Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτη

(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ΄ων η αίτηση «διαταχθούν να παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν/έχουν στην κατοχή τους». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση σοβαρού ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτίθεται στην αίτηση. Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από ΄Ενορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του όφελους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4

(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με το αδίκημα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο, ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με το υπό διερεύνηση αδίκημα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου

(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari). Nα σημειώσω εδώ πως η Αστυνομία δεν ζητά τα εν λόγω δεδομένα επειδή θεωρεί ότι αυτά συνδέονται ή είναι συναφή με το αδίκημα που διερευνά, αφού ο ανακριτής αναφέρει ότι «επειδή βάσει των πιο πάνω υπάρχει εύλογη υποψία ότι έχει διαπραχθεί από τους υπόπτους το προαναφερθέν αδίκημα, παρακαλώ όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει Διάταγμα Πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά Δεδομένα με το οποίο διατάσσεται η καθ΄ων η αίτηση CYTA και MTN όπως...» Βεβαίως, από την ενώπιον μου προσαχθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει οποιαδήποτε υπόνοια ότι ο Χρίστος Περικλέους διέπραξε το υπό διερεύνηση αδίκημα. ΄Αλλωστε, η Αστυνομία τον άφησε ελεύθερο χωρίς να τον κατηγορήσει γραπτώς αφού, ως αναφέρεται στην ΄Ενορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, «δεν προέκυψε οτιδήποτε άλλο εναντίον του». Και κάτι τελευταίο, η Αστυνομία με την παρούσα αίτηση ζητά το όνομα και την διεύθυνση του εγγεγραμμένου χρήστη του κινητού τηλεφώνου με αριθμό 99910020, όταν στην ΄Ενορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ο ανακριτής αναφέρει ότι «από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ο αριθμός 99910020 ανήκει στον Χρίστο Περικλέους, Αθηνών 5, Συν. Ανθούπολης, ημερ. Γενν. 27.01.1989, Δ/Τα 995579. Αυτός συνελήφθηκε με Δικαστικό ένταλμα σύλληψης την 6.2.09 και την ίδια ημέρα εκδόθηκε εναντίον του Διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο 2 ημερών.». Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ) ............... Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο