Ελένης Σιεχάπ ν. Έπαρχος Λευκωσίας κ.α., Αγωγή αρ. 10251/2007, 14 Απριλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A84 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ Αγωγή αρ. 10251/2007 Μεταξύ: Ελένης Σιεχάπ Ενάγουσα Και
- Έπαρχος Λευκωσίας
- Κοινοτικό Συμβούλιο Μενοίκου
- Γενικός Εισαγγελέας, μέσω Τμήματος Ανάπτυξης Υδάτων Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14 Απριλίου 2009 Αίτηση ημερομηνίας 25/1/2009 υπό Εναγόμενου 3 για παραμερισμό απόφασης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κα. Ε. Φλωρέντζου για Γενικό Εισαγγελέα Για Ενάγουσα - Καθ' ής: κα. Τ. Μιλτιάδου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εναγόμενος 3 - Αιτητής αιτείται: Α. Παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού για περίοδο πέραν των 15 ημερών. Β. Παραμερισμό της απόφασης ημερ. 21.12.
- Γ. Επαναφορά της αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.17 κ.10, Δ.33 κ.5, Δ.57 κ.2, Δ.48 κ. 1, 2, β και Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Βασιλικής Νικολάου, υπαλλήλου της Νομικής Υπηρεσίας. Σ' αυτήν αναφέρονται γεγονότα που αφορούν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, την εμφάνιση από ορισμένους Εναγόμενους καθώς και ισχυρισμοί αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και την υπεράσπιση του Εναγόμενου. Η Ενάγουσα-Καθ' ής καταχώρισε ένσταση βασιζόμενη στις Δ.17 κ.10, Δ.33 κ.5, Δ.39, Δ.48 στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας στην οποίαν αναφέρεται στο θέμα των επιδόσεων και σε γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο, ενώ ως προς το θέμα της υπεράσπισης προβάλλει πως ο Αιτητής δεν αναφέρει ποια είναι η υπεράσπιση του. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να προηγηθεί αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Νομική Πτυχή Είναι προφανές από το φάκελο πως στην αγωγή αυτή δεν εκδόθηκε απόφαση μετά από ορισμό της για ακρόαση βάσει της Δ.33 και συνεπώς το αιτούμενο διάταγμα για παράταση της προθεσμίας του κ. 5 της εν λόγω διαταγής είναι άνευ αντικειμένου. Ούτε η αγωγή απορρίφθηκε εναντίον οποιουδήποτε Εναγόμενου, οπότε και το αιτούμενο διάταγμα για επαναφορά της αγωγής είναι επίσης άνευ αντικειμένου. Το κλητήριο ένταλμα στην παρούσα επιδόθηκε στον Εναγόμενο 1 στις 19.11.07, στον Εναγόμενο 2 στις 22.11.07 και στον Εναγόμενο 3 στις 19.11.
- Η Ενάγουσα καταχώρισε αίτηση για απόφαση εναντίον όλων στις 3.12.
- Στις 21.12.07 η αίτηση για τους Εναγόμενους 1 και 2 αποσύρθηκε άνευ βλάβης δικαιωμάτων κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Εναντίον του Εναγόμενου 3 παρουσιάστηκαν ένορκες δηλώσεις προς απόδειξη της υπόθεσης και το Δικαστήριο εξετάζοντας τις εξέδωσε απόφαση στις 21.12.07 για Λ.Κ.6.804 συν εκτιμητικά έξοδα, τόκους, δικηγορικά έξοδα και Λ.Κ.108 ενδιάμεσα οφέλη μηνιαίως για την επέμβαση στο κτήμα της Ενάγουσας. Παράλληλα εκδόθηκαν εναντίον του Εναγόμενου 3 διατάγματα άρσης της επέμβασης και μετακίνησης του αρδευτικού αυλακιού από το εν λόγω κτήμα. Προσεκτική εξέταση της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, αλλά και της αγόρευσης οδηγεί στο συμπέρασμα πως επικαλείται την μη κανονική επίδοση στον ίδιον της αγωγής, ως λόγο για τη μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Όπως ειδικότερα εξηγείται στην αγόρευση θα έπρεπε η επίδοση της αγωγής να γίνει στον Γενικό Εισαγγελέα και όχι σε υπάλληλο οποιουδήποτε τμήματος το οποίο δυνατόν να εκπροσωπείται από το Γενικό Εισαγγελέα. Συνεπώς το μόνο αίτημα το οποίο χρήζει εξέτασης είναι ο τυχόν παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης είτε για αυτό το λόγο είτε για λόγους ουσίας. Νομική Πτυχή Η αντικανονική επίδοση είναι μια από τις περιπτώσεις που οδηγούν σε παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης λόγω παραλείψεως εμφανίσεως, ex debito justitiae (εξ οφειλόμενης δικαιοσύνης). Στην Κύπρο τέτοια ακύρωση απόφασης έχει διαταχθεί κυρίως για λόγους κακής επίδοσης (βλ. υπόθεση Γιωργαλλίδη V. Χρυσόστομου Χρίστου (Ττόμη)
(1997)1(Α) ΑΑΔ 247). Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού V. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1 (A) ΑΑΔ 43: ". το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β) . του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερόμενου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα." Προκύπτει δε σαφώς πως από τη στιγμή που διαπιστώνονται λόγοι για ακύρωση ex debito justitiae, το δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση και δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας (βλ. υπόθεση Γιωργαλλίδη, ανωτέρω). Ως εκ τούτου θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί αυτό το ζήτημα, αφού η κατάληξη επ' αυτού δυνατόν να καταστήσει άνευ αντικειμένου την εξέταση άλλων ζητημάτων. Το ζήτημα της επιδόσεως κλητηρίου ρυθμίζεται από τη Δ.5 κ.2 η οποία προνοεί σχετικά ότι: "2
(1)Η επίδοση πρέπει, όταν είναι πρακτικό να γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να επιδοθεί αλλά εάν αυτό δεν ευρεθεί στην οικίαν του ή στο συνήθη τόπον εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε εάν το αντίγραφο αφεθεί- (
- i)............................ (
- ii)Σε οιονδήποτε πρόσωπο τέτοιας ηλικίας και που να είναι υπεύθυνο του τόπου εργασίας του. (iii) .............................. Όταν η επίδοση γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου σε πρόσωπο άλλο από το πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να επιδοθεί, η ένορκη δήλωση επίδοσης πρέπει να αναφέρει (εάν αυτή είναι η περίπτωση) ότι το πρόσωπο στο οποίο θα γινόταν επίδοση δεν ευρέθη στην οικίαν του ή στο συνήθη τόπο εργασίας". Σύμφωνα με το άρθρο 57 του Περί Δικαστηρίων Ν.14/60 αγωγές εκ μέρους οιουδήποτε προσώπου κατά της Δημοκρατίας εγείρονται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας ως Εναγόμενου. Όπως αναφέρεται, τέτοιες αγωγές εκδικάζονται κατά τον ίδιο τρόπο, ως προς όλες τις απόψεις, όπως και οι δίκες μεταξύ ιδιωτών διαδίκων. Κατά συνέπειαν και οι διατάξεις που αφορούν το θέμα της επίδοσης τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής. Στην παρούσα περίπτωση, όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα υπέρ των Αιτητών, το κλητήριο ένταλμα για τον Εναγόμενο 3 δεν επιδόθηκε στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέως, αλλά στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Πράγματι αυτό επιβεβαιώνεται και από την ένορκη δήλωση επίδοσης του Ιδιώτη Επιδότη κ. Π. Αριστείδου, ο οποίος αναφέρει πως το επέδωσε σε κάποια υπάλληλο του εν λόγω Τμήματος. Έχω την άποψη πως μια τέτοια επίδοση δεν είναι κανονική επίδοση, δεδομένου ότι ο Γενικός Εισαγγελέας έχει το δικό του γραφείο στη Νομική Υπηρεσία της οποίας προΐσταται. Δεν φαίνεται να έγινε καμιά προσπάθεια επίδοσης στον ίδιον ή στο γραφείο του. Ο Επιδότης δεν αναφέρει - ως είχε υποχρέωση - ούτε κατά πόσον αναζήτησε τον Γενικό Εισαγγελέα στη διεύθυνση του στη Νομική Υπηρεσία, ούτε και ποια είναι η σχέση του προσώπου που παρέλαβε το κλητήριο με τον Γενικό Εισαγγελέα. Υπό τις περιστάσεις αυτές θεωρώ πως η επίδοση που έγινε δεν ήταν καλή και η απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 3 ημερομηνίας 21.12.09 ακυρώνεται ex debito justitiae. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου 3 - Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο