθεί αίτηση παρακοής, είναι σε εξέλιξη και ο διευθυντής του Κτηματολογίου ευρίσκεται σε περιφρόνηση δικαστικού διατάγματος. Ζ. Η ζητούμενη αναστολή του διατάγματος ημερομηνίας 14/1/2008, η ύπαρξη και τελειοποίηση του οποίου, ήδη έχει προχωρήσει δικαστικά με την καταχώρηση αίτησης παρακοής, σκοπεύει να αποστερήσει τον Εναγόμενο 1, κατά αθέμιτο και/ή αντινομικό τρόπο τους καρπούς της επιτυχίας του. Η. Καμία παρατυπία και/ή δόλος υπήρξε στο στάδιο της έγερσης της αγωγής και της έκδοσης απόφασης περιλαμβανομένου και του διατάγματος ειδικής εκτέλεσης. Εν πάση περιπτώσει, ούτε στην ένορκη δήλωση των αιτητών, αλλά ούτε και στα δικόγραφα τους δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τον κατ΄ ισχυρισμό δόλο. Θ. Στην περίπτωση αυτή, δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα για εκδίκαση στην αγωγή των εναγόντων-αιτητών, ούτε και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ι. Η τυχόν αναστολή του διατάγματος και κατά συνέπεια, η αναστολή της εκκρεμούσας διαδικασίας της περιφρόνησης, εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου, θα είναι άδικη διαδικασία αφού, όχι μόνο θα αποστερήσει στον εναγόμενο 1 τους καρπούς της επιτυχίας του, στην αγωγή 1599/07, αλλά θα δώσει και πλεονεκτήματα κατ΄ αντινομικό και άδικο τρόπο στην πλευρά των αιτητών. Κ. Το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 15/12/2006, για την αγορά του επίδικου ακίνητου, αφού χαρτοσημάνθηκε δεόντως, κατατέθηκε εις το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, νομότυπα και παραλήφθηκε από τον αρμόδιο υπάλληλο. Λ. Δεν είναι ορθό, δίκαιο και σύμφωνα με τις αρχές της επιείκειας να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, αφού η ζητούμενη θεραπεία θα μπορούσε να μπει υπό μορφή ένστασης στο πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης παρακοής, στην αγωγή 1599/07." Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γεώργιου Κωνσταντίνου - Εναγόμενου 1-Καθ΄ ου η Αίτηση 1, στην οποία αναφέρεται πως η αίτηση δε στηρίζεται στο ορθό νομικό υπόβαθρο, είναι αντικανονική και παράτυπη και πως οι αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ζητούν τις αιτούμενες θεραπείες. Τόσο ο Γενικός Εισαγγελέας όσο και ο Υπουργός Εσωτερικών δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την αγωγή και την αίτηση για μια ιδιωτική διαφορά που έχει επιλυθεί τελεσίδικα στην αγωγή 1599/
  14. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνου, δεν περιέχει στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι πρόκειται περί τουρκοκυπριακής περιουσίας. Ο αποβιώσας, του οποίου την περιουσία αγόρασε ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 μέσω των διαχειριστών της περιουσίας του ήταν Τούρκος υπήκοος που ζούσε και εργαζόταν στην Τουρκία για την περίοδο 1937 - 1978, πέθανε στην Τουρκία το 1990 και ήρθε στην Κύπρο μόνο μια φορά με ειδική βίζα το
  15. (Επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση αντίγραφο του διαβατηρίου του αποβιώσαντα, καθώς και βεβαίωση για την εργασία του - Τεκμήρια Α και Β). Με την αίτηση, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, ζητείται αναστολή απόφασης στην οποία περιέχεται διάταγμα οπισθογραφημένο και τελειοποιημένο το οποίο επιδόθηκε στο Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου και στους διαχειριστές και έχει καταχωρηθεί αίτηση παρακοής τόσο εναντίον των διαχειριστών όσο και του Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου, ο οποίος παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα και βρίσκεται σε περιφρόνηση δικαστικού διατάγματος. (Αντίγραφο της αίτησης παρακοής και της επίδοσης επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήρια Γ και Δ). Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα στερήσει από τον Καθ΄ ου η Αίτηση τη δυνατότητα προώθησης της αίτησης παρακοής η οποία δεν θα μπορεί να προχωρήσει, ενώ οι αιτητές θα μπορούσαν να προβάλουν τις δικές τους θέσεις στα πλαίσια ένστασης στην αίτηση παρακοής. Ο ενόρκως δηλών αρνείται την ύπαρξη συμπαιγνίας ή δόλου στην έκδοση της απόφασης στα πλαίσια της αγωγής 1599/07, οι δε αναφορές των Εναγόντων υπονοούν ότι και ο Δικαστής που εξέδωσε την απόφαση ήταν συνεργός στον εν λόγω δόλο, καταλήγοντας ότι εν πάση περιπτώσει δεν δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες του επικαλούμενου δόλου. Τυχόν αναστολή του διατάγματος θα οδηγήσει σε αδικία γιατί θα αποστερήσει από τον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 τους καρπούς της επιτυχίας του και θα δώσει πλεονέκτημα με άδικο τρόπο στην πλευρά των αιτητών και θα αποτελέσει κακό προηγούμενο για καταπάτηση των δικαιωμάτων των πολιτών από μέρους κυβερνητικών οργάνων. Το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε δεόντως στο Κτηματολόγιο Πάφου νομότυπα και παραλήφθηκε από τον αρμόδιο υπάλληλο κ. Ζίγκα 3 ημέρες μετά την υπογραφή του και ορθά και δίκαια εκδόθηκαν τα διατάγματα στην αγωγή 1599/
  16. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρισαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: "Α. Στην παρούσα υπόθεση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού Διατάγματος. Β. Η αίτηση των αιτητών δεν στηρίζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο αφού η νομική βάση της αίτησης δεν περιλαμβάνει τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και του Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου. Γ. Η ένορκος δήλωσις που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσεως των διαφόρων ισχυρισμών, τους οποίους η ενόρκως δηλούσα προβάλλει. Δ. Στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών δεν επεξηγείται γιατί θα προξενηθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους αιτητές αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Ε. Στην παρούσα υπόθεση ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος και η αίτηση των αιτητών καταχωρήθηκε μετά από λήψη δικαστικών μέτρων για παρακοή Διατάγματος εναντίον του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου Πάφου. ΣΤ. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτονται όλα τα ουσιώδη περιστατικά της παρούσης υποθέσεως, όπως δεν αποκαλύπτεται ότι ο Kemal Mustafa Hilat, ήταν Τούρκος υπήκοος και όχι Τουρκοκύπριος και συνεπώς οι διατάξεις περί Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση του. Ζ. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών και στα δικόγραφα των εναγόντων δεν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων και ούτε αναφέρουν πώς στοιχειοθετείται ο κατ΄ ισχυρισμόν δόλος των εναγομένων. Η. Οι ενάγοντες δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους." Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κωνσταντίνου-Εναγόμενου 3 στην οποία αναφέρεται πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι τέτοιο διάταγμα εκδίδεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις. Στην παρούσα περίπτωση δεν εξηγείται γιατί οι αιτητές ανέμεναν από τις 7.3.08 όταν παρέλαβαν την απόφαση στην αγωγή 1599/07 μέχρι τις 2.9.08 να καταχωρίσουν την παρούσα αγωγή. Δεν υπάρχει επίσης, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, καλή υπόθεση στην παρούσα αγωγή καθότι οι αιτητές δεν δικαιολογούν πως προκύπτει ο κατ΄ ισχυρισμό δόλος, ο αποβιώσας Kemal Hilat ήταν Τούρκος υπήκοος και όχι Τουρκοκύπριος και συνεπώς δεν εφαρμόζονται διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας περί Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών και η απόφαση στην αγωγή 1599/07 εκδόθηκε από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου μετά από επισταμένη μελέτη των πραγματικών και νομικών θεμάτων της υπόθεσης. Περαιτέρω αναφέρεται πως οι διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα συμφώνησαν την πώληση του ακινήτου μετά από συγκατάθεση όλων των κληρονόμων. Η αγωγή 1599/07 καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο 1 στην παρούσα υπόθεση μετά από απόφαση μίας εκ των κληρονόμων να αποσύρει τη συγκατάθεση της για την εν λόγω πώληση. Πριν την απόσυρση της συγκατάθεσης της εν λόγω κληρονόμου τα ενδιαφερόμενα μέρη επισκέφθηκαν το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου και ζήτησαν τη μεταβίβαση του ακινήτου προς τον Εναγόμενο
  17. Οι υπαλλήλοι του Κτηματολογίου με ανυπόστατες δικαιολογίες αρνήθηκαν να επιτρέψουν τη μεταβίβαση. Ακολούθως στις 19.3.08 σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε ο ενόρκως δηλών από το δικηγόρο του Εναγομένου 1 ο τελευταίος έλαβε επιστολή (η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ) με την οποία τον πληροφορούσαν ότι για να γίνει δυνατή η μεταβίβαση του ακινήτου θα έπρεπε να ληφθεί άδεια του Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών και κάποιες άλλες βεβαιώσεις πληρωμής φόρων και τελών ως αναφέρονται στην παράγραφο 10 της ενόρκου δηλώσεως. Οι διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα κατέβαλαν όλους τους φόρους και επιβαρύνσεις που απαιτούντο με βάση την επιστολή. Τα στοιχεία αυτά δεν αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όμως δεν αποκαλύπτεται ότι το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας απετάθη στον Υπουργό Εσωτερικών για άδεια προς διεκπεραίωση της μεταβίβασης ως η παράγραφος 2 (α) της επιστολής ημερ. 19/3/
  18. Θέση του ενόρκως δηλούντος είναι ότι τέτοια άδεια δεν απαιτείται και παρανόμως παρεμποδίζεται η ειδική εκτέλεση της συμφωνίας δυνάμει δικαστικού Διατάγματος ημερ. 14/1/08, αφού ο θανών Kemal Mustafa Hilat είναι Τούρκος υπήκοος, δεν ανήκει βάσει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και ο Νόμος Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση του. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Ν14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 Θ. 15, Δ.40 Θ. 10, 11 και στη Δ.48 Θ. 1 - 4 και 9, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση του Εναγομένου 1 στηρίζεται στη Δ.48 Θ. 1 - 9, Δ.40 Θ. 10 και 11, Δ.33 Θ. 15 και Δ.64, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις αρχές επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση των Εναγομένων 2 και 3 στηρίζεται στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στη Δ.2, Δ.33 Θ. 15, Δ.39, Δ.40 Θ. 10 - 11 και Δ.48 Θ. 1 - 7 και 9, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Τ/Κ Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο του 1991 άρθρο 2, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με τις οποίες ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους, στις οποίες θα αναφερθώ στην πορεία της απόφασής μου εκεί όπου χρειάζεται. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικό) εφόσον κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος είναι: 1) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, 2) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και 3) Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others

(2002). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Θα εξετάσω τις πρώτες δύο προϋποθέσεις μαζί. Με την παρούσα αγωγή ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της απόφασης που εκδόθηκε από το Ε. Δ. Πάφου στην αγωγή 1599/07 ως ληφθείσα δια δόλου. Το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου πιστό αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έχει ως ακολούθως: «ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1599/07 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από τη Γεροσκήπου Ενάγοντα - και -
  1. SADIK MOUSTAFA IBRAHIM, από την Αγία Βαρβάρα Πάφου
  2. AΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Λάμπρου Σιέπη 8, Πάφος Και οι δύο υπό την ιδιότητά τους, ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα KEMAL MOUSTAFA HILAT, δυνάμει του διατάγματος του Ε. Δ. Πάφου στην αίτηση διαχείρισης αρ. 209/06 Εναγομένων --------------------------------------- Ημερομηνία: 14.1.2008 Για Ενάγοντα : κ. Χρ. Σιμιλλίδης για κ. Π. Ευθυμίου Για Εναγόμενους 1 & 2: κ. Κ. Καλαβάς Διάδικοι απόντες --------------------------------------- κ. Καλαβάς Αποδέχομαι να εκδοθεί απόφαση όπως το 11 (Α) της αγωγής, πλέον έξοδα υπέρ του Ενάγοντα, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. κ. Σιμιλλίδης Συμφωνώ. Δικαστήριο Εκ συμφώνου εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων, όπως η απαίτηση παράγραφος 11 (Α), πλέον έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................ Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑ» Η παράγραφος 11(Α) της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρει τα ακόλουθα: «Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 15/12/2006, που αφορά το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 1231, φύλλο σχέδιο 51/12/, αριθμός εγγραφής 0/667, στην Γεροσκήπου και το οποίο να διατάσσει τον Διευθυντή του Κτηματολογίου και/ή άλλα αρμόδια τμήματα, ως επίσης και τους εναγόμενους, να προβούν στην μεταβίβαση και εγγραφή του ως άνω τίτλου εις το όνομα του ενάγοντα.» Αμφισβητήθηκε ουσιαστικά η δυνατότητα παραμερισμού της απόφασης στην αγωγή 1599/07 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, θέμα το οποίο πρέπει πιστεύω να ειδωθεί στα πλαίσια εξέτασης των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου
  3. Ο κ. Ευθυμίου υποστήριξε πως στην παρούσα υπόθεση η απόφαση στην υπόθεση 1599/07 περιέχει διάταγμα το οποίο έχει οπισθογραφηθεί και τελειοποιηθεί, επιδόθηκε στον Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου και στους διαχειριστές και βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία παρακοής του διατάγματος εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου και συνεπώς αν οι ενάγοντες επιθυμούσαν θα έπρεπε να προβάλουν τις θέσεις τους στα πλαίσια της διαδικασίας παρακοής και όχι να αποστερήσουν με αυτό το τρόπου από τον ενάγοντα στην αγωγή 1599/07 τους καρπούς της επιτυχίας του. Στα ίδια πλαίσια κινήθηκε και η αγόρευση του κ. Καλαβά ο οποίος υποστήριξε πως η απόφαση εκδόθηκε από Πρόεδρο του Δικαστηρίου αφού εξέτασε τα γεγονότα της υπόθεσης και το παρών Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως εφετείο. Η Δ.33 Θ. 15 προνοεί τα ακόλουθα: "A judgment obtained by fraud may, upon action brought by any person, whether a party to the record or not, be set aside as against the person who committed or produced the fraud, but this limitation shall not apply to an action to set aside a judgment granting probate of a will." Στην υπόθεση Samir Karim v. Ελευθέριου Κονιδάρη
(1995)1 Α.Α.Δ. 145, στη σελίδα 148 ο δικαστής Πικής αναφέρει: "Η αρχή η οποία ενσωματώνεται στη Δ.33 Θ. 15 πηγάζει, όπως υποδηλώνεται στον πλαγιότιτλο, από την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην Birch v. Birch
(1902)Ρ. 62. Στην Birch διακηρύχθηκε ότι συνιστά θεμελιώδη αρχή δικαίου ότι απόφαση η οποία εκδίδεται με δόλο μπορεί να παραμεριστεί σε αγωγή η οποία υποβάλλεται από διάδικο ή τρίτο πρόσωπο. Πρόκειται για αρχή δικαίου που με μια εξαίρεση, αποφάσεις κυρωτικές διαθήκης, τυγχάνει καθολικής εφαρμογής. Η αρχή αυτή, όπως επισημαίνεται, έχει βαθιές ρίζες στο Αγγλικό δίκαιο (βλ. Barnsly v. Powel
(1947)1 Ver. Sen. 287 και Wayatt v. Palmer
(1899)2 Q. B. 106) ..." (Βλ. επίσης Παναγιώτης Ανδρέου v. P & D Crystal Line Co. Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 1521.) Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι η διαδικασία που ακολούθησαν οι ενάγοντες για παραμερισμό της απόφασης είναι η ορθή. Δεν θα μπορούσαν να προβούν σε παραμερισμό ή ακύρωση της απόφασης στην αγωγή 1599/07 στα πλαίσια της αγωγής εκείνης, ούτε τίθεται θέμα ότι το δικαστήριο που θα εκδικάσει την παρούσα αγωγή ενεργεί ως εφετείο. Άλλωστε δεν πρόκειται για απόφαση που εκδόθηκε μετά που το Δικαστήριο άκουσε και αξιολόγησε τις θέσεις των δύο πλευρών, αλλά πρόκειται για απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου από τους Εναγομένους στα πλαίσια αίτησης για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης Υπεράσπισης εκ μέρους των Εναγομένων. Σημειώνεται επίσης πως οι Ενάγοντες στην παρούσα υπόθεση δεν ήταν διάδικοι σε εκείνη την αγωγή. Οι Εναγόμενοι επίσης υποστηρίζουν πως δεν έχουν δοθεί από τους Ενάγοντες οποιεσδήποτε λεπτομέρειες του επικαλούμενου δόλου και δεν έχουν επίσης δοθεί στοιχεία που να υποστηρίζουν πως η επίδικη περιουσία αποτελεί τουρκοκυπριακή περιουσία μέσα στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας καθότι ο αποβιώσας ήταν Τούρκος υπήκοος και όχι Τουρκοκύπριος και συνεπώς δεν έχουν καταδείξει την ύπαρξη καλής βάσης αγωγής με πιθανότητες επιτυχίας. Σύμφωνα με τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα έγγραφα που επισυνάπτονται σε αυτή, ειδικότερα τα δικόγραφα της αγωγής 1599/07 και οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση για προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια εκείνης της αγωγής, ενώ αναμένετο η έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών για την μεταβίβαση του ακινήτου λόγω του ότι το επίδικο αγοραπωλητήριο έγγραφο αφορούσε ακίνητο που ανήκει σε Τουρκοκύπριο, οι πωλητές έστειλαν επιστολή με την οποία ακύρωναν τη συμφωνία. Με την αγωγή του ο ενάγοντας στην υπόθεση 1599/07 ζητούσε ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ή διαζευκτικά αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Από τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί προκύπτει ότι μετά την άρνηση των υπαλλήλων του Κτηματολογίου να αποδεχθούν για καταχώρηση τα έγγραφα που τους παραδόθηκαν έτσι ώστε να αποτελούν εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου και την μεταβίβαση της περιουσίας στο όνομα του αγοραστή οι καθών η αίτηση, (ενάγοντας και εναγόμενοι στην αγωγή 1599/07) αμφισβήτησαν την απόφαση αυτή με αίτηση-έφεση που καταχωρήθηκε στο Ε. Δ. Πάφου. Εκκρεμούσης εκείνης της διαδικασίας οι καθ΄ ων η αίτηση προχώρησαν στην έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης που αναφέρεται πιο πάνω. Δηλαδή, προχώρησαν στην δήλωση εκ συμφώνου απόφασης χωρίς ουσιαστικά να πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου περί Ειδικής Εκτέλεσης και ειδικότερα χωρίς η σύμβαση πώλησης του ακίνητου να έχει δεόντως κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείου της Επαρχίας Πάφου και προτού αποφασιστεί η αίτηση - έφεση την οποία η ίδιοι ήγειραν. . Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν εξετάζει κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα το Κτηματολόγιο Πάφου δεν έκαμε αποδεκτή την κατάθεση της σύμβασης μεταξύ των διαδίκων για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης ούτε αν ορθά δεν αποδέχθηκε να πραγματοποιήσει τη μεταβίβαση του ακινήτου όπως ζητήθηκε. Από τα στοιχεία όμως που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτουν σημεία τέτοια που να οδηγούν σε στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως ύπαρξης δόλου στα πλαίσια των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρο 32. Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Εναγομένων ότι το ακίνητο δεν εμπίπτει στις τουρκοκυπριακές περιουσίες που στοχεύει να προστατεύσει ο Νόμος περί Κηδεμόνα Τ/Κ Περιουσιών καθότι ο αποβιώσας δεν ήταν Τουρκοκύπριος αλλά Τούρκος υπήκοος αυτό είναι κάτι που θα αποφασισθεί στο στάδιο εκδίκασης της αγωγής όπου το Δικαστήριο θα αποφασίσει τελεσίδικα για τα γεγονότα και το νομικό καθεστώς της υπόθεσης. Αυτός ο ισχυρισμός των καθ΄ ων η αίτηση, ανέφερε ο κ. Καλαβάς δεν αμφισβητήθηκε από τους αιτητές, ούτε φαίνεται πουθενά να αναφέρουν ρητά ότι ο αποβιώσας ήταν τουρκοκύπριος. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε τέτοια διαδικασία το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Jonitexo Ltd v. Didias
(1984)1 CLR 263, T.A. Micrologic Computer Consultanats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Φαέθων Μιχαηλίδης v. Κυριάκου Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Αυτό δεν είναι το στάδιο όπου μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ως προς την υπηκοότητα του αποβιώσαντα. Συνεπώς δεν απαιτείται σε αυτό το στάδιο η απόδειξη αυτού του ισχυρισμού. Συνάγεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα επισυναπτόμενα σ΄ αυτήν έγγραφα ότι αποτελεί θέση των αιτητών ότι η περιουσία αντικείμενο της αγωγής 1599/07 ήταν τουρκοκυπριακή γι΄ αυτό άλλωστε αρνήθηκε το Κτηματολόγιο να προβεί στη μεταβίβαση του ακινήτου. Δεν απαιτείται στα πλαίσια της παρούσας αίτησης η απόδειξη του γεγονότος αυτού. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο όπου δεν γίνεται αντεξέταση των μαρτύρων. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό να γίνει έχοντας υπόψη ότι η θέση περί της υπηκοότητας του αποβιώσαντα που προβάλλεται από τον καθ΄ ου η αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του είναι διαφορετική από τη θέση που προκύπτει από την ένορκη δήλωση του ιδίου που είχε γίνει στα πλαίσια της αγωγής 1599/07. Έχοντας εξετάσει τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου υπό το φως του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος κρίνω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. H εξέταση της 3ης προϋπόθεσης του άρθρου 32 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Η νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, περιλαμβάνει όχι μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην απόφαση Κώστα Ε. Κυρίσαββα κ. ά. v. Χάρη Γ. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231 - 240 «.. Το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία». Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται θέμα αποζημιώσεων αλλά θέμα προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών που πηγάζουν από τη σχετική νομοθεσία καθώς και θέμα διαφύλαξης της δυνατότητας να εκτελέσουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του Νόμου 139/
  1. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα αναγκαστούν να συμμορφωθούν με το διάταγμα του Δικαστηρίου στην αγωγή 1599/07 και σε περίπτωση που πετύχουν στην αγωγή τους και παραμεριστεί η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση 1599/07 δεν θα προστατευθούν τα δικαιώματα τους, η απόφαση θα έχει ήδη εκτελεστεί και το ακίνητο θα έχει μεταβιβαστεί και θα εκφύγει από τον έλεγχο των Εναγόντων σε βάρος των συμφερόντων της περιουσίας του αποβιώσαντα Τουρκοκύπριου την οποία τάχθηκαν να προστατεύσουν δυνάμει των προνοιών της σχετικής νομοθεσίας. (Σχετική με το θέμα είναι η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut ν. Απόστολου Γεωργίου κ.λ.π. Πολ. Έφ. 303/06 ημερ. 11.9.08.) Συνακόλουθα με βάση τα ειδικά περιστατικά αυτής της υπόθεσης θεωρώ ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει σε αυτό το στάδιο πού κλείνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην παρούσα υπόθεση όπου η απόφαση του Δικαστηρίου δεν έχει ακόμα εκτελεστεί θεωρώ ότι η διατήρηση του status quo είναι επιτακτική έχοντας υπόψη τη φύση της υπόθεσης και η ύπαρξη αίτησης παρακοής στα πλαίσια της αγωγής 1599/07 η οποία καταχωρήθηκε μία ημέρα μετά την παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να κλείνει το ισοζύγιο της ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Εγέρθηκε από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 θέμα καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιόν μου η απόφαση στην αγωγή 1599/07 τέθηκε υπόψη του Κτηματολογίου το Μάρτιο του 2008 και η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 2.9.08, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε και η παρούσα αίτηση. Έχοντας υπόψη ότι μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης στο Κτηματολόγιο οι τελευταίοι έλαβαν κάποια διαβήματα όπως φαίνεται από την επιστολή που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων 2 και 3 όπου είναι λογικό να ανέμενε κάποια απάντηση με στόχο τη διευθέτηση του όλου θέματος και τη φύση της υπόθεσης καθώς επίσης και το γεγονός ότι η αίτηση είναι δια κλήσεως, δεν θεωρώ ότι η καθυστέρηση είναι τέτοιας φύσης έτσι ώστε να επηρεάζει την έκβαση της υπόθεσης. Υποβλήθηκε από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση θέμα ότι η αίτηση δε στηρίζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο, το οποίο καθορίστηκε ότι είναι αναφορά στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, καθώς επίσης και στο Νόμο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) του
  3. Είναι γεγονός ότι στο δικαιοδοτικό υπόβαθρο της αίτησης δεν γίνεται αναφορά στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και ειδικότερα, στο άρθρο 4 και 9, ούτε στον Νόμο 139/91 που αφορά τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Η Δ.48 Θ. 2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς (βλ. Kouppa and another v. Vassiliadis [1981] 1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης (βλ. Χριστοφόρου v. Οικ. Επιχ. Λ. Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743 και Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου
(2000)1 Α.Α.Δ. 493). Όσον αφορά το άρθρο 9 του Κεφ. 6, το γεγονός ότι η αίτηση καταχωρήθηκε δια κλήσεως δεν καθιστούσε αναγκαίο τη συμπερίληψη αυτής της νομοθετικής πρόνοιας στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Αναφορικά με το άρθρο 4 του Κεφ. 6 που αφορά την έκδοση διατάγματος που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής, χωρίς να αποφαίνομαι καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ως προς την εφαρμογή του άρθρου αυτού στην παρούσα υπόθεση, το γεγονός ότι η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 είναι αρκετό να δώσει δικαιοδοτική βάση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Από τη νομολογία εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα από αυτό που καλύπτουν οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 6. Όπως τονίστηκε στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings v. Ανδρέα Κιταλίδη κ. ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, το άρθρο 4 κάνει ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρεται χωρίς να αφαιρεί οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεπιμπτόντων διαταγμάτων. Αναφορικά με τη παράλειψη των αιτητών να στηρίξουν την αίτηση τους στο περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, αυτό δεν αποτελεί μέρος του θεσμικού πλαισίου της αίτησης. Αυτό που απαιτείται να περιλαμβάνεται σε μια αίτηση με βάση τη Δ.48 Θ.2 και με βάση τη νομολογία που ανέφερα πιο πάνω είναι οι θεσμικές διατάξεις στις οποίες θεμελιώνεται μία αίτηση και όχι αναφορές στο ουσιαστικό δίκαιο που διέπει την διαφορά. Στην παρούσα περίπτωση οι εν λόγω θεσμικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Ο περί Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμος δεν αποτελεί το θεμέλιο για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Συνακόλουθα κρίνω ότι αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Εγείρεται θέμα ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική γιατί η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών της κυρίως στις παραγράφους 11 μέχρι 17 και 21. Και αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Στις παραγράφους 11 μέχρι 17 γίνεται αναφορά σε έγγραφα που προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης 1599/07 και στην παράγραφο 21 σε επιστολή που επισυνάπτεται και βρίσκεται στο φάκελο της διαχείρισης 209/06 και δεν χρειάζεται η ρητή αναφορά στην πηγή της πληροφόρησης της ενόρκως δηλούσας αφού αυτή προκύπτει από την επισύναψη των εν λόγω εγγράφων. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών. (Υπ.) ................. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.