Capers Hill Ltd ν. Γεωργίου Ηλία, Αρ. Αγωγής: 9715/05, 30 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9715/05 Μεταξύ: Capers Hill Ltd Ενάγοντες Και Γεωργίου Ηλία Εναγόμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιανουαρίου 2009 Αίτηση ημερομηνίας 17.10.08 υπό Εναγόμενου για προεκδίκαση νομικού σημείου ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κα Δ. Καρή για κ. Κ. Μ. Χατζηπιέρα. Για Ενάγοντες-Καθ' ών: κα Χ. Ιωαννίδου για κ. Μ. Μενελάου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση του ο Εναγόμενος αιτείται όπως το νομικό σημείο που ηγέρθη στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης του προδικαστεί. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και από πλευράς πραγματικού υποβάθρου στο ότι απόφαση του Δικαστηρίου επί του εγερθέντος νομικού σημείου θα θέσει εκτός συζήτησης ολόκληρη την αγωγή. Το θέμα που εγείρεται είναι η κατά τόπον αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Η προδικαστική ένσταση στην παρ. 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης έχει ως εξής: "Η Εναγόμενη ισχυρίζεται προδικαστικά ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή ενόψει του ότι ο Εναγόμενος είναι κάτοικος Λεμεσού και εργάζεται στη Λεμεσό, ενώ οι ισχυριζόμενες εργασίες έγιναν στην επαρχία Πάφου και/ή ότι από το σώμα της Έκθεσης Απαίτησης δεν προκύπτει αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή." Οι Εναγόμενοι έφεραν ένσταση στην αίτηση ισχυριζόμενοι ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει προδικαστικά για την αρμοδιότητα του και ότι πρέπει να ακούσει μαρτυρία για πραγματικά θέματα για να μπορεί να αποφασίσει. Παρά τις θέσεις τους αυτές όμως προχώρησαν λέγοντας ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι κατά τόπο αρμόδιο διότι όπως θα αποδειχθεί η Λευκωσία είναι ο τόπος διάρρηξης της συμφωνίας και διαζευκτικά ότι ο Εναγόμενος είχε υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή στο χώρο εργασίας του για να πληρώσει το χρέος, ενώ και ο τόπος διεξαγωγής των εργασιών των Εναγόντων είναι η Λευκωσία. Οι ίδιες θέσεις προβάλλονται και στην ένορκη δήλωση του διευθυντή τους, η οποία συνοδεύει την ένσταση. Νομική Πτυχή Η προκαταρκτική εκδίκαση νομικού σημείου το οποίο εγείρεται στις έγγραφες προτάσεις βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι θέμα που ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Με αναφορά σε παλαιότερη νομολογία το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις αρχές αυτές στην υπόθεση Χ" Οικονόμου V. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949 ως εξής: "Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα ". Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω εγείρονται προς εξέταση τρία ζητήματα, ήτοι η ύπαρξη σοβαρού νομικού θέματος, η έγκαιρη υποβολή της αίτησης και η ύπαρξη του αναγκαίου υποβάθρου γεγονότων. Ως προς το πρώτο θα συμφωνήσω ότι το θέμα της κατά τόπον αρμοδιότητας του Δικαστηρίου είναι ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του Αιτητή τότε η παρούσα αγωγή δεν θα πρέπει να εκδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αλλά να τύχει άλλου χειρισμού (βλ. σχετική πρόσφατη τροποποίηση του Ν.14/60 από το Ν.118
(1)/08). Ως προς το δεύτερο θέμα όμως κρίνω πως υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης από τον Εναγόμενο. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν πως η αγωγή καταχωρίστηκε στις 19.12.05, τα δικόγραφα έκλεισαν στις 17.1.07 και η αγωγή ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες με βάση τη Δ.30 στις 21.3.
- Από εκεί και πέρα ορίστηκε ξανά για οδηγίες στις 23.4.07 κατόπιν αιτήματος των διαδίκων και ειδικά για να εξετάσουν θέματα της Δ.
- Σ' εκείνη τη δικάσιμο δήλωσαν ρητώς πως δεν είχαν θέματα να εγείρουν και η αγωγή ορίστηκε διαδοχικά τρεις φορές για ακρόαση (20.11.07, 19.3.08, 10.10.08) οπότε στις δύο πρώτες αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου και στην τρίτη ενόψει προοπτικής διευθέτησης κατόπιν αιτήματος των Εναγόντων. Ακολούθησε η παρούσα αίτηση του Εναγόμενου η οποία καταχωρίστηκε 22 μήνες μετά την συμπλήρωση των δικογράφων και 18 μήνες μετά το στάδιο των οδηγιών. Πρέπει να σημειωθεί πως η αγωγή ευρίσκεται σε στάδιο που θα ξεκινήσει η ακρόαση της. Με βάση το πρόγραμμα του παρόντος Δικαστηρίου αυτή είναι μια από τις παλαιότερες υποθέσεις και επίκειται η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας εντός του επόμενου μηνός. Παρόμοια καθυστέρηση είχε σημειωθεί και στην υπόθεση Χ"Οικονόμου (ανωτέρω) και το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε πως ήταν πράγματι αδικαιολόγητη και καλώς απερρίφθη, παρατηρώντας τα εξής: "Αυτή η τακτική, όπως εξάλλου έχει νομολογηθεί, θα πρέπει να αποφεύγεται. Αιτήσεις για προκαταρτική εκδίκαση νομικών σημείων, όπως και άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις, θα πρέπει να καταχωρούνται νωρίτερα, όπως έχουμε αναφέρει και όχι σε μεταγενέστερο στάδιο, που μόνο καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης μπορούν να επιφέρουν και όχι διευκόλυνση ή συντόμευση της διαδικασίας". Πέραν αυτών όμως υπάρχει και άλλος σοβαρότερος λόγος εξαιτίας του οποίου δεν είναι δυνατό να εκδικαστεί υπό τύπον προδικαστικού το εγερθέν ζήτημα. Αφορά την έλλειψη παραδεκτών γεγονότων επί των οποίων θα μπορούσε να στηριχθεί το Δικαστήριο για την εξέταση του. Ειδικότερα ο Εναγόμενος μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου του θεωρεί πως "το επίδικο θέμα είναι η κατασκευή πισίνων στις τουριστικές εγκαταστάσεις του Εναγόμενου στο Λατσί της Επαρχίας Πάφου" και εφόσον "αφορούν θέματα διαφοράς που προέκυψαν σε ακίνητη ιδιοκτησία, αρμόδιο Δικαστήριο για να εκδικάσει την παρούσα αγωγή είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου .". Ο Εναγόμενος παραθέτει επίσης αρκετή νομολογία και επιχειρήματα υπέρ της θέσης του ότι αποκλειστική πηγή αναζήτησης των γεγονότων που στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι η Έκθεση Απαίτησης, αλλά από την άλλη επικαλείται γεγονότα που αναφέρονται μόνον στο δικό του δικόγραφο, δηλ. την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, ενώ παράλληλα αρνείται ότι μπορεί να ληφθεί υπόψιν η θέση των Εναγόντων όπως έχει καταγραφεί στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Συνεπώς εάν επικρατήσει η πρώτη του εισήγηση (περί της Έκθεσης Απαίτησης) είναι προφανές πως καμιά αναφορά δεν υπάρχει για Λατσί ή Επαρχία Πάφου. Αντιθέτως υπάρχει αναφορά για τους Ενάγοντες ως έχοντες έδρα τη Λευκωσία οι οποίοι κατ' ισχυρισμόν πώλησαν και παρέδωσαν στον Εναγόμενο "διάφορα προϊόντα και ή υπηρεσίες και ή κατασκευές", για τα οποία εξέδωσαν τιμολόγια και ο σχετικός λογαριασμός παρουσιάζει υπόλοιπο Λ.Κ.9.097,
- Εάν επικρατήσει η δεύτερη του εισήγηση, που αφορά τις δικές του αναφορές στο δικόγραφο του, ότι η δοσοληψία αφορούσε κατασκευή και/ή εξοπλισμό και/ή εγκατάσταση 7 πισίνων στο Λατσί, τότε προκύπτει το εύλογο ερώτημα για την δυνατότητα λήψης υπόψιν και των όσων αναφέρουν οι Ενάγοντες στην Απάντηση και Υπεράσπιση τους περί συνομολόγησης της συμφωνίας στη Λευκωσία ή περί διάρρηξης της στη Λευκωσία εφόσον ο Εναγόμενος πλήρωνε τα εκδιδόμενα διατακτικά στη Λευκωσία ή γενικά ως οφειλέτης όφειλε να αναζητήσει τον δανειστή στην έδρα του, δηλαδή και πάλιν στη Λευκωσία (βλ. υπόθεση Χριστοφόρου V. Paneuropean Insurance Co. Ltd
(2002)1 A.A.Δ.1644). Ουσιαστικά ο Εναγόμενος ζητά από το Δικαστήριο να θεωρήσει ως παραδεκτό γεγονός μόνον τον δικό του ισχυρισμό ότι "οι ισχυριζόμενες εργασίες έγιναν σε πισίνες στην Επαρχία Πάφου" και να αγνοήσει τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, για να καταλήξει ότι δεν έχει κατά τόπον αρμοδιότητα. Οι Ενάγοντες είναι οι μόνοι αρμόδιοι για τον καθορισμό της βάσης της αγωγής τους και έχουν διεκδικήσει υπόλοιπο λογαριασμού (βλ. υπόθεση Μούρτζινος V. Global Cruises Ltd
(1992)1 A.A.Δ. 1160). Εάν ο Εναγόμενος κρίνει τις αναφορές τους ως γενικές και αόριστες αυτό είναι ένα άλλο θέμα και δεν είναι αυτονόητο πως μια τέτοια κατάσταση οδηγεί αυτομάτως στη δυνατότητα λύσης από τώρα του δικαιοδοτικού ζητήματος (βλ. υπόθεση Κ.Ο.Τ. V. 1. Philippa Estates Ltd
(1999)1 A.A.Δ.1431). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Πιερίδης V. Keshishian
(1996)1 A.A.Δ. 224: "Τίθεται ζήτημα νομικού σημείου το οποίο μπορεί να εκδικαστεί προκαταρκτικά μόνο πάνω στη βάση παραδεκτού πραγματικού υποβάθρου. Κάθε δε τέτοιο σημείο υποχρεωτικά κρίνεται με γνώμονα τη δοσμένη πραγματική θεμελίωση του". Υπενθυμίζω πως οι Ενάγοντες τόσο με την Απάντηση και Υπεράσπιση τους στην Ανταπαίτηση όσον και με την αγόρευση τους αρνήθηκαν τα όσα επικαλείται ο Εναγόμενος. Προέβαλαν ως τόπο συνομολόγησης αλλά και διάρρηξης της συμφωνίας την Λευκωσία. Εν κατακλείδι πρέπει να πω πως από πλευράς χρόνου καταχώρισης της η αίτηση πάσχει από αδικαιολόγητη καθυστέρηση ενώ από πλευράς ουσίας είναι πρόωρο για το Δικαστήριο να αποφασίσει το νομικό θέμα με δεδομένες τις διαφορετικές θέσεις των δύο πλευρών. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο