← Κύπρος

Κυριάκος Τσαγγαρίδης ν. Κυπριανού Χριστοφόρου Αλουμίνια Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2923/04, 29.12.08

Κυριάκος Τσαγγαρίδης ν. Κυπριανού Χριστοφόρου Αλουμίνια Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2923/04, 29.12.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:A74 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2923/04 Μεταξύ: Κυριάκος Τσαγγαρίδης, από τα Κονιά Ενάγοντας και Κυπριανού & Χριστοφόρου Αλουμίνια Λτδ, από την Πάφο Εναγόμενοι ........................... Ημερομηνία: 29.12.08 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Σάββας Σάββα (για να ακούσει απόφαση ο κ. Ζανούπας) Για τους Εναγόμενους: κα Μαρία Παπαδημήτρη ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει υπό παραγράφους 7 (Α - Γ) της Έκθεσης Απαίτησης τα ακόλουθα: Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους και/ή τους υπαλλήλους τους να σταματήσουν να κατακρατούν την περιουσία του ενάγοντα δηλαδή τα εξωτερικά παράθυρα και/ή πόρτες από αλουμίνια (παράγραφος Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους εναγόμενους να επιστρέψουν και τοποθετήσουν τα εξωτερικά παράθυρα και/ή πόρτες από αλουμίνιο στην οικία του ενάγοντα (παράγραφος Β) Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις για την ζημιά και/ή ταλαιπωρία που προξενείται στον ενάγοντα και την οικογένειά του λόγω της μη έγκαιρης τοποθέτησης των εν λόγω εξωτερικών παραθύρων και/ή πόρτων στην οικία του ενάγοντα. (παράγραφος Γ) Τέλος, αξιώνει νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Εναγόμενοι δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε μεταξύ των διαδίκων περί το τέλος Φεβρουαρίου του 2004 παρέλαβαν από την οικία του Ενάγοντα εξωτερικά παράθυρα και/ή πόρτες από αλουμίνια για να τα επιδιορθώσουν έναντι του ποσού των Λ.Κ.600,00 σεντ. Κατά ή περί τον Μάϊο του 2004 και αφού οι Εναγόμενοι πληροφόρησαν τον Ενάγοντα, ότι είχαν ολοκληρώσει τις επιδιορθώσεις, ο Ενάγοντας κατέβαλε στους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ. Το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.150,00 σεντ θα πληρωνόταν με την επιστροφή και τοποθέτηση των εξωτερικών παραθύρων και/ή πόρτων στην οικία του Ενάγοντα από τους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να επιστρέψουν και τοποθετήσουν στην οικία του Ενάγοντα τα παράθυρα και/ή τις πόρτες παραβαίνοντας, έτσι, την προφορική τους συμφωνία με τον Ενάγοντα. Τελικά, μετά από αρκετές οχλήσεις του Ενάγοντα οι Εναγόμενοι κατά ή περί την 15.6.04 ανέφεραν στον Ενάγοντα, ότι για να τοποθετήσουν τα παράθυρα και/ή τις πόρτες στην οικία του απαιτούσαν περισσότερα χρήματα. Οι Εναγόμενοι παρά την επιστολή ημερομηνίας 16.6.04 που ο Ενάγοντας απέστειλε σε αυτούς μέσω του δικηγόρου του εξακολουθούν μέχρι σήμερα να κατακρατούν παράνομα την περιουσία του και αρνούνται να επιστρέψουν και τοποθετήσουν στην οικία του Ενάγοντα τα παράθυρα και/ή τις πόρτες από αλουμίνιο, με αποτέλεσμα η οικία του Ενάγοντα να έχει μείνει χωρίς εξωτερικά παράθυρα. Με την Υπεράσπισή τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης και ισχυρίζονται τα ακόλουθα. Κατά ή περί την 12.9.01 ο Ενάγοντας συμφώνησε με τους Εναγόμενους όπως οι Εναγόμενοι προβούν και/ή εκτελέσουν συγκεκριμένες εργασίες αλουμινίων για λογαριασμό του Ενάγοντα σύμφωνα με την προσφορά με αριθμό 001393 ημερομηνίας 12.9.01. Ως αμοιβή των Εναγόμενων για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών συμφωνήθηκε το ποσό των Λ.Κ.11.000,00 σεντ, το οποίο περιλαμβάνεται στην εν λόγω προσφορά. Από την πιο πάνω προσφορά ο Ενάγοντας εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ. Κατά ή περί το έτος 2004 ο Ενάγοντας σύνηψε προφορική συμφωνία με τους Εναγόμενους για την διεκπεραίωση άλλων επιδιορθώσεων και/ή την εκτέλεση εργασιών προς όφελός του. Συμφωνήθηκε, επίσης, μεταξύ των διαδίκων, ότι η αμοιβή των Εναγόμενων για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών θα ανέρχετο στο ποσό των Λ.Κ.700,00 σεντ. Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της δεύτερης και/ή προφορικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, ότι η παράδοση και/ή τοποθέτηση των αλουμινίων θα γινόταν αφού προηγουμένως ο Ενάγοντας καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ, το οποίο όφειλε προς τους Εναγόμενους δυνάμει της προηγούμενης μεταξύ τους συμφωνίας. Ο Ενάγοντας έναντι του υπό αυτού δυνάμει της δεύτερης μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ με αποτέλεσμα από την δεύτερη συμφωνία να παραμένει οφειλόμενο προς τους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.250,00 σεντ. Παράλληλα, εξακολουθούσε να οφείλει προς τους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ από την πρώτη συμφωνία. Παρά την επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόμενων προς τον Ενάγοντα για υλοποίηση της μεταξύ τους συμφωνίας, ο τελευταίος παρέλειψε μέχρι σήμερα να ανταποκριθεί. Οι Εναγόμενοι ζητούν απόρριψη της αγωγής. Συν τοις άλλοις αξιώνουν ανταπαιτητικώς το συνολικό ποσό των Λ.Κ.750,00 σεντ, ήτοι Λ.Κ.500,00 σεντ ως υπόλοιπο από την πρώτη συμφωνία και Λ.Κ.250,00 σεντ ως υπόλοιπο από την δεύτερη συμφωνία, πλέον τόκους, έξοδα και ΦΠΑ. Για την πλευρά του Ενάγοντα κατέθεσαν ο ίδιος ο Ενάγοντας (ΜΕ 1) και ο Παναγιώτης Τσαγγαρίδης (ΜΕ 2). Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ο Κωστάκης Κυπριανού (ΜΥ 1). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και, αφού έλαβα υπόψη μου το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, όπως αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Η μαρτυρία του Ενάγοντα στα ουσιώδη σημεία της υπόθεσης έχει ως ακολούθως. Οι Εναγόμενοι τον Φεβρουάριο του 2004 παρέλαβαν από την οικία του πορτοπαράθυρα με σκοπό να τα επιδιορθώσουν και να τα επανατοποθετήσουν επιδιορθωμένα στην οικία του. Ως αμοιβή των Εναγομένων για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών επιδιόρθωσης συμφωνήθηκε το ποσό των Λ.Κ.600,00 σεντ. Με την συνομολόγηση της συμφωνίας ο Ενάγοντας δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ως προκαταβολή. Κλήθηκε από τους Εναγόμενους να καταβάλει προκαταβολή τρεις μήνες μετά την συνομολόγηση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, ήτοι μέσα στον Μάιο του
  1. Για τον σκοπό αυτό κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ. Οι Εναγόμενοι σε μεταγενέστερο στάδιο τον πληροφόρησαν, ότι αν δεν πληρώσει και κάποιες παλιές προς τους Εναγόμενους οφειλές οι Εναγόμενοι δεν πρόκειται να του παραδώσουν τα επιδιορθωμένα αλουμίνια και να τα τοποθετήσουν στην οικία του. Τέλος, η προσφορά που του έγινε από τους Εναγόμενους το 2001 για την κατασκευή των εργασιών αλουμινίου στην οικία του ήταν προφορική και όχι γραπτή. Ο Ενάγοντας δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε, αλλά και την όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου, που, ενώ γνώριζε, ότι οι Εναγόμενοι δεν παρέλαβαν οποιαδήποτε πορτοπαράθυρα από την οικία του, εντούτοις, ήταν διατεθειμένος να προσέλθει στο Δικαστήριο και να ισχυρισθεί το αντίθετο μόνο και μόνο γιατί οι Εναγόμενοι κατά παράβαση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, της συμφωνίας μαζί του, του ζήτησαν την πληρωμή επιπλέον ποσού ως όρο για να του εφαρμόσουν τα πορτοπαράθυρα από αλουμίνιο στην οικία του. Πάντως, μου έκανε εντύπωση το γεγονός, ότι παρόλο που θυμόταν πλήρεις λεπτομέρειες για την υπόθεση, εντούτοις δεν θυμόταν, όπως ισχυρίσθηκε, επακριβώς το ποσό της προσφοράς, που του έγινε από τους Εναγόμενους τον Σεπτέμβριο του 2001, ήταν δε ισχυρισμός του, ότι η εν λόγω προσφορά ήταν προφορική και όχι γραπτή. Δεν με έπεισε, όμως, ότι έλεγε την αλήθεια, αφού ήταν σε θέση να θυμάται και να αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια οποιοδήποτε άλλο ζήτημα ανέφερε στην μαρτυρία του. Για να δικαιολογήσει δε την θέση του, ότι η προσφορά ήταν προφορική πρόβαλε ως λόγο, ότι δεν είχε στο αρχείο του οποιαδήποτε γραπτή προσφορά, αλλά και γιατί όλα είχαν γίνει «τόσο γρήγορα». Άλλο πράγμα, όμως, είναι να ισχυρίζεσαι προβάλλοντας ως θέση, ότι η προσφορά είναι προφορική και να επικαλείσαι, ότι δεν έχεις στην κατοχή σου αντίγραφο οποιασδήποτε γραπτής συμφωνίας και άλλο να ισχυρίζεσαι, όπως ο Ενάγοντας, ότι η συμφωνία ήταν προφορική γιατί δεν υπήρχε στο αρχείο του αντίγραφο της υπό των Εναγόμενων ισχυριζόμενης γραπτής συμφωνίας. Η επίκληση του προσωπικού αρχείου του Ενάγοντα θα μπορούσε να επενεργήσει ως επιβεβαίωση ή ως ενίσχυση για την θέση, ότι η συμφωνία ήταν προφορική, όχι όμως, ως λόγος επί του οποίου να στηρίζεται η θέση του. Ούτε και το ότι, σύμφωνα με τον μάρτυρα, η συμφωνία έγινε «στα γρήγορα» αποτελεί σύμφωνα με την λογική λόγο που να δικαιολογεί να μην θυμάται ο μάρτυρας αν η προσφορά ήταν γραπτή ή προφορική. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς υπό τις περιστάσεις το ένα αποτελεί δικαιολογία για το άλλο. Οι προβληθέντες λόγοι δεν είναι ικανοί να με πείσουν, ότι ο μάρτυρας είπε την αλήθεια αναφορικά με τα πιο πάνω ζητήματα. Επίσης, μου έκανε εντύπωση ο ισχυρισμός του, ότι η ζημιά που υπέστηκαν τα πορτοπαράθυρα της οικίας του δεν προκλήθηκε από ανεμοστρόβιλο ή, τουλάχιστον, από σφοδρό άνεμο, αλλά, γιατί φύσηξε λίγο πιο δυνατός αέρας στην περιοχή όπου βρισκόταν η οικία του. Προδήλως, για να συνάδει με τον ισχυρισμό του, ότι τα εν λόγω πορτοπαράθυρα είχαν μόνο υποστεί ζημιά, που επιδεχόταν επιδιόρθωσης, και για να καταστήσει αναξιόπιστη την θέση της άλλης πλευράς, ότι ένεκα του σφοδρού ανέμου αυτά είχαν καταστραφεί ολοσχερώς. Μόνο που είναι ηλίου φαεινότερο, ότι τα πορτοπαράθυρα δεν πέφτουν γιατί φυσάει λίγο περισσότερο από το κανονικό, όπως, ενδεικτικά, ισχυρίσθηκε. Για τους λόγους που πιο πάνω ανέφερα δεν μπορώ να δώσω πίστη στα όσα ο Ενάγοντας ανέφερε στην μαρτυρία του. Από την μαρτυρία του δέχομαι μόνο, ότι έναντι της συμφωνίας για την εκτέλεση των εργασιών του 2004 αυτός κατέβαλε στους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ και ότι για να του εφαρμόσουν τα πορτοπαράθυρα στην οικία του οι Εναγόμενοι του ζήτησαν την εκ των προτέρων πληρωμή κάποιου ποσού. Η υπόλοιπη μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΕ 2 δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Μόνο ότι αυτή δεν ήταν σχετική με τα επίδικα θέματα και γι' αυτό δεν γίνεται αποδεκτή. Ο ΜΥ 1 μαρτυρώντας διά ζώσης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εκτός από κάποιους σύρτες (κουρτουβέλλες) και χερούλια δεν παρέλαβε οτιδήποτε άλλο από την οικία του Ενάγοντα και, επομένως, καμία περιουσία του τελευταίου δεν κατακρατείται παράνομα από τους Εναγόμενους. Αυτό που είχε αναλάβει και συμφωνήσει με τον Ενάγοντα να κάνει εκ μέρους των Εναγόμενων ήταν να φτιάξει καινούργια φύλλα και να τα εφαρμόσει στην οικία του Ενάγοντα εις αντικατάσταση πέντε φύλλων από τα πορτοπαράθυρα της οικίας του Ενάγοντα, τα οποία είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από τον αέρα και δεν επιδέχονταν επιδιόρθωσης, συγκεκριμένα, τρία φύλλα από ένα πορτοπαράθυρο και δύο φύλλα από δεύτερο πορτοπαράθυρο της οικίας του. Γι' αυτό πήρε τις διαστάσεις των καταστραφέντων φύλλων και στην βάση των διαστάσεων αυτών έφτιαξε πέντε καινούργια φύλλα από αλουμίνιο. Οι σύρτες, που πήρε από την οικία του Ενάγοντα, και τα χερούλια ήταν από τα πορτοπαράθυρα που είχαν καταστραφεί εξ αιτίας του αέρα. Ο μάρτυρας πήρε τους σύρτες και τα χερούλια από τις διαλυμένες περσιάνες, με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει επί της καινούργιας κατασκευής, ώστε να μην χρεωθεί ο Ενάγοντας επιπλέον ποσό γι' αυτούς. Το ποσό που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων για τις εργασίες αυτές ήταν Λ.Κ.700,00 σεντ μετά από έκπτωση. Συγκεκριμένα, το πραγματικό κόστος ανήρχετο στις Λ.Κ.810,00 σεντ. Από το ποσό των Λ.Κ.810,00 σεντ αφαιρέθηκε ποσό Λ.Κ.90,00 σεντ ως έκτπωση και περαιτέρω ποσό Λ.Κ.20,00 σεντ, που ήταν η αξία των κουρτουβέλλων που λήφθηκαν από την οικία του Ενάγοντα. Συμφωνήθηκε, επίσης, ότι ο μάρτυρας θα έφτιαχνε και θα εφάρμοζε στην οικία του Ενάγοντα τα καινούργια φύλλα, νοουμένου, ότι ο Ενάγοντας εξοφλούσε προηγουμένως και το ποσό της εν λόγω συμφωνίας, ήτοι το ποσό των Λ.Κ.700,00 σεντ, αλλά και ποσό Λ.Κ.500,00 σεντ, το οποίο οφείλετο από προηγούμενη συμφωνία που είχε γίνει μεταξύ των διαδίκων κατά το έτος 2001 προφορικά και για επιπρόσθετες εργασίες. Δηλαδή, σύμφωνα με την υπό του μάρτυρος μεταξύ των διαδίκων ισχυριζόμενης συμφωνίας, το συνολικό οφειλόμενο ποσό των Λ.Κ.1.200,00 σεντ θα εκαταβάλλετο από τον Ενάγοντα προς τους Εναγόμενους μετά την ολοκλήρωση της καινούργιας κατασκευής, αλλά πριν την παράδοση και εφαρμογή της στην οικία του. Ο Ενάγοντας με την συνομολόγηση της πιο πάνω συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων για την κατασκευή των καινούργιων φύλλων παρέδωσε στον μάρτυρα επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ ως προκαταβολή, η οποία πληρώθηκε. Παρέμεινε, έτσι, υπόλοιπο Λ.Κ.750,00 σεντ, το οποίο, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων να καταβληθεί προτού γίνει η εφαρμογή της καινούργιας κατασκευής στην οικία του Ενάγοντα. Όταν ολοκληρώθηκε η καινούργια κατασκευή ο μάρτυρας επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Ενάγοντα για να του αναφέρει, ότι ήταν έτοιμος για παράδοση. Ο Ενάγοντας αρνήθηκε, όμως, να καταβάλει το συνολικό ποσό των Λ.Κ.750,00 σεντ πριν την παράδοση της καινούργιας κατασκευής. Εν' όψει τούτου ο μάρτυρας δεν προέβη σε παράδοση και εφαρμογή. Ο Ενάγοντας εξακολουθεί να οφείλει στους Εναγόμενους το συνολικό ποσό των Λ.Κ.750,00 σεντ. Ο ΜΥ 1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Εκτός από κάποια σημεία από την μαρτυρία του, τα οποία δεν συνάδουν με τις έγγραφες προτάσεις των Εναγόμενων και δεν γίνονται αποδεκτά, η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Μέσα από την όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, το ύφος και τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, έχω πεισθεί ότι αυτός ήταν ειλικρινής και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια. Η μαρτυρία του ήταν σαφής, θετική και σταθερή. Υπήρχε, επίσης, λογική και αλληλουχία στις θέσεις του. Αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Ενάγοντα, ότι το Τεκμήριο 1 είναι η προσφορά που έγινε από τους Εναγόμενους προς τον Ενάγοντα και, επομένως, η βάση της συμφωνίας που συνομολογήθηκε, κατ' ισχυρισμό του μάρτυρα, μεταξύ των διαδίκων το έτος
  2. Η πλευρά του Ενάγοντα προσπάθησε να αμφισβητήσει την θέση του μάρτυρα στην βάση εγγράφου, που δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο και που αναγνωρίσθηκε από τον μάρτυρα ως η αρχική ή προκαταρκτική, θα έλεγα, όπως από την μαρτυρία του συνάγεται, προσφορά αφού, σύμφωνα με τον μάρτυρα, προτού αποφασισθεί από τον πελάτη η τελική προσφορά, είναι συχνό φαινόμενο η αρχική προσφορά να επιδέχεται αλλαγών έως αρκετών αλλαγών σύμφωνα πάντα με τις απαιτήσεις του πελάτη. Στην προκείμενη περίπτωση και σύμφωνα με τον μάρτυρα δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ της αρχικής προσφοράς, ήτοι του εγγράφου που παρουσιάσθηκε στον μάρτυρα, αλλά δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο, και του Τεκμηρίου 1 εκτός μόνο από το τελικό ποσό, αφού με την αρχική προσφορά έγινε έκπτωση μόνο Λ.Κ.119,00 σεντ, ενώ με την τελική προσφορά (Τεκμήριο 1) περαιτέρω έκτπωση Λ.Κ.200,00 σεντ ύστερα από παράκληση του Ενάγοντα. Η διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα στα δύο ήταν, σύμφωνα με τον μάρτυρα, μόνο το ποσό της επιπλέον έκπτωσης, που έγινε με την τελική προσφορά και που ήταν Λ.Κ.200,00 σεντ και τίποτα άλλο. Αμφισβητήθηκε, επίσης, από την πλευρά του Ενάγοντα η γνησιότητα του Τεκμηρίου
  3. Συναφώς προβλήθηκε η θέση, ότι το εν λόγω τεκμήριο έτυχε αλλοίωσης από τον μάρτυρα. Η αμφισβήτηση έγινε στη βάση γραπτής προσφοράς με ημερομηνία μεταγενέστερη του Τεκμηρίου 1, η οποία παρουσιάσθηκε στον μάρτυρα, όχι, όμως, στο Δικαστήριο. Θεωρώ, ότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας τόσο για την διαφορά που υπήρχε μεταξύ της αρχικής προσφοράς και του Τεκμηρίου 1 όσο και για τις διαφορετικές ημερομηνίες που υπάρχουν στο Τεκμήριο 1 και το έγγραφο που παρουσιάσθηκε στον μάρτυρα, αλλά δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο, με ημερομηνία 13.9.01, και που δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω, είναι σαφείς και πειστικές. Επίσης, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, κανένα έγγραφο εκτός από το Τεκμήριο 1 δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο. Δεν μου διαφεύγει, ότι στην γραπτή προσφορά - Τεκμήριο 1 - αντί να αναφέρεται το ορθό επώνυμο του Ενάγοντα, αναφέρεται το επώνυμο Τσαγγαράς. Ο ΜΥ 1 κατά την κυρίως εξέταση διασαφήνισε, ότι πρόκειται περί παραδρομής και ότι η προσφορά αφορά τον Ενάγοντα. Επί του Τεκμηρίου 1 φαίνεται, άλλωστε, γραμμένο και το όνομα της συζύγου του Ενάγοντα ως πρόσωπο στο οποίο, επίσης, απευθύνεται η προσφορά. Το Τεκμήριο 1 δεν έτυχε αμφισβήτησης από την πλευρά του Ενάγοντα επί του σημείου τούτου. Εν' όψει των πιο πάνω, αλλά και της γενικότερα καλής εντύπωσης που σχημάτισα για τον ΜΥ 1 δέχομαι τον ισχυρισμό του, ότι το Τεκμήριο 1 ήταν η τελική προσφορά και η βάση για την συνομολόγηση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας για εκτέλεση εργασιών προς όφελος του Ενάγοντα το έτος
  4. Έχω, επίσης, πεισθεί για την αλήθεια των ισχυρισμών του αναφορικά με το ύψος της συμφωνηθείσας αμοιβής των Εναγόμενων για τις εργασίες του
  5. Ακόμα και με βάση τις τιμές του 2001, όπως αυτές καταμαρτυρούνται από το Τεκμήριο 1, το κόστος της εργασίας δεν θα μπορούσε να είναι Λ.Κ.600,00 σεντ, ως ο ισχυρισμός του Ενάγοντα, αφού η κατασκευή ενός και μόνο φύλλου χωρίς την κάσια το 2001 στοίχιζε Λ.Κ.150,00 σεντ. Πόσο μάλλον, το 2004, που τα κόστα κατασκευής είχαν αυξηθεί, σύμφωνα με την μαρτυρία του, με αποτέλεσμα η κατασκευή ενός φύλλου χωρίς την κάσια το 2004 να κοστίζει Λ.Κ.162,00 σεντ. Ένεκα, όμως, της έκπτωσης των Λ.Κ.90,00 σεντ που έγινε και αφαιρουμένων των Λ.Κ.20,00 σεντ, που ήταν η αξία των κουρτουβέλλων, ο μάρτυρας χρέωσε το ποσό των Λ.Κ.700,00 σεντ. Η μαρτυρία του επί του προκειμένου ήταν πειστική, σαφής και θετική γι' αυτό και την αποδέχομαι. Στο στάδιο αυτό θεωρώ σκόπιμο να σχολιάσω το ζήτημα που εγείρεται στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης. Στην εν λόγω παράγραφο προβάλλεται ο ισχυρισμός, ότι από την πρώτη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, που έγινε δυνάμει της προσφοράς με αριθμό 001393 και ημερομηνία 12.9.01 (Τεκμήριο 1), παραμένει οφειλόμενο από τον Ενάγοντα προς τους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ. Ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν αποδείχθηκε με την διά ζώσης μαρτυρία του ΜΥ
  6. Σύμφωνα με αυτόν κανένα ποσό δεν οφείλεται από τον Ενάγοντα προς τους Εναγόμενους σε σχέση με την πιο πάνω προσφορά. Το ποσό της πιο πάνω προσφοράς, ήτοι Λ.Κ.11.000,00 σεντ, ξοφλήθηκε πλήρως από τον Ενάγοντα. Ήταν, επίσης, η θέση του, ότι το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ είναι το υπόλοιπο από συμφωνία για επιπρόσθετες εργασίες, που έγινε μεταξύ των διαδίκων το 2001 ευθύς μετά την διεκπεραίωση των εργασιών, που αναφέρονται στο Τεκμήριο 1, και προφορικά. Κατά την αντεξέταση και όταν εφιστήθηκαν στον μάρτυρα από την πλευρά του Ενάγοντα οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Υπεράσπιση ο μάρτυρας έδωσε την δική του ερμηνεία σε σχέση με αυτούς. Όπως, για παράδειγμα, ότι η παράγραφος 7 της Υπεράσπισης αναφέρεται στην προφορική συμφωνία του 2001 για τις επιπρόσθετες εργασίες καθώς επίσης την προσφορική συμφωνία για την κατασκευή των πέντε καινούργιων φύλλων, τις οποίες αποκάλεσε πρώτη και δεύτερη συμφωνία αντίστοιχα. Ότι η «προηγούμενη» συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης από την οποία και εξακολουθεί να οφείλεται το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ είναι η προφορική συμφωνία για τις επιπρόσθετες εργασίες του
  7. Τέλος, ότι η πρώτη συμφωνία από την οποία έμεινε απλήρωτο το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ και που αναφέρεται στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης ήταν η συμφωνία για τις επιπρόσθετες εργασίες. Δεν θα με απασχολήσει η ερμηνεία που έδωσε ο μάρτυρας στους πιο πάνω ισχυρισμούς που προβάλλονται με την Υπεράσπιση. Ούτε και το ότι ενώ στην Υπεράσπιση αναφέρεται ως πρώτη συμφωνία η συμφωνία που έγινε στην βάση της γραπτής προσφοράς - Τεκμήριο 1 - η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόμενων κατά την κυρίως εξέταση του μάρτυρα χρησιμοποιώντας την λέξη «πρώτη»» αναφερόταν στην συμφωνία για τις επιπρόσθετες εργασίες. Σημασία έχει ότι η Υπεράσπιση κάνει ρητή και σαφή αναφορά σε δύο μόνο συμφωνίες και όχι σε τρεις: στην συμφωνία του 2001 για εργασίες που εκτελέσθηκαν δυνάμει της γραπτής προσφοράς με αριθμό 001393 και ημερομηνία 12.9.01 (Τεκμήριο 1), η οποία ρητά χαρακτηρίζεται στην Υπεράσπιση ως η πρώτη συμφωνία, και στην προφορική συμφωνία για την κατασκευή των αλουμινίων του 2004, η οποία ρητά χαρακτηρίζεται στην Υπεράσπιση ως η δεύτερη ή η προφορική συμφωνία. Είναι, επίσης, άνευ σημασίας, ότι, σύμφωνα με τον μάρτυρα, θα εκδιδόταν τιμολόγιο από τους Εναγόμενους μόνο μετά την εξόφληση τόσο των εργασιών που αναφέρονται στο Τεκμήριο 1 όσο και των επιπρόσθετων εργασιών του 2001 και ότι το τιμολόγιο αυτό θα ήταν ένα ενιαίο τιμολόγιο υπό την έννοια, ότι αυτό θα περιλάμβανε τόσο τις εργασίες του Τεκμηρίου 1 όσο και τις εν λόγω επιπρόσθετες εργασίες. Σημασία έχει ότι η συμφωνία για τις επιπρόσθετες εργασίες έγινε, σύμφωνα με τον ΜΥ 1, μετά την διεκπεραίωση των εργασιών του Τεκμηρίου 1, ότι οι εργασίες αυτές δεν συμπεριλαμβάνονταν στην γραπτή προσφορά, ούτε και το κόστος τους στο ποσό των Λ.Κ.11.000,00 σεντ, που ήταν το κόστος της γραπτής προσφοράς, και ότι αυτή έγινε προφορικά. Επρόκειτο, επομένως, περί ξεχωριστής συμφωνίας. Εν κατακλείδι και εν' όψει όλων των πιο πάνω, η θέση του ΜΥ 1, ότι παραμένει υπόλοιπο Λ.Κ.500,00 σεντ από την συμφωνία του 2001 για τις επιπρόσθετες εργασίες είναι εκτός των δικογραφημένων θέσεων των Εναγόμενων και, επομένως, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Δέχομαι, όμως, ότι το ποσό των Λ.Κ.11.000,00 σεντ, ήτοι το ποσό της συμφωνίας - Τεκμήριο 1 - ξοφλήθηκε πλήρως από τον Ενάγοντα και ότι κανένα ποσό δεν οφείλεται από την εν λόγω συμφωνία. Δέχομαι, επίσης, ότι οι Εναγόμενοι πριν την εφαρμογή των νέων πορτοπαράθυρων στην οικία του Ενάγοντα απαίτησαν από τον Ενάγοντα ως όρο για την τοποθέτησή τους την πληρωμή Λ.Κ.750,00 σεντ. Τέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης ήταν όρος της δεύτερης μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, ότι η παράδοση και η εφαρμογή των αλουμινίων στην οικία του Ενάγοντα θα γινόταν μόνο αφού ξοφλείτο το ποσό των Λ.Κ.500,00 σεντ από την συμφωνία - Τεκμήριο 1 - και κανένα άλλο. Δεν αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, αλλά ούτε και πουθενά αλλού στην Υπεράσπιση, ότι μεταξύ των διαδίκων είχε συμφωνηθεί η προπληρωμή και του ποσού των Λ.Κ.700,00 σεντ, που ήταν η μεταξύ των διαδίκων συμφωνηθείσα τιμή για την εκτέλεση των εργασιών του
  8. Επομένως, ο ισχυρισμός του μάρτυρα, ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, ότι η εφαρμογή των φύλλων στην οικία του Ενάγοντα θα γινόταν μόνο αν εξοφλείτο προηγουμένως, μεταξύ άλλων, το ποσό των Λ.Κ.250,00 ως υπόλοιπο από την συμφωνία του 2004, είναι εκτός των δικογραφημένων θέσεων των Εναγόμενων και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Εκτός από το μέρος της μαρτυρίας του που δεν είναι αποδεκτό η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο Ενάγοντας κατά το έτος 2001 ανέθεσε στους Εναγόμενους την εκτέλεση εργασιών αλουμινίων για την τότε νεοκατασκευασθείσα οικία του. Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν να εκτελέσουν τις εν λόγω εργασίες στην βάση γραπτής προσφοράς, που έκαναν στον Ενάγοντα με αριθμό 001393 και ημερομηνία 12.9.
  9. Ως αμοιβή των Εναγόμενων για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων το ποσό των Λ.Κ.11.000,00 σεντ. Οι εργασίες εκτελέσθηκαν από τους Εναγόμενους και ο Ενάγοντας κατέβαλε στους Εναγόμενους ολόκληρο το ποσό των Λ.Κ.11.000,00 σεντ. Τον Φεβρουάριο του 2004 καταστράφηκαν ολοσχερώς τρία φύλλα από ένα πορτοπαράθυρο της οικίας του Ενάγοντα και δύο φύλλα από δεύτερο πορτοπαράθυρο. Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν με τον Ενάγοντα και ανέλαβαν να κατασκευάσουν εκ νέου τα πιο πάνω φύλλα έναντι αμοιβής για το ποσό των Λ.Κ.810,00 σεντ. Από το ποσό αυτό αφαιρέθηκε ποσό Λ.Κ.90,00 σεντ ως έκπτωση και περαιτέρω ποσό Λ.Κ.20,00 σεντ ως η αξία των κουρτουβέλλων που οι Εναγόμενοι πήραν από τα καταστραμμένα πορτοπαράθυρα της οικίας του Ενάγοντα με σκοπό να τα εφαρμόσουν στην νέα κατασκευή προς αποφυγή περαιτέρω χρέωσης του Ενάγοντα. Κατ' επέκταση, το ποσό που όφειλε ο Ενάγομενος δυνάμει της μεταξύ των διαδίκων συνομολογηθείσας συμφωνίας για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών ήταν Λ.Κ.700,00 σεντ. Με την συνομολόγηση της πιο πάνω συμφωνίας ο Ενάγοντας κατέβαλε στους Εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.450,00 σεντ. Οι Εναγόμενοι ετοίμασαν την νέα κατασκευή πλην όμως για την εφαρμογή της στην οικία του Ενάγοντα απαίτησαν από τον Ενάγοντα την εκ των προτέρων πληρωμή ποσού Λ.Κ.750,00 σεντ, πράγμα, το οποίο ο Ενάγοντας αρνήθηκε να πράξει. Συνεπεία της πιο πάνω άρνησης του Ενάγοντα οι Εναγόμενοι δεν παρέδωσαν στον Ενάγοντα και δεν εφάρμοσαν στην οικία του την νέα κατασκευή. Σύμφωνα με το άρθρο 37
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε: «Παράνομη κατακράτηση πράγματος συνίσταται στην παράνομη κατακράτηση κινητής ιδιοκτησίας από οποιοδήποτε πρόσωπο που δικαιούται στην άμεση κατοχή της». Σύμφωνα δε με το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου: «Σε αγωγή που εγείρεται για παράνομη κατακράτηση πράγματος το βάρος της απόδειξης ότι η κατακράτηση ήταν νόμιμη φέρει ο εναγόμενος». Στο σύγγραμμα Κεφάλαιο 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου αναφέρονται τα ακόλουθα (σελίδα 123): «Το αδίκημα συνίσταται σε παρακράτηση πράγματος και άρνηση επιστροφής του στον ενάγοντα ή παρεμπόδιση του ενάγοντα από ανάληψη κατοχής του. Το βασικό στοιχείο είναι η παράνομη κατακράτηση που καταμαρτυρείται με άρνηση επιστροφής του αντικειμένου όταν αυτή απαιτηθεί. Η παράνομη κατακράτηση πράγματος είναι συνεχιζόμενο αδίκημα και το αγώγιμο δικαίωμα εγείρεται κατά πρώτο την ημέρα της άρνησης του εναγόμενου να το επιστρέψει και συνεχίζεται μέχρι την παράδοση του πράγματος ή την έκδοση απόφασης. Το αδίκημα αφορά επέμβαση στο δικαίωμα κατοχής και έτσι δικαίωμα να ενάγει έχει το πρόσωπο που είτε κατέχει το αντικείμενο ή έχει δικαίωμα άμεσης κατοχής του. Κυριότητα του αντικειμένου δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση». Ο Ενάγοντας με την αγωγή του ισχυρίζεται, ότι οι Εναγόμενοι παράνομα κατακρατούν εξωτερικά παράθυρα και/ή πόρτες από την οικία του. Αξιώνει δε διάταγμα επιστροφής και τοποθέτησής τους στην οικία του καθώς και αποζημιώσεις για την ζημιά και/ή ταλαιπωρία που προξενείται σε αυτόν και την οικογένειά του λόγω της μη έγκαιρης τοποθέτησης τους στην οικία του. Σύμφωνα, όμως, με τα ευρήματά μου καμία τέτοια περιουσία του Ενάγοντα δεν κατακρατούν και σε κανένα δικαίωμα κατοχής του Ενάγοντα επί τοιούτων αντικειμένων δεν επεμβαίνουν οι Εναγόμενοι. Το πιο πάνω συμπέρασμά μου εκθέτει σε απόρριψη τις θεραπείες υπό παραγράφους Α και Β της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης. Συμπαρασέρνει, όμως, και την θεραπεία που αξιώνεται με την παράγραφο 7 (Γ) της Έκθεσης Απαίτησης εκθέτοντας και αυτήν σε απόρριψη. Και αυτό γιατί η επιδίκαση αποζημιώσεων επιζητείται ως απόρροια της άρνησης των Εναγόμενων να επιστρέψουν και τοποθετήσουν τα πορτοπαράθυρα, τα οποία, κατ' ισχυρισμό του Ενάγοντα, οι Εναγόμενοι πήραν από την οικία του, πράγμα, που δεν αποδέχθηκα. Ανεξαρτήτως, όμως, των πιο πάνω καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε από τον Ενάγοντα που να αποδεικνύει, ότι υπέστη οποιαδήποτε ζημία από την μέχρι σήμερα μη τοποθέτηση των παραθύρων στην οικία του. Όσον δε αφορά την ταλαιπωρία που ισχυρίζεται ο Ενάγοντας ότι υπέστη έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Σύμφωνα με την μαρτυρία που αποδέχθηκα η ρήξη στις σχέσεις των διαδίκων επήλθε, όταν ο ΜΥ 1 πληροφόρησε τον Ενάγοντα, ότι απαιτούσε το ποσό των Λ.Κ.750,00 σεντ για να του εφαρμόσει την νέα κατασκευή στην οικία του. Ο ΜΥ 1 δεν κατέθεσε πότε έγινε αυτό, ούτε και στην αντεξέταση ρωτήθηκε επί του ζητήματος τούτου. Αναμφίβολα, ο Ενάγοντας δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις για ταλαιπωρία μέχρι την πιο πάνω χρονική στιγμή. Ήταν επόμενο, ότι για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να ετοιμασθεί η νέα κατασκευή ο Ενάγοντας θα στερείτο των παραθύρων του. Το ζήτημα είναι αν ο Ενάγοντας δικαιούται σε αποζημιώσεις από εκεί και πέρα. Είναι η θέση του Ενάγοντα, ότι μέχρι σήμερα το σπίτι του δεν έχει πορτοπαράθυρα στα σημεία που αυτά καταστράφηκαν. Και ότι στην θέση τους αυτός τοποθέτησε ειδικές κουρτίνες, οι οποίες περιορίζουν το φως από τον ήλιο και τις αστραπές τον Χειμώνα. Μόνο που, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, εκτός από ορισμένα σημεία, η μαρτυρία του δεν έγινε αποδεκτή και απερρίφθη από το Δικαστήριο. Υπό το φως και ως αποτέλεσμα των πιο πάνω η αξίωση για αποζημιώσεις για ταλαιπωρία δεν μπορεί να έχει επιτυχή έκβαση. Συνακόλουθα η αγωγή δεν μπορεί να έχει παρά απορριπτική κατάληξη. Με την ανταπαίτησή τους οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν την επιδίκαση προς όφελός τους ποσού Λ.Κ.500,00 σεντ ως οφειλόμενο υπόλοιπο από την προσφορά - Τεκμήριο 1. Όπως προκύπτει, όμως, από τα ευρήματά μου κανένα ποσό δεν οφείλεται από τον Ενάγοντα προς τους Εναγόμενους σε σχέση με την εν λόγω προσφορά. Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποδείξουν το μέρος αυτό της ανταπαίτησής τους και, επομένως, δεν δικαιούνται στην επιδίκαση του πιο πάνω ποσού. Σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.250,00 σεντ που οι Εναγόμενοι, επίσης, αξιώνουν ανταπαιτητικώς θα πρέπει να λεχθεί, ότι υπό το φως των ευρημάτων μου και αφ' ης στιγμής αυτοί δεν τοποθέτησαν την νέα κατασκευή στην οικία του Ενάγοντα δεν δικαιούνται να αξιώνουν το πιο πάνω ποσό. Συνακόλουθα η ανταπαίτηση είναι, όπως και η αγωγή, καταδικασμένη σε αποτυχία. Εν' όψει του αποτελέσματος δεν κρίνω ορθό και δίκαιο να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Συνακόλουθα τόσο η απαίτηση όσο και η ανταπαίτηση απορρίπτονται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.