← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Μόνικας Terzian κ.α., Αρ. Αγωγής: 11198/04, 31 Μαρτίου 2009

ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Μόνικας Terzian κ.α., Αρ. Αγωγής: 11198/04, 31 Μαρτίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 11198/04 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων -και-

  1. Μόνικας Terzian
  2. Anahid Terzian
  3. Haig Terzian
  4. Sharp Nicola Jane
  5. α) Nada Terzian ) ως διαχειριστές β) Δημήτρη Μιχαηλίδη ) της περιουσίας του γ) Haig Terzian ) αποβιώσαντος Vahan Terzian Εναγομένων --------------------------------- ­­­­ Αίτηση Τροποποίησης Υπεράσπισης ημερομηνίας 2.4.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Μαρτίου 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους 1, 3 και 5(γ)-Αιτητές: κα Χ' Ιωάννου Για τους Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση: κα Μιχαηλίδου ------------------------ ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει ή επιτρέπει την τροποποίηση της Υπεράσπισης όπως φαίνεται στο σώμα της αίτησης, παράγραφος Α. Η αναγκαιότητα της τροποποίησης όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση προέκυψε μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης και συγκεκριμένα μετά την παράδοση σ' αυτούς από τους Ενάγοντες καταστάσεων των λογαριασμών της εταιρείας τις οποίες ακολούθως παρέδωσαν σε εμπειρογνώμονα μαθηματικών για μελέτη όπου τελικά απεκαλύφθη η έκταση των παράνομων χρεώσεων και ο τρόπος με τον οποίο οι Ενάγοντες απομυζούσαν τα έσοδα της εταιρείας. Με την τροποποίηση επιθυμούν να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την απαίτηση και Υπεράσπιση. Δεν μπορούσαν να εγείρουν τέτοια θέματα προηγουμένως αφού δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες και τον τρόπο που ενεργούσαν οι Ενάγοντες και την έκταση των παράνομων και απαράδεκτων χρεώσεων της εταιρείας. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.25 θ.1-6 και Δ.48 θ.1-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση, στην αίτηση, την οποία βασίζουν στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1-6, Δ.48 θ.1,2,3,4,8 και 9 επί του Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης τους όπως αυτοί περιέχονται στην ειδοποίηση είναι οι ακόλουθοι: "(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). (γ) Υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (latches) στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία ζητείται ουσιαστικά η αντικατάσταση της υφιστάμενης Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης των Εναγομένων, αναφορικά με γεγονότα τα οποία είναι γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους Aιτητές/Εναγομένους από το έτος 1990 ή 1998 ή 2000 ή 2002 ότε και ετερματίσθη η μεταξύ των μερών συμφωνία και/ή από τον Δεκέμβριο του 2004, δηλαδή εδώ σχεδόν 3½ και πλέον χρόνια από την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και/ή από τον Μάρτιο του 2006 δηλαδή εδώ και 2½ χρόνια από της καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης από τους δικηγόρους των Εναγομένων. Δεν δίδεται καμία σοβαρή εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση. (δ) Η αιτούμενη τροποποίηση της Υπεράσπισης και η προσθήκη Ανταπαίτησης δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους και/ή αβλεψίας των Aιτητών και/ή κακής συνεννόησης με τους δικηγόρους αυτών, αλλά προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής αλλά και προϊόν δεύτερης σκέψης. (ε) Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι/Aιτητές εισαγάγουν νέα θέματα με αποτέλεσμα να μεταβάλουν άρδην και/ή τροποποιείται η ουσία της υφιστάμενης Υπεράσπισης με την προσθήκη Ανταπαίτησης με νέους αβάσιμους και/ή λανθασμένους και/ή ανυποστήρικτους ισχυρισμούς που αναπόφευκτα συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και την μετατροπή όλων των ήδη καταχωρησθέντων δικογράφων. (στ) Η αιτούμενη τροποποίηση της Υπεράσπισης και ειδικότερα η προσθήκη Ανταπαίτησης είναι αντινομική και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπεί καθότι όλοι οι ισχυρισμοί αποτελούν προϊόν δευτέρας σκέψεως των Εναγομένων. (ζ) Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή την χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης της υφιστάμενης Υπεράσπισης. (η) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό να καθυστερήσει και/ή εκτροχιάσει και/ή δυσχεράνει και/ή επιβραδύνει την όλη διαδικασία και/ή κατά συνέπεια να παρεμποδίσει την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. (θ) Οι Aιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης της υφιστάμενης Υπεράσπισης αλλά και η προσθήκη Ανταπαίτησης στο παρόν στάδιο της διαδικασίας. (ι) Το αιτούμενο διάταγμα θα επιφέρει τέτοια βλάβη στους Ενάγοντες /Καθ' ων η αίτηση που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθούν με έξοδα. (κ) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας." Την πραγματική βάση της ένστασης αποτελεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, υπαλλήλου των Εναγόντων ημερομηνίας 13.11.
  6. Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another

(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. Πολιτική Έφεση 10214, ημερ. 12.1.
  1. Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράληψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
  2. Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» «Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Σύμφωνα με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (βλ. Saba & Co. Τ.Μ.Ρ. v. Τ.Μ.Ρ. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 και Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά (ανωτέρω). Όπως επίσης αναφέρεται στο Annual Practice
(1959)σελ. 627, το Δικαστήριο δεν θα αρνηθεί να επιτρέψει μια τροποποίηση απλά και μόνο επειδή εισάγει νέα υπόθεση. Θα το πράξει όμως εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ ευχερές να περιλαμβανόταν σε μια τελείως νέα αγωγή. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ.
  1. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 2.12.2004 και επιδόθηκε στους Εναγόμενους στις 4.4.
  2. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφανίσεως στις 20.4.2005 και στις 28.3.2006 καταχωρήθηκε η υπεράσπιση. Στις 15.9.2006 υπόβλήθηκε αίτημα για αλλαγή δικηγόρου των Εναγομένων 1,3 και 5(γ). Στις 25.5.2007 διόρισαν νέους δικηγόρους οι οποίοι 11 μήνες μετά, 2.4.2008 καταχώρησαν την παρούσα, υπό εκδίκαση αίτηση. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Δεν φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα να υπάρχει κακοπιστία από πλευράς των Αιτητών και οι Καθ' ων η Αίτηση μπορεί να ικανοποιηθούν με την καταβολή σε αυτούς των εξόδων τους. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν τοποθετούνται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην υπεράσπιση. Θα πρέπει τα επίδικα θέματα να προσδιοριστούν με βεβαιότητα και οι εκατέρωθεν θέσεις να διατυπωθούν και αποδειχθούν μέσα σε σταθερό πλαίσιο. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι με την τροποποίηση εισάγονται νέα θέματα που τροποποιούν όλη την ουσία και βάση της παρούσας υπόθεσης. Είναι αναγκαία η εκδίκαση τους στην παρούσα υπόθεση. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και της διαδικασίας να εκδικαστούν στην παρούσα υπόθεση για να αποφευχθούν άλλες δικαστικές διαδικασίες με τις οποίες θα σπαταληθεί επιπρόσθετος δικαστικός χρόνος, δηλαδή θα πρέπει να αποφευχθεί ή αποτραπεί η πολλαπλότητα των νομικών διαδικασιών. Επομένως με γνώμονα όλα τα πιο πάνω και το γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν θα είναι σε δυσχερέστερη θέση κατά την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αίτηση είναι επιτρεπτή και εγκρίνει αυτή καθ' ολοκληρίαν, κρίνοντας ότι οι Ενάγοντες ικανοποιούνται στο στάδιο αυτό με την καταβολή σε αυτούς των εξόδων. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών τόσο της αίτησης και της ακρόασης, όσο και όσα καθίστανται αναγκαία λόγω της τροποποίησης. Δίδονται οδηγίες όπως τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος ενώ απάντηση, εάν υπάρχει, να καταχωρηθεί σε 10 μέρες μετά την παράδοση στους Ενάγοντες της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Νοείται ότι η καταβολή των σχετικών τελών συνεπεία της ανταπαίτησης αποτελεί προϋπόθεση για την καταχώρηση της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. (Υπ.) ......... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.