Ρίτας Γεωργίου ν. Γιαννάκη Φιλιαστίδη, Αίτ. Αγ.: 4391/04, 17 Σεπτεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2008:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αίτ. Αγ.: 4391/04 Μεταξύ Ρίτας Γεωργίου Ενάγουσας και Γιαννάκη Φιλιαστίδη Εναγομένου και Ανδρόνικου Μανώλη Τριτοδιαδίκου Αιτηση για τροποποίηση ημερ. 11/6/2008 Ημερομηνία: 17 Σεπτεμβρίου, 2008 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Πλουτάρχου για κ. Βορκά Για τον Εναγόμενο: κ. Συμεού για κ. Χ. Κυριακίδη Για τον Τριτοδιάδικο: Καμία εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι συνεπεία του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος υπέστη σωματικές βλάβες τις οποίες εξειδικεύει στην ΄Εκθεση Απαίτησης. Με την παρούσα αίτηση επιδιώκει την τροποποίηση της ΄Εκθεσης Απαίτησης με την προσθήκη του περαιτέρω ισχυρισμού ότι «υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία, υπαραχνοειδή αιμορραγία με ρήξη ανευρύσματος» με αποτέλεσμα να παρουσιάζει άλλες περαιτέρω συνέπειες που αναφέρονται στην αίτηση αλλά και να υποστεί άλλες περαιτέρω δαπάνες που επίσης αναφέρονται. Ο εναγόμενος έχει ένσταση στην τροποποίηση. Η ενάγουσα παρουσίασε μαζί με την αίτηση της δύο ιατρικές εκθέσεις (τεκμήριο Α: ιατρική βεβαίωση δρα Α. Διαίτη και τεκμήριο Β: ιατρική έκθεση δρα Y. Kaufman). Από το τεκμήριο Β προκύπτει ότι μία εξέταση (CT scan) δύο εβδομάδες μετά το ατύχημα, το οποίο έλαβε χώρα στις 12/1/03, περιγράφηκε ως φυσιολογική. Ενώ αναθεώρηση των ιδίων ευρημάτων από άλλους γιατρούς το 2004 και το 2008 απεκάλυψε, κατ' αυτούς, εικόνα που συνάδει με εγκεφαλικό οίδημα. Από τα ίδια αυτά στοιχεία προκύπτει επίσης ότι το ανεύρυσμα, η ρήξη του οποίου ήταν η αιτία της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας, διαγνώστηκε στις 11/3/06 (τεκμήριο Α). Με αυτή την σειρά γεγονότων ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι αν επιτραπεί τροποποίηση «θα προκύψει ευθέως ως επίδικο θέμα η ιατρική αμέλεια και συναφής ευθύνη των θεραπόντων ιατρών της με συνεπακόλουθα τον εκτροχιασμό της δίκης από την προδιαγεγραμμένη πορεία της, την ανάγκη προσθήκης νέων διαδίκων και την διεύρυνση και περιπλοκή των επιδίκων θεμάτων». Αυτή η κατάσταση θα τον οδηγήσει σε εξαιρετικά δυσμενή θέση εφόσον «έχει παρέλθει η προθεσμία έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και έχει αποπερατωθεί η διαδικασία εξέτασης της ενάγουσας από ιατρό της πλευράς του». Ο εναγόμενος εισηγείται περαιτέρω ότι η αίτηση γίνεται με υπέρμετρη καθυστέρηση και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας χωρίς οποιαδήποτε βάσιμη δικαιολογία. Υποδεικνύει σχετικά ότι, ως άνω, η ρήξη του ανευρύσματος είχε διαπιστωθεί τον Μάρτιο του 2006 και ότι παρά ταύτα χωρίς βάσιμη εξήγηση η τροποποίηση ζητείται το
- Η μόνη εξήγηση που δίδει η ενάγουσα, ισχυρίζεται ο εναγόμενος, είναι ότι για πρώτη φορά αντελήφθη η ίδια το ζήτημα το 2008 μετά που την εξέτασε ιατρός από το Ισραήλ (τεκμήριο Β) στις 6/5/
- ΄ Οπως θέτει το θέμα στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος του: «Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι βάση της αίτησης τροποποίησης δεν είναι η ύπαρξη νεοδημιουργηθέντων γεγονότων (nova producta) ούτε η ύπαρξη νεοανακαλυφθέντων γεγονότων (nova reperta). Αυτό που υποστηρίζεται ότι είναι νέο είναι ότι για πρώτη φορά η ενάγουσα αντιλήφθηκε το 2008 (μετά από ισχυριζόμενη πληροφόρηση από ιατρό) ότι γεγονότα του 2006 κατ' ισχυρισμό σχετίζονταν με γεγονότα του
- Το καινοφανές δηλ. αφορά μόνο την αντίληψη ως προς τη σημασία γεγονότων, όχι αυτά καθ' αυτά τα γεγονότα. Δεν υπάρχει νέο γεγονός, ούτε νεοδημιουργηθέν ούτε νεοανακαλυφθέν.» ΄Ενσταση έχει και ο τριτοδιάδικος. Ισχυρίζεται ότι ο προτεινόμενος νέος ισχυρισμός δεν είναι τεκμηριωμένος αλλά βασίζεται σε υποθέσεις και εικασίες. Λέει και αυτός ότι θα εγερθεί θέμα ενδεχόμενης αμέλειας των θεραπόντων ιατρών ως εκ της παράλειψης τους να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν ενωρίτερα το ανεύρυσμα. Ο τριτοδιάδικος όμως δεν θα μπορεί να διεκδικήσει συνεισφορά από τους νέους αναγκαίους διαδίκους αφενός γιατί μεν προκύπτει θέμα παραγραφής του σχετικού δικαιώματος και αφετέρου διότι έχει παρέλθει η προθεσμία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου. Περαιτέρω, ο τριτοδιάδικος αναφέρεται στο καθυστερημένο στάδιο που γίνεται η αίτηση και υποδεικνύει ότι η ύπαρξη ανευρύσματος και η πιθανότητα αυτό να οφείλεται σε τραυματισμό ήταν υπόψη της ενάγουσας τουλάχιστο από τον Μάρτιο του 2006, αυτή όμως παρέλειψε να διερευνήσει το θέμα περαιτέρω και να συμπεριλάβει τέτοιο ισχυρισμό στην ΄Εκθεση Απαίτησης ενωρίτερα. Ως προς αυτό το τελευταίο ζήτημα, η θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου της ενάγουσας ήταν πως αυτή το 2006 γνώριζε την πιθανότητα το ανεύρυσμα να συνδεόταν με το ατύχημα. ΄Οταν τον Μάϊο του 2008 επιβεβαιώθηκε η σύνδεση αυτή, προχώρησε με την παρούσα αίτηση χωρίς καθυστέρηση. Σε ότι αφορά το ζήτημα ότι ενδέχεται να προκύψει θέμα ιατρικής αμέλειας και περαιτέρω διαδίκων, εισηγήθηκε ότι το ζήτημα αυτό τέθηκε χωρίς μαρτυρία ότι το ανεύρυσμα ήταν προβλέψιμο και θεραπεύσιμο. Σε αυτό το στάδιο δεν αναμένεται οι διάδικοι να παρουσιάσουν πλήρως την υπόθεση τους, γι' αυτό δεν είναι βάσιμη η εισήγηση του τριτοδιαδίκου ότι θα έπρεπε ο προτεινόμενος ισχυρισμός να είναι από αυτό το στάδιο τεκμηριωμένος. ΄Οπως εξίσου δεν απαιτείται από τον εναγόμενο και τον τριτοδιάδικο να τεκμηριώσουν από αυτό το στάδιο με μαρτυρία ζητήματα ιατρικής αμέλειας. Το ζήτημα που συνεκτιμάται τώρα είναι οι πιθανές επιπλοκές στην διαδικασία και οι ενδεχόμενες συνέπειες τους στα δικαιώματα των άλλων διαδίκων. Από τα ιατρικά στοιχεία που η ενάγουσα παρουσιάζει, ιδιαίτερα από το τεκμήριο Β, είναι εύλογα πιθανόν ο εναγόμενος και ο τριτοδιάδικος να θέσουν τα ερωτήματα κατά πόσο υπήρχε ανεύρυσμα πριν την διαπίστωση της ύπαρξης του και κατά πόσο μπορούσε να αντιμετωπιστεί. Να θέσουν δηλαδή, ζήτημα ιατρικής ευθύνης. Αυτό όμως δεν προϋποθέτει κατ' ανάγκη την προσθήκη νέων διαδίκων εφόσον οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να εγείρουν, έναντι της ενάγουσας και μόνο, την υπεράσπιση του novus actus interveniens. ΄Ομως, έστω και χωρίς τα προβλήματα σε σχέση με την προσθήκη ή την προσεπίκληση, τα επίδικα θέματα και πάλι θα περιπλακούν εφόσον θα τεθεί το ζήτημα της παρεμβολής μιας άλλης αιτίας. ΄Ετσι, η υπόθεση θα εκτραπεί από υπόθεση ευθύνης του εναγομένου με το βάρος να είναι στην ενάγουσα, σε πολύ ευρύτερα πλαίσια με το βάρος πλέον στον εναγόμενο να εγείρει και να στοιχειοθετήσει ένα τέτοιο, δυσχερές συνήθως, ζήτημα. ΄Οπως έχει εξηγηθεί στην Hogan v. Bentick West Hartley Collieries (Owners) Ltd [1949] 1 All E.R. 588, 593, το ζήτημα του novus actus interveniens μπορεί μόνο να απαντηθεί μέσα από την εξέταση όλων των περιστάσεων και, ιδιαίτερα, των χαρακτηριστικών της τελευταίας πράξης ή συμβάντος. Αυτά, για ένα ζήτημα που όντως δεν είναι καινοφανές για την ενάγουσα. Δεν γνώριζε μόνο από τον Μάρτιο του 2006 την πιθανότητα το ανεύρυσμα να οφειλόταν σε τραυματισμό. Στο τεκμήριο Β αναφέρεται ότι ήδη από 19/5/04 κάποιος νευροχειρουργός διαπίστωσε διάχυτο εγκεφαλικό οίδημα. Αναφέρεται επίσης ότι είχε συνεχή συμπτώματα. Πάρα ταύτα δεν θεωρήθηκε επιβεβλημένο από πλευράς ενάγουσας να εγερθεί το ζήτημα εξ αρχής ή έστω να διερευνηθεί περαιτέρω προς αυτή την κατεύθυνση. Η εκδίκαση της υπόθεσης άρχισε στις 13/11/
- ΄Εκτοτε, αν και έχει περάσει ένας σχεδόν χρόνος, δεν έχει προχωρήσει για λόγους που αφορούν αποκλειστικά την ενάγουσα. ΄Ενας από τους λόγους είναι ότι η ενάγουσα στις 29/11/07 καταχώρησε άλλη αίτηση για τροποποίηση χωρίς και πάλι να περιληφθεί το ζήτημα αυτό. Η καθυστέρηση δεν είναι, από μόνη της, λόγος να μην επιτραπεί η τροποποίηση. Η σύγχρονη τάση είναι οι τροποποιήσεις να επιτρέπονται στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν διαπιστώνεται αμέλεια ή καθυστέρηση (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αντίδικο ή όπου διαπιστώνεται εμφανής κακή πίστη στον αιτητή. ΄Οσο μεγαλύτερη όμως είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται το βάρος που έχει ο αιτητής ενώ μετά την έναρξη της δίκης η διακριτική ευχέρεια ασκείται με φειδώ και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο εκτροχιασμός της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και οι αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (Φοινιώτης v. Greenmar Navigation
(1989)1 A.A.Δ. (E) 33, 37). Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, τροποποίηση σε αυτό το στάδιο θα εκτρέψει τη δίκη σε νέα πλαίσια με ορατούς κινδύνους ανεπανόρθωτου δυσμενούς επηρεασμού του εναγομένου και του τριτοδιαδίκου στον χειρισμό της υπόθεσης τους και περιπλέον, υπό το σύνολο των περιστάσεων, θα προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση σε μια υπόθεση όπου για λόγους που αφορούν την ενάγουσα, ήδη υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση προς βλάβη συνταγματικών δικαιωμάτων των διαδίκων. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και του τριτοδιάδικου και εναντίον της ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Τα έξοδα να είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)............................. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο