Σάββα Νικόλα Καλλικά ν. Ανδρέα Χριστοδούλου Ιωάννου κ.α., Αίτηση-Έφεση αρ. 256/07, 19.12.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A70 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση αρ. 256/07 Μεταξύ: Σάββα Νικόλα Καλλικά, από την Πέγεια Αιτητή-Εφεσείοντα - και -
- Ανδρέα Χριστοδούλου Ιωάννου, από τη Νότιο Αφρική
- Καλλιρόης Βαλόγκο το γένος Αντρέα Χριστοδούλου, από τη Νότιο Αφρική
- Σοφούλας Πετράκου το γένος Αντρέα Χριστοδούλου, από τη Νότιο Αφρική
- Θέλμας Αντρέα Χριστοδούλου, από τη Νότιο Αφρική
- Κικής Αντρέα Χριστοδούλου, συζύγου Ηλία Πουπάζη, από τη Λάρνακα
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, από τη Λευκωσία Καθ΄ ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων -------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.11.2008 Ημερομηνία: 19.12.2008 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εφεσίβλητο 6 κ. Ανδρέας Χ"Κύρου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ε. Κόκκινου) Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Εφεσείοντα κα. Αρίστη Κορακίδου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κ. Χριστοφόρου) ------------------------------------- ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Εφεσίβλητος 6 ζητά όπως η ακόλουθη προδικαστική ένσταση που εγείρεται στην παράγραφο (Α) της ένστασης του προδικαστεί: "Α. Ο καθ΄ ου η αίτηση-εφεσίβλητος αρ. 6 προβάλλει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι αντικανονικά, παράτυπα και παρά τον νόμον έχει προστεθεί ως διάδικος ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στην παρούσα αίτηση/έφεση." Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.27 Θ. 1 - 2, Δ.48 Θ. 1 - 3 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στον Κανονισμό 5
(2)των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμών του 1956 και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση όπως προκύπτουν από την ίδια την αίτηση και την ένορκη δήλωση του Μάριου Παπανικολάου, Κτηματολογικού Γραφέα Πάφου, που τη συνοδεύει, είναι ότι η εκδίκαση του εν λόγω προδικαστικού σημείου μπορεί να θέσει εκτός συζήτησης την υπόθεση σε όση έκταση αφορά τον Εφεσίβλητο 6. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση η ουσία της αίτησης-έφεσης αφορά συνοριακή διαφορά και λανθασμένα και κατά παράβαση των προνοιών του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 και των Κανονισμών Κ. 5
(2)του 1956 έχει καταστεί διάδικος ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Οι υπόλοιποι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι συμφώνησαν όπως το πιο πάνω σημείο δικαστεί προδικαστικά ενώ η πλευρά του Εφεσείοντα έφερε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «α. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. β. Ο αιτητής δεν επέλεξε το ενδεδειγμένο δικονομικό διάβημα για να πετύχει τη θεραπεία που ζητά. γ. Τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκο ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. δ. Η παρούσα υπόθεση κατέληξε ως υπόθεση συνοριακής διαφοράς μετά από τις ενέργειες του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ενώ αφορά λάθος στα σχέδια και έγγραφα του Κτηματολογίου. ε. Η προδικαστική ένσταση του εφεσίβλητου 6 στην ένστασή του δεν αφορά νομικό θέμα αλλά νομικό θέμα και πραγματικά περιστατικά αμφισβητούμενα που θα πρέπει να κριθούν για να αποφασιστεί.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Σάββα Νικόλα Καλλικά, Αιτητή-Εφεσείοντα, στην οποία αναφέρεται πως η ορθή διαδικασία σε περίπτωση που ο Εφεσίβλητος 6 θεωρούσε ότι κακώς συνενώθηκε ως διάδικος ήταν η καταχώρησης αίτησης για διαγραφή του ονόματός του από τη διαδικασία. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών παραθέτει διάφορα στοιχεία που προκύπτουν από την ένορκη ομολογία του ιδίου και αυτή που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Εφεσίβλητου 6 ως ακολούθως: Η εναρκτήρια κλήση που καταχώρησε βασίζεται στα άρθρα 58, 61 και 80 του Κεφ.
- Στην ένορκη ομολογία του που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρεται πως ο Διευθυντής πριν την έκδοση της εφεσιβαλλόμενης απόφασης του ημερ. 17/10/07 και με στόχο να διορθώσει το λάθος που υπήρχε στα έγγραφα και σχέδια του Κτηματολογίου κάλεσε τους ιδιοκτήτες όλων των παρακείμενων στην περιοχή ακινήτων να υπογράψουν ότι τα σύνορα των ακινήτων τους είναι ως η επί τόπου κατάσταση, όμως τελικά δεν προχώρησε την υπόθεση διόρθωσης του λάθους γιατί ένας ιδιοκτήτης δεν υπέγραψε. Ο ίδιος ο Εφεσίβλητος 6 στην ένορκη ομολογία του που στηρίζει την ένσταση ανέφερε πως ανοίχθηκαν οι φάκελοι Α1281/96 και Α1210/99 για διόρθωση λάθους καθότι σύμφωνα με τις καταμετρήσεις στο σχεδιάγραμμα στην αίτηση διαχωρισμού Α153/53 για διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου 316 από το οποίο προέκυψαν τα επίδικα τεμάχια υπήρχε λάθος και δεν μπορούσαν αυτές να εφαρμοστούν στο έδαφος. Επίσης αναφέρει πως ακύρωσε τις υποθέσεις για διόρθωση του λάθους και αποφάσισε ότι οι αιτήσεις που θα κατατίθενται για την συγκεκριμένη περιοχή να εξετάζονται ως υποθέσεις συνοριακής διαφοράς. Περαιτέρω στην ίδια ένορκη ομολογία ο Εφεσίβλητος 6 αναφέρει ότι οι καταμετρήσεις του σχεδιαγράμματος του φακέλου διαχωρισμού δεν συνάδουν με το εν χρήσει σχέδιο γι΄ αυτό και η απόφαση ημερομηνίας 17/10/07 εκδόθηκε σύμφωνα με το εν χρήσει σχέδιο. Η προσφυγή του στο Δικαστήριο, αναφέρει ο ενόρκως δηλών ήταν συνέπεια της συμπεριφοράς και ενεργειών του Διευθυντή που τον ανάγκασαν να προωθήσει αίτηση συνοριακής διαφοράς αντί να προβούν σε διόρθωση λάθους που προέκυψε από το λάθος στις καταμετρήσεις στο σχεδιάγραμμα του διαχωρισμού Α153/
- Γίνεται αναφορά στο ότι ο φάκελος Α153/53 ήταν χαμένος μέχρι και μετά το 1999 όπως πληροφορήθηκε ο ενόρκως δηλών μέσω του δικηγόρου του από την Επίτροπο Διοίκησης. Το 2003 ο ίδιος προέβη σε αίτηση για οριοθέτηση του τεμαχίου του αλλά επειδή δεν συμφωνούσαν όλοι οι ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων τεμαχίων ο Διευθυντής ακύρωσε τις υποθέσεις διόρθωσης του λάθους και υπέδειξε στον Εφεσείοντα να κάμει αίτηση συνοριακής διαφοράς την οποία καταχώρισε και εξεδόθη η επίδικη απόφαση. Με την παρούσα υπόθεση προσβάλλεται η απόφαση του Διευθυντή γιατί αυτή δεν συνάδει με το σχεδιάγραμμα διαχωρισμού στην αίτηση Α153/53, είναι αποτέλεσμα λανθασμένης χωρομετρικής εργασίας των τεμαχίων των διαδίκων, και είναι αποτέλεσμα λανθασμένης απεικόνισης της επί τόπου κατάστασης από το 1958 στο τοπογραφικό σχέδιο. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι ο Διευθυντής ανήγαγε την υπόθεση σε διαφορά επίλυσης συνοριακής διαφοράς, ενώ αυτή αφορά υπόθεση λανθασμένης χωρομετρίας και λάθους στα έγγραφα και σχέδια του Κτηματολογίου το οποίο χρήζει διόρθωσης με αφετηρία τον Φάκελο Α153/
- Είναι η θέση του Εφεσείοντα πως το σημείο που ζητείται όπως εκδικαστεί προδικαστικά δεν αφορά μόνο νομικό θέμα και για να αποφασιστεί θα πρέπει να αποφασιστούν πραγματικά περιστατικά τα οποία είναι αμφισβητούμενα μαζί με νομικά σημεία. Η Δ.27 δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδικάσει νομικά θέματα πριν την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, όταν το Δικαστήριο κρίνει πως το νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή αποφασίζεται η όλη υπόθεση ή είναι ουσιώδες θέμα της υπόθεσης. Έχει νομολογηθεί πως η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα [Χ" Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας
(1992)1 Α.Α.Α. 949 στη σελ. 956]. Στην υπόθεση Λανίτη Λτδ κ.ά. v. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225 στη σελ. 229, ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε) ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με το ίδιο θέμα: "Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας." Ο κ. Χ"Κύρου, στην αγόρευσή του εισηγήθηκε πως η παρούσα υπόθεση αφορά διαδικασία επίλυσης συνοριακής διαφοράς και πως οι οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί που προβάλλονται θα μπορούσαν να προβληθούν σε άλλη διαδικασία. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 5
(2)των Κανονισμών του 1956 σε τέτοιες υποθέσεις ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν προστίθεται ως διάδικος εκτός εάν αποφασίσει το Δικαστήριο περί τούτου. Στην παρούσα περίπτωση προσετέθη ως διάδικος χωρίς να αποφασίσει περί τούτου το Δικαστήριο και συνεπώς, δεν θα μπορούσε η πλευρά του Εφεσίβλητου 6 να προωθήσει τη διαγραφή της με βάση τις πρόνοιες της Δ.9 Θ.
- Ο κ. Χ"Kύρου περαιτέρω ανέφερε πως η αίτηση-έφεση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 58 που αφορά συνοριακή διαφορά, όσο και στο άρθρο 61 το οποίο αφορά τη διόρθωση λάθους στα βιβλία του Κτηματολογίου. Όμως, εισηγήθηκε πως πρόκειται για περίπτωση συνοριακής διαφοράς. Αντίθετη υπήρξε η εισήγηση της κ. Κορακίδου, η οποία έκαμε αναφορά στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η οποία στηρίζεται στα άρθρα 58, 61 και 80 του Κεφ. 224 και ανέφερε πως τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούν λάθος στα έγγραφα και σχέδια του Κτηματολογίου και λανθασμένη χωρομετρία, τα οποία ο Διευθυντής όφειλε να διορθώσει και πως η εφεσιβαλλομένη απόφαση είναι αποτέλεσμα των ενεργειών του Διευθυντή από το 1953 μέχρι το
- Περαιτέρω ανέφερε πως οι ενέργειες του Διευθυντή από το 1953 μέχρι σήμερα οδήγησαν στην εφεσιβληθείσα απόφασή του. Τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης από το 1953 μέχρι σήμερα συνιστούν λάθος στα κτηματολογικά σχέδια και έγγραφα που χρήζουν διόρθωσης. Περαιτέρω, η συνήγορος εισηγήθηκε πως αν ο Διευθυντής επιθυμούσε να διαγραφεί από διάδικος όφειλε να καταχωρήσει σχετική αίτηση σύμφωνα με τη Δ.9 Θ.
- Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει πως η παρούσα αίτηση-έφεση βασίζεται στα άρθρα 58, 61 και 80 του Κεφ.
- Συνακόλουθα, δεν περιορίζεται στο άρθρο 58 που αφορά συνοριακή διαφορά. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση εντοπίζονται οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των θέσεων του Εφεσίβλητου 6 και του Εφεσείοντα ως προς τα πραγματικά γεγονότα τα οποία έχουν επισημανθεί πιο πάνω στην απόφασή μου. Ένα νομικό σημείο εκδικάζεται προδικαστικά μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου το πραγματικό υπόβαθρο είναι αδιαμφισβήτητο ή παραδεκτό. Εδώ υπάρχει διάσταση γεγονότων τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση της αίτησης-έφεσης για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει επί του νομικού θέματος που εγείρεται. Συνακόλουθα η αίτηση δε μπορεί να επιτύχει. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής δεν θα εξετάσω κατά πόσο η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τον Εφεσίβλητο 6 ήταν η ενδεδειγμένη ή κατά πόσο η ορθή διαδικασία ήταν να υποβάλει αίτηση δυνάμει της Δ.9 θ.10 καθότι μόνο θεωρητική σημασία έχει το θέμα. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Εφεσείοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον του Εφεσίβλητου 6-Αιτητή. (Υπ.) ............... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο