← Κύπρος

Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Παπακόκκινου Αλέκα, Αρ. Αγωγής: 1287/07, 15.1.09

Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Παπακόκκινου Αλέκα, Αρ. Αγωγής: 1287/07, 15.1.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1287/07 Μεταξύ :- Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και Παπακόκκινου Αλέκα Εναγομένης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.1.09 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την εναγόμενη - αιτήτρια : Κα. Α. Παπακόκκινου Για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κ. Ν. Γιάγκου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η εναγόμενη - αιτήτρια την 13.5.08 υπέβαλε αίτηση επιζητώντας διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει το κλητήριο της αγωγής λόγω πολλαπλότητας και αντικανονικότητας. Οι καθ' ων η αίτηση αντέδρασαν και έφεραν ένσταση. Δεν θα υπεισέλθω στην ουσία της επιζητούμενης θεραπείας αφού το θέμα που προέκυψε κατά την ακρόαση της αίτησης είναι διαφορετικό από την ουσία. Η κα Παπακόκκινου ήγειρε προδικαστικά θέμα να μην ακουστεί η πλευρά των καθ' ων η αίτηση γιατί η ένσταση είναι ανυποστήρικτη. Σύμφωνα με την θέση της η ένσταση δεν αναφέρει κανένα θεσμό ή άλλη νομική βάση που την υποστηρίζει, γεγονός το οποίο κατά την εισήγηση της αποτελεί θεμελιώδη παράλειψη που καθιστά την ένσταση ανύπαρκτη. Η κα Γιάγκου αποδεχόμενη ουσιαστικά την έλλειψη νομικής βάσης της ένστασης, ανέφερε ότι πρόκειται περί λάθους και ότι δεν συνιστά θεμελιώδη παράλειψη αλλά παρατυπία θεραπεύσιμη κάτω από την Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με τα νομολογηθέντα στην υπόθεση Wunderlich κ.ά ν. Παναγιώτου

(1999)1 Α.Α.Δ. 366. Επί του τελευταίου η κα Παπακόκκινου συμφώνησε μεν με τις αρχές της Wunderlich όπως αυτές εξηγήθηκαν στα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης, πλην όμως στη παρούσα περίπτωση υπάρχει πλήρης έλλειψη νομικής βάσης της ένστασης που την καθιστά εκ των πραγμάτων ανύπαρκτη. Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η ένσταση δεν αναφέρει καμιά νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Επομένως τίθεται θέμα εξέτασης των επιπτώσεων της παράλειψης αυτής. Η Δ.48 Θ.4 σε σχέση με την ειδοποίηση ένστασης προνοεί ότι : « ...... Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. .........» Στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 υπεδείχθη ότι σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου. Στην Wunderlich ανωτέρω η αναφορά του άρθρου 42 του Ν.14/60 κρίθηκε ότι ήταν επιβεβλημένη και η παράλειψη καθιστούσε την αίτηση άκυρη. Επί ενστάσεως παραπέμπω σχετικώς στη πιο πάνω Διαταγή 48 Θ.4 της οποίας το λεκτικό είναι το ίδιο ως η Δ.48 Θ.1. Εξάλλου στην υπόθεση C.T.Tobacco Ltd v. Εταιρείας Αρκτίνος Λτδ κ.ά
(2003)1 Α.Α.Δ. 853 υπεδείχθη ότι στην ερμηνεία της λέξης «ενδιάμεσες αιτήσεις» αλλά περιλαμβάνουν και την ένσταση. Έπεται πως όσα έχουν εξηγηθεί από τη νομολογία και οι αρχές που τέθηκαν στην Μαχλουζαρίδης ανωτέρω, τυγχάνουν άμεσης εφαρμογής και επί του νομικού βάθρου επί ενστάσεως σε ενδιάμεση αίτηση. Η νομολογία σε σειρά αποφάσεων της επί της ερμηνείας της Διαταγής 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καταδεικνύει ότι η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των Θεσμών, οι οποίες και πρέπει να τηρούνται, ούτε και αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει τις παρατυπίες στη διαδικασία εφ' όσον αυτές είναι θεραπεύσιμες. Το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο και η παρατυπία μέχρι την άρση της υπάρχει. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να προβεί αυτεπαγγέλτως σε διορθωτικές διαδικασίες βάση της Δ.64. ( Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, Remedica Ltd ν. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815, Οικονομίδου ν. Φ. Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157, MI Holdings Public Ltd ν. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ. 298). Συνάγεται ότι στη βάση των πιο πάνω και στην απουσία λήψης μέτρων εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση για να επιδιώξουν διορθωτικά μέτρα, η κατάσταση πραγμάτων παραμένει ως έχει, με αποτέλεσμα η ένσταση να παραμένει εντελώς ανυποστήρικτη και χωρίς καμιά νομική βάση. Στην Wunderlich ανωτέρω υπεδείχθη ότι η Δ.64 θεραπεύει παρατυπίες και όχι θεμελιώδεις παραλείψεις. Το κατά πόσο η παράλειψη αυτή των καθ' ων η αίτηση συνιστά θεμελιώδη παράλειψη ή παρατυπία θεραπεύσιμη κάτω από τη Δ.64 κρίνω πως δεν μπορεί να εξεταστεί στο παρόν στάδιο. Στην απουσία επιδίωξης, με σχετική αίτηση, διόρθωσης του εσφαλμένου δικονομικού διαβήματος που έλαβαν οι καθ' ων η αίτηση, ανεξάρτητα αν η παράλειψη είναι θεραπεύσιμη, η κατάσταση πραγμάτων παραμένει ως έχει. ( Μήλιου Αρ.2
(2005)1 Α.Α.Δ. 617). Όπως επιγραμματικά έχει τεθεί στην υπόθεση MI Holdings ανωτέρω, με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Δ.64, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα ώστε να μην θεωρείται άκυρο το δικόγραφό του. Και τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο και όχι αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Ως αποτέλεσμα και σύμφωνα με την Μαχλουζαρίδης ανωτέρω ( βλπ ακόμα Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοίζος Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743) η ένσταση είναι άκυρη και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Εγείρεται το ερώτημα εν όψει της πιο πάνω εξέλιξης, ποια είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με τη νομολογία η ανυπαρξία ένστασης δεν αποστερεί το δικηγόρο του δικαιώματος να αγορεύσει. Σε τέτοια όμως περίπτωση η αγόρευση μόνο επί νομικών θεμάτων μπορεί να περιστραφεί και όχι επί γεγονότων. (Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741). Κατά συνέπεια η προδικαστική ένσταση εγκρίνεται. Η ένσταση των καθ' ων η αίτηση δεν θα ληφθεί υπόψη και η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση θα αγορεύσει μόνο επί των νομικών θεμάτων που αφορούν την αίτηση. Τα έξοδα της διαδικασίας ακρόασης της προδικαστικής ένστασης επιδικάζονται προς όφελος της εναγομένης - αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή. Θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.