Μαρίας Μιχαήλ Γεωργίου ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Γενική Αίτηση: 62/2009, 5 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 62/2009 Μεταξύ: Μαρίας Μιχαήλ Γεωργίου Αιτήτριας - και - Marfin Popular Bank Public Co Ltd Καθ' ων η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 15/1/2009 Εμφανίσεις: Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου,
- Για την Αιτήτρια: Ο κ. Χρ. Χριστάκη. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Η κα. Λ. Σιακαλλή για Τάσσο Παπαδόπουλο και Συνεργάτες. ----------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 21.12.2000 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε απόφαση στα πλαίσια της αγωγής 4443/2000 υπέρ των Εναγόντων Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και εναντίον των Εναγομένων Απόστολου Ποταμού, Μαρίας Ποταμού ή άλλως Μαρίας Μιχαήλ Γεωργίου και του Αντρέα Κωνσταντίνου αλληλέγγυα ομού και κεχωρισμένα για το ποσό των Λ.Κ.30.018,12 σεντς, πλέον τόκο 9% ετησίως από 1.10.2000 μέχρι εξόφλησης, πλέον Λ.Κ.417 έξοδα της αγωγής με τόκο 8% από 22.11.2000 πλέον ΦΠΑ. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διέταξε την πώληση ενυπόθηκου κτήματος της Εναγόμενης 2 και συγκεκριμένα της οικίας με αρ. εγγραφής 11245, του Φ/Σχ. ΧΧΧ/ΙΙΙ, τεμάχιο 52 που βρίσκεται στο Παλαιχώρι και το οποίο είναι υποθηκευμένο με τη δήλωση υποθήκης με αριθμό Υ626/91 για κάλυψη της απαίτησης των Εναγόντων. Στις 28.6.2001 εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου αρ. 1 για να πληρώνει το ποσό της απόφασης με μηνιαίες δόσεις ύψους Λ.Κ.200 εκάστη από 1.9.2001 και κάθε πρώτη επόμενου μήνα μέχρι της εξόφλησης. Ο Εναγόμενος 1, περαιτέρω, διατάχθηκε όπως πληρώσει Λ.Κ.178 έξοδα της αίτησης πλέον ΦΠΑ. Η Εναγόμενη 2 στην πιο πάνω αγωγή καταχώρισε στις 15.1.2009 αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητά: (α) Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η υποθήκη σε βάρος του κτήματος, περιγραφόμενο ως Οικία της Μαρίας Μιχαήλ Γεωργίου εξ Αγαπήνορα αρ. 1, Πάφος που καλύπτεται από τον αριθμό εγγραφής 11245, τεμ. 52 χωρ. Του Φ/Σχ. ΧΧΧ/ΙΙΙ τεμάχιο 52 κειμένου στο Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας που επιβαρύνθηκε δυνάμει σύμβασης και δήλωσης υποθήκευσης ακινήτου προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση με την Υποθήκη αρ. Υ
- (β) Διάταγμα με το οποίο εν τω μεταξύ να αναστέλλεται κάθε διαδικασία και προσπάθεια από τον Καθ' ου η Αίτηση Οργανισμό, προς εκποίηση της ρηθείσας Υποθήκης. (γ) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η κατάθεση στο Δικαστήριο παντός ενδεχόμενα ευρεθησομένου ως μη πλήρως υπολογισθέντος στα καταβληθέντα ποσά και/ή ως εναπομείναντος οφειλομένου υπολοίπου από την Αιτήτρια προς τον Καθ' ου η Αίτηση Οργανισμό, από τους υπολογισμούς εξόφλησης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλομένου χρέους στην Αγωγή αρ. 4430 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για το οποίο χορηγήθηκε η ρηθείσα Υποθήκη. (δ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει. (ε) Τα έξοδα. Η αίτηση βασίζεται στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμους 1965 μέχρι 1981 άρθρο 36 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση στηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Την ίδια μέρα η Αιτήτρια καταχώρησε μονομερή αίτηση η οποία βασίζεται στο άρθρο 36 των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 1965 μέχρι 1981, στο άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμο, στην Δ.48 κ.1-13 και Δ.55 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και δια της οποίας η Αιτήτρια ζητά: (Α) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η πώληση διά δημόσιου πλειστηριασμού του κτήματος που καλύπτεται από την εγγραφή αριθμός 11245, του Φ/Σχ. ΧΧΧ/ΙΙΙ, τεμάχιο 52 στο Παλαιχώρι για το όλο μερίδιο, μέχρι εκδίκασης της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεότερης διαταγής το Δικαστηρίου. (Β) Οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει. (Γ) Τα έξοδα. Η Αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της ίδιας σύμφωνα με την οποία αναφέρει το ιστορικό έκδοσης απόφασης στα πλαίσια της αγωγής 4443/00, ισχυρίζεται ότι έναντι του εξ αποφάσεως χρέους έχει πληρώσει μέχρι το τέλος του 2007 σε διάφορα χρονικά διαστήματα το συνολικό ποσό των Λ.Κ.25.262, ακολούθως στις 18 Απριλίου έχει πληρώσει το ποσό των €2.392,02 και στις 9.12.08 το ποσό των €32.278 σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της προς πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους μετά από συμβουλή που έχει λάβει από το ελεγκτή της. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνήθηκαν ότι το πιο πάνω ποσό καταβλήθηκε προς πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους αφού σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς υπάρχει οφειλόμενο εκ €11.849,45 μέχρι 11.12.08 που αποτελεί το υπόλοιπο των τόκων. Η Αιτήτρια, επίσης, αναφέρει ότι στις 9.1.2009 παρέλαβε επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ημερομηνίας 22.12.2008 με την οποία πληροφορείται ότι το ακίνητο της στο Παλαιχώρι Μόρφου θα πωληθεί σε δημόσιο πλειστηριασμό δυνάμει της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αγωγή 4443/00 στο Παλαιχώρι την Κυριακή 8.2.2009, ως επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης καθορίστηκε το ποσό των €153.000 και ότι σχετικές πληροφορίες θα δημοσιευτούν σε δύο εφημερίδες την Κυριακή 1.2.
- Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι έχει εξοφλήσει το επίδικο χρέος, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αναίτια αρνούνται να καταχωρήσουν το χρέος ως εξοφληθέν και να ακυρώσουν την υποθήκη και έτσι προσφεύγει στο Δικαστήριο. Ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για αναστολή της πώλησης του επίδικου κτήματος δια πλειστηριασμού που θα γίνει στις 8.2.2009 μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την υποθήκη του επίδικου κτήματος λόγω εξόφλησης του χρέους. Η Αίτηση αν και καταχωρήθηκε μονομερώς διατάχθηκε από το Δικαστήριο να επιδοθεί και επιδόθηκε τόσο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας όσο και στους Καθ' ων η Αίτηση. Εκ πλευράς Κτηματολογίου δεν υπήρξε καμιά εμφάνιση ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίστηκαν και με οδηγίες του Δικαστηρίου καταχώρησαν ένσταση στις 30.1.
- Σύμφωνα με την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί την αιτούμενη θεραπεία, η αίτηση της είναι καταχρηστική, κακόπιστη και εκβιαστική και σκοπό έχει την αναστολή και/ή καθυστέρηση στην εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, δεν πληρούνται οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, η χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας δεν δικαιολογείται κάτω από το δίκαιο της επιείκειας και ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η νομική βάση της Αίτησης είναι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6, ο Περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμος 1965, το Δίκαιο της Επιείκειας και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Μάκη Αδάμου υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση σύμφωνα με τον οποίο υπάρχει υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €12.023,24 με τόκο 9% επί ποσού €11.877,92 από 29.1.2009, ότι μετά την τελευταία πληρωμή που έγινε στις 10.12.2008 δεν έγινε καμιά πληρωμή για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, αντικρούει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για ανατοκισμό και παρανομίες και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης αναφέροντας ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα δημιουργήσει κατάφωρη αδικία εις βάρος της Καθ' ης η Αίτηση και θα πληγεί το κύρος και το τελεσίδικο της δικαστικής απόφασης και της δικαστικής διαδικασίας γενικότερα. Ενόψει του επείγοντος της Αίτησης, δεδομένου ότι η πώληση του επίδικου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό είναι ορισμένη στις 8.2.2009 το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 3.2.2009 ημερομηνία κατά την οποία κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους προχώρησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιουργήματα του Δικαίου της Επιείκειας. Από τις καταβολές του Δικαίου αυτού τέθηκε ως αρχή η προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει για θεραπεία στο Δικαστήριο πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως στην ένορκη δήλωση που στηρίζει μονομερή αίτηση πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό όπως αναφέρεται και στην υπόθεση United Pertlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company, Πολιτική Έφεση 10604 ημερ. 28/6/02 συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίδεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη. Το ουσιαστικό κριτήριο για το τι θεωρείται ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι αντικειμενικό και μπορεί να λεχθεί ότι είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά τα στοιχείο του κατεπείγοντος, είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος ex-parte δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1475, που παραπέμπει σε προηγούμενες αυθεντίες, In Re Stavros Appartments LTd, Αίτηση 76/94 ημερ. 29/12/94 και In Re B.P. Cyprus LTD, Αίτηση 143/96 ημερ. 1/8/96). Το κατεπείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Σύμφωνα με τις αποφάσεις Resola (Cyprus Ltd) v. Χρίστου 1998 1ΑΑΔ 598 όπως και στην υπόθεση Zein και άλλοι ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλας Λτδ Πολιτική Έφεση 10494 ημερομηνίας 27/4/2000, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Επίσης το κατ΄ επείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Εξετάζοντας, τώρα, τις προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου προϋποθέτει και η νομολογία έχει καθιερώσει αναφέρω τα εξής: (α) το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα εάν συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(2)η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία και
(3)το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (β) Το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Παραπέμπω στις αποφάσεις Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1CLR 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλοι
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευτεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχτεί με βάση τα δικόγραφα μια συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Η αξίωση της Αιτήτριας βασίζεται σε ισχυρισμό ότι έχει εξοφλήσει το επίδικο χρέος και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση λανθασμένα δεν προχωρούν σε ακύρωση της υποθήκης. Η βάση της αξίωσης της Αιτήτριας είναι ότι έχει καταβάλει σημαντικά ποσά έναντι της οφειλής της, τα οποία ας σημειωθεί δεν αμφισβητούνται από τους Καθ' ων η Αίτηση, και με αυτά σύμφωνα και με τη συμβουλή που έχει λάβει από τον ελεγκτή της το οφειλόμενο χρέος είναι εξοφλημένο. Συνολικά η Αιτήτρια έχει καταβάλει Λ.Κ.25.262 μέχρι το τέλος του 2007, €2.392,02 μέχρι 18.4.2008 και €32.278 στις 9.12.
- Το ότι η Αιτήτρια έχει καταβάλει σημαντικά ποσά και συγκεκριμένα τα ποσά που ισχυρίζεται ανωτέρω έναντι του χρέους της δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση. Αντίθετα, η διαφορά των μερών που είναι σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση €12.023,24 με τόκο 9% επί ποσού €11,877,92 από 29.1.2009 συνηγορεί υπέρ της θέσης της Αιτήτριας ότι τυχόν υπόλοιπο που έχει απομείνει είναι κατά πολύ μικρότερο του αρχικού χρέους. Περαιτέρω, φαίνεται ότι η Αιτήτρια ανελλιπώς κατέβαλλε ποσά έναντι του χρέους της και αυτό καταδεικνύεται και από την κατάσταση λογαριασμού που οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν επισυνάψει ως τεκμήριο στην ένσταση τους από την οποία και φαίνεται ότι εγίνοντο πληρωμές έναντι του εξ αποφάσεως χρέους μηνιαία. Ενόψει των πιο πάνω θεωρώ ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και η νομολογία απαιτούν, σε αυτό το στάδιο, έχουν αποδειχθεί. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή χωρίς την έκδοση του διατάγματος δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν η Αιτήτρια πετύχει στην Αίτηση της αναφέρω ότι η θέση μου ότι η παρούσα υπόθεση είναι καταφανής υπόθεση όπου, όντως, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε κατώτερο στάδιο. Η πώληση του επίδικου ακινήτου έχει οριστεί για τις 8.2.2009 και όπως όλα καταδεικνύουν η πώληση θα προχωρήσει κανονικά εκείνη την ημέρα. Εάν η πώληση δεν ανασταλεί με διάταγμα Δικαστηρίου μέχρι της εκδίκασης της κυρίως αίτησης το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί, θα περάσει σε τρίτα χέρια, και η Αιτήτρια σε περίπτωση που πετύχει στην Αίτησή της δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί εφόσον το επίδικο ακίνητο θα έχει ήδη πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο. Η παρούσα περίπτωση, κατά την άποψή μου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θα αποζημιωθεί πλήρως η Αιτήτρια με την καταβολή οποιουδήποτε χρηματικού ποσού σε περίπτωση που ήθελε πετύχει στην αίτησή της αλλά το επίδικο ακίνητο να έχει ήδη πωληθεί. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση αναφέρω επίσης ότι έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ουσιαστικά αντιστοιχεί σε αυτή την προϋπόθεση. Για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος απαιτείται στερεή θετική μαρτυρία και απτά στοιχεία αλλά στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός Εναγόμενου για την μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιεία Λεωνίκ Λτδ Πολ. Έφεση 11013 ημερομηνίας 13/6/2001: "Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Επίσης, στην υπόθεση Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 έχει αναφερθεί ότι: «Το διάταγμα εκδίδεται ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο Ενάγων . Εκείνο που απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντα.». Αναφέρω επίσης την υπόθεση Κώστας Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd Πολ. Έφεση 11895 όπου λέχθηκε ότι: «Το γεγονός ότι το ακίνητο είναι υποθηκευμένο από μόνο του δεν εξουδετερώνει την πρόθεση αποξένωσης». Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Χατζηγαβριήλ και άλλοι ν. Επενδυτικό Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 606 στην οποία έχει νομολογηθεί ότι: «Αδιέξοδο στις σχέσεις των μερών και καταχώριση αγωγής δικαιολογούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος καθότι προέβαλλε τότε φυσιολογικά υπαρκτός και άμεσος ο κίνδυνος αποξένωσης». Στην παρούσα περίπτωση ο κίνδυνος αποξένωσης του επίδικου ακινήτου, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, είναι δεδομένος. Θεωρώ, έτσι, ότι οι προϋποθέσεις που το άρθρο 32 και η νομολογία έχουν καθορίσει σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων έχουν στην παρούσα περίπτωση ικανοποιηθεί από τους Ενάγοντες. Εκτός από την απόδειξη των τριών προϋποθέσεων που η νομολογία και το άρθρο 32 του Νόμου 16/60 απαιτούν, που στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ ότι η Αιτήτρια έχει πετύχει την απόδειξή τους, το Δικαστήριο προτού αποφασίσει για την έκδοση ή μη αιτούμενου διατάγματος το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το διάταγμα, παραπέμπω στην υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.
- Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο κίνδυνος αποξένωσης της επίδικης περιουσίας είναι εμφανής όπως εμφανές είναι ότι η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί εάν πετύχει στο τέλος της ημέρας στην Αίτησή της. Αντίθετα, εάν η πώληση του επίδικου ακινήτου ανασταλεί προσωρινά μέχρι της εκδίκασης της κυρίως αίτησης, σε περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση πετύχουν τους ισχυρισμούς τους, τίποτα δεν τους εμποδίζει από του να συνεχίσουν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου η οποία απλά θα λάβει χώρα σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Είναι, δηλαδή, σαφές ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και αυτό επιβάλλει και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Θα ήθελα να σχολιάσω, επίσης, δύο άλλα σημεία που προκύπτουν από την Αίτηση και την ένσταση. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι την επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 22.12.2008 με την οποία την πληροφορούν για την πώληση που έχει οριστεί για τις 8.2.2009 την έχει παραλάβει στις 9.1.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση αντικρούουν αυτή τη θέση, δεν έχουν όμως αντεξετάσει την Αιτήτρια επί αυτής. Αναφέρω ότι, σύμφωνα με τον κανόνα ταχυδρόμησης (postal rule) μια επιστολή θεωρείται ότι λαμβάνεται από τον παραλήπτη της στην κανονική πορεία των πραγμάτων εντός τεσσάρων ημερών από την ταχυδρόμηση της στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του παραλήπτη της. Η διεύθυνση της Αιτήτριας είναι στην Πάφο. Εάν η επιστολή ταχυδρομήθηκε στις 22.12.2008 κατ' εφαρμογή του Κανόνα ταχυδρόμησης μπορεί να θεωρηθεί ότι παραλήφθηκε από την Αιτήτρια στις 26.12.2008, δηλαδή μέσα στις διακοπές των Χριστουγέννων. Έτσι, ακόμα και εάν η επιστολή δεν παραλήφθηκε από την Αιτήτρια στις 9.1.2009 ως ισχυρίζεται θεωρώ ότι η καταχώρηση της Αίτησης στις 15.1.2009 αφού ληφθεί υπόψη το γεγονός των διακοπών των Χριστουγέννων δεν δείχνουν ότι η Αιτήτρια έχει καθυστερήσει στην καταχώρηση της. Σε σχέση με αυτό το σημείο αναφέρω, επίσης, ότι στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση προκύπτει ότι η επιστολή που έχει σταλεί και στους ίδιους από το Κτηματολόγιο έχει ληφθεί στο γραφείο τους στην Πάφο στις 7.1.2009 και αυτό συνηγορεί ως προς την αποδοχή της θέσης της Αιτήτριας ότι στις 9.1.2009 που η ίδια ισχυρίζεται ότι παρέλαβε την επιστολή δεν φαίνεται να είναι εξωπραγματική ημερομηνία. Θα ήθελα, επίσης, να σχολιάσω το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση φαίνεται να προωθούν τουλάχιστον δύο μέτρα εκτέλεσης την ίδια στιγμή. Υπάρχει σε ισχύ διάταγμα μηνιαίων δόσεων το οποίο απ' ότι φαίνεται και από τις καταστάσεις λογαριασμού που οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν επισυνάψει τηρείται ανελλιπώς. Παρά το πιο πάνω προώθησαν και το μέτρο εκτέλεσης της πώλησης της περιουσίας της Αιτήτριας. Στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255 έχει αναφερθεί ότι δεν μπορεί ένας πιστωτής να προχωρεί με περισσότερα του ενός μέτρα εκτέλεσης την ίδια στιγμή, ιδιαίτερα, εφόσον φαίνεται ότι τα μέτρα εκτέλεσης προχωρούν κανονικά. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις το προσωρινό διάταγμα που η Αιτήτρια ζητά με την αίτηση της ημερομηνίας 15.1.09 είναι δίκαιο και ορθό να εκδοθεί. Εκδίδεται, λοιπόν, προσωρινό διάταγμα δια του οποίου αναστέλλεται η πώληση δια δημόσιου πλειστηριασμού του κτήματος που καλύπτεται από την εγγραφή αρ. 11245 του Φ/Σχ. ΧΧΧ/ΙΙΙ τεμάχιο 52 στο Παλαιχώρι, το όλο μερίδιο μέχρι εκδίκασης και έκδοσης απόφασης στην δια κλήσεως αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί αμέσως από την Αιτήτρια στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτρια και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο