ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΗΝΑ ν. ΧΑΡΗΣ ΠΑΤΑΠΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 6522/07, 4 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6522/07 Μεταξύ: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΗΝΑ Ενάγουσα -και- ΧΑΡΗΣ ΠΑΤΑΠΙΟΥ Εναγομένου --------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24.1.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4 Μαρτίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο: κα Αντρέου Για την Καθ'ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κ. Παυλίδης ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής ζητά όπως το νομικό σημείο (προδικαστική ένσταση) που ηγέρθη στις παραγράφους 1,2 και 3 της Υπεράσπισης του, προδικαστεί πριν από την ακρόαση ολόκληρης της αγωγής. Βάσισε την αίτηση στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27, θ.1-2 και Δ.48 θ.1-
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι αυτά που περιγράφονται στις παραγράφους 1,2 και 3 της Υπεράσπισης. Ότι δηλαδή τα όσα απαιτεί η Ενάγουσα εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων και το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της διαφοράς αφού αφορά κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία που αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου πριν ή οποτεδήποτε μετά την σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμων του 1991 έως
- Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισε στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θ.1-4, Δ.48 θ.1-9, πάνω στη Δ.64 θ.1-2, πάνω στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στήριξε την ένσταση περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Μαργαρίτας Μηνά που επισυνάπτεται στην ένσταση. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης περιγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η Αίτηση την οποία ο Εναγόμενος-Αιτητής υποβάλλει αφορά Αίτηση «Δια Κλήσεως» με την οποία αρχίζει με το ακόλουθο λεκτικό: «Καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα.» και ακολούθως το αιτητικό σώμα της Αίτησης δεν συνοδεύεται με Ένορκη Δήλωση στην οποία να εκτίθενται τα γεγονότα που στηρίζουν την σχετική Αίτηση διά κλήσεως. Β. Ο Εναγόμενος-Αιτητής δεν αποκαλύπτει με την Αίτηση του τι ακριβώς ζητά για να εκδικαστεί προδικαστικά, αλλά κάνει αναφορά σε παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης του. Ενώπιον δηλ. του Δικαστηρίου με την Αίτηση του ο Εναγόμενος-Αιτητής δεν έχει τίποτε για να εξετάσει το Δικαστήριο, ήτοι δεν υπάρχει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου αίτημα για εξέταση υπαρκτού Δικονομικού Μέτρου. Γ. Δεν μπορεί να ακουστεί προδικαστικά αίτημα όταν υπάρχει ασυμφωνία στα γεγονότα της υπόθεσης. Δ. Η αίτηση του Εναγόμενου-Αιτητή είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη. Ε. Η Αίτηση του Εναγομένου-Αιτητή δεν μπορεί να επιτραπεί γιατί δεν αποτελεί Νομικό Σημείο (POINT OF LAW) μόνο, αλλά εμπεριέχει και πραγματικά Γεγονότα (QUESTION OF FACTS) και συνεπώς για να αποφασιστεί το σημείο αυτό θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Ζ. O Εναγόμενος-Αιτητής δεν νομιμοποιείται να υποβάλλει και/ή να εγείρει την παρούσα αίτηση, αλλά θα πρέπει πρώτα να υποβάλει αίτηση για να του δοθεί άδεια να ακουστεί επί προδικαστικού ζητήματος, και αφού του δοθεί τέτοια άδεια, να υποβάλει την παρούσα αίτηση. Η. Καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Θ. Οι Απαιτήσεις της Ενάγουσας που εγείρονται στην Αγωγή της αφορούν απαιτήσεις οι οποίες προέκυψαν για περιουσιακά στοιχεία των οποίων το ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι ξεκαθαρισμένο με τίτλους ιδιοκτησίας κατά το ½ μερίδιο σε κάθε διάδικο και οι εν λόγω τίτλοι ιδιοκτησίας ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από τον Εναγόμενο μετά την παρέλευση της αποκλειστικής προθεσμίας των τριών χρόνων από την έκδοση του Διαζυγίου των Διαδίκων στις 4.6.
- I. Επιπρόσθετα οι Απαιτήσεις της Ενάγουσας αφορούν εισοδήματα από τα εν λόγω ακίνητα τα οποία εισοδήματα εισπράττονται αποκλειστικά από τον Εναγόμενο και μετά την παρέλευση της τριετίας από την έκδοση του διαζυγίου. Κ. Η όποια απαίτηση εγείρεται από την Ενάγουσα εναντίον του Εναγόμενου δεν αφορά περιουσιακή διαφορά μεταξύ συζύγων και/ή πρώην συζύγων όπου δεν έχει παρέλθει η τριετία μετά την έκδοση διαζυγίου για να εμπίπτει η απαίτηση αυτή σε άλλο καθ' ύλη αρμόδιο Δικαστήριο, ήτοι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας το οποίο είναι αρμόδιο για να εκδικάσει περιουσιακές σχέσεις μεταξύ συζύγων. Λ. Η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει καθότι ο Εναγόμενος-Αιτητής θα πρέπει πρώτα να υποβάλει Αίτημα με Αίτηση για να του δοθεί άδεια για να ακουστεί επί προδικαστικού ζητήματος, και αφού του δοθεί τέτοια άδεια, τότε να προχωρήσει στην παρούσα Διαδικασία εγείροντας τα επιχειρήματα του για το προδικαστικό ζήτημα.» Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση του αρνείται κατηγορηματικά το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας και θέτει την προδικαστική του ένσταση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει την πιο πάνω αγωγή. Δεν αναφέρει οποιαδήποτε γεγονότα και κάμνει αναφορά στο Νόμο. Αρνείται ακόμα και την παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία η Ενάγουσα αναφέρει: «Κατά ή περί την 21.10.1989 η Ενάγουσα ετέλεσε γάμο με τον Εναγόμενο. Η διάσταση τους επήλθε τον Μάρτιο του 2000 και ο γάμος τους λύθηκε στις 4.6.2002 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας με νομικό λόγο τον ισχυρό κλονισμό και για λόγο που αφορά το πρόσωπο του Εναγόμενου». Δηλαδή αρνείται ακόμα και γεγονότα πάνω στα οποία θα πρέπει να βασίσει την αίτηση του και που αφορά την δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Ούτε συναίνεση υπήρχε ως προς τα γεγονότα. Πρέπει να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής βάση των γεγονότων για προδικαστική εξέταση των υπό αναφορά θεμάτων. KARIK BANK D.D. v. Χαρ. Αποστολίδης & Σία Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 531. Επίσης στην απόφαση Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτη κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. σελίδα 990 λέχθηκαν τα εξής: «Όπως δε επανειλημμένα έχει νομολογηθεί, η προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων, ακόμη και κάτω από τις πρόνοιες της Δ.27 θ.θ.1,2 δεν προσφέρεται εκεί όπου το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων είτε δεν υπάρχει είτε δεν αποτελείται από κοινά παραδεκτά γεγονότα». Από την άλλη όμως στην απόφαση INTERAMERICAN INSURANCE CO. LIMITED v. ΑΝΤΡΗΣ ΜΑΚΡΙΔΟΥ
(2000)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1529 λέχθηκαν τα εξής: «Αναπόφευκτα, η ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο στηρίζεται κατ' αρχάς στους διατυπωθέντες ισχυρισμούς με τους οποίου προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Από την πλούσια επ' αυτού νομολογία αρκεί η αναφορά στη Sevegep Ltd v. United Sea Transport
(1989)1 (E) A.A.Δ. 729 όπου λέχθηκε στη σελίδα 732 ότι: «Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησεως». Σύμφωνα με την παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης, την 21.10.1989 η Ενάγουσα ετέλεσε γάμο με τον Εναγόμενο. Η διάσταση τους επήλθε τον Μάρτιο του 2000 και ο γάμος τους λύθηκε στις 4.6.2002 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Από την Έκθεση Απαίτησης φαίνονται ότι οι αξιώσεις της Ενάγουσας αφορούν και βασίζονται σε χρονικό διάστημα που οι σύζυγοι ήταν μαζί, δηλαδή από το 1998 μέχρι το 2000 χρονικό σημείο που επήλθε η διάσταση αλλά και μεταγενέστερα μέχρι και την λύση του γάμου. Με αυτά τα δεδομένα θα διέτασσα την εκδίκαση του Νομικού σημείου, της προδικαστικής ένστασης. Επειδή όμως το Νομικό σημείο αφορά την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, θέμα που μπορεί να επιληφθεί αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο θα προχωρήσω με βάση το περιεχόμενο της ΄Εκθεσης Απαίτησης να αποφασίσω κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία ή όχι. Όπως ανέφερα και πιο πάνω είναι δικογραφημένος ισχυρισμός της Ενάγουσας στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης, ότι ο γάμος της μετά του Εναγομένου τελέστηκε στις 21.10.1989 και η διάσταση τους επήλθε τον Μάρτιο του
- Ο δε γάμος τους λύθηκε στις 4.6.2002 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ο γάμος τους υφίστατο μέχρι την ημέρα του διαζυγίου, δηλαδή μέχρι τις 4.6.
- Όπως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης μέχρι αυτή την ημερομηνία αυξάνετο η περιουσία τους με το να συνεισφέρει κάποιος από τους δύο ή και οι δύο με κάποιο τρόπο. Το ποσό της συνεισφοράς κατά τη διάρκεια του γάμου για όλη την ακίνητη περιουσία που περιγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης δεν είναι στην αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου να καθορίσει. Είναι στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Όλες οι απαιτήσεις της Ενάγουσας βασίζονται πάνω στη συνεισφορά της για τη δημιουργία της συγκεκριμένης ακίνητης περιουσίας. Η απαίτηση της Ενάγουσας όπως αυτή δικογραφείται με την Έκθεση Απαίτησης έχει ως εξής: «Α. Δήλωση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα λόγω άμεσων και/ή έμμεσων συνεισφορών και/ή εισοδημάτων που αποκτώντο και/ή πληρώνοντο τμηματικά και/ή σταδιακά και/ή μηνιαίως και που καταβάλλοντο ως εισόδημα στην κοινή περιουσία των Διαδίκων και τα οποία εκαρπούτο αποκλειστικά ο Εναγόμενος κατά την διάρκεια της Έγγαμης συμβίωσης των Διαδίκων και πιο συγκεκριμένα από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι και σήμερα, ποσά τα οποία δικαιούται η Ενάγουσα να πληρωθεί από τον Εναγόμενο. Β. Διαζευκτικά και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, Δήλωση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο η Ενάγουσα λόγω άμεσων και /ή έμμεσων συνεισφορών και/ή εισοδημάτων που εισοδημάτων που αποκτώντο και/ή πληρώνοντο τμηματικά και/ή σταδιακά και/ή μηνιαίως και που καταβάλλοντο ως εισόδημα στην κοινή περιουσία των Διαδίκων και τα οποία εκαρπούτο αποκλειστικά ο Εναγόμενος κατά την διάρκεια της Έγγαμης συμβίωσης των Διαδίκων και πιο συγκεκριμένα από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι και σήμερα, δικαιούται η Ενάγουσα να εγγραφεί ως η μόνη νόμιμη δικαιούχος και/ή η μόνη και αποκλειστική ιδιοκτήτρια και/ή ότι η Ενάγουσα δικαιούται να εγγραφεί κατά τα 3/4 μερίδιο ως η αποκλειστική ιδιοκτήτρια των πιο κάτω ακινήτων. α. Οικία στην Κάτω Λακατάμια ενορία Αρχάγγελος, Ανθούπολη αριθ. εγγρ. C3008, Τεμάχιο 3126, Φυλ/Σχ. 30/4.Ε.
- β. Οικία στη Χούλου με αριθ. εγγρ. 10573, Τεμάχιο 550, Φυλ/Σχ. 45/24 χωρ. Εμβαδόν 326 τ.μ. γ. Διαμέρισμα στη Λευκωσία, ενορία Αγίοι Ομολογητές με αριθ. εγγρ. Β2373, Τεμαχ. 848, Φυλ/Σχ. 21/54.5.
- Γ. Δήλωση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ολόκληρος ο οικιακός εξοπλισμός του τότε συζυγικού οίκου των διαδίκων ανήκει και/ή είναι της απόλυτης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας που αντιστοιχεί στο ποσό των Λ.Κ.4.000 ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει την χρηματική συνεισφορά που η Ενάγουσα κατέβαλε εξ ολοκλήρου η ίδια για τον πιο πάνω οικιακό εξοπλισμό και/ή ηλεκτρικών ειδών και την εν γένει φροντίδα της οικογενειακής τους εστίας, ποσόν το οποίο πρέπει να καταβληθεί και/ή να πληρωθεί όλο στην Ενάγουσα. Δ. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα προς τα πιο πάνω, Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως μεταβιβάσει την περιουσία η οποία περιγράφεται με λεπτομέρεια στην παράγραφο Β(α)(β)(γ) ανωτέρω στο μερίδιο που η Ενάγουσα διεκδικεί περαιτέρω, ήτοι από το 1/2 μερίδιο που η ίδια είναι ιδιοκτήτρια και/ή δικαιούχος, να εγγραφεί σε μερίδιο ¾ του όλου, λόγω του ότι η πιο πάνω αναφερόμενη περιουσία αποκτήθηκε από την Ενάγουσα σε ποσοστό συνεισφοράς στην αναλογία των 3/4 , ποσό και/ή ποσά τα οποία η Ενάγουσα πλήρωσε και ακόμα μέχρι προ ενός περίπου μήνα πλήρωνε η Ενάγουσα και επιπλέον ποσά και/ή περιουσία την οποία ο Εναγόμενος εκαρπούτο αποκλειστικά και μόνος του από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι και σήμερα. Ε. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα προς τα πιο πάνω, η Ενάγουσα αξιώνει από τον Εναγόμενο ποσό εκ Λ.Κ.24.000 και/ή η ίδια δικαιούται στην πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.24.000 ποσό το οποίο προέκυψε από την είσπραξη ενοικίων και άλλων εισοδημάτων από τον Εναγόμενο με την εκμετάλλευση των πιο πάνω ακινήτων κατά το 1/2 μερίδιο, ποσά τα οποία ο ίδιος εισέπραξε και συνεχίζει να εισπράττει από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι σήμερα και τα οποία χρήματα ουδέποτε κατέβαλε προς την Ενάγουσα στην αναλογία του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ακινήτων ήτοι του ποσό το οποίο πρέπει να επιστραφεί στην Ενάγουσα σύμφωνα με τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή για αιτία που έχει λήξει και/ή που εξακολούθησε και/ή ως χρήματα που λήφθηκαν από αυτόν και/ή χρήματα που λήφθηκαν άνευ ανταλλάγματος και/ή άλλως πως. Επίσης ο ίδιος είχε την κατοχή και χρήση των ακινήτων που περιγράφονται με λεπτομέρεια πιο πάνω στην παράγραφο Β με στοιχεία β και γ αποκλειστικά μόνος του χωρίς να επιτρέπει την εκμετάλλευση, κατοχή και χρήση από την Ενάγουσα στο ποσοστό του μεριδίου της. ΣΤ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο τους αντιπροσώπους, υπαλλήλους και/ή υπηρέτες αυτού, όπως μη επεμβαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο στα ακίνητα όπως αυτά με λεπτομέρεια αναφέρονται στην παράγραφο Β(α)(β)(γ) ανωτέρω. Ζ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως παραδώσει στην Ενάγουσα, μια παλαιά ντουλάπα, κειμήλιο από την γιαγιά της, διάφορα βιβλία λογοτεχνικά και προσωπικές της φωτογραφίες. Η. Οποιαδήποτε άλλη παραπέρα θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Θ. Νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής». Στην απόφαση Αρίστη Φιλίππου ν. Ιάκωβου Φιλίππου
(2003)1 Γ Α.Α.Δ. σελίδα 1343 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ταυτόχρονα, με το άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1998 (Ν.25
(1)/98), ο ορισμός "Δικαστήριο» αντικαταστάθηκε ως εξής: «'Δικαστήριο' σημαίνει το Οικογενειακό Δικαστήριο που ιδρύθηκε δυνάμει των περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμων του 1990 έως 1997». Τέλος με το άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1999 (Ν. 58
(1)/99), ο ορισμός "περιουσία" αντικαταστάθηκε (ώστε να συνάδει με τον ορισμό "περιουσιακές σχέσεις", πιο πάνω) ως εξής: " 'περιουσία' σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους". Από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις είναι πρόδηλο ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν να εντάξει όλες ανεξαίρετα τις περιουσιακές διαφορές μεταξύ συζύγων σε σχέση με ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου, από οποιοδήποτε από τους συζύγους, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμων του 1991-1999, στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου, ανεξάρτητα από το ποια είναι η βάση της αγωγής. (Βλ. και Λογγίνου, πιο πάνω, όπως και Γρηγορίου ν. Γρηγορίου
(2001)1 Α.Δ.Δ. 1461 και Μιχαήλ ν. Γιάγκου
(2001)1 Α.Δ.Δ. 1643. Επομένως, και η υπό εξέταση περιουσιακή διαφορά, ως βασιζόμενη σε εμπίστευμα μεταξύ συζύγων, σε ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε μετά τη σύναψη του γάμου, ενέπιπτε στη δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου το οποίο και ορθά της επιλήφθηκε». Οι απαιτήσεις με στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ, Ζ και Η εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων και έτσι το μέρος αυτό της απαίτησης θα απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας τα οποία να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η απαίτηση υπό στοιχείο Θ για έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο να παραδώσει στην Ενάγουσα, μια παλαιά ντουλάπα κειμήλιο από την γιαγιά της, καθώς και διάφορα βιβλία λογοτεχνικά και προσωπικές της φωτογραφίες παραμένει για εκδίκαση από το Δικαστήριο τούτο επειδή σύμφωνα με το άρθρο 14
(3)(α) του Νόμου 232/91, στην αύξηση της περιουσίας (των συζύγων) δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. (Υπ.) ........ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο