Νίκη Κώστα Κουππαρή κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αποζημιούσα Αρχή, Ειδ. Παραπομπής: 94/2004, 20 Φεβρουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ειδ. Παραπομπής: 94/2004 Μεταξύ:
- Νίκη Κώστα Κουππαρή
- Πόλα και Νίκη Κώστα Κουπάρη ως διαχειρίστριες της περιουσίας της Φαίδρας Κουππάρη
- Πόλα Σάββα Βραχίμη Απαιτητριών Και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αποζημιούσα Αρχή ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Φεβρουαρίου 2009 Αίτηση ημερ. 22.1.09 από Αποζημιούσα Αρχή για ανάκληση παραδοχής γεγονότων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια-Αποζημιούσα Αρχή: : κ. Ρ. Μαππουρίδης Για Καθ' ής η Αίτηση - Απαιτήτριες: κ. Ε. Ευσταθίου με κ. Κ. Καμένο. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αποζημιούσα Αρχή (στο εξής η Δημοκρατία) αιτείται με την παρούσα αίτηση της διάταγμα με το οποίο να της παρέχεται άδεια να ανακαλέσει την παραδοχή γεγονότων τα οποία εκτίθενται στο πρακτικό ημερομηνίας 3.12.08 με όρους που θα κριθούν δίκαιοι από το Δικαστήριο. Με την Ειδοποίηση Παραπομπής που καταχώρισαν στις 23.11.04 οι Απαιτήτριες ζήτησαν τον καθορισμό υπό του Δικαστηρίου της πληρωτέας αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση μέρους του κτήματος τους (τεμ. 173) στα Λατσιά αρνούμενες το ποσό των Λ.Κ.150 που είχε προσφερθεί από την Δημοκρατία. Συγκεκριμένα έκταση 271 τ.μ. είχε απαλλοτριωθεί το 2004 προς το σκοπό διεύρυνσης της Λεωφ. Κρανιδιώτη. Το υπόλοιπο μέρος είναι έκτασης 3.260 τ.μ. Σύμφωνα με δική τους εκτίμηση η αποζημίωση θα έπρεπε να είναι Λ.Κ.47.
- Τα δικόγραφα της υπόθεσης συμπληρώθηκαν στις 20.4.07 οπότε και ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες στις 15.6.07 και για ακρόαση την 1.11.
- Ακολούθησαν όμως κάποιες αναβολές λόγω δύο διαδοχικών πανομοιότυπων αιτήσεων της Δημοκρατίας για τροποποίηση της Υπεράσπισης δια της προσθήκης Έκθεσης Εκτίμησης στις οποίες οι Απαιτήτριες δεν έφεραν ένσταση. Σημειώνεται πως η δεύτερη αίτηση κατέστη αναγκαία λόγω της παρόδου άπρακτης της προθεσμίας τροποποίησης η οποία προνοείτο στο πρώτο διάταγμα με συνέπεια αυτό να καταστεί ipso facto άκυρο. Τελικά η τροποποιημένη Υπεράσπιση (με επισυνημμένη την έκθεση εκτίμησης) καταχωρίστηκε στις 22.4.08 και η υπόθεση προγραμματίστηκε για ακρόαση για τις 3.12.
- Κατά την ημέρα της ακρόασης η εκπρόσωπος της Δημοκρατίας εξέφρασε τη θέση πως η απαλλοτριωθείσα έκταση συμπίπτει με την έκταση που είχε από παλαιότερα παραχωρηθεί με βάση όρο σχετικής άδειας οικοδομής και πως εάν η άδεια αυτή είχε "εκπληρωθεί" ή ευρίσκετο ακόμα σε ισχύ δεν τίθεται ζήτημα αποζημίωσης. Σε αντίθετη περίπτωση όμως, δηλαδή αν η άδεια είχε εκπνεύσει χωρίς την υλοποίηση της, τότε η απαλλοτριωθείσα έκταση θα πρέπει να τύχει αποζημίωσης. Ο συνήγορος των Απαιτητριών που εμφανίζετο εκείνη τη στιγμή, (κ. Τρίγκας), δήλωσε ότι συμφωνεί με όσα ανέφερε η συνάδελφος του και συναινούσε στο να αναβληθεί η υπόθεση για να εξεταστεί το θέμα μέσω του Δήμου Λατσιών καθώς και για να είναι παρών ο κ. Ε. Ευσταθίου που θα χειρίζετο την υπόθεση. Το αίτημα απορρίφθηκε και αργότερα την ίδια μέρα εμφανίστηκε για τις Απαιτήτριες ο κ. Ε. Ευσταθίου ο οποίος δήλωσε στο Δικαστήριο τα εξής: "Θα ήθελα να εκφράσω την λύπη μας. Δεν εμφανιστήκαμε για την ακρόαση γιατί με πληροφόρησε η ευπαίδευτος δικηγόρος εκ μέρους της Κυβέρνησης ότι ήθελε αναβολή για να διερευνήσει ένα από τα ουσιώδη θέματα στην παρούσα υπόθεση. Ήμασταν έτοιμοι με τον εκτιμητή και του είπαμε να μην έρθει διότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι σοβαρό, δεν ήρθαμε λυπούμαι και απολογούμαι. Κατά τη διάρκεια όμως της σημερινής εμφάνισης και σε συνέχεια της ανταλλαγής απόψεων καταλήξαμε στο ότι η συμφωνηθείσα αποζημίωση είναι Λ.Κ.28.500 με τόκο προς 9% από τις 27.6.03, το οποίο δηλώνουμε ως παραδεκτό γεγονός. Παραμένει προς επίλυση ένα άλλο επίδικο θέμα το οποίο είναι περί του κατά πόσο παραχωρήθηκε στο κράτος αυτή η λωρίδα της γης, έχει απαλλοτριωθεί προηγουμένως. Συνεπώς η παρούσα διευθέτηση τελεί υπό την αίρεση εάν κατά πόσο είναι δικαιούχοι προς αποζημίωση. Αν είναι θετική η απόφαση υπέρ των ιδιοκτητών αυτό είναι το τελικό ποσό που θα παρουσιάσουν. Τότε η υπόθεση να τύχει των ανάλογων εξελίξεων." H συνήγορος της Δημοκρατίας κα Στυλιανού δήλωσε ότι συμφωνεί με τα πιο πάνω καθώς και ότι η ενημέρωση που είχε ήταν ότι έχει εκπνεύσει η άδεια, αλλά ζήτησε αναβολή για να το εξετάσει. Το αίτημα της εγκρίθηκε αλλά η επόμενη δικάσιμος (15.12.08) συνέπεσε με την δημόσια αργία λόγω του θανάτου του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, οπότε επαναορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 14.1.
- Πριν την έναρξη της ακρόασης ο κ. Ευσταθίου ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι επίδικο θέμα ενώπιον του Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημίωσης είναι "μόνον το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης" και εφόσον αυτό είχε ήδη συμφωνηθεί και σε συνδυασμό με την έλλειψη άλλης υπεράσπισης τότε δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο επίδικο θέμα και άρα η διαδικασία ήταν πλέον άνευ αντικειμένου. Το Δικαστήριο έκρινε πως θα έπρεπε να προχωρήσει η διαδικασία και το συγκεκριμένο θέμα θα αντιμετωπίζετο στα πλαίσια της εάν εγείρετο. Μετά από σχετικό διάλειμμα που ζήτησε ο κ. Ευσταθίου κάλεσε ως πρώτη μάρτυρα την εκ των Απαιτητριών κα Πόλα Κουππαρή η οποία κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, καθώς και την άδεια οικοδομής, τους όρους αυτής και τρεις επιστολές του Κτηματολογίου και μια δική τους ως Τεκμήρια 1 έως
- Παρά δε την προηγηθείσα τοποθέτηση του κ. Ευσταθίου, ερωτήθηκε και απάντησε για το αν έλαβαν πιστοποιητικό έγκρισης και αν συμμορφώθηκαν με τους όρους αναλυτικά, για το αν λήφθηκαν εναντίον τους ποινικές διαδικασίες για παράνομες οικοδομές εντός του επίδικου κτήματος, για το ποιος κατασκεύασε τα κράσπεδα και το πεζοδρόμιο και κατά πόσον τους επιβλήθηκαν όροι αρχικά από την Πολεοδομία. Ο κ. Μαππουρίδης αφέθηκε να αντεξετάσει (χωρίς οποιαδήποτε ένσταση) για όλα τα θέματα που επιθυμούσε και κυρίως για όσα η μάρτυρας είχε προηγουμένως αναφέρει. Όταν όμως ο ίδιος κάλεσε ως πρώτο μάρτυρα της Υπεράσπισης τον Τεχνικό στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λατσιών κ. Παύλο Παρπούνα και άρχισε να ερωτά για την άδεια οικοδομής, με σκοπό να αναδείξει τα θέματα που είχεν υπόψιν του, ηγέρθηκαν ενστάσεις από την άλλη πλευρά ότι δεν συμπεριλαμβάνονται τέτοιοι ισχυρισμοί στο δικόγραφο της Δημοκρατίας. Μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στην οποία κρίθηκε πως το ύψος της αποζημίωσης δεν ήταν πλέον επίδικο θέμα αφού είχε δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός και πως τα υπόλοιπα θέματα δεν είχαν συμπεριληφθεί στην Υπεράσπιση ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας ζήτησε αναβολή για να υποβάλει αίτηση απόσυρσης του παραδεκτού γεγονότος. Έτσι οδηγηθήκαμε στην υπό κρίσιν αίτηση. Να σημειωθεί πως παράλληλα καταχωρίστηκε εκ μέρους της Δημοκρατίας και αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης δια της συμπερίληψης ισχυρισμού ότι η απαλλοτριωμένη έκταση είχε παραχωρηθεί στο οδικό δίκτυο δυνάμει σχετικών όρων της πολεοδομικής άδειας καθώς και της σχετικής άδειας οικοδομής του Δήμου Λατσιών (ορισμένη στις 4.3.09 για επίδοση στην άλλη πλευρά). Η παρούσα αίτηση στηρίζεται από νομικής πλευράς στη Δ.30 κ. 2(ζ), στην Δ.21, Δ.24 και Δ.48 κ. 1-4 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Μαρίας Στυλιανού-Λοττίδη, η οποία χειρίζετο μέχρι πρόσφατα την υπόθεση. Η ίδια αναφέρεται στα γεγονότα όπως έχουν αναφερθεί πιο πάνω και ιδιαίτερα στα δηλωθέντα επί πρακτικού στις 3.12.
- Συγκεκριμένα εξηγεί πως κατ' εκείνη την μέρα εξέφρασε τη σαφή θέση της Δημοκρατίας ότι εφόσον βρίσκεται σε ισχύ η άδεια οικοδομής δεν τίθεται θέμα αποζημίωσης ενώ αν η άδεια εξέπνευσε χωρίς οι Απαιτήτριες να προχωρήσουν στην υλοποίηση της, τότε η απαλλοτριωθείσα έκταση θα πρέπει να αποζημιωθεί. Είναι βασική θέση της κας Στυλιανού πως αν τα πράγματα είχαν όπως τα ισχυρίζεται ο κ. Ευσταθίου τότε δεν θα υπήρχε λόγος να οριστεί για ακρόαση η υπόθεση μετά τις 3.12.08 και όλα θα τελείωναν με τη δήλωση για την συμφωνηθείσα αποζημίωση. Καταλήγει πως οι Απαιτήτριες δεν είχαν την ευκαιρία να ενεργήσουν βασιζόμενες στο παραδεκτό γεγονός και συνεπώς πρέπει να επιτραπεί στη Δημοκρατία να ανακαλέσει τη δήλωση της. Περαιτέρω αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης θα γίνει πιο κάτω. Οι Απαιτήτριες στήριξαν την ένσταση τους στο άρθρο 20 του Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Ν.15/62, στους κ. 9, 49 και 50 των Περί Ειδικού για τον Καθορισμό Αποζημίωσης Δικαστηρίου Κανονισμών του 1956, στα άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στις Δ.21, 24, 30, 48 και 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλουν πως η αίτηση στερείται νομικού ερείσματος, ότι υπάρχει ανεπίτρεπτη καθυστέρηση, ότι η τυχόν ανάκληση θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των Απαιτητριών και ότι το αιτούμενο διάταγμα προκαλεί ταλαιπωρία και υπό τις περιστάσεις συνιστά κατάχρηση. Στην ένορκη δήλωση της η εκ των Απαιτητριών κα Πόλα Κουππαρή ισχυρίζεται μεταξύ άλλων πως έχουν κλείσει την υπόθεση τους χωρίς να προσκομίσουν μαρτυρία του εκτιμητή τους, ότι η άλλη πλευρά έχει σκοπό να θέσει θέμα ιδιοκτησιακού καθεστώτος, ότι η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου περιορίζεται αποκλειστικά στον καθορισμό των αποζημιώσεων και ότι αν εγκριθεί η αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντα τους. Νομική Πτυχή Όπως αναφέρεται στην υπόθεση
- Cybarco Ltd κ.α. V. Rawnsello Trading Company Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 726: "Η παραδοχή γεγονότων αποτελεί θεσμοθετημένο μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (Δ.21) και τον περιορισμό τους προδικαστικά (Δ.24). Γεγονότα μπορεί να γίνουν παραδεχτά σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας προς εξυπηρέτηση του ίδιου σκοπού. Όπως τονίζεται σε πρόσφατη Αγγλική απόφαση, είναι προς το συμφέρον τόσο της δικαιοσύνης όσο και των διαδίκων (α) όπως η διάρκεια της δίκης δεν είναι μακρύτερη απ' ότι είναι απαραίτητο για την απονομή της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, και (β) ότι δεν πρέπει να αναλώνεται δικαστικός χρόνος σε θέματα τα οποία δεν είναι υπό αμφισβήτηση. Η απόφαση είναι η Stanton V. Calteghan [1998] 4 All E.R. 961 (CA), ....." (Βλ. και υπόθεση Χρίστου V. Khoreva
(2001)1 AAΔ 1874). Στην παρούσα περίπτωση ενδιαφέρει ειδικότερα το κατά πόσον είναι επιτρεπτή και υπό ποιες προϋποθέσεις η ανάκληση δήλωσης με την οποίαν κατέστη παραδεκτό γεγονός ότι η δίκαιη και εύλογη αποζημίωση, εάν κριθεί ότι την δικαιούνται οι Απαιτήτριες, είναι Λ.Κ.28.500 με τόκο 9% ετησίως από τις 27.6.03. Οι αρχές συνοψίστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Cybarco Ltd κ.α. (ανωτέρω) ως εξής: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε τις αρχές που διέπουν την ανάκληση δήλωσης με την οποία γίνονται παραδεχτά γεγονότα κατά τη δίκη. Διαφαίνεται από τη νομολογία στην οποία γίνεται παραπομπή ότι είναι παραδεκτή η ανάκληση εφόσον δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά. (Βλ. H. Clark (Dancaster) Ltd V. Wilkinson [1965] 1 All E.R. 934, 936 Strauss V. Francis [1866] LR 1, QB 379 Waugh and Others V. HB Clifford & Sons Ltd and Others [1982] 1 All E.R. 1095 Langdale V. Danby
(1982)3 All E.R. 129 WJ. Alan & Co. Ltd V. El Nasr Export & Import Co. [1972] 2 All E.R. 127, 140 στις οποίες γίνεται αναφορά στην πρωτόδικη απόφαση, όπως και στα συγγράμματα Halsbury´s Laws of England, 3rd Ed. Vol. 15, para.
- Phipson on Evidence, 11th Ed. para.
- The Law Relating to Estoppel by Representations, 3rd Ed. των Spencer Bower and Turner, στα οποία απηχούνται οι αρχές της νομολογίας.) Η ίδια αρχή αντανακλάται και στην Κυπριακή νομολογία. Δύο είναι οι αποφάσεις οι οποίες πραγματεύονται άμεσα το θέμα, η Γεν. Εισαγγελέας V. Ετ. Τεχνικών Έργων Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 94 και η Σοφοκλέους V. Λαική Σπορτ. Κλαπ κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 69, στις οποίες επίσης αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Εφόσον στοιχειοθετείται δικαιϊκο κώλυμα, (equitable estoppel), δεν επιτρέπεται η ανάκληση της παραδοχής∙ τέτοια ενέργεια θεωρείται άδικη. Οποτεδήποτε ο αντίδικος βασίζεται στην παραδοχή και αναπροσαρμόζει ανάλογα τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία του θέση, δεν επιτρέπεται η ανάκληση. Όπως εξηγήσαμε στην Γενικός Εισαγγελέας (ανωτέρω) (σελ. 100): "Η αδικία προκύπτει από τη ζημία που θα επροκαλείτο στο δεύτερο διάδικο εάν εκαλείτο να επιστρέψει στην κατάσταση πραγμάτων που υφίστατο πριν να τροποποιήσει τη θέση του." Στην υπόθεση Χρίστου V. Khoreva
(2001)1 Α.Α.Δ. 1874 είχαν σχετικώς αναφερθεί επίσης τα εξής: "Παραδοχή από δικηγόρο στη διάρκεια της διαδικασίας μπορεί ν' αποσυρθεί εκτός αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες που εγείρουν κώλυμα. Αν ο άλλος διάδικος έχει ενεργήσει προς βλάβη του με βάση την παραδοχή δεν θα επιτραπεί η απόσυρση της (βλ. Clifton (the Ship)
(1835)3 Knapp. 375∙ άλλως μια παραδοχή μπορεί να αποσυρθεί ......." Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης οφείλω να παρατηρήσω πως δεν συμφωνώ με τις εισηγήσεις του κ. Ευσταθίου περί ελλείψεως του αναγκαίου νομικού υποβάθρου στην αίτηση καθότι το άρθρο 20 του Περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Ν.15/62προνοεί πως εάν για κάποιο θέμα δεν υπάρχει σχετική πρόνοια στους κανονισμούς Περί του Ειδικού δια τον Καθορισμόν Αποζημιώσεων Δικαστηρίου του 1956 τότε θα εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφ' όσον είναι δυνατή η εφαρμογή των. Εν πάση δε περιπτώσει το ζήτημα της ανάκλησης δηλώσεων δικηγόρου καλύπτεται κυρίως από τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τις αναφερθείσες αρχές της νομολογίας. Όσον αφορά τους υπόλοιπους λόγους όμως, εξετάζοντας τις πιο πάνω αρχές και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων σε συνδυασμό με τις εισηγήσεις των δύο πλευρών, έχω καταλήξει πως συντρέχουν δύο λόγοι για την απόρριψη της αίτησης ως εξής:
- Ο πρώτος λόγος σχετίζεται με την διαπιστούμενη πρόκληση αδικίας στην πλευρά των Απαιτητριών στην περίπτωση ανάκλησης της δήλωσης που αφορά την αποζημίωση. Ειδικότερα οι Απαιτήτριες είναι φανερό πως έχουν στηριχθεί στη δήλωση αυτή και έκλεισαν την υπόθεση τους χωρίς να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία εκτιμητή ή άλλου μάρτυρα προς υποστήριξη της θέσης τους ότι η αποζημίωση θα πρέπει να είναι ψηλότερη από αυτήν που προσέφερε η Αποζημιούσα Αρχή. Βασίστηκαν δηλαδή στην παραδοχή και αναπροσάρμοσαν αναλόγως τη θέση τους σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθουν στην προτεραία τους θέση.
- Ο δεύτερος λόγος αφορά το ότι η Δημοκρατία όχι μόνον δεν επικαλείται κάποιο βάσιμο λόγο για την ανάκληση του παραδεκτού γεγονότος αλλά το επαναλαμβάνει βασιζόμενη σ' αυτό στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσης της κας Στυλιανού η οποία έχει ως εξής: "
- Είναι ισχυρισμός μου ότι είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και όπως η ακρόαση της υπόθεσης προχωρήσει σύμφωνα με τα δικόγραφα και με βάση το παραδεκτό γεγονός ότι σε περίπτωση που το σεβαστό σας Δικαστήριο εξεύρει ότι το απαλλοτριωθέν μέρος δεν παραχωρήθηκε στο Δημόσιο, δυνάμει εκτελεσθείσας άδειας οικοδομής, η αξία των 271 τ.μ. καθορίζεται σε 105 Λ.Κ. ανά τ.μ., ήτοι 28,455 Λ.Κ. (48,618€) ως η δήλωση στο Πρακτικό ημερομηνίας 3.12.08" Υπάρχει βεβαίως κάποια μικρή διαφορά (των Λ.Κ.5) αλλά αυτό κρίνεται ως ήσσονος σημασίας. Επίσης συνδυάζεται με την αρχική θέση σχετικά με την παραχώρηση του απαλλοτριωθέντος μέρους δυνάμει όρου της άδειας οικοδομής, αλλά αυτό δεν αποτελεί λόγο για ανάκληση της παραδοχής, όταν μάλιστα η Δημοκρατία εξακολουθεί να συμφωνεί με το ύψος της αποζημίωσης που είχε δηλωθεί ως παραδεκτή. Ο λόγος που δεν επιτράπηκαν ερωτήσεις σχετικά με τα θέματα της άδειας ήταν βασικά επειδή το Δικαστήριο έκρινε πως εκ της φύσεως τους οι ισχυρισμοί αυτοί θα έπρεπε να αναπτύσσοντο ξεχωριστά στο δικόγραφο της Δημοκρατίας. Όμως το γεγονός αυτό από μόνο του και η πορεία που πήραν τα πράγματα δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για την ανάκληση παραδεκτού γεγονότος, για το οποίο ούτως ή άλλως συμφωνούν μέχρι σήμερα οι διάδικοι. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Απαιτητριών - Καθ' ών η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και Φ.Π.Α, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο