EMΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. Νίκος Φιλίππου, Αγωγή αριθ. 13354/03, 14.4.2009

EMΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. Νίκος Φιλίππου, Αγωγή αριθ. 13354/03, 14.4.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αγωγή αριθ. 13354/03 Μεταξύ: EMΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόντων και Νίκος Φιλίππου Εναγομένου ------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.4.2009 Για τους ενάγοντες: κα Κακουλλή Για τον εναγόμενο: κ. Μ. Κιτρομηλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 19.11.99 οι ενάγοντες συνομολόγησαν σύμβαση πίστωσης με τον εναγόμενο χορηγώντας σ΄ αυτό δάνειο (με τη μορφή πίστωσης) σε τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 84164216 με όριο £50.000 (αντί £40.000) όπως λανθασμένα αναγράφεται στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης, και όπως επεξηγήθηκε κατά την μαρτυρία που δόθηκε από πλευράς εναγόντων. Σκοπός του δανείου ήταν για να χρησιμοποιηθεί για την αγορά μετοχών. Ο εναγόμενος ενεχυρίασε προς τους ενάγοντες τις επ΄ ονόματι του 4.960 μετοχές της Τράπεζας Κύπρου Λτδ ως εξασφάλιση όλων των υποχρεώσεων του προς αυτούς περιλαμβανομένων όλων των απαιτήσεων των εναγόντων. Το 2003 (μετά από τρία και πλέον χρόνια ακινησίας του λογαριασμού) και συγκεκριμένα στις 17.6.2003 και στις 13.8.2003 οι ενάγοντες τόνισαν στον εναγόμενο ότι ο λογαριασμός του βρισκόταν σε υπέρβαση και/ή ακίνητος, και κάλεσαν τον εναγόμενο με δύο επιστολές να τακτοποιήσει την υπέρβαση, πλην όμως αυτός δεν ανταποκρίθηκε. Οι ενάγοντες σαν συνέπεια με επιστολή τους ημερομηνίας 9.10.2003 ετερμάτισαν τις διευκολύνσεις που παρείχαν στον εναγόμενο, έκλεισαν τον λογαριασμό του και ζήτησαν εξόφληση του οφειλομένου ποσού που ανερχόταν κατά την ημέρα εκείνη σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους στις £51.966,70 σεντ, ποσό το οποίο αξιούν και με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε ενάμισι μήνα αργότερα, στις 25.11.2003 πλέον τόκους προς 10.5% από 10.10.2003 μέχρι και την εξόφληση. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπέγραψε την τετρασέλιδη σύμβαση πίστωσης, αφού αυτή δεν φέρει τη μονογραφή του στις εσωτερικές σελίδες, πλην της πρώτης και της τελευταίας. Διαζευκτικά, ισχυρίζεται ότι και αν ακόμα υπέγραψε τη σύμβαση πίστωσης αυτή δεν είναι δεσμευτική επειδή συνήφθη συνεπεία ψευδών παραστάσεων των εναγόντων, και οι όροι της σύμβασης είναι προϊόν πίεσης (duress) και αδικαιολόγητου πλουτισμού. Παράλληλα, ο εναγόμενος ισχυρίζεται στην υπεράσπιση του, ότι η αξίωση των εναγόντων περιέχει υπερχρεώσεις, παράνομα χρεωθέντες τόκους και έξοδα και ως εκ τούτου δεν οφείλει τα ποσά που επικαλούνται ότι οφείλει ή επιδιώκουν ανάκτηση τους, οι ενάγοντες. Κατά την ακροαματική διαδικασία έγινε φανερό ότι ο εναγόμενος εγκατέλειψε όλες τις υπερασπίσεις του, πλην της υπεράσπισης για παράνομες υπερχρεώσεις εξόδων εκ μέρους της τράπεζας και παράνομες χρεώσεις τόκων για τις οποίες διαμαρτυρήθηκε κατ΄ επανάληψη στους ενάγοντες χωρίς αποτέλεσμα. Επί του προκειμένου, επικεντρώθηκε η μαρτυρία που προσφέρθηκε τόσο από τον ίδιο όσο και το μάρτυρα του, Μιχάλη Πασιουλή, αλλά και τους μάρτυρες των εναγόντων, την κα Αικατερίνη Κουτσούγερα, Δημήτρη Ασλανίδη και Άριστο Αριστείδου. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες των εναγόντων, η Κατερίνα Κουτσούγερα παρουσίασε στο δικαστήριο τη Συμφωνία Πίστωσης ημερομηνίας 19.11.99, τη Σύμβαση Ενεχυρίασης Μετοχών καθώς και την καταχώρηση της ενεχυρίασης από την Τράπεζα Κύπρου στο Μητρώο της, (τεκμήρια 4, 5 και 5α). Ακολούθως ανέφερε ότι μετά από αποστολή δύο προειδοποιητικών επιστολών ημερομηνίας 17.6.03 και 13.8.03 (τεκμήρια 6 και 7) με τις οποίες ο εναγόμενος εκαλείτο να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητες του οι ενάγοντες απέστειλαν σ' αυτόν επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 9.10.03 (τεκμήριο 8). Εξήγησε, ότι η επιστολή τερματισμού αναφέρεται εκ λάθους σε όριο £40.000 αντί £50.000 αλλά κατά την ημερομηνία τερματισμού, σύμφωνα πάντα με τη μάρτυρα, υπήρχε υπέρβαση, και σε σχέση με το όριο των £50.

1. (Βλέπε τεκμήριο 10 ημερομηνίας 9.10.03 υπόλοιπο £51.162,66). Παρουσίασε επίσης η μάρτυρας κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 9) η οποία αποτυπώνει τις ίδιες εγγραφές με τις εγγραφές των μηνιαίων καταστάσεων που αποστέλλονταν στον εναγόμενο σε ειδικά έντυπα. Εξήγησε επίσης στο δικαστήριο, ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής κα αφού οι ενάγοντες έτυχαν νομικής συμβουλής, επεξεργάστηκαν την κατάσταση λογαριασμού, τεκμήριο 9, αφαιρώντας από αυτή έξοδα μελέτης και χρέωσαν το επιτόκιο της σύμβασης μέχρι τον τερματισμό, δηλαδή 8%, και 9% μετά τον τερματισμό για να παράξουν την κατάσταση λογαριασμού που κατέθεσε στο δικαστήριο σαν τεκμήριο
2. Στο δικαστήριο κατατέθηκε και τρίτη κατάσταση λογαριασμού η οποία βρισκόταν στα χέρια του εναγομένου, (η οποία προφανώς δόθηκε από τους ενάγοντες) μέσω της μάρτυρος αυτής, που είναι το τεκμήριο 11 και στην οποία τα οφειλόμενα ποσά είναι αυξημένα, γιατί από τον τερματισμό χρεώνεται τόκος 10,25% και οι τόκοι επίσης κεφαλαιοποιούνται κάθε εξάμηνο. Ο δεύτερος μάρτυρας των εναγόντων ήταν ο κ. Δημήτρης Ασλανίδης, το πρόσωπο ενώπιον του οποίου υπέγραψε τη σύμβαση πίστωσης, τεκμήριο 4, ο εναγόμενος. Εξήγησε ότι οι εσωτερικές σελίδες του τεκμηρίου 4 δεν μονογραφούνται αφού είναι τυπωμένες από πριν και δεν έχουν κενά για συμπλήρωση. Βεβαίωσε ότι ουδέποτε ο εναγόμενος αμφισβήτησε την υπογραφή του αλλά ότι και σε κανένα στάδιο δεν αξίωσε τη ρευστοποίηση των μετοχών του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο εναγόμενος πήρε αντίγραφο της σύμβασης. Ο τρίτος μάρτυρας των εναγόντων Άριστος Αριστείδου, είναι ο μάρτυρας που συνυπογράφει την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 9.10.03, ο οποίος επιβεβαίωσε την υπογραφή και την αποστολή της. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ο εναγόμενος προσήλθε στην τράπεζα στις 3.11.2003 και διαμαρτυρόταν για τον τερματισμό. Παρουσίασε το πρακτικό που ετοιμάστηκε τότε, (τεκμήριο 13), από το οποίο προκύπτει σύμφωνα με το μάρτυρα, ότι η άρνηση του εναγομένου να εξοφλήσει το υπόλοιπο του συνδεόταν με τους ισχυρισμούς του σε σχέση με την ισχυριζόμενη παράλειψη (των εναγόντων) ρευστοποίησης των ενεχυριασμένων μετοχών του μόνο. Την αντίθετη βέβαια θέση είχε ο εναγόμενος, στη δική του μαρτυρία, ότι δηλαδή στη συνάντηση που δεν θυμόταν πότε ακριβώς έγινε, (αφού ο ίδιος μόνο μια επιστολή έλαβε) διαμαρτυρήθηκε όχι μόνο για τη μη ρευστοποίηση των μετοχών του αλλά και για τις υπερχρεώσεις και αδικαιολόγητες χρεώσεις στο λογαριασμό του, και μάλιστα ανέφερε στους ενάγοντες ότι η διαφορά τους θα λυθεί στα δικαστήρια και μόνο. Ο κ. Μιχάλης Πασιουλής που κατέθεσε για τον εναγόμενο, (λογιστής-ελεγκτής), ανέφερε ότι με βάση το τεκμήριο 10 και τις οδηγίες που έλαβε από τον εναγόμενο, βλέποντας τους όρους της σύμβασης πίστωσης τεκμήριο 4, και λαμβάνοντας τους υπόψη, ετοίμασε δική του κατάσταση λογαριασμού την οποία παρουσίασε ως τεκμήριο
3. Εξήγησε στο δικαστήριο ότι ο προβλεπόμενος στη συμφωνία Τεκμήριο 4, τόκος των 8% άφηνε περιθώριο κέρδους στους τραπεζίτες-ενάγοντες, 1% αφού το βασικό επιτόκιο κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης ήταν 7%. Θεωρώντας ότι το περιθώριο κέρδους της τράπεζας είχε συμφωνηθεί με αυτό τον τρόπο στο 1%, ακολουθώντας της αυξομειώσεις του βασικού επιτοκίου από την Κεντρική Τράπεζα και προσθέτοντας το συμφωνηθέν περιθώριο κέρδους 1%, ετοίμασε την κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο
4. Επίσης στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 14, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν υπάρχει ανατοκισμός ούτε χρέωση εξόδων πλην των πραγματικών. Η θέση του εναγομένου όπως εξάγεται μέσα και από τη μαρτυρία του ιδίου, ήταν ότι θα πρέπει να χρεώνεται με το βασικό επιτόκιο πλέον 1% (συμφωνηθέν περιθώριο κέρδους) εφόσον αυτό ήταν κάτω του 8% και με 8% όταν το βασικό επιτόκιο συν 1% ήταν πάνω από 8% ενώ δεν θα έπρεπε να χρεώνεται με οποιοδήποτε αυξημένο επιτόκιο μετά τον υποτιθέμενο τερματισμό. Το πρώτο ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο οι ενάγοντες στις 9.10.03 που ουσιαστικά με την επιστολής τους της ίδιας ημερομηνίας τερμάτισαν την επίδικη σύμβαση πίστωσης και έκλεισαν τον επίδικο λογαριασμό του εναγομένου ενομιμοποιούνταν να το πράξουν. Ήταν δηλαδή νόμιμος και κατά συνέπεια έγκυρος ο τερματισμός της συμφωνίας (Τεκμήριο 4) και το κλείσιμο του λογαριασμού του. Ο όρος 4 του Τεκμηρίου 4 προνοεί: «Η Τράπεζα δικαιούται σ΄ οποιαδήποτε στιγμή και χωρίς προειδοποίηση προς τον Πιστούχο να τερματίσει τις Διευκολύνσεις, να κλείσει κάθε ή οποιοδήποτε λογαριασμό του Πιστούχου και να ζητήσει από τον Πιστούχο άμεση πληρωμή των ποσών ή των υπολοίπων των Διευκολύνσεων ή άλλων οποιωνδήποτε ποσών που ο Πιστούχος θα οφείλει προς την Τράπεζα με όλους τους τόκους, προμήθειες, λογιστικά δικαιώματα και έξοδα.» Πάρα ταύτα και σε συνδυασμό με τους όρους 12 και 13 του Τεκμηρίου 4 που επίσης παραθέτω αυτούσιους φαίνεται ότι η τράπεζα για τους λόγους που εξηγούνται σ' αυτές απέστειλε στον εναγόμενο τις προειδοποιητικές επιστολές Τεκμήριο 6 στις 17.6.03 και Τεκμήριο 7 στις 13.8.03 προτού προβεί στον τερματισμό με την επιστολή Τεκμήριο 8 στις 9.10.
5. «
6. Η Τράπεζα έχει το δικαίωμα προτού τερματίσει τις Διευκολύνσεις και κλείει οποιοδήποτε λογαριασμό ή προβεί σε ζήτηση πληρωμής, ν΄απαιτεί και/ή να δέχεται επιπρόσθετη εξασφάλιση και/ή ν΄απαιτεί και να δέχεται μηνιαίες ή άλλες πληρωμές σε σχέση με τις υποχρεώσεις του Πιστούχου χωρίς να παραβλάπτονται ή επηρεάζονται οποιαδήποτε από τα δικαιώματα της που απορρέουν από την παρούσα.
7. Κάθε ειδοποίηση με βάση την παρούσα δύναται να δοθεί στον Πιστούχο ταχυδρομικώς ή με ιδιόχειρη παράδοση στην διεύθυνση που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης ή σ΄ οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση που ο Πιστούχος θα κοινοποιήσει εγγράφως προς την Τράπεζα. Επίσης δύναται οποιαδήποτε ειδοποίηση να δοθεί στον Πιστούχο με τηλεφωτομήνυμα ή με τηλέτυπο στους αριθμούς που ο Πιστούχος θα εφοδιάσει την Τράπεζα και η διαβίβαση με αυτόν τον τρόπο θα αποτελεί έγκυρη επίδοση». Στο Τεκμήριο 6 που στάληκε στις 17.6.03 και το περιεχόμενο του φαίνεται ότι η τράπεζα δεν καταλογίζει καμία ευθύνη στον εναγόμενο πλην του γεγονότος ότι ο λογαριασμός είναι ακίνητος για περίοδο πέραν των 6 μηνών αφού δεν υπάρχει υπέρβαση ορίου και επιδιώκεται η συναίνεση του αφού όπως αναφέρει αν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα είναι διατεθειμένοι για να του παραχωρήσουν οποιεσδήποτε περαιτέρω διευκολύνσεις. Κατά συνέπεια, εκτός του ότι δεν υπάρχει υπέρβαση στις 17.6.03 οι ενάγοντες παρά το ότι ο λογαριασμός είναι ακίνητος για τρία και πλέον χρόνια, θέλουν να παραχωρήσουν και άλλες διευκολύνσεις στον εναγόμενο. Στο Τεκμήριο 7 που στάληκε στις 13.8.03 καταλογίζεται ευθύνη στον εναγόμενο ότι ο λογαριασμός του είναι σε υπέρβαση ΛΚ1.921,24 από το παραχωρηθέν όριο των ΛΚ50.
8. Στο τεκμήριο 7 αναφέρεται: «Αναφερόμαστε στον πιο πάνω λογαριασμό σας και μετά λύπης μας παρατηρούμε ότι παρά την επιστολή μας ημερομηνίας 17 Ιουνίου 2003 δεν έχετε καταβάλει οποιοδήποτε ποσό με αποτέλεσμα ο λογαριασμός σας να εξακολουθεί να βρίσκεται σε υπέρβαση. Με τη λήψη της επιστολής αυτής, παρακαλούμε όπως τακτοποιήσετε την υπέρβαση αυτή σε διάστημα δέκα