ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΞΕΚΤΕ Α.Ε. κ.α., Αίτηση αριθ. 208/05, 27.3.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αίτηση αριθ. 208/05 Μεταξύ: ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αιτητού και
- ΞΕΚΤΕ Α.Ε.
- Γεώργιου Ροδίτη Καθ΄ ων η αίτηση ---------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27.3.2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητή: Δρ. Α. Ποιητής, για να ακούσει απόφαση κα Ελισσαίου Για καθ΄ ων η αίτηση: κα Στεφανή A Π Ο Φ Α Σ Η Στις 7.4.2005 η Κυπριακή Δημοκρατία που εκπροσωπείται από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας καταχώρησε με εναρκτήρια κλήση (Originating Summons) την παροούσα Αίτηση εναντίον της εταιρείας ΞΕΚΤΕ Α.Ε. από την Ελλάδα και του κ. Γεώργιου Ροδίτη με την οποία επιδιώκει: A. Διάταγμα του Δικαστηρίου ακυρούν την συμφωνία διαιτησίας ημερομηνίας 18.11.1998 μεταξύ του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και της ΞΕΚΤΕ Α.Ε. με την οποία συμφωνήθηκε να παραπεμφθεί σε διαιτησία η διαφορά μεταξύ των μερών η οποία προέκυψε από την αγωγή 3549/89 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. B. Διάταγμα του Δικαστηρίου ακυρώνον την παραπομπή της πιο πάνω διαιτησίας στον κύριον Γεώργιο Ροδίτη η οποία συμφωνήθηκε στις 20.02.2001 ή και σε άλλη ημερομηνία και Διάταγμα όπως τα μέρη είναι ελεύθερα να προχωρήσουν στο Δικαστήριο σχετικά με την επίλυση των πιο πάνω διαφορών τους ή να προχωρήσουν σε διαιτησία χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες άλλου διαιτητή. Γ. Μετακίνηση του πιο πάνω διαιτητή λόγω αμελείας ή και κακής συμπεριφοράς (misconduct) συνεπεία της οποίας η υπόθεση δεν επροχώρησε καθόλου μέχρι και σήμερα. Η ατυχής και ταλαίπωρη αυτή υπόθεση η οποία χρονολογείται, αποτελεί διαφορά που προέκυψε τη δεκαετία του 1980 μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των καθ΄ ων η αίτηση 1 ΞΕΚΤΕ Α.Ε. από την Αθήνα, Ελλάδα, για την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας-Λεμεσού. Η Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα, καταχώρησε τις 24.4.1989 την αγωγή με αριθμό 3549/89 με την οποία απαιτούσε την καταβολή του ποσού των £6.262,34 δυνάμει συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων η οποία συνήφθη την 16.1.79 και η οποία αφορούσε την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας-Λεμεσού στην οποία οι εναγόμενοι (ΞΕΚΤΕ Α.Ε.) καταχώρησαν ανταπαίτηση. Δέκα χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το Νοέμβριο του 1998, οι διάδικοι στην αγωγή 3549/89 κατέληξαν σε συμφωνία όπως η διαφορά τους παραπεμφθεί σε διαιτησία και προς τούτο υπέγραψαν Συμφωνία Διαιτησίας (Arbitration Agreement), στις 18.11.
- Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας αυτής θα εδιορίζετο κοινά αποδεκτός διαιτητής ο οποίος από μόνος του και βάσει των δικογράφων της αγωγής θα διενεργούσε διαιτησία δεσμευτική για τα μέρη και θα παρέδιδε στα μέρη την απόφαση του μέσα σε εννιά μήνες από την ημερομηνία της συμφωνίας διαιτησίας ή σε μεταγενέστερη περίοδο εφόσον τα δύο μέρη συμφωνούσαν. Στις 3.12.1999 οι τότε δικηγόροι των εναγομένων ΞΕΚΤΕ Α.Ε. καταχώρησαν την αίτηση με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 18.11.1998, με αριθμό 1265/99 η οποία ορίστηκε στις 8.12.1999 με την οποία ζητούσαν από το δικαστήριο το διορισμό του δεύτερου καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση, του κ. Γεώργιου Ροδίτη από τη Λευκωσία, ως μόνου διαιτητή στη διαφορά που προέκυψε μεταξύ τους και της Κυπριακής Δημοκρατίας προς εφαρμογή της συμφωνίας διαιτησίας ημερομηνίας 18.11.
- Το μόνο γνωστό που συνάγεται από τη μελέτη του φακέλου της παρούσης αιτήσεως η οποία καταχωρήθηκε στις 7.4.2005, και με την οποία επιδιώκεται ακύρωση της συμφωνίας διαιτησίας, ημερομηνίας 18.11.98 και ακύρωση της παραπομπής της διαιτησίας στον καθ΄ου η αίτηση 2 Γεώργιο Ροδίτη, είναι το γεγονός ότι η αγωγή και η ανταπαίτηση στην αγωγή 3549/89 απεσύρθησαν στις 12.9.2001 αφού κατατέθηκε στο φάκελο της υπόθεσης η συμφωνία διαιτησίας στην οποία κατέληξαν οι διάδικοι. Η τύχη της Γενικής Αίτησης 1265/99 παραμένει άγνωστη. Φαίνεται να υπήρξε μια παρελκυστική τακτική ή εν πάση περιπτώσει, αρχικά τουλάχιστον ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας διά της δικηγόρου του γραφείου του που τον αντιπροσώπευε εις τη διαδικασία, δεν έδιδε την συγκατάθεση του στο διορισμό του κ. Γεώργιου Ροδίτη ως του μόνου Διαιτητή. Τον Ιανουάριο του 2001 μάλιστα η κα Τσιάππα, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας ήγειρε το ερώτημα εάν και κατά πόσο ο κ. Γεώργιος Ροδίτης εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για το διορισμό του ως Διαιτητής. Οι δικηγόροι των καθ΄ ων η αίτηση 1 στην παρούσα αίτηση, κοινοποίησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 29.1.2001 στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ότι ο κ. Ροδίτης εξακολουθεί να ενδιαφέρεται με συγκεκριμένη και συμφωνημένη αντιμισθία να ενεργήσει ως Διαιτητής. Η πρώτη διαφωνία των μερών στην παρούσα αίτηση είναι ότι, σύμφωνα με τον κ. Ποιητή, ούτε στο πλαίσιο της αγωγής 3549/89 ούτε στο πλαίσιο της αίτησης 1265/99 υπήρξε κοινά αποδεκτός Διαιτητής διά την επίλυση της διαφοράς, παρά το ότι τα δύο μέρη συμφώνησαν να παραπέμψουν τη διαφορά τους σε διαιτησία. Ενώ αντίθετα, σύμφωνα με την κα Στεφανή ο Γενικός Εισαγγελέας, στις 20.2.2001, έδωσε την συγκατάθεση του και εξεδόθη εκ συμφώνου διάταγμα (προφανώς υπονοεί στα πλαίσια της Αίτησης 1265/99) του Δικαστηρίου για το διορισμό του κ. Γεωργίου Ροδίτη ως μόνου Διαιτητή για την επίλυση της διαφοράς. Ο Γενικός Εισαγγελέας, (Αιτητής στην παρούσα αίτηση), μόλις την 9.1.2003 διόρισε τον κ. Ποιητή να τον αντιπροσωπεύει στα πλαίσια της διαφοράς της Κυπριακής Δημοκρατίας με την ΞΕΚΤΕ Α.Ε. ο οποίος κοινοποίησε το διορισμό του στον κ. Ροδίτη στις 13.1.
- Ο κ. Ροδίτης κάλεσε την πρώτη συνεδρία των διαδίκων στις 24.2.2003 με επιστολή του ημερομηνίας 13.2.2003, πράγμα το οποίο είχαν ζητήσει με επιστολή τους ημερομηνίας 14.1.2003 οι δικηγόροι της ΞΕΚΤΕ Α.Ε. προς τον κ. Ροδίτη. Η συνάντηση ημερομηνίας 24.2.2003 αναβλήθηκε λόγω κωλύματος του Δρος Α. Ποιητή. Την ίδια ημερομηνία, ο «Διαιτητής» απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των διαδίκων καλώντας τους σε συνεδρία στις 3.3.
- Στις 3.3.2003, ο Δρ. Ποιητής αμφισβήτησε για πρώτη φορά ότι υπήρχε διορισμός του κ. Ροδίτη σαν «Διαιτητή» και ισχυρίστηκε ότι η αγωγή 3549/89 εξακολουθούσε να ευρίσκεται σε ισχύ. Ο «Διαιτητής» ζήτησε όπως τα δύο μέρη ξεκαθαρίσουν το θέμα και τον ενημερώσουν. Είκοσι και πλέον μήνες μετά, στις 10.12.2004, οι δικηγόροι της ΞΕΚΤΕ Α.Ε. απέστειλαν την πιο κάτω επιστολή, προς τον κ. Γεώργιο Ροδίτη, την οποία παραθέτω αυτούσια αφού είναι το τεκμήριο 14 στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Κυπριανού που καταχωρήθηκε εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία: «Αγαπητέ κ. Ροδίτη, Διαιτησία ενώπιον σας μεταξύ Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. ΞΕΚΤΕ ΑΕ Σε συνέχεια της Α΄ συνεδρίας της πιο πάνω Διαιτησίας, σας παραθέτω τα εξής γεγονότα που έχουν άμεση σχέση με τη διαδικασία: α) Στις 18.11.1998 αποφασίστηκε να παραπεμφθεί η υπόθεση αρ. 3549/1989 σε Διαιτησία (βλ. Τεκμήριο 1) με βάση Συμφωνία Διαιτησίας της ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 2). β) Είχατε διοριστεί Διαιτητής κατόπιν Αίτησης μας ημερομηνίας 3.12.1999 (Τεκμήριο 3), την οποία αποδέχθηκε η Δημοκρατία στις 20.2.
- Στις 12.9.2001, ενόψει της πιο πάνω συμφωνίας παραπομπής σε Διαιτησία, η αγωγή και η ανταπαίτηση αποσύρθηκαν. γ) Την ίδια ημέρα δηλώθηκε στο δικαστήριο ότι η αμοιβή σας θα ήταν ΛΚ50 ανά ώρα πλέον ΦΠΑ. (Σχετική είναι η επιστολή μας προς την Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας ημερομηνίας 29.1.2001 - Τεκμήριο 4). Λόγω των όσων αναφέρονται πιο πάνω, δεν υπάρχει κανένα νομικό ή άλλο εμπόδιο στη συνέχιση της διαδικασίας και ως εκ τούτου παρακαλούμε να ορίσετε ημερομηνία για να δοθούν οδηγίες για την περαιτέρω διαδικασία. Με εκτίμηση Ανδρέας Δημητρίου» H ανωτέρω επιστολή κοινοποιήθηκε στο Δρα Ανδρέα Ποιητή ο οποίος απευθυνόμενος με επιστολή του ημερομηνίας 22.12.2004 στο δικηγόρο των καθ΄ ων η αίτηση 1 στην παρούσα αίτηση, ΞΕΚΤΕ Α.Ε., τον πληροφορούσε ότι η διαιτησία δεν μπορούσε να προχωρήσει διότι «ήδη αφέθη και ατόνησε», και εξέφραζε την πίστη ότι η υπόθεση μόνο στο δικαστήριο ίσως μπορούσε να προχωρήσει πλέον. Οι δικηγόροι της ΞΕΚΤΕ Α.Ε. που είχαν αντίθετη θέση, απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2005 με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Αγαπητέ συνάδελφε, Διαιτησία μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας ν. ΞΕΚΤΕ ΑΕ Αναφερόμαστε στην επιστολή σας με ημερομηνία 22.12.2004 και σας πληροφορώ τα ακόλουθα:
- Διαφωνούμε κάθετα με τη θέση που εκφράζετε σε σχέση με τη διαδικασία της Διαιτησίας.
- Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η αγωγή αρ. 3549/1989 δεν υφίσταται πλέον, αλλά υπάρχει συμφωνία και δέσμευση των δύο πλευρών, δηλαδή Κυπριακής Δημοκρατίας και ΞΕΚΤΕ για επίλυση της διαφοράς μέσω Διαιτησίας.
- Παρόλο που η Διαιτησία είχε χρονικό περιθώριο 9 μηνών, αυτό υπόκειται σε ανανέωση και οπωσδήποτε η μεγαλύτερη καθυστέρηση στη διεξαγωγή της διαδικασίας οφείλεται στην Δημοκρατία, η οποία άφησε δυο χρόνια να περάσουν προτού σας διορίσει ως δικηγόρο στην υπόθεση.
- Κατά συνέπεια, ή θα επεκτείνουμε την περίοδο της διεξαγωγής της Διαιτησίας εκ συμφώνου ή θα πρέπει να αποταθεί ο Διαιτητής στο δικαστήριο για επέκταση του χρόνου για τη διεξαγωγή της Διαιτησίας.
- Αναμένουμε τη συνεργασία σας επί του θέματος.
- Τελικά και προς απάντηση στην επιστολή του Διαιτητή ημερομηνίας 23.12.2004, όσο αφορά την προτεινόμενη από τον Διαιτητή ημερομηνία για την επόμενη συνάντηση στη Διαιτησία, σας πληροφορούμε ότι η ημερομηνία 17.1.2005 δεν είναι εφικτή και εισηγούμαστε την 19.1.2005, 20.1.2005 ή 27.1.
- Αναμένουμε τη θετική σας ανταπόκριση και τον επαναορισμό της Διαιτησίας από το Διαιτητή. Με εκτίμηση, Ανδρέας Δημητρίου» Παράλληλα, ο Διαιτητής στις 23.12.2004, όρισε νέα συνάντηση με επιστολή του προς τους δικηγόρους των μερών, στις 17.1.2005, και στη συνέχεια με νέα επιστολή του ημερομηνίας 15.2.2005, κάλεσε τους δικηγόρους σε συνάντηση στις 14.3.
- Συνάντηση η οποία μετατέθηκε τελικά στις 15.4..2005 επειδή η 14.3.2005 ήταν Επίσημη αργία. Στις 15.4.05, ο δικηγόρος του Γενικού Εισαγγελέα (Αιτητή στην παρούσα αίτηση) Δρ Ποιητής, δεν παρευρέθηκε ούτε ειδοποίησε ότι δεν μπορούσε να παρευρεθεί. Είχε εν τω μεταξύ στις 7.4.2005, καταχωρήσει την παρούσα αίτηση αντίγραφο της οποίας παρέδωσε ο «διαιτητής» στις 15.4.2005 στους δικηγόρους της ΞΕΚΤΕ Α.Ε. Προτού αποφασίσω το κύριο ερώτημα που τίθεται κατά πόσο υπάρχει ή όχι διορισμός του κ. Ροδίτη, για να εξετάσω στη συνέχεια αν υπάρχει οποιαδήποτε αμέλεια ή κάτι μεμπτό στη συμπεριφορά του (misconduct), για να ακυρωθεί ο διορισμός του θεωρώ επιβαλλόμενο καθήκον μου να παραθέσω το πρακτικό του δικαστηρίου, με ημερομηνία 18.11.1998 ενώπιον του τότε προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κ. Γ. Αρέστη στα πλαίσια της αγωγής 3549/
- «Αμφότεροι οι δικηγόροι δηλώνουν ότι μετά από διαβουλεύσεις που έχουν γίνει στην εισήγηση του δικαστηρίου, έχουν συμφωνηθεί οι όροι παραπομπής της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων στην αγωγή αυτή σε διαιτησία, οι όροι της οποίας έχουν συμφωνηθεί και έχει υπογραφεί σχετική συμφωνία την οποία καταθέτουν στο δικαστήριο ως τεκμήριο. Δικαστήριο Κατατίθεται και σημειώνεται τεκμ.Ζ. Δικηγόροι Ως εκ τούτου παρακαλούμε όπως δοθεί μια μακρινή ημερομηνία μέχρι της οποίας θα έχει προχωρήσει η όλη διαδικασία στην τελεσίδικη απόφαση. κα Τσιάππα Εντός εννέα μηνών από σήμερα θα πρέπει να εκδοθεί η απόφαση. Δικαστήριο Εν τοιαύτη περιπτώσει το δικαστήριο διερωτάται κατά πόσο είναι άσκοπη πλέον η παραμονή αυτής της αγωγής σε εκκρεμότητα δεδομένου ότι έχουν συμφωνήσει να επιλυθούν οι διαφορές τους σε διαιτησία. κ. Μέσσιος Η θέση η δική μας είναι ότι με την παραμονή αυτής της διαφοράς υπό την εποπτεία του δικαστηρίου δίδεται η κατάλληλη ώθηση και των δύο ούτως ώστε να τηρηθούν όσα έχουν συμφωνηθεί και να καταλήξουν στο σημείο που θα τελειώσει η όλη διαφορά και να εκδοθεί απόφαση πολύ πιο σύντομα εκτός εάν πω την περίπτωση που δεν θα ήταν υπό την εποπτεία του δικαστηρίου. Δικαστήριο Απ΄ ότι αντιλαμβάνομαι δεν έμεινε οτιδήποτε το οποίο θα πρέπει να έρθει ενώπιον του δικαστηρίου μετά τη διαιτησία για να το επιλύσει το δικαστήριο αν όλα τα επίδικα θέματα τίθενται για επίλυση ενώπιον του διαιτητή. κ. Μέσσιος Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο να προκύψουν θέματα τα οποία να χρειάζονται να παραπεμφθούν και δικαστικά, από το δικαστήριο. Δικαστήριο Υπό αυτές τις περιστάσεις το δικαστήριο θα ορίσει την υπόθεση για οδηγίες σε μακρινή ημερομηνία ούτως ώστε να μπορεί να γίνεται αυτός ο έλεγχος. Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες την 1.3.1999 ώρα 9.00 π.μ. [Υπ.] Γ. Αρέστης, ΠΕΔ» Από το ανωτέρω πρακτικό το δικαστηρίου, φαίνεται ότι η παράταση της εκκρεμοδικίας στην αγωγή 3549/89 μέχρι τις 12.9.2001 που αυτή απεσύρθη, οφείλετο στο να δοθεί χρόνος στο Διαιτητή να εκδώσει την απόφαση του και με αυτό τον τρόπο το δικαστήριο να ασκεί εποπτεία όσον αφορά την επίλυση των διαφορών από το Διαιτητή. Γιατί στις 12.9.01 η αγωγή και η ανταπαίτηση απεσύρθησαν είναι άγνωστο. Δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου που να δείχνει ότι την ημερομηνία αυτή έγινε από το δικαστήριο με την συγκατάθεση των μερών οποιοσδήποτε διορισμός οποιουδήποτε προσώπου ως Διαιτητή στο πλαίσιο της αγωγής. Επίσης, δεν κατάφερα να εντοπίσω οτιδήποτε στο πλαίσιο της αίτησης 1265/99 που να καταδεικνύει ότι όντως υπήρξε συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα έστω, ή διάταγμα του δικαστηρίου για το διορισμό του κ. Ροδίτη ως διαιτητή στην παρούσα υπόθεση. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι ο κ. Ροδίτης ουδέποτε διορίστηκε σαν Διαιτητής προς επίλυση της διαφοράς είτε με συμφωνία των μερών είτε με Διαταγή του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα ακύρωσης ενός ανύπαρκτου διορισμού. Δεν χρειάζεται επίσης να εξετάσω ποιος είναι υπαίτιος της καθυστέρησης της διαδικασίας ή της παράλειψης στο διορισμό του Διαιτητή προς υλοποίηση της συμφωνίας διαιτησίας, ή αν ο συγκεκριμένος Διαιτητής καθυστέρησε ή είχε μεμπτή συμπεριφορά (misconduct). Η σοβαρή καθυστέρηση εξ αντικειμένου υπάρχει και βαρύνει αμφότερες τις πλευρές. Η συμπεριφορά του Διαιτητή δεν κρίνεται από τη στιγμή που δεν φαίνεται νόμιμος ο διορισμός του. Προχωρώντας ένα βήμα περισσότερο θα έλεγα ότι και αν ακόμη υπήρχε διορισμός του συγκεκριμένου Διαιτητή με συμφωνία των μερών ή με διαταγή του δικαστηρίου το Φεβρουάριο του 2001 η κατάληξη μου θα ήταν η ίδια, ο διορισμός θα ακυρώνετο γιατί πλην της ευθύνης των διαδίκων η κύρια ευθύνη για την καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της διαιτησίας βαρύνει τον «διαιτητή». Το μόνο που υπάρχει και είναι δεσμευτικό για τα μέρη και μπορούν να προχωρήσουν επ΄ αυτού τη διαδικασία, είναι η συμφωνία διαιτησίας ημερομηνίας 18.11.
- Με την Αίτηση επιδιώκεται η ακύρωση και της Συμφωνίας Διαιτησίας (Αrbitration Agreement). Δεν βρίσκω κανένα λόγο μη υπαρχούσης πλέον της αγωγής 3549/89, γιατί να ακυρωθεί η συμφωνία των μερών για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Δεν επιδικάζονται έξοδα στην παρούσα αίτηση προς όφελος οποιασδήποτε πλευράς. Η διαδικασία ήταν αχρείαστη και καταχρηστική και εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία αφού εσκοπείτο η ακύρωση του διορισμού ενός διαιτητή ο οποίος ουδέποτε υπήρξε. Κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδα της. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο