Επί τοις αφορώσι τον Κωνσταντίνο Σταυρινίδη, Αίτηση αριθ. 148/94, 30.1.2009

Επί τοις αφορώσι τον Κωνσταντίνο Σταυρινίδη, Αίτηση αριθ. 148/94, 30.1.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αίτηση αριθ. 148/94 Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Κωνσταντίνο Σταυρινίδη, Χαλκοκονδύλη 7Α, Λευκωσία ----------------- Αίτηση ημερομηνίας 7.3.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.1.2009 Για αιτητές: κ. Χρ. Τριανταφυλλίδης, για να ακούσει απόφαση κα Μ. Κυριάκου Για καθ΄ων οι αίτηση: κα Μ. Γεωργίου για Επίσημο Παραλήπτη Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα αδέλφια Παναγιώτης και Κωνσταντίνος Σταυρινίδης πτώχευσαν. Εναντίον του Κωνσταντίνου Σταυρινίδη εξεδόθη διάταγμα παραλαβής το 1994 και εναντίον του Παναγιώτη Σταυρινίδη το

1. Πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής εναντίον τους τα δύο αδέλφια που ήσαν συνιδιοκτήτες ανά ½ μερίδιο ενός ακινήτου στην οδό Σόλωνος 5 στη Λευκωσία, το είχαν ενοικιάσει στον Στέλιο Αρέστη ο οποίος το χρησιμοποιούσε ως ξενοδοχείο με την ονομασία «ΡΙΜΙ». Ο Επίσημος Παραλήπτης παρέλαβε την περιουσία των δύο αδελφών μετά την έκδοση του Δευτέρου Διατάγματος Παραλαβής εναντίον του Παναγιώτη Σταυρινίδη το 1997 αφού ο Κωνσταντίνος Σταυρινίδης παρέλειψε την 1.11.96 όταν προσήλθε στα γραφεία του Επισήμου Παραλήπτη για υποβολή της έκθεσης κατάστασης της περιουσίας του, να το συμπεριλάβει στην περιουσία του, δηλώνοντας ότι η μοναδική του περιουσία ήταν ένα χωράφι αξίας 4.220 λιρών. Ο Επίσημος Παραλήπτης στις 21.1.2004 εξασφάλισε διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων για την πληρωμή καθυστερημένων ενοικίων εκ μέρους του ενοικιαστή του ακινήτου Στέλιου Αρέστη, (£94.611,65 δεδουλευμένα ενοίκια περιόδου 1.11.99 - 1.6.03 και £13.984,98 δεδουλευμένα ενοίκια περιόδου 1.7.2003-1.12.2003), όπως επίσης διάταγμα για τον τρόπο πληρωμής των καθυστερημένων και τρεχουσών ενοικίων και την κατάθεση τραπεζικής εγγύησης ενός ετησίου ενοικίου ύψους £18.000 εκ μέρους του ενοικιαστή για την υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Παράλληλα, το 2003 και το 2005 ο Επίσημος Παραλήπτης προκήρυξε προσφορές αφού έκαμε εκτίμηση της αξίας του ακινήτου για την πώληση της συγκεκριμένης περιουσίας των δύο αδελφών χωρίς αποτέλεσμα. Επανέλαβε την προκήρυξη των προσφορών το 2006 (9.6.2006), χωρίς νέα εκτίμηση, εκκρεμούσης της διαδικασίας εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων για την πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων. Μεταξύ των προσφοροδοτών ήταν και ο ενοικιαστής Στέλιος Αρέστη, πλην όμως η μεγαλύτερη προσφορά προήρχετο από την εταιρεία CHR. & A. ERODOTOU PROPERTIES LTD για το ποσό των 450.000 λιρών. Στις 13.2.2007 ο Επίσημος Παραλήπτης αφού προηγούμενα εζήτησε από τον προσφοροδότη που υπέβαλε την πιο ψηλή προσφορά, να την αυξήσει, την κατακύρωσε σ΄ αυτόν με συνολικό τίμημα τις 490.000 λίρες. Στις 12.2.2007 παρελήφθη στο γραφείο του Επισήμου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών επιστολή του δικηγόρου κ. Λεύκου Κληρίδη, που ενεργούσε για λογαριασμό του ενοικιαστή Στέλιου Αρέστη η οποία λόγω κάποιων προβλημάτων στο γραφείο του Επισήμου Παραλήπτη ανοίχθηκε στις 20.2.
2. Ο ενοικιαστής διά του δικηγόρου του προβάλλει ισχυρισμούς ότι ο ίιδιος εχρησιμοποίησε μεγάλα κεφάλαια για να δημιουργήσει την επιχείρηση ξενοδοχείου την οποία λειτουργούσε στο υποστατικό το οποίο με αυτό τον τρόπο απέκτησε εμπορική εύνοια, και κατά συνέπεια θα έπρεπε να προτιμηθεί έναντι οποιουδήποτε άλλου προσφοροδότη για την αγορά του ακινήτου, αυξάνοντας μάλιστα την προσφορά του από την ήδη κατακυρωθείσα προσφορά στον ψηλότερο προσφοροδότη, για την αγορά του ακινήτου κατά 10.000 λίρες, δηλαδή στις 500.000 λίρες. Ο Επίσημος Παραλήπτης παρέπεμψε με επιστολή του (12.3.07) το θέμα στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας υποβάλλοντας το ερώτημα κατά πόσο οι ενέργειες του μέχρι τότε ήσαν ορθές και ζητώντας γνωμάτευση κατά πόσο ήταν ορθή η πράξη του Επισήμου Παραλήπτη να καλέσει τον πιο ψηλό προσφοροδότη να αυξήσει την προσφορά του χωρίς να πράξει το ίδιο και με τον ενοικιαστή του επιδίκου ακινήτου. Στις 26.4.2007 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας σε μια εμπεριστατωμένη γνωμάτευση του ανέφερε προς τον Επίσημο Παραλήπτη για τους λόγους που εξηγούνται σ΄ αυτή, ότι δεν είχε συναφθεί νομικά δεσμευτική σύμβαση με τους CHR. & A. ERODOTOU PROPERTIES LTD και ότι μέσα στα πλαίσια των εξουσιών και των υποχρεώσεων του Επισήμου Παραλήπτη ως Διαχειριστή της περιουσίας αμφοτέρων των πτωχευσάντων, υπάρχουν επιλογές (τις οποίες δεν καθορίζει), εκ μέρους του Επισήμου Παραλήπτη για τον περαιτέρω χειρισμό του θέματος. Στις 10.5.2007 ο Επίσημος Παραλήπτης ενεργώντας προφανώς με βάση την γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα, απέστειλε επιστολή στους CHR. & A. ERODOTOU PROPERTIES LTD με την οποία ανακάλεσε την κατ΄ αρχή αποδοχή της προσφοράς για την αγορά του επίδικου ακινήτου, και την 1.6.2007 γνωστοποίησε με επιστολή του στον ενοικιαστή Στέλιο Αρέστη την αποδοχή της προσφοράς του για το ποσό των 500.000 λιρών. υπενθυμίζοντας του στην επιστολή αυτή αποδοχής της προσφοράς του, ότι εξακολουθεί να οφείλει αρκετές χιλιάδες καθυστερημένα ενοίκια τα οποία πρέπει να διευθετήσει. Στις 23.11.2007 το ακίνητο μεταβιβάζεται στον Στέλιο Αρέστη αντί του ποσού των 546.000 λιρών (οι επιπλέον £46.000 αφορούσαν υποχρεώσεις των δύο πτωχευσάντων οι οποίες έπρεπε να καταβληθούν άμεσα). ΄Ένα μήνα μετά την κατακύρωση της προσφοράς στον ενοικιαστή τον Ιούλιο του 2007 (2.7.2007) αρχίζει ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ του δικηγόρου των δύο πτωχευσάντων και του Επισήμου Παραλήπτη και μάλιστα μέσα στο Σεπτέμβριο του 2007 (25.9.2007) πραγματοποιείται συνάντηση των δύο πλευρών η οποία σκοπεί στο να κατοχυρώσει διά των ενεργειών του Επισήμου Παραλήπτη, στην πώληση του επιδίκου ακινήτου, όσο το δυνατό καλύτερα τα συμφέροντα των δύο πτωχευσάντων και των πιστωτών τους εφόσον ο Επίσημος Παραλήπτης λειτουργεί ως καταπειστευματοδόχος της περιουσίας τους (Trustee). Με επιστολή του ημερομηνίας 23.7.2007 ο κ. Τριανταφυλλίδης υποδεικνύει στον Επίσημο Παραλήπτη ότι η αγοραία αξία του ακινήτου μειώνεται εάν τούτο θα πωληθεί όχι ελεύθερο κατοχής και παράλληλα υποδεικνύει τρόπους έξωσης του ενοικιαστή, τερματισμού της ενοικίασης (η οποία ανανεώνετο αυτόματα για άλλα δέκα χρόνια από 1.1.2006), είσπραξης των οφειλομένων ενοικίων και νέων προσφορών για την πώληση του ακινήτου κενού κατοχής. Από τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον μου από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2007 (27.12.2007) ο Επίσημος Παραλήπτης εμμένει στην αλληλογραφία ότι λειτουργεί μέσα στα πλαίσια και προς διαφύλαξη των συμφερόντων των αιτητών στην παρούσα αίτηση και σε κανένα στάδιο δεν αποκαλύπτει ότι έγινε αποδεκτή η προσφορά του ενοικιαστή από 1.6.07 και ότι το υποστατικό μετεβιβάσθη και ενεγράφη επ΄ ονόματι του το Νοέμβριο του
3. Αυτό αποκαλύπτεται με επιστολή του Επισήμου Παραλήπτη προς τον κ. Τριανταφυλλίδη το Δεκέμβριο του 2007 από τον οποίο ακολουθεί η καταχώρηση της παρούσης αιτήσεως σε αμφότερες τις αιτήσεις πτώχευσης των δύο αιτητών με τις οποίες διεκδικεί προς όφελος της περιουσίας τους €499.000 ή διαζευκτικά €193.413,68 που αντιπροσωπεύουν απώλειες των δύο αιτητών λόγω της παράλειψης του Επισήμου Παραλήπτη να διαθέσει το ακίνητο ελεύθερο κατοχής. Οι αιτήσεις συνοδεύονται από εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες η αξία του επιδίκου ακινήτου ελευθέρου κατοχής είναι Λ.Κ.810.000 (€1.383.967.20) ενώ η αξία του χωρίς τούτο να είναι ελεύθερο κατοχής είναι Λ.Κ.660.000 (€1.127.677). ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Νομική βάση αμφοτέρων των αιτήσεων αποτελεί το άρθρο 75 του Κεφ.5 (αντίστοιχο του Αγγλικού ΄Αρθρου 80 του Bankruptcy Act του 1914) το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Αν ο πτωχεύσας ή οποιοσδήποτε πιστωτής, χρεώστης ή άλλο πρόσωπο είναι δυσαρεστημένο από οποιαδήποτε πράξη ή απόφαση του διαχειριστή δύναται να απευθύνεται στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να επιβεβαιώνει, ανατρέπει, ή διαφοροποιεί την πράξη ή απόφαση που προσβάλλεται και να εκδίδει τέτοιο διάταγμα το οποίο θεωρεί δίκαιο υπό τις περιστάσεις.» Προδικαστική ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση Επισήμου Παραλήπτη βασισμένη στο άρθρο 9 του Κεφ.9 ότι ο πτωχεύσας δεν δικαιούται να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την ανατροπή οποιασδήποτε πράξεως του Διαχειριστή-Παραλήπτη της περιουσίας του, είναι εντελώς ανεδαφική. ΄Αδεια του δικαστηρίου χρειάζεται ο πιστωτής του πτωχεύσαντα με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.9 για να αποταθεί στο Δικαστήριο μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής εναντίον του χρεώστη. Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές δεν είναι πιστωτές και ως εκ τούτου δεν χρήζουν της αδείας του Δικαστηρίου για να αποταθούν δυνάμει του άρθρου 75 του Κεφ.5 στο Δικαστήριο προς ανατροπή αποφάσεων του διαχειριστή - παραλήπτη της περιουσίας τους όταν θεωρούν ότι αυτός δεν λειτουργεί προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Από την παράθεση του άρθρου 75 του Κεφ.5 αλλά και των γεγονότων των υποθέσεων τα οποία δεν αμφισβητούνται ουσιαστικά προκύπτουν ερωτήματα των οποίων την απάντηση καλείται να δώσει το Δικαστήριο. α) Ο Επίσημος Παραλήπτης ενήργησε δόλια εις βάρος των συμφερόντων των αιτητών ή εν πάση περιπτώσει ενήργησε κατά τρόπο που κανένας λογικός διαχειριστής - παραλήπτης δεν θα ενεργούσε; (βλέπε Re A. DEBTOR (No. 400 of 1940) Ex parte THE DEBTOR V. DODWELL (the trustee)