Global Capital Ltd ν. Φοίβου-Απόλλωνα Κοντού, Αρ. Αίτησης: 878/08, 24 Μαρτίου, 2009

Global Capital Ltd ν. Φοίβου-Απόλλωνα Κοντού, Αρ. Αίτησης: 878/08, 24 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 878/08 Σε ότι αφορά την εκ συμφώνου απόφαση ημερομηνίας 17.5.2007 που εκδόθηκε στην αγωγή με αρ. 78/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. - και - Σε ότι αφορά την περιουσία του Ιωάννη Κοντού, τέως από τη Γεροσκήπου. Μεταξύ: Global Capital Ltd, Λεωφ. Λεμεσού 5, Eurosure Building, Λευκωσία. Αιτητών - και - Φοίβου-Απόλλωνα Κοντού, κληρονόμου στην περιουσία του αποβιώσαντος Ιωάννου Κοντού, δια της μητρός ασκούσης την γονική μέριμνα του, Λητώς Ροδά. Καθ' ου η Αίτηση ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 31.10.08 για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας με αριθμό 4691/08 που καταχωρήθηκε εναντίον των Αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ημερομηνία: 24 Μαρτίου,

1. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Ο κ. Δ. Κρονίδης για Π. Παύλου & Σία. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: Η κα Ε. Προδρόμου για Φ. Χρ. Κληρίδης, Ν. Πιριλλίδης & Συνεργάτες. ----------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές-Εναγόμενοι στην αγωγή υπ' αριθμό 78/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου καταχώρησαν στις 31.10.08 δύο αιτήσεις. Με τη μια, που είναι δια κλήσεως, οι Αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει και/ή επιτρέπει την ακύρωση και/ή παραμερισμό του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας με αριθμό 4691/08 που καταχωρήθηκε εναντίον των Αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 17.5.07 και/ή την ακύρωση και/ή παραμερισμό του μέρους εκείνου του εντάλματος που αφορά τους Αιτητές. Παράλληλα καταχώρησαν και την υπό εξέταση μονομερή αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για αναστολή του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας με αριθμό 4691/08 που καταχωρήθηκε εναντίον των Αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου μέχρις ότου τελεσίδικα εκδικαστεί η δια κλήσεως αίτηση με την οποία ζητούν την ακύρωση και/ή παραμερισμό του επίδικου εντάλματος. Σύμφωνα με την υπό εξέταση αίτηση η οποία βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40 θ.θ.7, 11, 16 και 17, Δ.41 θ.θ.1-3, Δ.55 θ.θ.1-4, Δ.48 θ.θ.2, 3, 4, 6 και 6, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου και στηρίζεται στα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Άλκη Λοϊζίδη, διευθύνων συμβούλου των Αιτητών, στα πλαίσια της αγωγής 78/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση ημερομηνίας 17.5.07 υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση, Ενάγοντα 2 στην εν λόγω αγωγή, και εναντίον των Αιτητών, Εναγομένου 3 στην εν λόγω αγωγή, μαζί με τους Εναγόμενους 1 και
2. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση «οι Εναγόμενοι 1 και 2 διατάττονται όπως αλληλέγγυα και κεχωρισμένα πληρώσουν στον Ενάγοντα 2 το ποσό των Λ.Κ.125.000 πλέον τόκο 8% ετησίως από 1.1.08 μέχρι εξόφλησης. Η Εναγόμενη 3 διατάττεται να πληρώσει στον Ενάγοντα 2 το ποσό των Λ.Κ.15.000 πλέον τόκους 8% ετησίως από 1.1.08 μέχρι εξόφλησης. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα διατάττονται να πληρώσουν στους Ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.10.034,50 έξοδα, πλέον τόκο προς 8% από 1.1.
3. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης των ποσών της απόφασης και των εξόδων μέχρι 31.12.
4. Νοείται ότι σε περίπτωση κατά την οποία πληρωθεί το ποσό των Λ.Κ.125.000, δηλαδή το ποσό της απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, τότε το ποσό της απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 3 για Λ.Κ.15.000 θα θεωρείται ότι έχει εξοφληθεί. Η αγωγή της Ενάγουσας 1 και της Ενάγουσας 3 απορρίπτονται ως εξωδίκως διευθετηθείσες». Είναι η θέση του Α. Λοϊζίδη ότι η πραγματική πρόθεση των διαδίκων ήταν η πλήρης εξόφληση της αγωγής με την πληρωμή από τους Εναγόμενους 1 και 2 του συνολικού ποσού των Λ.Κ.125.000 πλέον έξοδα Λ.Κ.10.000 και η χωρίς όρους ταυτόχρονη απαλλαγή των Αιτητών, Εναγομένων 3, από την υποχρέωση πληρωμής του ποσού των Λ.Κ.15.
5. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 πλήρωσαν στον Ενάγοντα 2 τα ποσά της απόφασης και ο Ενάγοντας 2 μέσω των δικηγόρων του απηύθυνε επιστολή σε αυτούς διεκδικώντας περαιτέρω τόκους και το ποσό των Λ.Κ.15.000 αφού ισχυρίζεται ότι τα ποσά της απόφασης δεν είχαν εξοφληθεί μέχρι 31.12.
6. Οι Αιτητές με επιστολή τους προς τον δικηγόρο του Ενάγοντα συμφώνησαν μεν για το ποσό των τόκων και ανέφεραν ότι θα καταβάλουν το ποσό αυτό άμεσα αλλά απέρριψαν τον ισχυρισμό και/ή την αξίωση του για καταβολή του ποσού των Λ.Κ.15.000 από πλευράς τους παραθέτοντας τους λόγους και/ή νομικούς ισχυρισμούς στους οποίους στηρίζουν την εν λόγω θέση τους και/ή την ερμηνεία της εκ συμφώνου απόφασης. Οι επιστολές αυτές επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Γ και Δ, αντίστοιχα. Ο Ενάγοντας 2-Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 14.7.08 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ένταλμα για την εκποίηση της κινητής περιουσίας των Εναγομένων 1, 2 και 3 στο οποίο δόθηκε αριθμός 4691/08 για το ποσό των €25.650 (ισόποσο των Λ.Κ.15.000) πλέον τόκους. Το ένταλμα παραδόθηκε στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για εκτέλεση στο μέρος εκείνο που αφορά τους Αιτητές. Αντίγραφο του εν λόγω εντάλματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ. Είναι η θέση των Αιτητών ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό στον Ενάγοντα 2, η απόφαση που έχει εξασφαλίσει έχει εξοφληθεί πλήρως και οι διαδικασίες στις οποίες έχει προβεί, δηλαδή η καταχώρηση του εντάλματος εκποίησης κινητών, είναι απαράδεκτη και εντελώς καταχρηστική και έτσι έχουν καταχωρήσει την δια κλήσεως αίτηση με την οποία ζητούν την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του. Με την παρούσα αίτηση ζητούν προσωρινή αναστολή του εν λόγω εντάλματος μέχρι της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το προσωρινό διάταγμα στις 10.11.08 το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 28.11.
7. Ο Καθ' ου η Αίτηση εμφανίστηκε μέσω δικηγόρου και καταχώρησε ένσταση στην οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος αναστολής μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Η ένσταση καταχωρήθηκε στις 4.2.09 και στηρίζεται στην ίδια νομική βάση με την αίτηση των Αιτητών και επιπλέον στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 76 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι λόγοι της ένστασης είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας λόγω κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα αίτηση αφού αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, υπάρχει σοβαρή καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης αφού το θέμα ηγέρθηκε από τον Ιανουάριο του 2008, δεν μπορούσε το εν λόγω διάταγμα να εκδοθεί μονομερώς, δεν συντρέχουν λόγοι για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης και ότι τυχόν έκδοση του αποτελεί παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων του Ενάγοντα, το πρακτικό και η απόφαση του Δικαστηρίου μιλούν από μόνα τους και δεν συντρέχει κανένας λόγος για την έκδοση του. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Λητώς Ροδά που είναι η μητέρα του Εναγόμενου-Αιτητή και, όπως ισχυρίζεται, ασκεί τη γονική μέριμνα του και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Απορρίπτει τις θέσεις των Αιτητών όπως φαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, είναι η θέση της ότι το ποσό των Λ.Κ.15.000 πλέον τόκους εξακολουθεί να οφείλεται από τους Αιτητές προς τον Καθ' ου η Αίτηση, υιοθετά όλους τους λόγους ένστασης και ζητά απόρριψη της αίτησης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε, οι συνήγοροι αγόρευσαν προφορικά υιοθετώντας ο καθένας τη θέση του όπως προβάλλεται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα που έχουν καταχωρηθεί. Καθίσταται από την αρχή σαφές ότι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει ούτε και θα αποφασίσει για την ερμηνεία της επίδικης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στα πλαίσια της αγωγής 78/
8. Αυτό αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως αίτησης. Αυτό που θα αποφασιστεί με την παρούσα αίτηση είναι κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα αναστολής του εντάλματος που έχει εκδοθεί μονομερώς στις 10.11.08 θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι της εκδίκασης της κυρίως αίτησης με την οποία ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός του εντάλματος. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα είναι κατά πόσο το Δικαστήριο είχε την κατά τόπο αρμοδιότητα-δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης και να εκδώσει μονομερώς το διάταγμα, η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι θετική κατά πόσο ορθά άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και το εξέδωσε μονομερώς και κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να συνεχιστεί η αναστολή του μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Διαφαίνεται ότι το κρίσιμο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί, το οποίο πιθανόν να προδικάζει και τη τύχη της αίτησης δια κλήσεως, είναι το θέμα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Σύμφωνα με τη Δ.40 θ.16 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: "
9. Where any judgment or order is sought to be executed out of the District of the Court by which such judgment or order is given, the writ shall be prepared by a Registrar of such Court in the same manner as any writ of execution to be executed within the District within which the writ is to be executed. Such writ shall be delivered by a Registrar to the party applying for the same, and shall be presented by him to the Registrar of the Court within the District of which it is to be executed. On presentation thereof by him the same shall be signed by one of the Judges of such last-mentioned Court, and shall then be passed to the Sheriff for execution." Η Δ.40 θ.17 προνοεί τα ακόλουθα: "
10. Such writ when so signed shall for all purposes be deemed to be a writ issued out of such last-mentioned Court, and all questions arising in the course of, or consequent on the execution of such writ, shall be disposed of by such last-mentioned Court." Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω και την ελληνική μετάφραση της Δ.40 θ.θ.16 και 17: «
11. Όπου οιαδήποτε απόφαση ή διάταγμα πρόκειται να εκτελεσθεί εκτός της επαρχίας του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή διάταγμα το ένταλμα θα προετοιμάζεται από τον Πρωτοκολλητήν του τοιούτου Δικαστηρίου κατά τον ίδιο τρόπο όπως οιονδήποτε ένταλμα εκτελέσεως που θα εκτελεσθεί εντός της επαρχίας του Δικαστηρίου που το προετοιμάζει με την διαφορά ότι θα απευθύνεται στο εντεταλμένο επί της εκτέλεσης ενταλμάτων της Επαρχίας εντός της οποίας το ένταλμα θα εκτελεσθεί. Το τοιούτο ένταλμα θα πρέπει να παραδίδεται από τον Πρωτοκολλητή στο διάδικο που αποτείνεται και ο διάδικος αυτός θα το παρουσιάζει στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός της Επαρχίας που θα εκτελεσθεί. Κατά την παρουσίαση του εντάλματος στον Πρωτοκολλητή θα πρέπει να υπογραφεί από ένα των Δικαστών του τελευταίου αναφερομένου Δικαστηρίου και να δοθεί στον Πρωτοκολλητή για εκτέλεση.
12. Τοιούτο ένταλμα όταν υπογραφεί θα θεωρείται για όλους τους σκοπούς σαν ένταλμα που εξεδόθη από το τελευταίο αναφερόμενο Δικαστήριο και για όλα τα ερωτήματα που θα προκύψουν σχετικά με την εκτέλεση θα διεκπεραιώνονται από το τελευταίο αναφερόμενο Δικαστήριο.» Είναι η θέση των Αιτητών ότι ο συνδυασμός των θεσμών 16 και 17 της Δ.40 δεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί όπως ότι όταν το ένταλμα παρουσιαστεί στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου που πρόκειται να εκτελεστεί και αφού αυτό υπογραφεί από ένα από τους Δικαστές του Δικαστηρίου αυτού θεωρείται ως ένταλμα που εκδόθηκε από το τελευταίο αναφερόμενο Δικαστήριο, το οποίο στην παρούσα υπόθεση με βάση τα γεγονότα της είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, τότε όλα τα ερωτήματα που προκύπτουν σε σχέση με την εκτέλεση διεκπεραιώνονται από το Δικαστήριο αυτό, δηλαδή το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Αντίθετα είναι η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι όταν οι θ.θ.16 και 17 αναφέρονται στο τελευταίο Δικαστήριο εννοούν το τελευταίο Δικαστήριο που επιλήφθηκε της υπόθεσης, το οποίο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου αφού το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν επιλήφθηκε της υπόθεσης παρά μόνο παρουσιάστηκε το ένταλμα στον Πρωτοκολλητή και σίγουρα αυτό, η παρουσίαση δηλαδή του εντάλματος στον Πρωτοκολλητή, δεν αποτελεί δικαστική πράξη που μπορεί να δώσει και δικαιοδοσία στο Δικαστήριο. Πρέπει να πω ότι παρά την έρευνα μου δεν μπόρεσα να βρω καμιά απόφαση που να μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο ή στην οποία να έχει τύχει ερμηνείας αυτή η πρόνοια των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έτσι, οι πρόνοιες αυτές θα ερμηνευτούν από το Δικαστήριο με βάση τις γνωστές αρχές που διέπουν την ερμηνεία νομοθετημάτων και κανονιστικών πράξεων. Έχω την άποψη ότι η θέση των Αιτητών είναι ορθή και ότι αυτή είναι η ερμηνεία που λογικά πρέπει να δοθεί στις πρόνοιες των θεσμών 16 και
13. Θεωρώ ότι δεν θα υπήρχε νόημα να θεσπιστούν οι πρόνοιες του θ.17 σε αντίθετη περίπτωση. Αντίθετα, ο νομοθέτης θα παρέμενε στις πρόνοιες του θ.16 και έτσι θα ήταν καθαρό ότι ένταλμα που εκδόθηκε σε μια επαρχία μπορεί να δοθεί, αφού τηρηθεί η διαδικασία της παρουσίασης του ενώπιον Πρωτοκολλητή και της υπογραφής του από Δικαστή του Δικαστηρίου της επαρχίας εντός της οποίας θα εκτελεστεί και κατόπιν να δοθεί στον Πρωτοκολλητή για εκτέλεση, σε άλλη επαρχία για σκοπούς εκτέλεσης μόνο. Το γεγονός ότι υπάρχει ρητή πρόνοια, ο θ.17 που ξεκάθαρα προνοεί ότι το ένταλμα αυτό όταν υπογραφεί, εννοείται βεβαίως με βάση και τις πρόνοιες του θ.16, από Δικαστή Δικαστηρίου της επαρχίας εντός της οποία πρόκειται να εκτελεστεί, θα θεωρείται για όλους τους σκοπούς σαν ένταλμα που εκδόθηκε από το τελευταίο αναφερόμενο Δικαστήριο, στη συγκεκριμένη περίπτωση και με βάση τα πραγματικά της περιστατικά, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, και όλα τα ερωτήματα που θα προκύψουν σχετικά με την εκτέλεση του θα διεκπεραιώνονται από το τελευταίο αναφερόμενο Δικαστήριο, στη συγκεκριμένη περίπτωση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας κατά την άποψή μου. Ενόψει της πιο πάνω θέσης μου κρίνω ότι ο βασικός λόγος ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση που αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Άλλος λόγος ένστασης ήταν η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης όπως φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου η εκ συμφώνου απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 78/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου δόθηκε στις 17.5.07 και συντάχθηκε στις 4.7.
14. Στις 7.1.2008 οι δικηγόροι του Ενάγοντα 2 αποστέλλουν επιστολή στους Αιτητές και τους συνηγόρους τους με την οποία διεκδικούν υπόλοιπο τόκων και το ποσό των €25.629,02 πλέον τόκους επί αυτού του ποσού ισόποσο του ποσού των Λ.Κ.15.
15. Οι συνήγοροι των Αιτητών αντιδρούν με επιστολή τους ημερομηνίας 10.1.
16. Ακολούθως, μεσολαβεί η αίτηση για σφράγιση εντάλματος για την εκποίηση της κινητής περιουσίας των Εναγομένων 1, 2 και 3 στην αγωγή 78/02 εκ των οποίων οι Εναγόμενοι 3 είναι οι Αιτητές στις 14.7.
17. Το ένταλμα καταχωρείται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και λογικά γίνεται η διαδικασία παρουσίασης του στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, υπογράφεται ακολούθως από Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και δίδεται στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για εκτέλεση. Από την Αίτηση δεν προκύπτει πότε οι Αιτητές έλαβαν γνώση για το εν λόγω ένταλμα. Είναι σαφές, όμως, ότι αυτό έγινε σε ημερομηνία μεταγενέστερη της 14.7.08 και πριν τις 31.10.08 που είναι η ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι υπήρξε σοβαρή καθυστέρηση καθ' ότι το θέμα ηγέρθηκε από τον Ιανουάριο του
18. Και πάλι από τα στοιχεία του φακέλου διαπιστώνεται ότι όντως το θέμα ηγέρθηκε τον Ιανουάριο του 2008 αφού η επιστολή των συνηγόρων του Ενάγοντα 2 έχει ημερομηνία 7.1.08 και οι Αιτητές απαντούν με την επιστολή 10.1.08 αλλά φαίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε το ένταλμα εκποίησης κινητών 6 και πλέον μήνες μετά και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του
19. Συνεπώς προκύπτει ότι ο Ενάγοντας 2-Καθ' ου η Αίτηση ενεργοποίησε διαδικασία εναντίον των Αιτητών στις 14.7.
20. Επομένως, θεωρώ ότι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι υπάρχει καθυστέρηση με δεδομένο ότι είναι από τον Ιανουάριο του 2008 που ξεκίνησε η διαδικασία δεν με βρίσκει σύμφωνη και τη θεωρώ λανθασμένη. Το δεδομένο είναι ότι η διαδικασία είσπραξης του εν λόγω ποσού εναντίον της οποίας στρέφονται οι Αιτητές ξεκίνησε στις 14.7.
21. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε στις 31.10.08, όπως έχω ήδη αναφέρει δεν έχω στοιχεία για το πότε το ένταλμα επιδόθηκε στους Αιτητές και έτσι δεν μπορώ να κρίνω κατά πόσο τίθεται θέμα καθυστέρησης. Εάν υπάρχει καθυστέρηση, σίγουρα όμως, δεν αφορά την χρονική περίοδο από τον Ιανουάριο του 2008 ως η θέση του Καθ' ου η Αίτηση. Όσον αφορά τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση θεωρώ ότι εφόσον με την εξέταση της παρούσας αίτησης εκείνο που ζητείται είναι η έκδοση διατάγματος αναστολής μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης για παραμερισμό και/ή ακύρωση του εντάλματος δεν θα αποφέρει στον Ενάγοντα 2 αυτές τις καταστρεπτικές συνέπειες που οι συνήγοροι του επικαλούνται και ούτε υπάρχει εκτροπή από τη δίκαιη δίκη ούτε και ότι παραβλάπτονται τα συνταγματικά δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση στο βαθμό που οι συνήγοροι του εισηγούνται. Αντίθετα η μη χορήγηση της προσωρινής αναστολής δυνατόν να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στους Αιτητές σε περίπτωση που πετύχουν στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία που ζητούν με την κυρίως αίτηση τους, αλλά το ένταλμα να έχει ήδη εκτελεστεί εφόσον δεν ανασταλεί και να πρέπει οι ίδιοι να λάβουν μέτρα για τυχόν απόδοση σε αυτούς του ποσού που αποτελεί αντικείμενο του εντάλματος. Υπό μορφή σχολίου θα αναφερθώ και στη θέση των Αιτητών όπως προωθήθηκε στην ακρόαση της Αίτησης ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση πιθανόν να είναι άκυρη αφού το πρόσωπο που προβαίνει σε αυτή είναι η Λητώ Ροδά, μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση η οποία ασκεί τη γονική μέριμνα του. Όπως φαίνεται από το πρακτικό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 17.5.07, ο Ενάγοντας 2 γεννήθηκε στις 2.12.99 και επομένως ενηλικιώθηκε στις 2.12.
22. Όταν καταχωρήθηκε η ένσταση δηλαδή στις 4.2.09 ο Ενάγοντας 2-Καθ' ου η αίτηση ήταν και είναι και σήμερα ενήλικας. Επομένως, η μητέρα του δεν μπορεί να προβαίνει σε ένορκη δήλωση εκ μέρους του με λόγο ότι ασκεί τη γονική μέριμνα του εκτός εάν ο λόγος που σήμερα ασκεί τη γονική μέριμνα του είναι άλλος λόγος από αυτό που ίσχυε όταν είχε καταχωρηθεί και εκδοθεί απόφαση στην αγωγή, δηλαδή η ηλικία του. Αυτή η θέση των Αιτητών δεν απαντήθηκε από το συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση και έτσι δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να εξάξει συμπεράσματα. Εάν, βεβαίως, ο μοναδικός λόγος που η μητέρα του Ενάγοντα 2-Καθ' ου η Αίτηση προέβηκε στην ένορκο δήλωση είναι η ηλικία του Ενάγοντα τότε, βεβαίως, η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να είναι ορθή, πάσχει είναι πιθανώς άκυρη και το Δικαστήριο δεν μπορεί να τη λάβει υπόψη και τίθεται και ακόμα ένα θέμα σχετικά, εάν η ένορκη δήλωση είναι άκυρη τότε και η ένσταση πάσχει εφόσον δεν μπορεί να σταθεί από μόνη της χωρίς ένορκη δήλωση. Έτσι, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης, δηλαδή αναστέλλεται η εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας με αριθμό 4691/08 και με αριθμό διπλότυπο του εντάλματος 009657 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 14.7.08 στα πλαίσια της απόφασης 78/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, σε όση έκταση αφορά τους Αιτητές μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης δια κλήσεως για ακύρωση και/ή παραμερισμό του εν λόγω εντάλματος. Επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο