Λογγίνου Χριστοδούλου ν. Ellinas Finance Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 2067/04, 28.1.09

Λογγίνου Χριστοδούλου ν. Ellinas Finance Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 2067/04, 28.1.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2067/04 Μεταξύ: Λογγίνου Χριστοδούλου, από την Πάφο Ενάγοντα - και -

1. Ellinas Finance Ltd, από Λευκωσία
2. Ellinas Finance (Custodian) Ltd, από Λευκωσία
3. Sharelink Securities Ltd, από Λευκωσία Εναγομένων Ημερομηνία: 28.1.09 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Α. Παπαντωνίου Για εναγόμενους 1 και 2: κα Κυθρεώτου Για εναγόμενη 3: κ. Πουμπουρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Βάσει γραπτής συμφωνίας ημερ. 29.3.00, η οποία τιτλοφορείται ως Συμφωνία Χρηματοδοτήσεως Επενδυτικού Σχεδίου (στο εξής η Συμφωνία), η εναγόμενη 1 συμφώνησε να παραχωρήσει και παραχώρησε στον ενάγοντα χρηματικές διευκολύνσεις ύψους £100.000 (στο εξής οι διευκολύνσεις) για αγορά μετοχών ή άλλων αξιών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ). Οι πιο πάνω αξίες, όπως προβλεπόταν από τη Συμφωνία, θα αγοράζονταν και θα πωλούνταν από την εναγόμενη 3 - χρηματιστηριακή εταιρεία - και θα εγγράφονταν στο όνομα της εναγόμενης 2 - θυγατρικής εταιρείας της εναγόμενης 1 - για εξασφάλιση της διευκόλυνσης. Με την υπογραφή της Συμφωνίας η εναγόμενη 1 προχώρησε σε άνοιγμα ειδικού λογαριασμού για τον ενάγοντα (στο εξής ο Λογαριασμός) μέσω του οποίου θα του παρέχονταν οι συμφωνηθείσες διευκολύνσεις, ενώ ο ενάγοντας μεταβίβασε στην εναγόμενη 2 διάφορες μετοχές ή αξίες οι οποίες θα αποτελούσαν το προβλεπόμενο από τη Συμφωνία περιθώριο ασφαλείας. Λίγους μήνες μετά τη λειτουργία του Λογαριασμού το περιθώριο ασφαλείας ανατράπηκε και η εναγόμενη 1 αξίωσε την αποκατάσταση του, αλλά η (τελική) αντίδραση του ενάγοντα ήταν ο τερματισμός της Συμφωνίας και η έγερση της υπό κρίση αγωγής με την οποία αξιώνει διάφορες θεραπείες, αποβλέποντας:- Α. Σε ακύρωση τόσο της Συμφωνίας όσο και των πληρεξουσίων που έδωσε, προβάλλοντας ότι ο καταρτισμός ήταν αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων των εναγομένων και/ή των σχέσεων εμπιστοσύνης και/ή καταπιστεύματος. Β. Σε διαγραφή του χρεωστικού υπολοίπου του Λογαριασμού ύψους £83.868 - το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν αναγνωρίζει - που προέκυψε ως αποτέλεσμα της Συμφωνίας και Γ. Σε απόφαση για £200.000, πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 29.3.00, ποσό που αντιπροσωπεύει, όπως διατείνεται, την αξία των μετοχών που έθεσε στη διάθεση των εναγομένων 1 και 2 δυνάμει των όρων της Συμφωνίας. Οι εναγόμενες απορρίπτουν τις αξιώσεις του ενάγοντα. Η καταγραφή όμως των εκατέρωθεν δικογραφημένων ισχυρισμών ή θέσεων κρίνεται αχρείαστη, τη στιγμή που από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας διαπιστώνεται ότι πλείστα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση είναι σε μεγάλο βαθμό παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα. Προέχει, επομένως, η καταγραφή των εν λόγω γεγονότων και ό,τι επί του παρόντος χρειάζεται να σημειωθεί είναι ότι η εναγόμενη 1 αντέδρασε στην αγωγή του ενάγοντα με ανταπαίτηση ύψους £62.267,85 πλέον τόκο προς 8,5% ετησίως από 1.2.04 κατ΄ επίκληση της Συμφωνίας και/ή ως υπόλοιπο του Λογαριασμού. Τα παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα έχουν σε συντομία ως ακολούθως:- Η εναγόμενη 1 ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1992 ως ιδιωτική εταιρεία (τεκμ.26) με κύριο σκοπό την δραστηριοποίηση στον τομέα των ασφαλειών και χρηματοδοτήσεων (τεκμ.16). Επτά χρόνια αργότερα, το Δεκέμβριο του 1999, ιδρύθηκε η εναγόμενη 2 - 100% θυγατρική εταιρεία της εναγόμενης 1 - με κύριο σκοπό την παροχή υπηρεσιών θεματοφύλακα των επενδυτικών σχεδίων της εναγόμενης 1 (τεκμ.17). Τον Φεβρουάριο του 2000 η εναγόμενη 1 μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία, αφού στο μεταξύ μετονομάσθηκε σε Ellinas Finance Ltd (τεκμ.27α). Τον ίδιο χρόνο οι μετοχές της εισήχθησαν στο ΧΑΚ για διαπραγμάτευση (τεκμ.14) και μέσα στο 2005 μετονομάστηκε σε Ellinas Finance Public Company Ltd (τεκμ.27β), όνομα που διατηρεί μέχρι σήμερα. Ο ενάγοντας είναι προσοντούχος επαγγελματίας λογιστής και το ενδιαφέρον του για αγοραπωλησίες μετοχών εισηγμένων στο ΧΑΚ εκδηλώθηκε πριν την υπογραφή της Συμφωνίας. Προς τούτο χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες της εναγόμενης 3 - που μέσα στο 2003 μετονομάσθηκε σε Sharelink Securities and Financial Services Ltd (τεκμ.35) - η οποία είναι χρηματιστηριακή εταιρεία και μέσω της διενεργούσε αγοραπωλησίες μετοχών ή άλλων αξιών εισηγμένων στο ΧΑΚ. Η διευκόλυνση ύψους £100.000 παραχωρήθηκε κατόπιν αίτησης του ενάγοντα ημερ. 23.3.00 (τεκμ.1/18) και στη βάση των όρων της Συμφωνίας ημερ. 29.3.00 (τεκμ.2/19), η οποία συνομολογήθηκε μεταξύ όλων των διαδίκων. Με την υπογραφή της Συμφωνίας η εναγόμενη 1 άνοιξε Λογαριασμό στο όνομα του ενάγοντα και έθεσε στη διάθεσή του το συμφωνηθέν όριο των £100.000, ενώ ο ενάγοντας με τη σειρά του μεταβίβασε στο όνομα της εναγόμενης 2 διάφορες μετοχές συνολικής αξίας £113.736 ως αξίες περιθωρίου ασφαλείας και διόρισε την εναγόμενη 3 ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του (τεκμ.23), για να αγοράζει και πωλεί για λογαριασμό του μετοχές ή χρεόγραφα εισηγμένα στο ΧΑΚ, κι αυτό κατόπιν εντολών που θα της έδιδε είτε τηλεφωνικώς είτε γραπτώς. Ο ενάγοντας χρησιμοποίησε το παραχωρηθέν όριο και μέσω της εναγόμενης 3 προέβαινε σε αγορές μετοχών ή άλλων αξιών του ΧΑΚ, το τίμημα πώλησης των οποίων κατέβαλλε η εναγόμενη 1 με παράλληλη χρέωση του Λογαριασμού. Οι εν λόγω μετοχές, όπως προέβλεπε η Συμφωνία, γράφονταν στο όνομα της εναγόμενης 2 και όταν ο ενάγοντας προέβαινε μέσω της εναγόμενης 3 σε πωλήσεις μετοχών το τίμημα πώλησης καταβαλλόταν στην εναγόμενη 1, η οποία πίστωνε ανάλογα το Λογαριασμό του. Η συνεργασία των διαδίκων δεν έμελλε να συνεχισθεί χωρίς προβλήματα. Λίγους μήνες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας η πτωτική πορεία που παρουσίασαν οι τιμές των μετοχών στο ΧΑΚ είχε αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην αξία του χαρτοφυλακίου του ενάγοντα όσο και στις εξασφαλίσεις που έδωσε, οι οποίες έπαυσαν να είναι στο επίπεδο που καθόριζαν οι όροι της Συμφωνίας. Η εναγόμενη 1 επεδίωξε την αποκατάσταση των εξασφαλίσεων και προς τούτο απέστειλε στον ενάγοντα σχετική επιστολή ημερ. 20.11.00 (τεκμ.4), με την οποία τον καλούσε να περάσει από τα γραφεία της για διευθέτηση του προβλήματος. Ο ενάγοντας αρχικά επέδειξε αδιαφορία, αλλά στις 23.3.01 επισκέφθηκε τα γραφεία της εναγόμενης 1 και συμφώνησε με τον Πρόεδρο της Αιμ. Έλληνα (ΜΥ.1) (τεκμ. 5/21) τα ακόλουθα:-
4. Από 23.3.01 δεν θα δικαιούταν να δίδει εντολές στην εναγόμενη 3 για αγορά μετοχών δυνάμει της Συμφωνίας.
5. Το επιτόκιο με το οποίο χρεωνόταν ο Λογαριασμός, ο οποίος τότε παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο £73.345,08, αυξανόταν από 8,5% σε 9,5% ετησίως.
6. Για την περίοδο 1.1.01-31.12.01 η εναγόμενη 1 δεν θα τον χρέωνε με τα συμφωνηθέντα δικαιώματα διαχείρισης και
7. Οι υπόλοιποι όροι της Συμφωνίας παρέμεναν ως είχαν. Όπως δηλώθηκε από κοινού, στις 23.3.01 ο Λογαριασμός του ενάγοντα παρουσίαζε ακάλυπτο χρεωστικό υπόλοιπο £24.700,23 και στις 31.3.01 £28.568, ενώ στις αντίστοιχες ημερομηνίες η κατάσταση του χαρτοφυλακίου του είναι όπως αποτυπώνεται στα τεκμ. 24 και
8. Μερικές ημέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας ημερ. 23.3.01, στις 3.4.01, ο ενάγοντας κατέβαλε στην εναγόμενη 1 £3.200 (τεκμ.34) έναντι του χρεωστικού υπολοίπου που παρουσίαζε ο Λογαριασμός του και ένα χρόνο μετά, στις 15.2.02 (τεκμ.6), η εναγόμενη 1 του απέστειλε νέα επιστολή με την οποία μείωνε το όριο των διευκολύνσεων από τις £100.000 στις £75.000 και τον καλούσε να προβεί σε αποκατάσταση των εξασφαλίσεων στα συμφωνηθέντα επίπεδα μέχρι 21.2.02, χωρίς όμως ανταπόκριση. Ακολούθησαν οι επιστολές ημερ. 15.3.02, 17.6.03, 19.8.03 (τεκμ.7, 8 και 9 αντίστοιχα) και τέλος η επιστολή ημερ. 22.9.03 (τεκμ.10) μέσω των δικηγόρων της, με την οποία τον πληροφορούσαν ότι αν δεν αποκαθιστούσε τις εξασφαλίσεις στο επίπεδο που προέβλεπε η Συμφωνία η εναγόμενη 1 «. ενδέχεται να εξασκήσει το δικαίωμα της :-
9. Να πωλήσει τις μετοχές που ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα της εναγόμενης 2 και να πιστώσει το προϊόν πώλησης στο Λογαριασμό,
10. Να τερματίσει τη Συμφωνία και το Λογαριασμό και
11. Να αξιώσει δικαστικά οποιονδήποτε χρεωστικό υπόλοιπο θα παρέμενε οφειλόμενο. Η αντίδραση του ενάγοντα στις πιο πάνω επιστολές εκδηλώθηκε στις 10.2.04 (τεκμ.11) με τη διατύπωση της θέσης ότι η Συμφωνία καταρτίσθηκε μετά από πιέσεις, ψευδείς παραστάσεις και απάτη και, επομένως, ήταν εξ υπαρχής άκυρη. Με βάση τη θέση αυτή τερμάτιζε τη Συμφωνία και καλούσε την εναγόμενη 1 να διαγράψει το ισχυριζόμενο χρέος και να του επιστρέψει £20.000 ποσό, που όπως ισχυριζόταν, αντιπροσώπευε την αξία των μετοχών τις οποίες είχε καταθέσει όπως προέβλεπε η Συμφωνία. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 13.2.04, η εναγόμενη 1 απέστειλε νέα επιστολή στον ενάγοντα (τεκμ.30), με την οποία τον καλούσε να εξοφλήσει το υπόλοιπο του Λογαριασμού εκ £83.828 μέσα σε 7 ημέρες διαφορετικά δυνατό να προχωρούσε σε εκποίηση των μετοχών του χαρτοφυλακίου του αξίας (τότε) £21.684,29 και σε δικαστικά μέτρα. Ο ενάγοντας όχι μόνο αγνόησε την προειδοποίηση του τεκμ.30 αλλά προχώρησε και στην έγερση της παρούσας αγωγής, ενώ παράλληλα, στις 27.2.04 (τεκμ.38), η εναγόμενη 1 έδινε εντολή στην εναγόμενη 3 για πώληση των μετοχών του χαρτοφυλακίου του. Η εν λόγω πώληση ολοκληρώθηκε λίγες ημέρες αργότερα και στις 5.4.04 (τεκμ.31) η εναγόμενη 1 προχώρησε μέσω των δικηγόρων της σε τερματισμό τόσο της Συμφωνίας όσο και του Λογαριασμού, αξιώνοντας παράλληλα και εξόφληση του υπόλοιπου που είχε παραμείνει μετά την πώληση των μετοχών ύψους £62.267,
12. Σημειώνεται, στο σημείο αυτό, ότι η επιστολή τερματισμού συνοδευόταν και με κατάσταση λογαριασμού, στην οποία καταγράφονται με λεπτομέρεια ο αριθμός και το είδος των μετοχών που πωλήθηκαν, η ημερομηνία πώλησης τους, καθώς επίσης και τα ποσά που εισπράχθηκαν. Ακολουθεί παράθεση της προσαχθείσας μαρτυρίας σ΄ ότι αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Προέρχεται από τον ενάγοντα και από τους τρεις μάρτυρες που κατέθεσαν για τις εναγόμενες, τους Αιμ. Έλληνα (ΜΥ.1), διευθύνοντα σύμβουλο της εναγόμενης 1, Χ. Παπανικολάου (ΜΥ.2), υπεύθυνο τότε του γραφείου της εναγόμενης 3 στην Πάφο και Τ. Αποστολίδου (ΜΥ.3), διευθύνοντα σύμβουλο της εναγομένης
13. Ο ενάγοντας προώθησε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του με πολυσέλιδη γραπτή δήλωση (έγγραφο Α). Η ουσία όμως της μαρτυρίας του - αφαιρουμένων των αναλύσεων, επιχειρημάτων και συμπερασμάτων που περιέχονται στη δήλωσή - είναι απλή και θα μπορούσε (σε συντομία) να διατυπωθεί ως ακολούθως:- Αποφάσισε να υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στο επενδυτικό σχέδιο της εναγόμενης 1 (στο εξής το Σχέδιο) κατόπιν προτροπών και ενθαρρύνσεων του ΜΥ.2, ο οποίος εκπροσωπούσε τις εναγόμενες 1 και
14. Ισχυρίσθηκε, σχετικά, ότι ο ΜΥ.2 τον διαβεβαίωσε ότι το Σχέδιο θα του απόφερε κέρδη και το Λογαριασμό θα τον διαχειρίζονταν από κοινού οι εναγόμενες 1 και 3 και θα τον επέβλεπε προσωπικά ο Χρ. Έλληνας που ήταν ένας από τους καλύτερους χρηματιστές. Στη βάση των διαβεβαιώσεων αυτών, και αφού διάβασε τους όρους του Σχεδίου, προχώρησε στην υποβολή της αίτησης και στη συνέχεια στην υπογραφή της Συμφωνίας και του πληρεξουσίου χωρίς ανεξάρτητη νομική συμβουλή, δικαίωμα που οι εναγόμενες δεν του διασφάλισαν. Ιδιαίτερη βαρύτητα και πίστη, τόνισε, έδωσε στον όρο 5 της αίτησης, ο οποίος επαναλαμβάνεται στον όρο 2(Ε) της Συμφωνίας, σύμφωνα με τον οποίο σε περίπτωση ανατροπής των εξασφαλίσεων η εναγόμενη 1 αναλάμβανε υποχρέωση να πωλήσει τις μετοχές που μεταβίβασε στην εναγόμενη 2 για εξόφληση του χρέους που πιθανόν να δημιουργείτο, κάτι που όπως του υπόδειξε ο ΜΥ.2 θα συνέβαινε στη χειρότερη γι΄ αυτόν περίπτωση. Ένας περαιτέρω λόγος που τον ώθησε να συμμετάσχει στο Σχέδιο, συνέχισε, ήταν η εντύπωση που του δημιούργησαν οι εναγόμενες ότι η εναγόμενη 1 ήταν τραπεζικός οργανισμός, κάτι που προέκυπτε και από την ίδια τη Συμφωνία. Το ότι η εναγόμενη 1 ασκούσε τραπεζικές εργασίες, στις οποίες συμμετείχε και η εναγόμενη 2, προκύπτει και από τα καταστατικά των εν λόγω εταιρειών (τεκμ.16 και 17, αντίστοιχα), τα οποία εφοδιάστηκε εκ των υστέρων, καθώς επίσης και από τη δημόσια πρόσκληση της εναγόμενης 1 τεκμ.
15. Αργότερα, όμως, έμαθε ότι η εναγόμενη 1 δεν είχε άδεια διεξαγωγής χρηματοδότησης επενδύσεων στο ΧΑΚ ούτε κατείχε άδεια άσκησης τραπεζικών εργασιών. Επομένως διεξήγαγε παράνομα τις εν λόγω εργασίες, κάτι που του απέκρυψαν. Όπως του απέκρυψαν και τις εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας (τεκμ.12), με βάση τις οποίες απαγορευόταν η σύναψη συμφωνιών και η λειτουργία σχεδίων, όπως αυτό που του πλάσαραν οι εναγόμενες. Παραπονέθηκε, επίσης, ότι οι εναγόμενες του απέκρυψαν ότι υπήρχε σύνδεση μεταξύ τους και ότι είχαν συμφέρον στις αγοραπωλησίες μετοχών στο ΧΑΚ, από τις οποίες το 1999 αποκόμισαν κέρδος £7.831.06 και το 2000 £4.851.131 όπως αποκαλύπτεται και από την ετήσια έκθεση της εναγόμενης 3 για το 2000 (τεκμ.15). Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, συνέχισε, προέβηκε σε κάποιες συναλλαγές, αλλά εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι το άτομο προς το οποίο έδινε εντολές δεν ήταν αδειούχος χρηματιστής και ούτε γνωρίζει αν οι εντολές του εκτελούνταν ή όχι, ή κατά πόσο ηχογραφούνταν όπως προέβλεπαν σχετικές εγκύκλιοι του ΧΑΚ (τεκμ.3). Όσον δε αφορά τα πινακίδια συναλλαγών σπάνια του στέλνονταν, παρά το ότι τα ζήτησε επανειλημμένως. Οι εναγόμενες, πρόβαλε, είχαν τη διαχείριση του Λογαριασμού του και αν προχωρούσαν την κατάλληλη χρονική στιγμή σε πώληση μετοχών του χαρτοφυλακίου του, κάτι που μόνο αυτές μπορούσαν να κάνουν, δεν θα παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος του. Και συνέχισε:- Λόγω των πιο πάνω παραβάσεων ουδέποτε αναγνώρισε οποιοδήποτε χρέος προς την εναγόμενη 1 και σ΄ ότι αφορά τις επιστολές που του απέστειλε δεν αρνήθηκε ότι τις παρέλαβε. Ισχυρίσθηκε, όμως, ότι μόλις πήρε την επιστολή 20.11.00 (τεκμ.4) επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τις εναγόμενες 1 και 3, εκπρόσωποι των οποίων του είπαν ότι παρακολουθούν το Λογαριασμό και ανέμεναν ανάκαμψη του ΧΑΚ και να μην ανησυχεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις τους, όμως, δεν εφησύχασε και είναι γι΄ αυτό το λόγο που επεδίωξε τη συνάντηση ημερ. 23.3.01 με τον ΜΥ.
16. Κατά τη συνάντηση, ισχυρίσθηκε, ο ΜΥ.1 του ανέφερε ξεκάθαρα ότι θα πωλούσε τις μετοχές του χαρτοφυλακίου του για να μειωθεί στο ελάχιστο ή να εκμηδενισθεί η ζημιά του και είναι στη βάση της διαβεβαίωσης αυτής που δέχθηκε να υπογράψει το τεκμ.5 και στη συνέχεια να καταβάλει και £3.000, περίπου. Ο ΜΥ.1, όμως, δεν υλοποίησε τη δέσμευση του και αντ΄ αυτής του απέστειλαν τις επιστολές τεκμ. 6-10 με αποτέλεσμα να αναγκασθεί να απευθυνθεί σε δικηγόρους, οι οποίοι τερμάτισαν τη Συμφωνία στις 10.2.04 (τεκμ.11) και κατέληξε:- Οι εναγόμενες σκόπιμα δεν προχώρησαν σε πώληση των μετοχών του χαρτοφυλακίου του για να τον χρεώνουν παράνομα με προμήθειες, έξοδα και τόκους. Περαιτέρω, απέβλεπαν και σε χειραγώγηση των τιμών του Χρηματιστηρίου, θέμα που αποτέλεσε και αντικείμενο έρευνας που διενήργησε η Ερευνητική Επιτροπή του ΧΑΚ (τεκμ.13). Στη βάση των πιο πάνω διατύπωσε τη θέση ότι δικαιούται στις θεραπείες που αξιώνει με την αγωγή του, ενώ η ανταπαίτηση της εναγόμενης 1 θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι σαν λογιστής ήξερε ότι η συμμετοχή του στο Σχέδιο εγκυμονούσε κινδύνους. Αποφάσισε όμως να προχωρήσει αφού πείσθηκε από το ΜΥ.2 ότι θα τον προστάτευε η εναγόμενη 3, η οποία ενεργούσε ως χρηματιστής του κατά τους τελευταίους 5-6 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης. Του υποβλήθηκε ότι αυτόβουλα αποφάσισε να συμμετάσχει στο Σχέδιο, αλλά επέμενε στους ισχυρισμούς του. Παραδέχθηκε, όμως, ότι πριν την υπογραφή της Συμφωνίας δεν είχε έλθει σε απευθείας επαφή με τις εναγόμενες 1 και 2 και, περαιτέρω, ότι κανένας δεν του είπε ότι απαγορεύεται να συμβουλευθεί δικηγόρο. Σ΄ ότι αφορά τον ισχυρισμό του ότι η εναγόμενη 1 διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες του υποβλήθηκε ότι δεν ευσταθεί, αλλά αυτός επέμενε ότι η Συμφωνία «λέει» ότι είναι τράπεζα. Σχετικά του υποβλήθηκε ότι η εναγόμενη 1 λειτουργούσε μέσα στο πλαίσιο των σκοπών του ιδρυτικού της εγγράφου (τεκμ.16) και η απάντηση του ήταν ότι ο ίδιος συμμετείχε στο Σχέδιο όχι απλώς για να πάρει δάνειο, αλλά για να τυγχάνει καθοδήγησης και συμβουλών από ειδικούς. Παραδέχθηκε, όμως, ότι ποτέ δεν υπόβαλε οποιανδήποτε γραπτή διαμαρτυρία για όσα τώρα καταλογίζει στις εναγόμενες, ούτε κατήγγειλε τις εναγόμενες 1 και 2 στην Κεντρική Τράπεζα για παράνομη άσκηση τραπεζικών εργασιών. Ρωτήθηκε, επίσης, γιατί παρουσίασε τα τεκμ. 13, 14 και 15, τα οποία, όπως του υποβλήθηκε, δεν σχετίζονται με την υπό κρίση υπόθεση. Απάντησε ότι παρουσίασε τα τεκμ. 13 και 14 για να δώσει μια γενική εικόνα για τις παραλείψεις και κακοδιαχειρίσεις που συνέβαιναν τότε στο Χρηματιστήριο, αλλά παραδέχθηκε ότι το τεκμ.15 δεν παρουσιάζει οτιδήποτε το μεμπτό σε βάρος των εναγομένων 1 και
17. Σε σχέση με το παράπονο του για τα πινακίδια συναλλαγών, παραδέχθηκε, τελικά, ότι ναι μεν του αποστέλλονταν αλλά με καθυστέρηση, όπως ισχυρίσθηκε. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι όλες οι πράξεις που περιέχονται στο Λογαριασμό (τεκμ.20) έγιναν κατόπιν εντολών του, όπως παραδέχθηκε ότι ο εν λόγω Λογαριασμός παρουσίαζε στις 23.3.01 (τεκμ.21) χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος του £72.345,
18. Επέμενε, όμως, ότι κατά τη συνάντηση ημερ. 23.3.01 ο ΜΥ.1 τον διαβεβαίωσε ότι θα πωλούσε τις μετοχές του χαρτοφυλακίου του και απέρριψε υποβολή ότι ό,τι συμφώνησαν εκείνη την ημέρα καταγράφεται στο τεκμ.
19. Οι εναγόμενες, τόνισε, είχαν υποχρέωση σύμφωνα με τη Συμφωνία να πωλήσουν στην κατάλληλη στιγμή μετοχές του χαρτοφυλακίου του για διατήρηση των εξασφαλίσεων στα συμφωνηθέντα επίπεδα, αλλά παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν έδωσε σχετική εντολή. Συμφώνησε, επί του προκειμένου, ότι αν στις 20.11.00 που η εναγόμενη 1 του απέστειλε την επιστολή τεκμ.4 έδινε εντολή για πώληση των μετοχών του θα΄ χε κέρδος £48.140, αλλά πρόσθεσε ότι και αν ακόμη έδιδε τέτοια εντολή δεν ξέρει αν θα εκτελείτο και επανέλαβε ότι η υποχρέωση για πώληση βάρυνε τις εναγόμενες, οι οποίες ανάλαβαν τη διαχείριση του Λογαριασμού του. Χαρακτηριστικά ανάφερε ότι η εναγόμενη 3 όφειλε, όταν ανατράπηκε η αναλογία των εξασφαλίσεων, «να του κτυπήσει καμπανάκι» και να τον συμβουλεύσει να προβεί σε πωλήσεις, κάτι που παρέλειψε να πράξει και αρνήθηκε υποβολή ότι η εναγόμενη 3 απλώς διεκπεραίωνε τις εντολές του, είτε αυτές αφορούσαν αγορές είτε πωλήσεις μετοχών. Τέλος, ρωτήθηκε γιατί ενώ κατέθεσε μετοχές αξίας (όπως δηλώθηκε από κοινού) £113.736 εντούτοις αξιώνει £200.
20. Η διαφορά, απάντησε, οφείλεται στο γεγονός ότι όταν καταχωρούσε την αγωγή δεν γνώριζε την αξία που είχαν τότε οι εν λόγω μετοχές και αρνήθηκε ότι οφείλει στην εναγόμενη 1 £62.267,85 πλέον τόκους, ως η ανταπαίτησή της. Οι μάρτυρες που κατέθεσαν για τις εναγόμενες απέρριψαν τα όσα επιλήψιμα τους καταλόγισε ο ενάγοντας. Η εναγόμενη 1, ισχυρίσθηκε ο ΜΥ.1, δεν δέχεται καταθέσεις από το κοινό και τα δάνεια ή χρηματικές διευκολύνσεις που παρέχει σε πελάτες της προέρχονται από δικά της κεφάλαια. Απέδωσε, σχετικά, τον όρο «Δικαιώματα Τραπέζης» που αναφέρεται στον πίνακα χρεώσεων της Συμφωνίας σε «ορολογικό ολίσθημα» και αρνήθηκε υποβολή ότι οι εναγόμενες παρουσίασαν στον ενάγοντα την εναγόμενη 1 ως τράπεζα, στοιχείο που συνέβαλε στην απόφαση του για να συμμετάσχει στο Σχέδιο. Ο ενάγοντας, πρόβαλε, αποτάθηκε στην εναγόμενη 1 για να συμμετάσχει στο Σχέδιο χωρίς καμιά πίεση, παρότρυνση ή επηρεασμό από τις εναγόμενες 1 και 2 και οτιδήποτε διεμήφθη με το ΜΥ.2 δεν τις αφορά, γιατί ο ΜΥ.2 ούτε υπάλληλος ούτε αντιπρόσωπος τους ήταν. Του υποβλήθηκε, επί του προκειμένου, ότι και οι τρεις εναγόμενες ανήκουν στον ίδιο όμιλο εταιρειών, στεγάζονται στο ίδιο κτήριο και το Σχέδιο είναι επινόημα της οικογένειας του και ο ισχυρισμός του ότι ο ΜΥ.2 δεν ήταν αντιπρόσωπος και των εναγομένων 1 και 2 δεν ευσταθεί. Απάντησε ότι ναι μεν και οι τρεις εταιρείες στεγάζονται στο ίδιο κτήριο και διευθύνονται από μέλη της οικογένειας του, αλλά το Σχέδιο έγινε από τον ίδιο προσωπικά και η εναγόμενη 3 ως χρηματιστηριακή εταιρεία δεν έχει καμιά ανάμειξη στις δραστηριότητες των εναγομένων 1 και 2, ούτε οι τρεις εταιρείες ανήκουν στον ίδιο όμιλο. Η εγγραφή των αξιών στο όνομα της εναγόμενης 2, συνέχισε, εμπόδιζε τον ενάγοντα από του να τις πωλήσει μέσω άλλου χρηματιστή και να εισπράξει ο ίδιος το προϊόν πώλησής τους. Ήταν όμως ελεύθερος να πωλήσει οποτεδήποτε ήθελε μέσω της εναγόμενης 3, η οποία με βάση τους όρους της Συμφωνίας θα κατέβαλλε το προϊόν πώλησης της στην εναγόμενη 1 για πίστωση του Λογαριασμού του, κάτι που πάντα συνέβαινε όταν ο ενάγοντας έδινε σχετικές εντολές. Στη λήψη όμως των αποφάσεων, τόσο για αγορά όσο και για πώληση μετοχών, οι εναγόμενες 1 και 2 δεν είχαν καμιά ανάμειξη γιατί ήταν θέμα που αφορούσε τον ενάγοντα και την εναγόμενη 3, η οποία απλώς ενημέρωνε την εναγόμενη 1 για κάθε συναλλαγή αποστέλλοντας της τα σχετικά πινακίδια (contract notes). Είναι με βάση τα εν λόγω πινακίδια, διευκρίνισε, που η εναγόμενη 1 προχωρούσε σε χρέωση ή πίστωση του Λογαριασμού του ενάγοντα, γιατί σε περίπτωση αγοράς αυτή κατέβαλλε το τίμημα, ενώ σε περίπτωση που διενεργείτο πώληση το προϊόν το είσπραττε από την εναγόμενη 3 που ενεργούσε ως χρηματιστής και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ενάγοντα. Τα εν λόγω πινακίδια (τεκμ.29), τόνισε, μαζί με κατάσταση λογαριασμού αποστέλλονταν από την Εταιρεία του μηνιαίως προς τον ενάγοντα, χωρίς ο τελευταίος να προβάλει οποτεδήποτε οποιοδήποτε παράπονο ή διαμαρτυρία και απέρριψε υποβολή ότι ποτέ δεν του απέστειλαν τα εν λόγω πινακίδια. Αναφερόμενος στη συμφωνία ημερ. 23.3.01 (τεκμ. 5/21) ισχυρίσθηκε ότι με αυτή ο ενάγοντας αναγνώρισε ότι τότε ο Λογαριασμός του παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο £72.345,08 και οτιδήποτε συμφώνησαν εκείνη την ημέρα διατυπώθηκε γραπτώς και όσα σχετικά ισχυρίσθηκε ο ενάγοντας δεν ευσταθούν και κατέληξε:- Η εναγόμενη 1 αναγκάσθηκε να τερματίσει τη Συμφωνία και να πωλήσει τις μετοχές του χαρτοφυλακίου του ενάγοντα λόγω της αδιαφορίας που επέδειξε στις ειδοποιήσεις που του απέστειλε, με αποτέλεσμα ο Λογαριασμός του να παρουσιάζει στις 2.3.04 χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος του £62.267,85 (τεκμ.20). Για το εν λόγω ποσό, πρόβαλε, η εναγόμενη 1 δικαιούται απόφαση ως η ανταπαίτηση της και απέρριψε τη θέση του ενάγοντα ότι το εν λόγω χρέος θα πρέπει να διαγραφεί. Η μαρτυρία του ΜΥ.2 - λειτουργού, όπως ανέφερε, εξυπηρέτησης πελατών της εναγόμενης 3 - συνοψίζεται ως ακολούθως:- Κατά την περίοδο 1997-2002 ήταν υπεύθυνος του γραφείου της εναγόμενης 3 στην Πάφο και ανάμεσα στα καθήκοντα του ήταν η λήψη και διαβίβαση προς εκτέλεση εντολών πελατών της εναγόμενης 3 για αγορά ή πώληση μετοχών εισηγμένων στο ΧΑΚ. Μεταξύ των πελατών του γραφείου του ήταν και ο ενάγοντας, οικονομικός τότε διευθυντής της εταιρείας St. George Hotel Enterprises Ltd, o οποίος διατηρούσε λογαριασμό εκτέλεσης εντολών με χρήση ιδίων κεφαλαίων. Προς τούτο υπόγραψε στις 23.3.00 και σύμβαση παροχής υπηρεσιών (τεκμ.22), η οποία καθόριζε τους όρους της συνεργασίας τους και ο λειτουργός που τον εξυπηρετούσε καθόλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους ήταν ο ίδιος προσωπικά. Κατά την αντεξέταση του υποβλήθηκε ότι παρουσιάσθηκε στον ενάγοντα ως χρηματιστής και ότι η εναγόμενη 3 διαχειριζόταν το χαρτοφυλάκιο του, υποβολές που απέρριψε. Η μόνη υποχρέωση, τόνισε, που ανέλαβε η εναγόμενη 3 έναντι του ενάγοντα ήταν η εκτέλεση των εντολών του και ποτέ δεν τον συμβούλευσε ποιες ή πόσες μετοχές θα αγόραζε ή θα πωλούσε, ούτε τον επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο στη λήψη των σχετικών αποφάσεων. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι όταν οι εντολές του ενάγοντα λαμβάνονταν μέσω σταθερού τηλεφώνου ηχογραφούνταν, αλλά υπήρξαν περιπτώσεις που του τηλεφωνούσε και στο κινητό και σ΄ ότι αφορά τις εν λόγω εντολές κατατέθηκε από κοινού έγγραφο (τεκμ.36) αποηχογραφημένης εντολής του ενάγοντα ημερ. 26.6.00 για πώληση και αγορά συγκεκριμένων μετοχών και σε συγκεκριμένη τιμή, η οποία και εκτελέσθηκε. Αναφερόμενος στα όσα του καταλόγισε ο ενάγοντας, ισχυρίσθηκε ότι ο ενάγοντας ήταν ενημερωμένος για τα χρηματιστηριακά πράγματα και καμιά διαβεβαίωση δεν του έδωσε, ούτε τον προέτρεψε με οποιονδήποτε τρόπο να συμμετάσχει στο Σχέδιο. Δεν θυμάται, όμως, αν αυτός τον πληροφόρησε για την ύπαρξη του Σχεδίου ή αν το Σχέδιο το πληροφορήθηκε ο ενάγοντας από άλλη πηγή. Αυτό όμως που ξέρει είναι ότι όλες οι αγοραπωλησίες μετοχών που έγιναν από την εναγόμενη 3 για λογαριασμό του διενεργήθηκαν κατόπιν εντολών του και τις σχετικές αποφάσεις τις έπαιρνε ο ίδιος, χωρίς κανένα επηρεασμό ή συμβουλή από τους υπαλλήλους της εναγόμενης
21. Η συνεργασία τους, τόνισε, περιοριζόταν αποκλειστικά στη λήψη, διαβίβαση και εκτέλεση των εντολών του και σε καμιά περίπτωση η εναγόμενη 3 δεν ανέλαβε τη διαχείριση των αξιών του χαρτοφυλακίου και ουδέποτε χρέωσε ή είσπραξε αμοιβή για διαχείριση. Τέλος, ισχυρίσθηκε ότι σε κάθε περίπτωση που η εναγόμενη 3 εκτελούσε τις εντολές του απέστελλε στην εναγόμενη 1 τα σχετικά πινακίδια για χρεοπίστωση του Λογαριασμού του, όπως προέβλεπε η μεταξύ τους Συμφωνία. Επεσήμανε, συναφώς, ότι όλες οι εντολές του ενάγοντα, είτε αυτές αφορούσαν αγορά ή πώληση μετοχών, εκτελέσθηκαν με τη δέουσα επιμέλεια και διαφώνησε με υποβολή ότι δεν τον ενημέρωναν για τις συναλλαγές που διενεργούσαν για λογαριασμό του. Η κυρίως εξέταση της ΜΥ.3, όπως και των προηγούμενων μαρτύρων, περιέχεται σε γραπτή κατάθεση (Έγγραφο Δ) που σε συντομία έχει ως ακολούθως:- Είναι διευθύνουσα σύμβουλος της εναγόμενης 3 από το 2002, ενώ προηγουμένως εργαζόταν στην εταιρεία Capital Asset Link Ltd η οποία ασχολείται με τη διαχείριση χαρτοφυλακίων. Ο ενάγοντας ήταν πελάτης της εναγόμενης 3 και για κάποιο διάστημα προέβαινε μέσω της σε αγοραπωλησίες αξιών εισηγμένων στο ΧΑΚ, χρησιμοποιώντας δικά του κεφάλαια. Το Σεπτέμβρη του 1999 η εναγόμενη 3 εγκατέστησε στα γραφεία της σύστημα ηχογράφησης τηλεφωνικών συνδιαλέξεων - όπως προέβλεπε σχετική συμφωνία για την οποία σχετικές είναι οι επιστολές του ΧΑΚ προς τα μέλη του ημερ. 7.10.99 και 9.2.00 (τεκμ.3α και 3β, αντίστοιχα) - και ενόψει τούτου υπεγράφη η σύμβαση παροχής υπηρεσιών ημερ. 22.3.00 (τεκμ.22). Ακολούθησε στις 29.3.00 η σύναψη της Συμφωνίας και στη βάση των όρων της ο ενάγοντας διόρισε την εναγόμενη 3 να ενεργεί ως χρηματιστής του, κι αυτό στη βάση σχετικού πληρεξουσίου. Η εναγόμενη 3, συνέχισε, εφάρμοσε πλήρως τους όρους της Συμφωνίας και διεκπεραίωνε τις εντολές που της έδιδε και, στη συνέχεια, ενημέρωνε τόσο την εναγόμενη 1 όσο και τον ενάγοντα, αποστέλλοντας τους τα σχετικά πινακίδια συναλλαγών (τεκμ. 29). Ο ενάγοντας, επεσήμανε, ουδέποτε διατύπωσε οποιονδήποτε παράπονο σ΄ ότι αφορά την εκτέλεση των εντολών του και όπως προκύπτει από τα λογιστικά και άλλα βιβλία, που διατηρεί η εναγόμενη 3 σε ηλεκτρονική μορφή, οι διάφορες καταχωρήσεις στο λογαριασμό που τηρούσε η εναγόμενη 3 γι΄ αυτόν (τεκμ.37) αντιστοιχούν στις συναλλαγές των πινακιδίων τεκμ.
22. Διευκρίνισε επί του προκειμένου ότι τα πινακίδια τεκμ. 29 εκδόθηκαν κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης 1 μετά την έγερση της αγωγής και ενόψει του γεγονότος ότι στο μεταξύ έγινε αλλαγή του ονόματος της εναγόμενης 3 στα πινακίδια αναγράφεται το νέο όνομα και αυτή είναι η μόνη διαφορά που υπάρχει με τα πινακίδια συναλλαγών που αποστέλλονταν στον ενάγοντα. Εξηγώντας, στη συνέχεια, τις διάφορες καταχωρήσεις του λογαριασμού τεκμ. 37 κατέληξε ότι στις 27.2.04 (τεκμ. 38) η εναγόμενη 1 ζήτησε από την εναγόμενη 3 να προβεί σε πώληση όλων των μετοχών του χαρτοφυλακίου του ενάγοντα, κάτι που έπραξε, γιατί ο ενάγοντας δεν ανταποκρίθηκε στις κλήσεις για προσκόμιση επιπρόσθετων εξασφαλίσεων, όπως προέβλεπε η Συμφωνία. Κατά την αντεξέταση δήλωσε ότι η ίδια δεν είχε ανάμειξη στην υλοποίηση της Συμφωνίας γιατί τότε εργαζόταν σε άλλη εταιρεία, αλλά απέρριψε υποβολή ότι με βάση τη Συμφωνία και το πληρεξούσιο η εναγόμενη 3 είχε τη διαχείριση του χαρτοφυλακίου του ενάγοντα, εμμένοντας στη θέση ότι απλώς διεκπεραίωνε τις εντολές του. Της υποβλήθηκε, επίσης, ότι τα πινακίδια του τεκμ. 29 δεν αποστέλλονταν στον ενάγοντα, δεν αφορούν αγοραπωλησίες μετοχών που έγιναν για λογαριασμό του και, περαιτέρω, όπως άλλαξαν το λογότυπο τους άλλαξαν και τα άλλα στοιχεία που καταγράφονται σ΄ αυτά, υποβολές που επίσης απέρριψε. Από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας είναι φανερό ότι οι διαφωνίες των διαδίκων περιορίζονται, ουσιαστικά, στα ακόλουθα τρία θέματα:-
23. Στους λόγους που ώθησαν τον ενάγοντα να συμμετάσχει στο Σχέδιο.
24. Αν οι εναγόμενες 1 και 3 τον ενημέρωναν για την τύχη των εντολών του και, αν ναι, κατά πόσο το περιεχόμενο των πινακιδίων του τεκμ. 29 έχει ή όχι αλλοιωθεί.
25. Στο τι πράγματι συμφωνήθηκε μεταξύ ενάγοντα και ΜΥ.1 στις 23.3.01 και τι επακολούθησε στη συνέχεια. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις εγγράφους προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν στο στάδιο των αγορεύσεων σε σχέση με την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Αισθάνομαι ότι η ανίχνευση της αλήθειας, σ΄ ότι αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα, δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι όπου εντοπίζονται διαφωνίες αυτές δεν μπορούν να κριθούν προς όφελος του ενάγοντα. Κι΄ αυτό όχι μόνο γιατί η υποκειμενική εντύπωση που σχημάτισα για την αξιοπιστία του δεν είναι και τόσο θετική, αλλά και για τους πιο κάτω λόγους:-
26. Η απόφαση του, ισχυρίσθηκε, να συμμετάσχει στο Σχέδιο ήταν αποτέλεσμα των διαβεβαιώσεων του ΜΥ.2 ότι το Σχέδιο θα του επέφερε κέρδη, ότι το Λογαριασμό του θα τον διαχειρίζονταν από κοινού οι εναγόμενες 1 και 3 και, περαιτέρω, της εντύπωσης που του δημιούργησαν οι εναγόμενες ότι η εναγόμενη 1 ήταν τραπεζικός οργανισμός, κάτι που προκύπτει από το περιεχόμενο της Συμφωνίας, τα καταστατικά των εναγομένων 1 και 2 και από τη δημόσια πρόσκληση (τεκμ.14). Αρχίζοντας από τον πρώτο ισχυρισμό παρατηρώ τα ακόλουθα:- Όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία, η εμπλοκή του ενάγοντα σε χρηματιστηριακές συναλλαγές άρχισε πριν την παραχώρηση των διευκολύνσεων και γι΄ αυτές χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες της εναγόμενης 3 και ίδια κεφάλαια. Δεν ήταν, επομένως, ένας περιστασιακός επενδυτής και λαμβανομένου υπόψη του μορφωτικού του επιπέδου - απόφοιτος πανεπιστημίου - και της φύσης της εργασίας του - οικονομικός διευθυντής σε εταιρεία - αδυνατώ να δεχθώ ότι αποφάσισε να συμμετάσχει στο Σχέδιο στηριζόμενος, δήθεν, στη διαβεβαίωση του ΜΥ.2 ότι το Σχέδιο θα του απέφερε κέρδη ή ότι το Λογαριασμό του θα τον διαχειρίζονταν από κοινού οι εναγόμενες 1 και
27. Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για όψιμο ισχυρισμό ο οποίος δεν συνάδει με τη δήλωση του ότι ως λογιστής ήξερε ότι η συμμετοχή του στο Σχέδιο εγκυμονούσε κινδύνους, αλλά ούτε και με τη στάση που τήρησε έναντι των πολλών επιστολών που του έστειλε η εναγόμενη 1 για προσκόμιση επιπρόσθετων εξασφαλίσεων. Επισημαίνεται, σχετικά, ότι οι πιστώσεις του παραχωρήθηκαν το Μάρτη του 2000 και μέχρι το Φεβρουάριο του 2004 - που απευθύνθηκε σε δικηγόρο - δεν πρόβαλε σε καμιά περίπτωση ότι η συμμετοχή του στο Σχέδιο ήταν αποτέλεσμα εξαπάτησης του από τον ΜΥ.
28. Περαιτέρω, σ΄ ότι αφορά το παράπονο του ότι δεν του διασφάλισαν το δικαίωμα να τύχει ανεξάρτητης νομικής συμβουλής, παρατηρώ ότι, όπως ο ίδιος ανάφερε, αποφάσισε να συμμετάσχει στο Σχέδιο αφού διάβασε τους όρους τόσο της αίτησης όσο και της Συμφωνίας και αφού έδωσε τη δέουσα βαρύτητα σε συγκεκριμένους όρους. Επομένως, αντελήφθηκε πλήρως το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων - προφανώς λόγω του μορφωτικού του επιπέδου και της φύσης του επαγγέλματος του - και δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να απευθυνθεί σε δικηγόρο, κάτι που αν ήθελε ουδείς θα τον εμπόδιζε. Τέλος, σε σχέση με το παράπονο του ότι οι εναγόμενες 1 και 3 ανάλαβαν τη διαχείριση του χαρτοφυλακίου του, σημειώνεται η παραδοχή του ότι όλες οι πράξεις που καταγράφονται στο Λογαριασμό (τεκμ.20) έγιναν κατόπιν εντολών που ο ίδιος έδωσε προς την εναγόμενη 3, καθώς επίσης ότι ποτέ δεν παραπονέθηκε για μη εκτέλεση οποιασδήποτε εντολής του. Συνακόλουθα, το αν οι εναγόμενες είχαν συμβατική υποχρέωση να προχωρήσουν σε πώληση μετοχών του χαρτοφυλακίου του χωρίς εντολή είναι θέμα που θα αποφασισθεί με βάση τους όρους της Συμφωνίας και δεν αποτελεί αμφισβητούμενο γεγονός. Σ΄ ότι αφορά το δεύτερο ισχυρισμό του, είναι παραδεκτό ότι η εναγόμενη 1 δεν είχε άδεια από την Κεντρική Τράπεζα για άσκηση τραπεζικών εργασιών, ούτε άδεια από το ΧΑΚ για να παραχωρεί διευκολύνσεις ή πιστώσεις για σκοπούς επενδύσεων σε αξίες που τύγχαναν διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ. Επομένως, αν κριθεί ότι ασκούσε τραπεζικές εργασίες αυτές θα ήταν παράνομες, όπως παράνομες θα ήταν και οι διευκολύνσεις ή πιστώσεις που παραχωρούσε μέσω του Σχεδίου σε περίπτωση που απαιτείτο άδεια από το ΧΑΚ. Για τεκμηρίωση του ισχυρισμού ότι οι εναγόμενες 1 και 2 ασκούσαν παράνομα τραπεζικές εργασίες επικαλέσθηκε το περιεχόμενο της Συμφωνίας, τις πρόνοιες των καταστατικών τους και τη δημόσια πρόσκληση της εναγόμενης 1 (τεκμ.14). Διεξήλθα με προσοχή τα καταστατικά των δύο εταιρειών καθώς επίσης και τη δημόσια πρόσκληση και δεν εντόπισα οτιδήποτε που να δίδει έρεισμα στον προβληθέντα ισχυρισμό. Παρέμεινε, επομένως, το περιεχόμενο της Συμφωνίας το οποίο θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των προνοιών του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου (Ν.66