Εν Πτωχεύσει: Κώστας Χ' Γαβριήλ, Αρ. Αίτησης: 64/09, 26 Φεβρουαρίου, 2009

(2)]. Αποτελεί εκδοχή των αιτητών ότι στις 24.10.08, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της Ειδοποίησης Πτώχευσης 2157/08, διάταξε εκ συμφώνου όπως η ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση με ημερομηνία 2.10.08, απορριφθεί ως αποσυρθείσα, με συνακόλουθο διάταγμα ότι ο καθ' ου η αίτηση διάπραξε πράξη πτώχευσης στις 24.10.08 (βλ. Τεκμήριο Β). Στις 30.6.05, κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας Μέμο σε σχέση με την ακίνητη περιουσία του καθ' ου η αίτηση, ως το Τεκμήριο Γ. Η περιουσία αυτή υπόκειται σε επιβαρύνσεις συνολικής αξίας €10.873.716,72, πλέον τόκους και έξοδα, ως το Τεκμήριο Δ. Η αγοραία αξία της ακίνητης περιουσίας ανέρχεται σε €1.366.881,15, ως το Τεκμήριο Ε, με αποτέλεσμα να μην καλύπτει καν τις επιβαρύνσεις που είναι κατατεθειμένες στο Κτηματολόγιο και τους αιτητές να μην έχουν ως εκ τούτου οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του χρεώστη. Τα γεγονότα αυτά περιγράφονται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Αγαμέμνονος (ΜΑ1), που συνοδεύει την αίτηση και επαναλήφθηκαν και κατά την παράθεση της προφορικής του μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του διατάγματος ισχυριζόμενος ότι η αίτηση είναι ουσιωδώς παράτυπη αφού δεν εξειδικεύεται σε αυτήν οποιαδήποτε νομοθετική ή κανονιστική βάση και ότι είναι εκδικητική και εκβιαστική, αποτελούσα κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας διότι αποσκοπεί στην πίεση του καθ' ου η αίτηση να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος, επιδίωξη που αντίκειται προς αυτήν καθαυτήν τη φύση και φιλοσοφία της πτωχευτικής διαδικασίας. Αυτές οι θέσεις είναι οι μοναδικές που προωθήθηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων και θεωρώ ότι οι υπόλοιπες, όπως διατυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Πρόθεσης Ένστασης και δη αυτές που αναφέρονται στις παραγράφους (α), (γ) και (ε), έχουν εγκαταλειφθεί. Η ένσταση συνοδεύεται και από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση στην οποία παρατίθενται διάφοροι ισχυρισμοί ως προς το γιατί η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ισχυρισμοί οι οποίοι, μαζί με άλλους, προωθήθηκαν και κατά την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Εκτός από τον Χρίστο Αγαμέμνονος (ΜΑ1), οι αιτητές κάλεσαν ως μάρτυρα και την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Ειρήνη Χριστοδούλου (ΜΑ2), η οποία υιοθετώντας το περιεχόμενο ένορκης δήλωσης στην οποία προέβη στις 24.2.09 σε σχέση με την υπόθεση, κατάθεσε ως Τεκμήριο ΣΤ

(1)το φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης 2157/08, το περιεχόμενο του οποίου ανάλυσε, χωρίς να αντεξεταστεί. Η εν λόγω Πρωτοκολλητής κλήθηκε και παρουσιάστηκε ως μάρτυς εκ πλευράς καθ' ου η αίτηση για να καταθέσει και να προβεί σε διευκρινήσεις επί του περιεχομένου του φακέλου της αίτησης πτώχευσης 300/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας [τον οποίο κατάθεσε ως Τεκμήριο ΣΤ

(2)], την οποία είχαν καταχωρήσει οι αιτητές εναντίον του καθ' ου η αίτηση την 1.6.06, αποσύροντας την εν τέλει με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους μετά από άδεια του Δικαστηρίου στις 31.1.07 [βλ. Τεκμήριο ΣΤ

(2)και ΣΤ

(3)]. Εκτός από τη μαρτυρία της Ειρήνης Χριστοδούλου, ο καθ' ου η αίτηση πρόσφερε και τη δική του προφορική μαρτυρία. Η μαρτυρία του Χρίστου Αγαμέμνονος (ΜΑ1) και της Ειρήνης Χριστοδούλου (ΜΑ2), ήταν σταθερή και ανεπιτήδευτη σε αντίθεση με αυτή του καθ' ου η αίτηση η οποία χαρακτηριζόταν από αμφιταλάντευση και επιτήδευση. Η εικόνα τους ως μάρτυρα ήταν κακή. Από τη μια, αναφερόταν στο ότι ακόμη και μέχρι χθες πρόβαινε αυτοβούλως και χωρίς πίεση εκ πλευράς αιτητών σε προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης τής υπόθεσης και από την άλλη στο ότι θεωρεί την παρούσα διαδικασία ως καταπιεστική, παραβιαστική και βλαπτική των δικαιωμάτων του. Παρόμοια στάση κράτησε και σε ό,τι αφορά σε αυτά που οδήγησαν σε απόσυρση της αίτησης πτώχευσης 300/06, μεσούσης, τότε, της ακροαματικής διαδικασίας. Άλλοτε διατεινόταν ότι πιέστηκε από τους αιτητές στο να πληρώσει έναντι του εξ αποφάσεως χρέους το ποσό των Λ.Κ.15.000 και να δώσει διαβεβαιώσεις ότι ήταν σε θέση να ξοφλήσει το υπόλοιπο με δόσεις εκ Λ.Κ.10.000 το μήνα από την 1.3.07 και άλλοτε ότι κατάληξε στο χειρισμό αυτό κατά τον κρίσιμο χρόνο μετά από διαβουλεύσεις του ιδίου και των δικηγόρων του με τους αιτητές χωρίς οποιαδήποτε πίεση ή εξώθηση. Επίσης, κληθείς να αιτιολογήσει τη θέση του ότι η αξία της ακίνητης του περιουσίας υπερβαίνει τα €4.000.000, είπε ότι το συμπέρασμα του προέκυπτε από το τί αποκόμισε από άλλες παρόμοιες δικαστικές διαδικασίες και τοποθετήσεις τρίτων σε σχέση με το ζήτημα, ενώ σε άλλο στάδιο δήλωσε ότι είχε διαθέσιμη έκθεση εκτιμητών που ενίσχυε τον ισχυρισμό του λέγοντας όμως ότι δεν την επισύναψε στην ένορκη δήλωση και δεν την είχε έτοιμη προς κατάθεση κατά την προφορική του μαρτυρία επειδή δε γνώριζε ότι έτσι θα έπρεπε να έπραττε. Αργότερα όμως είπε ότι τέτοια εκτίμηση δεν υπήρχε και ότι το ποσό στο οποίο αναφέρθηκε προέκυπτε από προσφορές που είχε στο παρελθόν πάρει για πώληση της ακίνητης του περιουσίας - σε σύγκρουση ασφαλώς με την άλλη εκδοχή που προανάφερε περί δήθεν αποκόμισης σχετικής πληροφόρησης από άλλες δικαστικές διαδικασίες. Απορρίπτω τη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση ως αναξιόπιστη. Για το ζήτημα της παράληψης αναφοράς στην αίτηση των νομοθετικών και κανονιστικών προνοιών επί της οποίας εδράζεται, δε χρειάζεται να λεχθούν πολλά παρά μόνον να γίνει αναφορά στο σκεπτικό της υπόθεσης Αναφορικά με την Αίτηση του Χριστόδουλου Μεττή

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1909 (στην οποία παρέπεμψε η κ. Μαλέκου), όπου αναφέρθηκε, με ανάλογη σχετικότητα με το τι ενδιαφέρει εδώ, ότι ο τίτλος της αίτησης ικανοποιούσε τον τύπο που προβλέπουν οι Περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί χωρίς να ήταν απαραίτητη η αναφορά στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, με τον τίτλο της αίτησης αλλά και το περιεχόμενο της να προσδιορίζουν επαρκώς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Έτσι και εδώ, με ευρύτερη εφαρμογή και σε ό,τι αφορά στη νομική βάση της αίτησης. Ας μη ξεχνά κάποιος ότι τόσον το άρθρο 102 του Κεφ. 5 όσον και ο κανονισμός 2 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών (σύμφωνα με τον οποίο η μη συμμόρφωση με οποιονδήποτε από τους εν λόγω κανονισμούς - και εν προκειμένω με τον κανονισμό 16 ο οποίος αναφέρεται στον προσδιορισμό της νομικής και κανονιστικής βάσης αιτήσεων - ή με οποιονδήποτε κανόνα πρακτικής, δεν καθιστά οποιαδήποτε διαδικασία άκυρη εκτός και αν το Δικαστήριο έτσι αποφασίσει), είναι πλήρως καλυπτικός των πραγμάτων, με σαφή την κατάληξη ότι στην προκειμένη περίπτωση καμία αδικία δεν έχει προκληθεί στον καθ' ου η αίτηση πόσω μάλλον ουσιαστική και μη θεραπεύσιμη. Το Δικαστήριο δε θα ήταν με κανένα τρόπο δικαιολογημένο να κατάληγε σε συμπέρασμα περί ύπαρξης τέτοιας ακυρότητας. Προσθέτω δε, με παραπομπή σε αυτά που ειπώθηκαν στη Σιάτη ν. Λοϊζου

(1994)1 Α.Α.Δ. 226, ότι όπως έγινε εκεί έτσι και εδώ, ο καθ' ου η αίτηση προσπάθησε να πλήξει την αίτηση των αιτητών βασιζόμενος σε νομοτεχνικούς, κυρίως, λόγους που δεν έχουν κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο και έρεισμα. Η σχετική ένσταση απορρίπτεται. Αναφορικώς με τα περί κατάχρησης της διαδικασίας, από πουθενά δε μπορεί αντικειμενικώς να εξαχθεί συμπέρασμα ότι η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική ή στοχεύει στο να πλήξει αθέμιτα ή άλλως πως τον καθ' ου η αίτηση ή ότι χρησιμοποιείται με σκοπό άλλο από εκείνον που νομοθετικώς προβλέπεται. Αντιθέτως, στοχεύει, κρίνω, στην προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση ώστε να χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση, ολικώς ή μερικώς, των πιστωτών και δη των αιτητών. Η θέση του Χρίστου Αγαμέμνονος (ΜΑ1), κατά την αντεξέταση ήταν σαφέστατη και ειλικρινής, ότι δηλαδή με την αίτηση τους οι αιτητές επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση με βάση τη δυνατότητα και ευχέρεια που τους παρέχουν οι σχετικές πρόνοιες του Κεφ.

1. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από αυτό. Το γεγονός ότι οι αιτητές απόσυραν την αίτηση πτώχευσης 300/06 στις 31.1.07, επ' ουδενί δε θα μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί αλλότριων κινήτρων και άλλων συναφών εκ πλευράς τους σε βάρος του καθ' ου η αίτηση αλλά και ούτε ασφαλώς σε αυτά που ο τελευταίος διατείνεται περί αθέμιτης εκμετάλλευσης της πτωχευτικής διαδικασίας. Οι αιτητές καταχώρησαν και προώθησαν την παρούσα αίτηση (αλλά και την αίτηση 300/06), βάσει του νόμου όπως είχαν κάθε δικαίωμα να πράξουν. Η αίτηση 300/06 είχε αποσυρθεί με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των αιτητών (και τούτο είναι ιδιαίτερα σημαντικό), μετά που το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ενάσκησε τη διακριτική του ευχέρεια στη βάση των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του προς υποστήριξη του αιτήματος για απόσυρση και χορήγησε τη σχετική άδεια με βάση το άρθρο 7 του Κεφ.
2. Το γεγονός ότι τόσον από την αίτηση 300/06 όσον και από την παρούσα ενδέχεται να προκύψει όφελος για τους αιτητές σε σχέση με την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, δε θεωρώ ότι αποτελεί ένδειξη μεμπτής ή άλλης παρόμοιας διάθεσης έναντι του καθ' ου η αίτηση αλλά, τουναντίον, φυσικό και σύμφυτο επακόλουθο της προβλεπόμενης διαδικασίας, χωρίς κατάδειξη άλλων περιστάσεων που ενδεχομένως να οδηγούσαν τη σκέψη αλλού. Επί τούτου, σχετικά είναι και όσα αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311.[1] Στα πλαίσια της ίδιας οπτικής, οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση περί καταχώρησης εναντίον του άλλης αίτησης πτώχευσης από τους αιτητές «κατά ή περί το 2005, την οποία απόσυραν με τον ίδιο τρόπο», αν και αμφισβητήθηκε, παράμεινε παντελώς μετέωρη και ασύνδετη με οτιδήποτε θα μπορούσε εν προκειμένω να ενταχθεί στα πλαίσια που συζήτησε ο καθ' ου η αίτηση. Απορρίπτεται και η δεύτερη αυτή ένσταση. Εν σχέσει με τα περί της αγοραίας αξίας της ακίνητης περιουσίας του καθ' ου η αίτηση η οποία αποτελεί το αντικείμενο των επιβαρύνσεων, η θέση των αιτητών είναι εναργής (και αρκούντως στοιχειοθετημένη) υπό την έννοια ότι η αξία αυτή ανέρχεται σε 1.366.881,15, ως το Τεκμήριο Ε. Σε αντίθεση με τη σαφήνεια της τοποθέτησης των αιτητών, η θέση του καθ' ου η αίτηση περί δήθεν προσδιορισμού της αξίας της εν λόγω περιουσίας σε ποσόν πέραν των €4.000.000, είναι ασαφής και αόριστη αλλά και στερημένη παντελώς αξιόπιστου και βαρύνοντος υποβάθρου. Το γεγονός ότι η έκθεση των εκτιμητών - Τεκμήριο Ε, έλαβε χώραν το 2006, καθόλου δεν επηρεάζει εδώ τα πράγματα (όπως πρότεινε η κ. Κυπριανίδου), δεδομένου μάλιστα ότι δεν υποβλήθηκε καν στον Χρίστο Αγαμέμνονος (ΜΑ1) ότι το περιεχόμενο της εκτίμησης ήταν τότε ή είναι σήμερα λανθασμένο ή αβάσιμο. Όπως και να έχουν τα πράγματα παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι ακόμη και αν ήθελεν κάποιος δεχθεί τη θέση του καθ' ου η αίτηση περί της αξίας της ακίνητης του περιουσίας να υπερβαίνει το ποσό των €4.000.000 (ό,τι και να σημαίνει τούτο σε πραγματικούς αριθμούς), οι συνολικές επιβαρύνσεις της περιουσίας αυτής ανέρχονται σε €10.873.716, 72, πλέον τόκους και έξοδα, με αποτέλεσμα το ποσό που ισχυρίζεται πόρρω να απέχει από του να θεωρείται ως δυνητικώς καλυπτικό του εξ αποφάσεως χρέους. Ως προς τα άλλα και πέραν των γεγονότων που συνθέτουν την εκδοχή των αιτητών όπως συνοψίστηκε πιο πάνω τα οποία καθιστώ εύρημα μου, βρίσκω (καθότι και αδιαμφισβήτητα), ότι υφίσταται οφειλή του καθ' ου η αίτηση προς τους αιτητές ύψους τουλάχιστον Λ.Κ.500, ως το Τεκμήριο Ε

(2), ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι οφειλέτης συμφώνως του άρθρου 3

(2)του Κεφ. 5, με το Δικαστήριο να έχει κατά τόπον αρμοδιότητα να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και τον καθ' ου η αίτηση για τον τελευταίο χρόνο να έχει τη συνήθη διαμονή του στη Λευκωσία, στη Λεωφόρο Λεμεσού 5 - και για τούτο κατ' αναλογίαν σχετικά είναι και τα αναφερθέντα στη Σιάτη ν. Λοϊζου (ανωτέρω) - ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 23.1.09, δηλαδή μέσα σε τρεις μήνες από την πράξη πτώχευσης που έλαβε χώραν στις 24.10.08 και ότι η αίτηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικώς στον καθ' ου η αίτηση στις 5.2.09. Καταλήγω ότι έχουν ικανοποιηθεί η κάθε μια από τις προϋποθέσεις των άρθρων 5 και 6 του Κεφ. 5, για έγκριση του αιτήματος. Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση. Ο καθ' ου η αίτηση διατάσσεται όπως παρουσιαστεί στο γραφεί του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του διατάγματος. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Ν. Γ. Σάντης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Ρ. [1] Προσθήκη Δικαστηρίου: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή - πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο