ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ Ανδρέας Θωμά, Αίτηση Πτώχευσης: 60/07, 26 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2008:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 60/07 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ Ανδρέας Θωμά ΧΡΕΩΣΤΗΣ και Αναφορικά με την Αίτηση της ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ΠΙΣΤΩΤΩΝ __________________________________________ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 2008 ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ. Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητή / Χρεώστη: κ. Ανδρ. Μαθηκολώνης. Για Καθ΄ ου η Αίτηση / Πιστωτές: κα Γ. Ζαχαρίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, ο Αιτητής επιζητεί τα ακόλουθα: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία στην εκδίκαση της κυρίως Αίτησης Πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της Έφεσης Αρ. 170/07 που καταχωρήθηκε εναντίον της Πρωτόδικης Απόφασης που εκδόθηκε στην Αγωγή Αρ. 369/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και/ή μέχρι νεότερων οδηγιών του Δικαστηρίου. (Β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. (Γ) Έξοδα. Παραδεκτά Γεγονότα: Τα πιο κάτω γεγονότα, εμφαίνονται τόσο στις Ένορκες Δηλώσεις, όσο και από το Φάκελο Δικογραφίας και δεν έχουν αμφισβητηθεί από οιαδήποτε πλευρά.
- Στις 31 Μαΐου, 2007, ο Έντιμος Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας κ. Κ. Κληρίδης, εξέδωσε μετά από πλήρη ακρόαση την Απόφαση στην Αγωγή 369/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Thomas Liobay Developments Ltd κ.α.). Με την εν λόγω Απόφαση οι Εναγόμενοι διατάσσονται όπως καταβάλουν στους Ενάγοντες ομού και/ή κεχωρισμένως το ποσό των £185.630,56σ. με Τόκο και Έξοδα. Επιπρόσθετα οι Εναγόμενοι 1 διατάσσονται όπως παραδώσουν στους Ενάγοντες εξοπλισμό ο οποίος αποτελούσε το αντικείμενο της Συμφωνίας Ενοικιαγοράς, ενώ εκδόθηκε και Διάταγμα Πώλησης των δύο Ενυπόθηκων Κτημάτων τα οποία είχαν υποθηκεύσει οι Εναγόμενοι 1 προς όφελος των Εναγόντων.
- Οι Εναγόμενοι συμπεριλαμβανομένου και του Αιτητή / Χρεώστη στην παρούσα διαδικασία ο οποίος ήταν ο Εναγόμενος 2 στην πιο πάνω Αγωγή, εφεσίβαλαν την πιο πάνω Απόφαση με την Έφεση Αρ. 170/07 (δεν αναφέρεται η ημερομηνία καταχώρισής της).
- Παράλληλα, η Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) καταχώρησε διαδικασία Πτώχευσης εναντίον του Χρεώστη, καταχωρώντας στις 21.9.07 την παρούσα Αίτηση Πτώχευσης.
- Στις 25.1.08 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η κυρίως Αίτηση, καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση για Αναστολή της διαδικασίας. Η παρούσα Αίτηση ήταν Μονομερής αλλά περιήλθε σε γνώση των Πιστωτών οι οποίοι εμφανίστηκαν και δήλωσαν ότι θα καταχωρούσαν Ένσταση.
- Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, το Δικαστήριο έκρινε ότι η δικονομική σειρά επέβαλλε ότι θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στην εξέταση της Αίτησης για Αναστολή, βλ. Αναφορικά με το Λουκή Παπαχριστοφόρου
(2003)1(Α) ΑΑΔ 322. Ισχυρισμοί Αιτητή / Χρεώστη Οι λόγοι τους οποίους επικαλείται ο Αιτητής για υποστήριξη της Αίτησής του είναι οι ακόλουθοι: Α. Η κυρίως Αίτηση δεν είναι καλόπιστη και/ή δεν υποβλήθηκε καλόπιστα και/ή υποβλήθηκε με αλλότρια κίνητρα από τους Πιστωτές. Β. Η κυρίως Αίτηση αποτελεί μέσο καταπιεστικό εναντίον του Αιτητή και η πιθανή έκδοση Διατάγματος Παραλαβής αποτελεί μέσο και μέτρο άδικο και καταπιεστικό για το Χρεώστη. Γ. Η κυρίως Αίτηση γίνεται με σκοπό την κατάχρηση και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας και/ή της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Δ. Η κυρίως Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και/ή να ανασταλεί και/ή να διακοπεί αφού το χρέος είναι πλήρως εξασφαλισμένο με Υποθήκες και οι Πιστωτές έχουν ήδη προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησής τους. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ο οποίος προβάλλοντας τους πιο πάνω λόγους, ισχυρίζεται ότι, από ότι τον πληροφορεί ο Δικηγόρος του, έχει καλή πιθανότητα επιτυχίας στην Έφεση, ενώ το επίδικο χρέος είναι πλήρως εξασφαλισμένο με τις δύο Υποθήκες οι οποίες αναφέρονται πιο πάνω, η δε αξία των ενυπόθηκων κτημάτων ανέρχεται σε £850.000, ποσό που υπερκαλύπτει την αξίωση των Πιστωτών. Ισχυρισμοί Καθ΄ ων / Πιστωτών Από την άλλη, οι Καθ΄ ων ενίστανται προβάλλοντας ότι η Αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα, κακόπιστα και είναι καταχρηστική. Παρά την πρόθεση του Αιτητή, όπως αυτή εκφράστηκε ενόρκως στις 26.11.07, στην Ένστασή του στην κυρίως Αίτηση ότι θα καταχωρούσε Αίτηση Αναστολής της Απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της Έφεσης, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αναφορικά με την κατ΄ ισχυρισμό πλήρη εξασφάλιση του χρέους οι Καθ΄ ων ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής/Χρεώστης δεν παρείχε οιαδήποτε προσωπική εξασφάλιση. Τέλος ισχυρίζονται ότι η Αίτηση είναι παράτυπη εφόσον ο Επίσημος Παραλήπτης δεν έχει ειδοποιηθεί να λάβει μέρος στη διαδικασία, ενώ είναι λανθασμένος ο τίτλος της Αίτησης. ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 6
(4)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο, όπου η πράξη πτώχευσης αποτελείται από μη συμμόρφωση προς Ειδοποίηση Πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας κλπ εξ Αποφάσεως χρέους, να αναστείλει ή απορρίψει την Αίτηση για Διάταγμα Παραλαβής για το λόγον ότι εκκρεμεί Έφεση από την Απόφαση του Δικαστηρίου. Το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο κ. Μαθηκολώνης αγορεύοντας, στην προσπάθειά του να πείσει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ αναστολής της διαδικασίας, αναφέρθηκε σε Αγγλική Νομολογία η οποία δεικνύει προς την κατεύθυνση ότι, σε περίπτωση που καταχωρείται Έφεση εναντίον της Πρωτόδικης Απόφασης, τότε η διαδικασία πτώχευσης η οποία εγέρθηκε μετά τη λήψη της εν λόγω Απόφασης και εξαιτίας αυτής, θα πρέπει να αναστέλλεται. Συγκεκριμένα, υπάρχει στους Αγγλικούς Περί Πτωχεύσεως Θεσμούς του 1986, παρόμοια πρόνοια με το Άρθρο 6
(4)του Κεφ. 5 [βλ. Καν.6.25
(2)]. Στην υπόθεση Heath v Tang and another
(1993)4 All E.R.694, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ.700: "Although this provision confers upon the court a discretion (see Re Flatau, ex p Scotch Whisky Distillers Ltd
(1888)22 QBD 83), it has been said more than once that if the appeal appears to be bona fide the court should adjourn the petition until it has been heard: see Ex p Yeatman, re Yeatman
(1880)16 Ch D 283 and Re Noble (a bankrupt), ex p the bankrupt v. Official Receiver
(1964)2 All ER 522,
(1965)Ch 129." Τα πιο πάνω επαναλήφθησαν στη Re a Debtor (No 799 of 1994), ex parte Cobbs Property Services Ltd
(1995)3 All E.R. 723 όπου γίνεται προσπάθεια να διευκρινιστεί ο όρος bona fide ("καλή τη πίστη"). Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης, έχω μελετήσει τόσο την Απόφαση του Έντιμου Προέδρου κ. Κ. Κληρίδη, όσο και τους λόγους Έφεσης που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο στην Αίτηση. Τονίζεται ότι ο παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να επισέλθει στο βάσιμο της Έφεσης όπως ζήτησε ο κ. Μαθηκολώνης. Σε τέτοια περίπτωση θα μετέτρεπε τον εαυτό του σε Εφετείο, κάτι το εντελώς ανεπίτρεπτο. Το μόνο που θα εξεταστεί είναι το στοιχείο της καλής πίστης. Οι λόγοι Έφεσης επιχειρούν να πλήξουν ευρήματα του Δικαστηρίου καθώς και την εφαρμογή της Νομολογίας στα γεγονότα. Τονίζω ότι η Νομολογία είναι σχετικά πρόσφατη και απαντά στα ερωτήματα που είχε εγείρει κατά τη διαδικασία ο κ. Μαθηκολώνης. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να λεχθεί ότι διαγιγνώσκεται οιαδήποτε κακή πρόθεση με την καταχώρηση της Έφεσης. Καθυστέρηση: Ένας άλλος λόγος που διαδραματίζει το δικό του ρόλο κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης για Αναστολή. Στο σημείο αυτό έδωσε ιδιαίτερη έμφαση κατά την Αγόρευσή της η κ. Ζαχαρίου. Ο παράγοντας αυτός πρέπει να εξετάζεται συνολικά (βλ. Re a Debtor
(1995), πιο πάνω, σελ. 709). Στην παρούσα υπόθεση η Πρωτόδικη Απόφαση εξεδόθη στις 31 Μαϊου,
- Η ημερομηνία καταχώρησης της Έφεσης δεν εμφαίνεται, πλην όμως υπάρχει Ειδοποίηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 25 Σεπτεμβρίου, 2007 ότι η Έφεση είχε καταχωριστεί και είχε λάβει τον αριθμό Π.Ε.170/
- Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Αιτητής/Χρεώστης προέβη σε διάβημα αναστολής εκτέλεσης της εν λόγω Απόφασης. Στις 31 Ιουλίου, 2007 καταχωρίστηκε Ειδοποίηση Πτώχευσης και από το Φάκελο που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής/Χρεώστης δεν φαίνεται να έλαβε οιοδήποτε διάβημα ούτε σ΄ αυτή τη διαδικασία. Στις 21.9.07 καταχωρίστηκε η Αίτηση Πτώχευσης και στις 26.11.07 η Ένσταση του Αιτητή/Χρεώστη. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, Παράγραφος 6.2 αναφέρει ότι προτίθεται να καταχωρίσει Αίτηση για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης. Κάτι τέτοιο όμως, δεν το έπραξε. Αντίθετα παρέμεινε αδρανής καθόλη τη διαδικασία, παρόλον ότι υπήρξαν αρκετές εμφανίσεις στο Δικαστήριο και αλλαγή Δικαστή λόγω αύξησης της Κλίμακας. Καταχώρισε την παρούσα Αίτηση στις 25.1.08, ημερομηνία που το Δικαστήριο είχε ορίσει την κύρια Αίτηση για Ακρόαση, και λίγο πριν την έναρξη της Ακρόασης. Πέτυχε με αυτό τον τρόπο αναβολή της Ακρόασης. Η συμπεριφορά του Αιτητή, όπως περιγράφεται πιο πάνω, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κύρια προσπάθειά του δεν είναι η επίλυση των επίδικων θεμάτων αλλά η πρόκληση όσο το δυνατό μεγαλύτερης καθυστέρησης στην προώθηση της Αίτησης. Χρησιμοποιεί τις υπάρχουσες διαδικασίες μόνο και μόνο για να παρακωλύσει και καθυστερήσει την εκδίκαση της Αίτησης αφού δεν τις καταχωρεί εγκαίρως αλλά καθυστερεί όσο το δυνατό πιο πολύ και το πράττει την τελευταία στιγμή για να κερδίσει χρόνο. Όλα τα πιο πάνω με έχουν πείσει ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια εναντίον της έκδοσης Διατάγματος Αναστολής της διαδικασίας. Ασφαλισμένος Πιστωτής: Ο Αιτητής επικαλούμενος τις Υποθήκες που υπάρχουν στα δύο κτήματα της Εναγόμενης 1 Εταιρείας στην Αγωγή ισχυρίζεται ότι οι Πιστωτές είναι ασφαλισμένοι πιστωτές. Το θέμα αποφασίστηκε με σαφήνεια στην Οικονομίδης ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(1997)1(Γ)ΑΑΔ 1255 όπου αναφέρθηκε ότι όταν την ασφάλεια την παράσχει συνοφειλέτης, αυτή δεν καλύπτει το Χρεώστη. Κακοπιστία Πιστωτών και Κατάχρηση Διαδικασίας και Δικαιοδοσίας και Καταπίεση Χρεώστη: Οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν μετέωροι αφού δεν λέχθηκε οτιδήποτε που βάσιμα να οδηγεί το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ότι ευσταθούν. Παρόλον ότι όλα τα πιο πάνω σφραγίζουν και τη μοίρα της παρούσας Αίτησης, θα προχωρήσω να απαντήσω σε συντομία και στα άλλα επιχειρήματα που ήγειρε η κ. Ζαχαρίου. Παρατυπία Αίτησης: Συμφωνώ μεν ότι ο τίτλος της Αίτησης είναι λανθασμένος και αντίκειται στους Περί Πτωχεύσεως Θεσμούς, απλά η παρατυπία αυτή δεν είναι τόσο ουσιώδης που να μη θεραπεύεται. Υπενθυμίζω τον Καν. 2 των Περί Πτωχεύσεως Θεσμών που αναφέρει ότι μια συμμόρφωση με τους Θεσμούς δεν καθιστά τη διαδικασία άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο δώσει τέτοιες οδηγίες. Αναφορικά με το γεγονός της μη επίδοσης στον Επίσημο Παραλήπτη, αν και θεωρώ ότι ως επηρεαζόμενο πρόσωπο θα έπρεπε να του είχε επιδοθεί με βάση τον Καν. 17, στην παρούσα περίπτωση και με την κατάληξη της Αίτησης που θα απορριφθεί, η παράλειψη αυτή είναι χωρίς ουσιαστικές συνέπειες. Ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν το Δικαστήριο προσανατολιζόταν σε αναστολή της διαδικασίας κάτι που θα μετέβαλλε το ρου της διαδικασίας και θα καθιστούσε αναγκαία τη γνωστοποίηση αυτής της εξέλιξης ευθύς εξαρχής στον Επίσημο Παραλήπτη. Με βάση όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με Έξοδα υπερ των Καθ΄ ων / Πιστωτών και σε βάρος του Αιτητή/Χρεώστη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα στο τέλος της διαδικασίας και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χάρης Ι. Πογιατζής, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο