Edward Eranosian ν. Kυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, Αρ. Αγωγής: 634/2009, 5.2.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 634/2009 Μεταξύ: Edward Eranosian Ενάγοντα και Kυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Εναγομένων Μονομερής αίτηση ημερ. 4.2.2009 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 5.2.2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης (κα Μαρία Κυριάκου για να ακούσει απόφαση). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με κλητήριο ένταλμα που κατέθεσε στις 4.2.09 αξιώνει εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): "Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η σύσταση και/η λειτουργία υπό των Εναγομένων Επιτροπή υπό την επωνυμία «Δικαστική Επιτροπή με δικαιοδοσία να εκδικάζει ζητήματα και/η επιλαμβάνεται γεγονότων τα οποία με βάση το Νόμο συνιστούν ποινικά αδικήματα και/η να επιβάλει ποινάς σε σχέση με αυτά αντιτίθεται προς το άρθρο 30 του Συντάγματος, ΚΑΙ/Η Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πρόνοια του καταστατικού των Εναγομένων η οποία πρόνοε δια τη σύσταση Επιτροπής υπό την Επωνυμία «Δικαστική Επιτροπή» με δικαιοδοσία να εκδικάζει ζητήματα και/η επιλαμβάνεται γεγονότων τα οποία με βάση το Νόμο συνιστούν ποινικά αδικήματα και/η να επιβάλει ποινάς σε σχέση με αυτά αντιτίθεται προς το άρθρο 30 του Συντάγματος και/η τις αρχές της δημόσιας πολιτικής (public policy), ΚΑΙ/Η Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι υποχρεούντο, άπαξ και κατέστησαν γνώστες κατ' ισχυρισμό διάπραξης ποινικών αδικημάτων εκ μέρους του Ενάγοντος να παραπέμψουν το θέμα εις τις αρμόδιες Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας δια διερεύνηση, ΚΑΙ/Η Δ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι εμποδίζονται να επιληφθούν δια της Επιτροπής των γνωστής υπό την επωνυμία «Δικαστική Επιτροπή» ζητημάτων τα οποία άπτονται γεγονότων τα οποία, εάν ευσταθούν συνιστούν ποινικά αδικήματα εκ μέρους του Ενάγοντος, προτού οι αρμόδιες Αρχές και/η Όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας τελεσίδικα αποφανθούν εάν ο Ενάγων έχει διαπράξει πράξεις ή παραλήψεις αι οποίαι όντως συνιστούν ποινικά αδικήματα, ΚΑΙ/Η E. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εκ μέρους των Εναγομένων εξέτασης των γεγονότων τα οποία αφορούν τον Ενάγοντα ως αναφέρονται εις τη Συμπληρωματική Ημερήσια Διάταξη των Εναγομένων ημερομηνίας 19/1/2009 υπ' αριθμό 21 προτού επιληφθούν των ρηθέντων γεγονότων οι αρμόδιες Αρχές και/η Όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστούν παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του Ενάγοντος αναφορικά με τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης και/η της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια τη προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ΚΑΙ/Η ΣΤ. Διατάγματα του Δικαστηρίου ως απορρέονται και/η συνεπαγόμενα από τας αιτούμενος θεραπείας εις τας παραγράφους (Α) έως (Ε) ανωτέρω, ΚΑΙ/Η Ζ. Οιανδήποτε ετέρα θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/η δίκαιη υπό τας περιστάσεις, ΚΑΙ/Η Η. Αποζημιώσεις, ΚΑΙ/Η Θ. Νόμιμο Τόκο, ΚΑΙ Ι. Έξοδα." Την ίδια ημέρα καταχώρισε την υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία αξιώνει την ακόλουθη θεραπεία: «Διάταγμα απαγορεύον εις τους Καθ' ων η Αίτηση και/η εις την Επιτροπή των Καθ' ων η Αίτηση γνωστής υπό την επωνυμία «Δικαστική Επιτροπή» όπως επιληφθούν δικαστικά και/η πειθαρχικά και/η καθ' οιονδήποτε έτερο τρόπο ο οποίος ενδεχόμενα να καταλήξει εις την επιβολή ποινής εις τον Αιτητή των ζητημάτων τα οποία αναφέρονται εις τη Συμπληρωματική Ημερήσια Διάταξη ι Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 19/1/2009 υπ' αριθμό 21 μέχρι της πλήρους αποπεράτωσης και/η εκδίκασης της ανωτέρω Αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται (παρατίθεται αυτολεξεί η νομική βάση της αίτησης) «επί του άρθρου 30 του Συντάγματος, επί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια τη προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, επί του Περί της Σύμβασης Αντιντόπινγκ (Κυρωτικός) Νόμος 37 (ΙΙΙ)/1993, επί του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/1977, ως ετροποποιήθει, επί του Περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος ποιότητας προμήθειας και Τιμών) Νόμου 70(Ι)/2001, επί του ΚΕΦ. 154, επί των Κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης, επί του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960, επί των συμφυών εξουσιών και της πρακτικής του Δικαστηρίου και επί των γενικών αρχών του Νόμου και της Νομολογίας». Υποστηρίζεται από ΄Ενορκη Δήλωση της κας Ρίας Χαραλάμπους η οποία τυγχάνει δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του αιτητή. Στο περιεχόμενο της εν λόγω ΄Ενορκης Δήλωσης θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Είναι καλά γνωστό ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, αφού η θεραπεία αυτή παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. (Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453, 1462). Στην υπόθεση Βούρος, αίτηση για καταχώριση αίτησης certiorari
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1176 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 1183: «Δεν αποφαίνομαι αν αυτή ήταν η πρέπουσα περίπτωση εκδόσεως διατάγματος ex parte για αναστολή εκτελέσεως, όμως δεν μπορώ παρά να επαναλάβω τη νομολογιακή αρχή ότι μόνο σε πραγματικά πολύ κατεπείγουσες υποθέσεις που δεν παρέχεται χρόνος πρέπει τα δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα ex parte. Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν είναι η συνήθης διαδικασία αλλά η κατά παρέκκλιση διαδικασία από πάγιους θεμελιακούς κανόνες και δικονομικούς θεσμούς. Και οδηγεί, εφόσον δεν ασκείται ορθά, στις καθυστερήσεις και όλων των ειδών τις αχρείαστες περιπλοκές των υποθέσεων.» Τα ίδια και στην υπόθεση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 901, 913: «Με αφορμή όμως το θέμα αυτό, θα ήθελα, κλείνοντας, να επαναλάβω ορισμένες παρατηρήσεις που είχα την ευκαιρία να εκφράσω αλλού (ίδε In Re Αραβή
(1999)1 ΑΑΔ 1, Ιn Re Bούρου, 70/2003, 16.9.2003). Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση». Στην υπόθεση Rezola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, 604: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». ΄Εχω μελετήσει πολύ προσεκτικά το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος, της αίτησης, της ΄Ενορκης Δήλωσης που την υποστηρίζει, και των τεκμηρίων που έχουν επισυναφθεί. ΄Εχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή με τη σύντομη αλλά εμπεριστατωμένη αγόρευση του. Συνάγεται από την παράγραφο 8 της Ένορκης Δήλωσης της δικηγόρου κας Ρίας Χαραλάμπους ότι ο Ενάγων στις 19.1.2009 ειδοποιήθηκε από τους Καθ'ων η Αίτηση ότι στις 22.1.2009 θα εκδικάζετο υπόθεση εναντίον του με συγκεκριμένο περιεχόμενο και λεπτομέρειες. Τι έγινε στις 22.1.2009 και η υπόθεση αναβλήθηκε για τις 5.2.2009 δεν αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση. Στις 26.1.2009 ο Ενάγων με επιστολή του δικηγόρου του (Τεκμήριο 3) ζήτησε και πήρε από τους Καθ'ων η Αίτηση συγκεκριμένο έγγραφο για σκοπούς υπεράσπισης του ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής. Θεωρώ πως ο Ενάγων όφειλε να είχε αποταθεί στο Δικαστήριο αμέσως μετά τις 19.1.2009 οπότε σε τέτοια περίπτωση θα υπήρχε ο χρόνος για να επιδοθεί η αίτηση στους Εναγομένους, δίδοντας τους έτσι τη δυνατότητα να εμφανιστούν και προβάλουν τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντί τούτου καταχώρισε αγωγή και αίτηση μόλις στις 4.2.2009 (μίαν ημέρα πριν από την ημερομηνία που η υπόθεση του είναι ορισμένη ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής). Με την αίτηση του ζητά να ακουστεί μονομερώς αφού ως αναφέρει στην παράγραφο 16 της Ένορκης Δήλωσης η κα Ρία Χαραλάμπους «.το θέμα είναι κατεπείγον δεδομένης της ημερομηνίας που είναι ορισμένη η υπόθεση ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής των Καθ'ων η Αίτηση ήτοι την 5.2.2009». Στην Ένορκη Δήλωση δεν αναφέρεται γιατί δεν καταχωρίστηκε ενωρίτερα η αγωγή και η αίτηση. Εφαρμόζονται εδώ τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Quality Furniture G.S. Siakola Limited ν. 1. Νίκου Χριστοφή Αντωνιάδη, 2. Αντωνάκη Χριστοφή Αντωνιάδη
(2003)1(Α) ΑΑΔ 327, 330-331: «Κρίνουμε πως εν όψει των στοιχείων που είχε ενώπιον του, ο πρωτόδικος Δικαστής, εκδίδοντας την απόφαση του, ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας και κατά συνέπεια δεν χωρεί επέμβαση μας. Η καθυστέρηση των εφεσειόντων ήταν όντως στοιχείο που εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί πως αναιρούσε τον παράγοντα του επείγοντος.» Πέρα από την πιο πάνω κατάληξη μου, το Δικαστήριο δεν θα ήταν έτοιμο να ακούσει την αίτηση επί της ουσίας, χωρίς προηγουμένως να δοθεί η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να προβάλει τις θέσεις της, και για τον ακόλουθο λόγο. Ο Ενάγων δεν έχει ακόμη κατηγορηθεί ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων. Ως αναφέρεται στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης, οι Εναγόμενοι δεν έχουν καν καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία. Συνεπώς δεν τίθεται στο παρόν στάδιο θέμα δίκαιης ποινικής δίκης του Ενάγοντα αφού μπορεί να μην υπάρξει καν τέτοια δίκη. Με δεδομένο ότι ο Ενάγων έχει στην κατοχή του το μαρτυρικό υλικό, θα μπορεί στις 5.2.2009 να εγείρει ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής όποιες υπερασπίσεις, ενστάσεις, και άλλα θέματα επιθυμεί. Ακόμη όμως και αν έβρισκα ότι οι σκοποί του αιτούμενου διατάγματος ματαιώνονται με το να δοθεί η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να προβάλει τις θέσεις της, δεν θα ήμουν έτοιμος, με δεδομένο ότι οι αιτούμενες με την αγωγή και αίτηση θεραπείες είναι πολύ δραστικές και πρωτότυπες, να παρακάμψω την αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης για τους λόγους που το έπραξε και το Δικαστήριο στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990), 1 ΑΑΔ 1051. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο στην εν λόγω υπόθεση απέρριψε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το ακόλουθο σκεπτικό (σελίδα 1055): «Έχω με προσοχή εξετάσει την αίτηση, την επισυνημμένη ένορκο δήλωση, και το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται ως και την οπισθογράφηση της αγωγής. Το προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι από τα συνήθη εμφανιζόμενα στα δικαστήρια και η νομολογία μας στο σημείο αυτό είναι ελάχιστη. Δεν κρίνω ορθό να εκδώσω προσωρινό διάταγμα ως το ζητούμενο σε αγωγή όπου είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ακουσθούν οι απόψεις των διαδίκων ως προς το αγώγιμο δικαίωμα. Δεν παραβλέπω ότι με την απόφαση μου αυτή τώρα ο σκοπός του αιτουμένου διατάγματος ματαιώνεται αλλά αυτό είναι το κρατούν δίκαιο και θεωρώ ότι εξυπηρετούνται καλύτερα με τον τρόπο αυτό οι σκοποί της δικαιοσύνης». Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1065 και 1066: «Μέσα σ΄όλο αυτό το φάσμα η πρωτόδικος Δικαστής, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ανεξάρτητα αν το λεκτικό δεν είναι το ιδεώδες ή το μάλλον επιθυμητό, δεν εξέδωσε σε μονομερή αίτηση το παρεμπίπτον ζητούμενο διάταγμα, αλλά, ασκώντας τις εξουσίες της με βάση τη Δ.48, θ. 8
(3), έδωσε οδηγίες να γίνει η αίτηση διά κλήσεως, για να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά - τους εναγομένους - εφεσίβλητους - να εμφανιστούν ενώπιον Δικαστηρίου και να εκφέρουν τις δικές τους απόψεις. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η βασική αρχή δικαίου ότι το Δικαστήριο, κατά κανόνα, δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση όμως ο νομοθέτης, για κατεπείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί με το εδάφιο
(1)του ΄Αρθρου 9 του Κεφ.6.» Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Το δικαίωμα του Ενάγοντα να καταχωρίσει αίτηση δια κλήσεως αξιώνοντας την ίδια θεραπεία παραμένει. Σε περίπτωση που καταχωρίσει αίτηση δια κλήσεως, αυτή να οριστεί από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στους Εναγομένους σε 7 ημέρες από την ημερομηνία καταχώρισης της. (Υπ) ............... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο