← Κύπρος

DAIRY KING LTD ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Αγωγή Αρ. 5066/04, 7 Απριλίου, 2009

DAIRY KING LTD ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Αγωγή Αρ. 5066/04, 7 Απριλίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 5066/04 Μεταξύ: DAIRY KING LTD, από Λευκωσία Ενάγουσας - και - ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Εναγόμενου Η ασφάλεια εξόδων του άρθρου 382 Κεφ. 113 Ημερομηνία: 7 Απριλίου, 2009 Εμφανίσεις: Για εναγόμενο/αιτητή: κ. X"Iωάννου Για ενάγοντα/καθ΄ ης: κα Παρπόττα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο εναγόμενος (στο εξής ο αιτητής) αποβλέπει σε ενεργοποίηση των προνοιών του άρθρου 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, για αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου η ενάγουσα εταιρεία (στο εξής η καθ΄ ης η αίτηση) δώσει ασφάλεια για έξοδα στο ποσό των €19.100. Τα σχετικά με το αίτημα γεγονότα δεν αμφισβητούνται και σε συντομία έχουν ως ακολούθως:- Ο αιτητής είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο ιδρύθηκε το 1969 (Ν.4/1969)με κύρια αποστολή την οργάνωση της εγχώριας γαλακτοκομικής βιομηχανίας προς όφελος των παραγωγών και των καταναλωτών γάλακτος. Η καθ΄ ης η αίτηση ήταν γαλακτοκομική βιομηχανία και προμηθευόταν γάλα από τον αιτητή στη βάση συμφωνιών που είχαν συνάψει μεταξύ τους. Η συνεργασία των διαδίκων τερματίστηκε από τον αιτητή τον Ιούλιο του 1991 και οι εκατέρωθεν αξιώσεις προβλήθηκαν στο πλαίσιο της αγωγής 1091/92, την οποία καταχώρισε ο αιτητής για υπόλοιπο αξίας γάλακτος που προμήθευσε στην καθ΄ ης η αίτηση. Η αντιδικία στην πιο πάνω αγωγή έληξε στις 13.3.1998 με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης προς όφελος του αιτητή για το ποσό των £14.478 πλέον τόκους και έξοδα, ενώ η ανταπαίτηση της καθ΄ ης απορρίφθηκε ως αποσυρθείσα χωρίς έξοδα. Ωστόσο, η εν λόγω απόφαση δεν σηματοδότησε και την οριστική λύση των διαφορών τους. Έξι

(6)χρόνια μετά, τον Ιούνιο του 2004, η καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε την παρούσα αγωγή (στο εξής η αγωγή) με την οποία αξιώνει αποζημιώσεις, προβάλλοντας ότι ο τερματισμός της συνεργασίας από τον αιτητή ήταν παράνομος και αντισυμβατικός με αποτέλεσμα να υποστεί ζημίες εκατοντάδων χιλιάδων λιρών. Η αγωγή ορίσθηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 5.10.
  1. Αναβλήθηκε όμως για εξέταση προδικαστικής ένστασης του αιτητή για ύπαρξη δεδικασμένου λόγω της αγωγής 1091/92, ένσταση που απορρίφθηκε με ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου ημερ. 6.9.06 και μάλιστα με £1.360 έξοδα εναντίον του αιτητή. Έκτοτε η αγωγή επανορίσθηκε για ακρόαση στις 24 και 25.9.07 αλλά λόγω ασθενείας του δικαστή αναβλήθηκε για οδηγίες 15.10.07 οπόταν ο συνήγορος του αιτητή δήλωσε ότι θα καταχωρούσε αίτηση για τροποποίηση του δικογράφου του, κάτι που έπραξε στις 26.10.
  2. Η καθ΄ ης η αίτηση δεν έφερε ένσταση στην τροποποίηση, η οποία εγκρίθηκε με έξοδα εναντίον του αιτητή. Ακολούθησε η καταχώριση των τροποποιημένων δικογράφων και στη συνέχεια η αγωγή ορίσθηκε ξανά για ακρόαση στις 6.10.08 και μετά στις 15.12.08, ημέρα που κηρύχθηκε ως δημόσια αργία με αποτέλεσμα η ακρόαση να αναβληθεί για τις 19.2.
  3. Ο συνήγορος, όμως, του αιτητή ζήτησε αναβολή επικαλούμενος ότι στις 12.2.09 - επτά
(7)δηλαδή ημέρες πριν την ακρόαση - καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση για ασφάλεια εξόδων σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 382 του Κεφ.
  1. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία διατυπώνεται η αδιαμφισβήτητη θέση ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του αιτητή αν αυτός πετύχει στην υπεράσπισή του και προς τούτο προβάλλεται και το γεγονός ότι στις 2.2.09 επεστράφη ανεκτέλεστο ριτ κινητών που εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως του αιτητή ημερ. 29.1.09 για είσπραξη του ποσού της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος του στην αγωγή 1091/
  2. Η καθ΄ ης αντέδρασε στην αίτηση με εννέα λόγους ένστασης, οι οποίοι υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση. Η ουσία, όμως, των όσων προβάλλει για απόρριψη της αίτησης θα μπορούσε να διατυπωθεί ως ακολούθως:- Πράγματι η καθ΄ ης δεν είναι κάτοχος οποιασδήποτε περιουσίας και ούτε διεξάγει εργασίες. Ο τερματισμός όμως των εργασιών της και η κακή οικονομική της κατάσταση οφείλονται στις αντισυμβατικές πράξεις του αιτητή και τυχόν επιτυχία της αίτησης θα ισοδυναμούσε με άρνηση του δικαιώματος της να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Περαιτέρω, η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και με μοναδικό σκοπό να την παρεμποδίσει στην προώθηση της αγωγής επειδή γνωρίζει ότι δεν είναι σε θέση να δώσει ασφάλεια εξόδων, κάτι που γνώριζε ευθύς εξ αρχής. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αναφορά και σε νομολογία. Η καθ΄ ης, εισηγήθηκε ο κ. Χ"Ιωάννου, δεν είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα του αιτητή αν αυτός πετύχει στην υπεράσπισή του και ενόψει τούτου πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 382 του Κεφ. 113 για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρέπεμψε, επί του προκειμένου, στην υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 AAΔ 1377 και υποστήριξε ότι οι όποιες αυθεντίες υπάρχουν για το δικαίωμα ανεμπόδιστης πρόσβασης στη δικαιοσύνη αφορούν φυσικά και όχι νομικά πρόσωπα. Επομένως, η σχετική θέση της καθ΄ ης η αίτηση δεν ευσταθεί και θα πρέπει να απορριφθεί. Με τη σειρά της η κ. Παρπόττα ανέπτυξε τους λόγους ένστασης δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κακή οικονομική κατάσταση της καθ΄ης η αίτηση - την οποία πάντοτε ο αιτητής γνώριζε - για να εισηγηθεί ότι το δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα επειδή κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με άρνηση του δικαιώματος της να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Παρέπεμψε, σχετικά, στις υποθέσεις Vincent D. Conway v. Hλία
(2002)1 ΑΑΔ 1653 και στις προσφυγές 930/04 Idrees Ali v. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ. 19.10.05, 869/05 Svetlana Shalaeva v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 24.3.06 και 1717/06 Μunasinghe M. Vilage ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 23.7.07. Το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, φαίνεται να μην έχει απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο και οι αυθεντίες που αναφέρονται πιο πάνω δεν βοηθούν. Αφ΄ ενός μεν γιατί στην υπόθεση Ιacovou Brothers (ανωτέρω) εξετάσθηκε μόνο αν η εναγόμενη απέσεισε το βάρος των ισχυρισμών της ότι η ενάγουσα ήταν αφερέγγυος και, αφ΄ ετέρου, οι αυθεντίες που επικαλέσθηκε η κ. Παρπόττα αφορούν το δικαίωμα του ατόμου για ανεμπόδιστη πρόσβαση στο δικαστήριο, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Δεν εφαρμόζονται, επομένως, και σε νομικά πρόσωπα, κάτι που επισημάνθηκε και στην αγγλική υπόθεση Sir Lindsay Parkinson & Co. Ltd v. Triplan Ltd
(1972)2 All E.R.
  1. Αντικείμενο της εν λόγω απόφασης ήταν η εξέταση των προεκτάσεων του άρθρου 447 του Companies Act του 1948, οι πρόνοιες του οποίου είναι πανομοιότυπες με αυτές του άρθρου 382 του κυπριακού εταιρικού νόμου. Όπως δε αποφασίσθηκε, η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων εναντίον μιας ενάγουσας εταιρείας θα πρέπει να ασκείται λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών που αφορούν την υπόθεση. Στην υπό κρίση περίπτωση είναι κοινά αποδεκτό ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του αιτητή αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του. Ικανοποιείται, συνεπώς, η σχετική προϋπόθεση του άρθρου 382 για παροχή ασφάλειας εξόδων και ό,τι απομένει είναι αν το δικαστήριο θα ασκήσει θετικά τη διακριτική εξουσία που έχει επί του ζητήματος. Κρίνω ότι δεν θα πρέπει να το κάνει για δύο κυρίως λόγους, τους ακόλουθους:-
  2. Η αγωγή εκκρεμεί από το 2004 και η αίτηση για ασφάλεια εξόδων καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση μόλις 7 ημέρες πριν την ακρόαση. Αξιοσημείωτη επί του προκειμένου είναι και η σπουδή του αιτητή να απευθυνθεί για έκδοση εντάλματος κινητών 20 ημέρες πριν την ακρόαση, παρόλο που η απόφαση στην αγωγή 1091/92 εναντίον της καθ΄ ης εκδόθηκε 11 χρόνια προηγουμένως και παρόλο που γνώριζε ότι η καθ΄ ης είχε αναστείλει τις εργασίες της από τότε. Υπό το πρίσμα των επισημάνσεων αυτών η επίκληση την τελευταία στιγμή του άρθρου 382 δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ως προσπάθεια παρεμβολής εμποδίου στην έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και ως τέτοια κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και
  3. Από την εξέταση του φακέλου της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι σε δύο ενδιάμεσες διαδικασίες ο αιτητής καταδικάσθηκε σε έξοδα. Αφορούν τις διαδικασίες εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης και τροποποίησης του δικογράφου του οι οποίες, σε συσχετισμό και με την υπόλοιπη πορεία της υπόθεσης, αποκαλύπτουν ότι η πλάστιγγα για τα ήδη δημιουργηθέντα και επιδικασθέντα έξοδα κλίνει σαφώς υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση και είναι αμφίβολο κατά πόσο η κατάσταση αυτή θα ανατραπεί από τα έξοδα που θα δημιουργηθούν κατά την ακρόαση. Ενόψει τούτου αποδοχή του αιτήματος δεν θα αποτελούσε κατά την άποψή μου ορθή άσκηση της διακριτικής εξουσίας που έχει το δικαστήριο επί του ζητήματος. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, εναντίον του αιτητή. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης και ως νέα ημερομηνία για ακρόαση της αγωγής δίδεται η ...... και ώρα 10.00 π.μ. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.