ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ ΥΙΟΙ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ.: 390/06, 5.12.2008

(2),

(3)και

(5)που αναγράφονται στην ένσταση των εναγόντων στην αγωγή 3175/04 είναι ταυτόσημοι με τους λόγους ένστασης (α) μέχρι (η), (ι) μέχρι (λ),

(2)και

(4)των λόγων ένστασης των εναγόντων στις αγωγές 390/06 και 392/06 και έχουν ως ακολούθως: «

1. Η αίτηση ημερ. 1/7/08 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη για τους κάτωθι λόγους: α) Την 8/2/08 εξεδόθη απόφαση εναντίον του εναγομένου 1 επομένως δεν συντρέχει κανένας λόγος συνεκδίκασης των αγωγών αναφορικά με τον εναγόμενο
2. β) Ο ενόρκως δηλών δεν εξουσιοδοτήθηκε από τον εναγόμενο 1 να προβεί στην ένορκο ομολογία στην οποία προέβη αναφορικά με τον εναγόμενο
3. γ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 14 Θεσμός 2 των θεσμών της πολιτικής δικονομίας για να νομιμοποιούνται οι αιτητές να ζητούν συνένωση των αγωγών. Οι αγωγές που ζητούν να συνενωθούν οι αιτητές δεν αφορούν κοινό νομικό θέμα ή κοινά πραγματικά περιστατικά τέτοιας σπουδαιότητας αναλογικά με τα υπόλοιπα εγειρόμενα θέματα στην αγωγή ώστε να καθιστούν επιθυμητό να συνενωθούν οι αγωγές. δ) Οι εναγόμενοι στις αγωγές που ζητούν τη συνένωση τους καταχώρησαν υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης των εναγόντων στις αγωγές και επομένως οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά. ε) Περαιτέρω τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές των εναγόντων έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες και αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα που θα πρέπει να αποδειχθούν όλα ειδικά και ξεχωριστά το καθένα για κάθε αγωγή. ζ) Η Διαταγή 13 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επιβάλλει την αποσυνένωση αιτιών αγωγής όταν η εκδίκαση τους δεν είναι βολική ή δεν μπορούν να δικαστούν όλες συγχρόνως ως είναι η περίπτωση των αγωγών τη συνένωση των οποίων ζητούν οι αιτητές. η) Οι συμφωνίες που αφορούν οι αγωγές καθεμιά ξεχωριστά τερματίστηκαν με διαφορετικές επιστολές και διαφορετικές σε κάθε αγωγή στάληκαν επιστολές προς τους εγγυητές για απαίτηση του χρέους σε κάθε αγωγή. Ι) Η υπογραφή των επίδικων συμφωνιών δεν αποτελεί κοινό πραγματικό περιστατικό. μ) Τις αγωγές χειρίζονται διαφορετικοί δικηγόροι.
4. Η συνένωση των αγωγών μόνο σύγχυση, ταλαιπωρία και δαπάνη του δικαστικού χρόνου θα επιφέρει.
5. Δεν νοείται η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από δικηγόρο άλλο απ' αυτόν που καταχώρησε εμφάνιση και παρουσιάζεται για τους εναγόμενους 2, 3 και
6. ............................
7. Τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκο ομολογία προς υποστήριξη της αίτησης είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούνται ποία είναι τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα που υπάρχουν και στις 3 αγωγές των οποίων ζητείται η συνένωση.» Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης των Εναγόντων στην υπόθεση 3175/04 έχουν ως ακολούθως: «θ) Η καταχώρηση μιας αγωγής στην οποία θα συμπεριλαμβάνονταν περισσότερες από μια αιτίες αγωγής με διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και νομικά θέματα είναι ανεπιθύμητη και μόνο φαύλο κύκλο θα προκαλούσε η εκδίκαση της. κ) Οι εγγυήσεις και οι επιστολές τερματισμού είναι διαφορετικές για κάθε αγωγή. λ) Σε κάθε αγωγή πληρώθηκαν διαφορετικά ποσά σε διαφορετικές ημερομηνίες και θα πρέπει να αποδεικτεί το κάθε ποσό συγκεκριμένα και ειδικά.
8. Ο τίτλος της αγωγής 3175/04 Ε.Δ. Πάφου είναι λανθασμένος ως αναγράφεται στην αίτηση.
9. Η αίτηση σκοπό έχει μόνο την καθυστέρηση εκδίκασης των αγωγών.» Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης των Εναγόντων στις αγωγές 390/06 και 392/06 έχουν ως ακολούθως: «(θ) Σε κάθε αγωγή οι συναλλαγές είναι διαφορετικές και έγιναν σε διαφορετικές ημερομηνίες.

(3)Ο τρόπος με τον οποίο ζητείται η συνένωση εάν χαθεί η μία αγωγή η απόφαση της να είναι καταλυτική και για την άλλη και επομένως δεν θα απονεμηθεί δικαιοσύνη.» Και οι δύο ενστάσεις συνοδεύονται από ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού υπαλλήλου των εναγόντων σε όλες τις αγωγές, στην οποία οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται είναι περίπου οι ίδιοι κι έτσι θα αναφερθώ σε συντομία στο περιεχόμενο και των δύο ενόρκων δηλώσεων μαζί. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση στις 8.2.08 εξεδόθη απόφαση στην υπόθεση 3175/04 εναντίον του εναγομένου 1 και δεν συντρέχει κανένας λόγος συνεκδίκασης των αγωγών αναφορικά εν τον εν λόγω εναγόμενο. Αμφισβητείται η εξουσιοδότηση του εναγομένου 1 προς τον Κυριάκο Κωμοδρόμου να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Αμφισβητείται επίσης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 θ.2. Οι εναγόμενοι στις αγωγές των οποίων ζητείται η συνένωση καταχώρησαν υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και επομένως οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά και επίσης τα περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες, αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα. Σύμφωνα με τη Δ.13 αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, επιβάλλεται η αποσυνένωση αιτιών αγωγής όταν η εκδίκασή τους δεν είναι βολική ή δεν μπορούν να δικαστούν όλες συγχρόνως όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Η υπογραφή των επιδίκων συμφωνιών δεν αποτελεί κοινό πραγματικό περιστατικό και οι εγγυήσεις και οι επιστολές τερματισμού είναι διαφορετικές για κάθε αγωγή. Διαφορετικές είναι και οι πληρωμές που έγιναν σε κάθε περίπτωση. Η δε καταχώρηση μιας αγωγής στην οποία θα συμπεριλαμβάνονταν περισσότερες από μια αιτίες αγωγής με διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και νομικά θέματα είναι ανεπιθύμητη και μόνο φαύλο κύκλο θα προκαλούσε η εκδίκασή της. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των εναγόντων στις αγωγές 390/06 και 392/06 αναφέρεται επιπρόσθετα πως η συνένωση των αγωγών με βάση τα δεδομένα μόνο σύγχυση, καθυστέρηση και σπατάλη εξόδων θα προκαλούσε και θα ήταν άδικο να γίνει συνένωση με τον τρόπο που ζητούν οι αιτητές καθότι το αποτέλεσμα της μιας θα είναι καταλυτικό για τις άλλες κι αυτό μόνο αδικία θα προκαλέσει. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους αναφερόμενοι στη νομολογία που διέπει το θέμα. Η μεν πλευρά των Αιτητών τόνισε την ύπαρξη κοινών νομικών και πραγματικών ζητημάτων στις τρεις αγωγές, κάτι που δικαιολογεί την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος σε αντίθεση με την πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση η οποία τόνισε τη διαφορετικότητα των ζητημάτων που εγείρονται στις 3 αγωγές με ιδιαίτερη έμφαση στην αγωγή 3175/04 εισηγούμενη πως δεν θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης η οποία θα οδηγήσει σε μία πολύπλοκη διαδικασία με παράθεση μεγάλου όγκου μαρτυρίας. Εξέτασα με προσοχή τις αγορεύσεις των δύο πλευρών και τη νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Και στις δύο ενστάσεις που καταχωρήθηκαν αναγράφεται πως ο δικηγόρος που καταχώρησε την αίτηση είναι διαφορετικός από το δικηγόρο που καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή. Το θέμα αυτό δεν προωθήθηκε γιατί πριν την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης έγιναν οι αναγκαίες αλλαγές δικηγόρων κι έτσι δεν θα ασχοληθώ με το θέμα περαιτέρω. Προβάλλεται επίσης θέμα έλλειψης εξουσιοδότησης από τον εναγόμενο 1 προς τον Κυριάκο Κωμοδρόμου (εναγόμενο 4) να υποβάλει ένορκη δήλωση που να συνοδεύει την αίτηση. Στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του Κ. Κωμοδρόμου αναφέρεται ρητά ότι είχε εξουσιοδοτηθεί από όλους τους εναγομένους. Επιπρόσθετα θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην αγωγή 3175/04 έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του εναγομένου 1 συνεπώς η αίτηση συνένωσης δεν αφορά αυτό τον εναγόμενο. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί πως σε αιτήσεις όπως στην παρούσα δεν υπάρχει αναγκαιότητα καταχώρησης ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τους θεσμούς και εν πάση περιπτώσει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζονται τέτοιου είδους αιτήσεις φαίνονται από τους φακέλους των υποθέσεων. Συνακόλουθα αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Η Δ.14 θ.2 στην οποία στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα ακόλουθα: (σε μετάφραση): «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωσή τους.» Με τη Δ.14 θ.2 παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει τη συνένωση αγωγών όταν κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο πιο πάνω διαδικαστικός Κανονισμός και όταν θεωρήσει πως η συνένωση των αγωγών είναι επιθυμητή. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401, Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others

(1954)1 All E.R. 861 και Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. 1. Apak Agro Industries κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1721). Η συνένωση αγωγών θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι επιθυμητή όταν βρεθεί ότι υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών και η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Γενικά η συνένωση θα πρέπει να τείνει να επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Medcon Construction Ltd. v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ.

(1997)1 ΑΑΔ 546). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd. v. Γεώργιου Σταύρου

(1998)1 ΑΑΔ 1876 ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγής είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαιτήσεως των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Μελέτησα τα δικόγραφα των 3 αγωγών οι οποίες επηρεάζονται από την αίτηση. Διαπιστώνεται ότι οι διάδικοι στις αγωγές 390/06 και 392/06 είναι οι ίδιοι. Στην αγωγή 3175/04 οι ενάγοντες μετά από σχετική τροποποίηση είναι οι ίδιοι όπως και στις δυο πιο πάνω αγωγές ενώ οι εναγόμενοι στην αγωγή αυτή είναι οι 4 πρώτοι εναγόμενοι στις αγωγές 390/06 και 392/06 δηλαδή δεν περιλαμβάνεται στην αγωγή 3175/04 η εναγόμενη

1. Επίσης παρατηρείται πως η συνήγορος των εναγόντων στην υπόθεση 3175/04 είναι διαφορετική και επίσης στην ίδια υπόθεση για τους εναγόμενους εμφανίζονται δύο δικηγόροι ένας εκ των οποίων είναι κοινός με τις δύο άλλες αγωγές. Η αξίωση των εναγόντων στην αγωγή 390/06 είναι για ποσό £476.251,41 πλέον τόκους και έξοδα πλέον διάφορα διατάγματα εκποίησης υποθηκών επί ακινήτων των εναγομένων τα οποία πηγάζουν από συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού που παραχώρησε η ενάγουσα τράπεζα προς την εναγόμενη 1 εταιρεία οι οποίες εξασφαλίστηκαν με εγγυήσεις των υπολοίπων εναγομένων και υποθήκες επί των ακινήτων τους. Στην αγωγή 392/06 η αξίωση των εναγόντων αφορά ποσό £227.369,31 πλέον τόκους και διατάγματα εκποίησης υποθηκών, επί ακινήτων των εναγομένων τα οποία πηγάζουν από δάνειο και πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η ενάγουσα τράπεζα προς την εναγόμενη 1 εταιρεία οι οποίες εξασφαλίστηκαν με εγγυήσεις των υπολοίπων εναγομένων και υποθήκες επί των ακινήτων τους. Θα πρέπει να σημειωθεί πως σύμφωνα με το λεκτικό της παραγράφου 3 της Εκθέσεως Απαιτήσεως και στις δύο υποθέσεις γίνεται αναφορά σε συμφωνίες των ιδίων ημερομηνιών και η διαφοροποίηση που υπάρχει είναι ότι η αγωγή 390/06 αφορά παραχώρηση τρεχουμένου λογαριασμού ενώ η αγωγή 392/06 αφορά λογαριασμό δανείου. Επίσης και οι δύο αγωγές αφορούν στις ίδιες υποθήκες. Οι υπερασπίσεις που καταχωρήθηκαν στις δύο πιο πάνω υποθέσεις εγείρουν πανομοιότυπα θέματα. Με τις υπερασπίσεις αυτές προβάλλονται, μεταξύ άλλων, ισχυρισμοί περί ύπαρξης ειδικής σχέσης επαγγελματικού συμβούλου-πελάτη μεταξύ των διαδίκων και πως οι επίδικες συμφωνίες είναι αποτέλεσμα κατάχρησης εμπιστευτικής σχέσης, ψυχικής πίεσης και αποτέλεσμα παραστάσεων και συμβουλών που δόθηκαν στους εναγομένους με αμέλεια με σκοπό να τους εξαπατήσουν. Συνεπώς τίθεται θέμα εγκυρότητας των συμφωνιών. Επίσης προβάλλεται ανταπαίτηση η οποία είναι πανομοιότυπη και στις δύο υποθέσεις. Έχοντας εξετάσει το περιεχόμενο των πιο πάνω αγωγών και ιδιαίτερα τα δικόγραφα των δύο εκθέσεων απαιτήσεων καταλήγω ότι υπάρχουν κοινά ζητήματα γεγονότων και νόμου μεταξύ των δύο αγωγών. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Samata (πιο πάνω) το περιεχόμενο των υπερασπίσεων δεν λαμβάνεται υπόψη σε μια αίτηση για συνένωση, όμως στην προκείμενη περίπτωση δεν μου διαφεύγει ότι και οι υπερασπίσεις και η ανταπαίτηση είναι ουσιαστικά οι ίδιες. Σημειώνω επίσης πώς τα θέματα που εγείρονται στις εν λόγω υπερασπίσεις καθιστούν τις δύο αυτές υποθέσεις περίπλοκες και θα απαιτηθεί αρκετός δικαστικός χρόνος για την εκδίκαση τους. Από το φάκελο της δικογραφίας των δύο αγωγών προκύπτει ότι οι δύο αγωγές καταχωρήθηκαν την ίδια ημέρα, οι συμφωνίες στις οποίες αναφέρονται φέρουν την ίδια ημερομηνία και αφορούν τις ίδιες υποθήκες. Ακόμα και οι επιστολές που κατ' ισχυρισμό στάληκαν στους εναγομένους φέρουν την ίδια ημερομηνία. Θεωρώ ότι με βάση τα δικόγραφα οι δύο αξιώσεις ενδεχόμενα να μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια αγωγή. Τα κοινά ζητήματα που εγείρονται στις δύο υποθέσεις είναι σημαντικά και η σοβαρότητα αυτών των κοινών ζητημάτων καθιστά τη συνένωση επιθυμητή. Θεωρώ ότι με τη συνένωση των δύο αγωγών θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών, θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και δικαστική δαπάνη. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται η παρούσα αίτηση έχοντας υπόψη ότι οι δύο πιο πάνω υποθέσεις βρίσκονται στο στάδιο των οδηγιών δεν κρίνω ότι υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος που να επηρεάζει την έκβαση της αίτησης. Οι ενάγοντες στις αγωγές 390/06 και 392/06 δεν με έχουν πείσει για τα επιχειρήματα τους και ούτε έχω πεισθεί ότι η συνένωση των δύο αυτών αγωγών θα προκαλέσει αδικία σε αυτούς. Η δε πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται στις δύο αγωγές τα οποία έχουν αρκετές ομοιότητες, κυρίως στη νομική τους πτυχή είναι παράγοντες που συνηγορούν υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των δύο αγωγών (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως (πιο πάνω). Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι συνένωση των αγωγών 390/06 και 392/06 είναι επιθυμητή. Η αγωγή 3175/04 αφορά συμφωνία ενοικιαγοράς που έγινε με την εναγόμενη 1 εταιρεία την οποία εγγυήθηκαν οι εναγόμενοι 2, 3 και
2. Στην υπόθεση εκείνη εκδόθηκε απόφαση εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας και παρέμεινε προς εκδίκαση η υπόθεση εναντίον των εγγυητών η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση στις 9.12.
3. Με την υπεράσπισή τους οι εναγόμενοι 2 μέχρι 4 αρνούνται την υπογραφή του συμβολαίου ενοικιαγοράς και την εγγύηση που έδωσαν, αρνούνται τη λήψη επιστολών τερματισμού και ισχυρίζονται ότι το αξιούμενο ποσό αποτελεί προϊόν παράνομων χρεώσεων και ανατοκισμού. Πρόκειται για μια γενική άρνηση των ισχυρισμών των εναγόντων. Δεν διαπιστώνω την ύπαρξη τέτοιων κοινών ζητημάτων σε συνάρτηση με την αγωγή 3175/04 έτσι ώστε η συνένωση της με της άλλες δύο αγωγές να είναι επιθυμητή. Η αγωγή αυτή αφορά μια ξεχωριστή συμφωνία ανεξάρτητη από τις επίδικες συμφωνίες των άλλων δύο αγωγών. Περιορίζεται δε περισσότερο η απαίτηση στην αγωγή 3175/04 με την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου 1-πρωτοφειλέτη, με αποτέλεσμα το μόνο θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση να είναι η εγγύηση που δόθηκε από τους τρεις εγγυητές. Θέμα το οποίο δεν κρίνω ότι συνδέεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με τα θέματα που εγείρονται στις αγωγές 930/06 και 932/
4. Τα θέματα που αφορά η υπόθεση 3175/04 είναι απλά ενώ τα θέματα που εγείρονται στις αγωγές 390/06 και 392/06 είναι πολλά και περίπλοκα και η εκδίκαση τους θα απαιτήσει πολύ μεγαλύτερο χρόνο. Συνεπώς η συνεκδίκαση όλων των αγωγών δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης [βλέπε Medcon Construction (πιο πάνω)]. Είναι γεγονός ότι οι διάδικοι στην αγωγή 3147/04 είναι και διάδικοι στις δύο άλλες αγωγές. Κατά τα λοιπά όμως δεν βρίσκω ότι υπάρχουν τέτοια κοινά σημεία γεγονότων ή νόμου που να καθιστούν τη συνένωσή της με τις δύο άλλες αγωγές επιθυμητή. Ακόμα και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση σε συνάρτηση με αυτή την υπόθεση θεωρώ ότι είναι καθυστερημένο. Η υπόθεση είναι ήδη προγραμματισμένη για ακρόαση σε λίγες ημέρες και πρόκειται για υπόθεση η εκδίκαση της οποίας είναι ήδη βεβαρημένη με καθυστέρηση. Συνακόλουθα το αίτημα για συνένωση της αγωγής 3175/04 απορρίπτεται. Η αίτηση επιτυγχάνει σε σχέση με τη συνένωση των αγωγών 390/06 και 392/06 και εκδίδεται ανάλογο διάταγμα. Τη διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών θα έχουν σύμφωνα με τη Δ.14 θ.4 οι διάδικοι στην αγωγή 390/06 η οποία είναι η παλαιότερη από τις δύο. Τα έξοδα της αίτησης σε όση έκταση αφορά τους καθ' ων η αίτηση - ενάγοντες στις αγωγές 390/06 και 392/06 επιδικάζονται εναντίον τους και υπέρ των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας των δύο αγωγών. Τα έξοδα της αίτησης σε συνάρτηση με τους καθ' ων η αίτηση - ενάγοντες στην υπόθεση 3175/04 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. Οι αγωγές 390/06 και 392/06 ορίζονται για οδηγίες στις 26.1.
5. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο