ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΩΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ BLUE SEAL SHOES LTD ν. Χρ. Ιωάννου Υιοι (Υποδήματα) Λτδ, Αρ. Αγωγής: 4404/05, 19.5.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4404/05 Μεταξύ: ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΩΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ BLUE SEAL SHOES LTD Ενάγοντα και Χρ. Ιωάννου & Υιοι (Υποδήματα) Λτδ Εναγομένων ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 22.3.2006: Μεταξύ: ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΙΜΩΝΟΣ ως Εκκαθαριστή της BLUE SEAL SHOES LTD Ενάγοντα και Χρ. Ιωάννου & Υιοι (Υποδήματα) Λτδ Εναγομένων ----- Αίτηση ημερ. 13.10.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.5.2009 Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Κ. Χατζηϊωάννου (κα Θεοφάνους για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους: κ. Μιχ. Κυριακίδης (κα Γιουσελλή για να ακούσει απόφαση). A Π Ο Φ Α Σ Η Στις 27.6.2007 αδελφός Δικαστής εξέδωσε, μετά από αίτημα των Εναγομένων, Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μέχρι σήμερα σε σχέση με το πιο πάνω Διάταγμα, θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω στην απόφαση που εξέδωσα στις 28.5.2008 σε άλλη αίτηση που υπέβαλε ο κ. Λεωνίδας Κίμωνος ως Εκκαθαριστής της εταιρείας Blue Seal Shoes Ltd. Παραπέμπω στο σχετικό μέρος της απόφασης: «Ο Ενάγων, με αγωγή που κατατέθηκε στις 31.5.2005, αξιώνει εναντίον των Εναγομένων το ποσό των Λ.Κ.145.785, πλέον τόκους. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, το ποσό αυτό αξιώνεται για εμπορεύματα που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν και για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν από την υπό εκκαθάριση εταιρεία Blue Seal Shoes Ltd στους Εναγομένους. Οι τελευταίοι με το δικόγραφο τους αρνούνται την αιτούμενη θεραπεία. Στις 22.3.2007 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων, και το Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης εξέδωσε στις 27.6.2007, το ακόλουθο διάταγμα (παρατίθεται αυτολεξεί): «Εκδίδεται κατά συνέπεια διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η ενάγουσα εταιρεία όπως δώσει ασφάλεια για τα έξοδα της εναγομένης για το ποσό των £3.000 είτε με κατάθεση του ποσού στο δικαστήριο είτε με την παράδοση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εντός 30 ημέρων από σήμερα. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα ως οι παράγραφοι Β και Γ του Αιτητικού της αίτησης.» Οι παράγραφοι Β και Γ του Αιτητικού της αίτησης προνοούν τα ακόλουθα: Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή κάθε περαιτέρω διαδικασίας στην παρούσα υπόθεση μέχρι να δοθεί η εξαιτούμενη ασφάλεια από μέρους των εναγόντων. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο η Αγωγή εναντίον των Εναγομένων να θεωρείται ως απορριφθείσα με έξοδα υπέρ των εναγομένων, σε περίπτωση που δεν δοθεί τέτοια ασφάλεια εξόδων εντός του χρόνου που θα καθορίσει το Δικαστήριο. Κατά τον χρόνο έκδοσης του πιο πάνω διατάγματος η αγωγή ήταν ήδη ορισμένη για ακρόαση στις 19.9.2007, ημερομηνία η οποία είχε δοθεί στις 22.1.2007. Στις 19.9.2007 ο Ενάγων υπέβαλε αίτημα αναβολής στο οποίο οι Εναγόμενοι δεν έφεραν ένσταση, ζήτησαν όμως τα έξοδα τους. Το Δικαστήριο ανέβαλε την υπόθεση λόγω ελλείψεως χρόνου, αφού ήταν απασχολημένο με άλλη συνεχιζόμενη ακρόαση. Όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 6.3.2008. Στις 4.3.2008 υποβλήθηκε η υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία ο Ενάγων αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου να γίνει αίτηση για παράταση του χρόνου εντός του οποίου να κατατεθεί εγγύηση για ασφάλεια εξόδων. Β. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου μπορεί να κατατεθεί η τραπεζική εγγύηση για ασφάλεια εξόδων των εναγομένων μέχρι 5 ημέρες μετά τη σύνταξη του διατάγματος για παράταση του χρόνου.»» Το Δικαστήριο εκδίδοντας την απόφαση του στην αίτηση ημερ. 4.3.2008, έκρινε πως η αγωγή είχε απορριφθεί 30 ημέρες μετά την έκδοση του Διατάγματος Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Κατ' επέκταση απέρριψε την αίτηση. Σημείωσε πως με την πιο πάνω απόφαση δεν προδικάζετο η τύχη οποιασδήποτε αίτησης που θα μπορούσε να υποβληθεί σε σχέση με την επαναφορά της αγωγής. Στις 13.10.2008 καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία αξιώνονται οι ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα Δικαστηρίου παραμερίζων την απόφαση με την οποίαν απορρίπτετο η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγή λόγω παράλειψης των εναγόντων να δώσουν ασφάλεια εξόδων και/ή Β. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον την επαναφορά της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγής και Γ. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου να γίνει αίτηση για παράταση του χρόνου εντός του οποίου να δοθεί ασφάλεια εξόδων. Δ. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου μπορεί να δοθεί ασφάλεια εξόδων των εναγομένων μέχρι 5 ημέρες μετά τη σύνταξη του διατάγματος για παράταση του χρόνου. Ε. Οιανδήποτε άλλην διαταγήν.» Η νομική βάση της αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η αίτηση αυτή στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.26 Θ.14,Δ.48, Θ.1-4, 8, 9 Δ.57 Θ1, 2, Δ.60 και Δ.64 το άρθρο 30 του Συντάγματος και τις Γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.» Υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Λεωνίδα Κίμωνος και Χρυσούλη Δημητρίου, το περιεχόμενο των οποίων επίσης παρατίθεται αυτολεξεί: «Εγώ ο κάτωθι υποφαινόμενος Λεωνίδας Κίμωνος εκ Λεμεσού ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. &n bsp; Είμαι ο εκκαθαριστής της BLUE SEAL SHOES LTD και ενάγων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και κάμνω την παρούσα ένορκο δήλωση αναφορικά με γεγονότα που γνωρίζω. 2. Έχω αναγνώσει τις Ενόρκους Δηλώσεις του Χρυσούλη Δημητρίου προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 4.3.08 για παράταση του χρόνου εντός του οποίου θα κατατίθετο η ασφάλεια εξόδων που είχε διατάξει το Δικαστήριον την 27.6.07,τις οποίες παρουσιάζω ως Τεκμήριο 1 και 2 και υιοθετώ και επαναλαμβάνω όσα αναφέρονται σε αυτά τα Τεκμήρια 1 και 2. 3. Αναφέρω ότι η υπό εκκαθάριση εταιρεία παρόλον που έχει λαμβάνειν σημαντικά ποσά στερείται ρευστότητας και έτσι στηριζόμουν και στηρίζομαι στην υποστήριξη του κ.Χρυσούλη Δημητρίου για να καταθέσω την ασφάλεια εξόδων που διετάχθηκε από το Δικαστήριο. Ο κ.Χρυσούλης Δημητρίου είναι έτοιμος και πρόθυμος να καταθέσει στον Πρωτοκολλητή εκ μέρους μου το ποσόν των €5.125,00 (Λ.Κ.3000) για ασφάλεια εξόδων των εναγομένων ως η διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 27.6.08 . Προσθέτω ότι έχει καταβάλει εκ μέρους μου ήδη τα επιδικασθέντα έξοδα, από της αίτησης ημερ. 21.3.07 ως το Τεκμήριο 3 και προτίθεται να καταβάλει τα υπόλοιπα έξοδα που κοινοποιήθηκαν στους δικηγόρους μας μόλις την περασμένη εβδομάδα. 4. Τα γεγονότα που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1 και 2 η αίτηση ημερ. 4.3.08 και η απόφαση σε αυτή ημερ. 30.5.08 και οι καλοκαιρινές διακοπές δικαιολογούν την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσης και πρόσθετα η αναμονή υπολογισμού των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή αφού έπρεπε να αναμένω τον υπολογισμό και πληρωμή τους δεδομένης της ευθύνης μου ως εκκαθαριστής και του ότι εν πάση περιπτώσει ήταν πληρωτέα αφού επιδικάσθηκαν. 5. Πληροφορούμαι ότι ο Διευθυντής των εναγομένων πρόσφατα σε άλλην υπόθεση στην 4403/2005 στην μαρτυρίαν του ενόρκως είπε ότι υπήρχε κάποιο υπόλοιπο οφειλόμενο στην BLUE SEAL SHOES LTD από την ΧΡ.ΙΩΑΝΝΟΥ & ΥΙΟΙ (ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ) ΛΤΔ το οποίον είπε χρησιμοποίησε για εξόφληση χρέους της ΟΝΕΚ Λτδ προς την ΧΡ.ΙΩΑΝΝΟΥ & ΥΙΟΙ (ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ) ΛΤΔ. Αυτά σημαίνουν κατά την εκτίμηση μου ότι και οι εναγόμενοι ουσιαστικά παραδέχονται ότι οφείλουν ή όφειλαν κάποια ποσά κατά τον τερματισμό της συνεργασίας τους με την BLUES SEAL SHOES LTD διαφωνούν όμως ως προς το ύψος της οφειλής. 6. Ειλικρινά πιστεύω ότι οι ενάγοντες έχουν καλήν υπόθεση και καλήν πιθανότητα επιτυχίας, εάν παραμερισθεί η απόφαση για απόρριψη της αγωγής με δεδομένα τα πιο πάνω και υπάρχοντα αποδεικτικά στοιχεία. 7. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω είναι κατάλληλη περίπτωση και ορθό και δίκαιο για παραμερισμό της απόφασης με την οποίαν απορρίπτετο η αγωγή και είναι επίσης ότι είναι ορθό και δίκαιο να παραμερισθεί διά τους ως άνω λόγους και διότι: (
- i)Η διαφορά που αποκαλύπτεται από τα δικόγραφα δεν έχει επιλυθεί επί της ουσίας της. (
- ii)Δεν είναι ορθόν να στερούμαι του δικαιώματος διεκδίκησης της απαίτησης λόγω περιστασιακής αδυναμίας κατάθεσης ασφάλειας εξόδων που να προέρχεται από κεφάλαια της Εταιρείας. (iii) Παρά την αδυναμίαν κατάθεσης της ασφάλειας εξόδων από κεφάλαια της εταιρείας είμαι εις θέση να συμμορφωθώ με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 27.6.07 από κεφάλαια που μου διαθέτει ο κ.Χρυσούλης Δημητρίου προθύμως. (
- iv)Οι περιστάσεις υπό τις οποίες παρήλθε η προθεσμία των 30 ημερών και θεωρήθηκε απορριφθείσα η αγωγή που οφείλονται σε παρεξήγηση και ανθρώπινο λάθος είναι κάτι που μπορούσε να συμβεί ες οποιουδήποτε υπό τις δεδομένες περιστάσεις και δεν οφείλονται σε αδιαφορία μου ή σε έλλειψη ενδιαφέροντος για προώθηση της αγωγής. (ν) Ο σκοπός της ασφάλειας εξόδων δεν είναι να μου στερήσει το δικαίωμα να διεκδικώ ως η απαίτηση αλλά να εξασφαλίσει ότι σε περίπτωση αποτυχίας μου να αποδείξω την υπόθεση μου θα υπάρχουν διαθέσιμα ποσά για να ικανοποιηθεί οποιαδήποτε απόφαση εναντίον μου για έξοδα. Αυτός ο σκοπός ικανοποιείται. (νi) Η υπόθεση μου εναντίον των εναγομένων είναι καλή και μέρος της απαίτησης είναι παραδεκτή. 8. Περαιτέρω υιοθετώ τα όσα αναφέρει ο κ.Χρυσούλης Δημητρίου στην δική του ένορκο δήλωση την οποίαν ανέγνωσα και συνοδεύει την αίτηση. 9. Διά τους ως άνω λόγους αιτούμαι ως η συνημμένη αίτηση.» «Εγώ ο κάτωθι υποφαινόμενος Χρυσούλης Δημητρίου από το Ακάκι ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι πρώην διευθυντής και συνεισφορέας στην BLUE SEAL SHOES LTD (η εταιρεία) η οποία τελεί υπό εκκαθάριση και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον ενάγοντα εκκαθαριστή της εταιρείας να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση την οποίαν κάμνω αναφορικά με γεγονότα που γνωρίζω εκτός όπου αναφέρω ότι η πηγή πληροφόρησης μου είναι πληροφορίες. 2. Η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγή εκινήθη κατόπιν δικής μου προτροπής αφού με βάση τα βιβλία της εταιρείας και γνωρίζω προσωπικά οι εναγόμενοι αληθώς οφείλουν τα διά της αγωγής απαιτούμενα ποσά διά τους λόγους που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης την οποίαν ανέγνωσα και υιοθετώ. 3. Την 22.3.07 οι εναγόμενοι κατεχώρησαν αίτηση για ασφάλεια εξόδων τους επικαλούμενοι ότι ο ενάγων ήγειρεν την αγωγή υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής. Οι δικηγόροι του ενάγοντα με πληροφόρησαν περί τούτου και τους εξέφρασα την προθυμίαν μου να καταθέσω την όποια εγγύηση το Δικαστήριο ήθελε διατάξει αν διέτασσε. Φυσικά ήταν και ο εκκαθαριστής ενήμερος τόσον περί της αίτησης όσον και περί της προθυμίας μου να καταθέσω την όποιαν εγγύηση ήθελε διαταχθεί. 4. Την 27.6.07 το Δικαστήριο διέταξε την κατάθεση τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή ύψους Λ.Κ.3000 ή (€5125,80) για ασφάλεια εξόδων των εναγομένων. 5. Λόγω παρεξήγησης μεταξύ των δικηγόρων και του εκκαθαριστή δεν ειδοποιήθηκα αφού ο ένας πίστευε ότι ο άλλος με είχε ειδοποιήσει , με αποτέλεσμα να μην κατατεθεί η τραπεζική εγγύηση στον Πρωτοκολλητή εντός της προθεσμίας. Οι καλοκαιρινές διακοπές συνέτεινα στο να μην υπάρξει η αναγκαία παρακολούθηση. 6. Το γεγονός της μη κατάθεσης της εγγύησης διαπιστώθηκε την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου όταν στα πλαίσια ετοιμασίας για ακρόαση της υπόθεσης 4403/05 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που ήταν ορισμένη την 4.3.08, μεταξύ εμού ως ενάγοντα και του Χρ. Αχιλλέως διευθυντού των εναγομένων στην παρούσα αναζητήσαμε κάποια έγγραφα από τον φάκελο που τηρεί ο δικηγόρος στην παρούσα υπόθεση οπότε και μου υπεδείχθη ότι δεν υπήρχε φωτοαντίγραφο της εγγύησης και μου ζητήθηκε. Εξέφρασα φυσικά την έκπληξη μου και μετά από διερεύνηση διαπιστώθηκε η παράλειψη και η παρεξήγηση. 7. Κατεχωρήθη τότε την 4.3.08 αίτηση για παράταση του χρόνου εντός του οποίου θα μπορούσε να καταχωρηθεί η ασφάλεια εξόδων όμως το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση την 30.5.08 θεωρώντας ότι η αγωγή είχε ήδη απορριφθεί αφού το Δικαστήριο είχε στις 27.6.08 διατάξει ότι η αγωγή θα θεωρείτο απορριφθείσα εάν εντός τριάντα ημερών δεν κατατίθετο η διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων γεγονός που επίσης δεν εγνώριζα όταν προέβαινα στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 4.3.08 για παράταση του χρόνου. 8. Έκτοτε με υπόδειξη του κ.Λεωνιδα Κίμωνος εκκαθαριστή της BLUE SEAL SHOES LTD και ενάγοντας όστις ανέμενε τον υπολογισμό των εξόδων των εναγομένων κατέβαλα τα έξοδα που επιδικάσθησαν και μας κοινοποιήθηκαν τον Ιούλιον 2008 και θα πληρώσω τα έξοδα που μας κοινοποιήθηκαν προ 15 περίπου ημερών. 9. Σε μία άλλη εξέλιξη κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του στην αγωγή αρ.4403/05 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ο Διευθυντής των εναγομένων κ.Αχιλλέας Νικολάου ανέφερε ότι σύμφωνα με τα βιβλία των εναγομένων υπήρχε κατά το 2000 (μετά τον τερματισμό της συνεργασίας της BLUE SEAL SHOES LTD με τους εναγόμενους ) κάποιο υπόλοιπο οφειλόμενο στην BLUE SEAL SHOES LTD το οποίο χρησιμοποίησε για να εξοφλήσει κάποιο χρέος της ΟΝΕΚ Λτδ προς τους εναγόμενους . Αυτό το ποσό το ανέβαζε στις ΛΚ.7000 όμως μιλούσε από μνήμης. 10. Είμαι έτοιμος και πρόθυμος να καταθέσω εκ μέρους του ενάγοντα εκκαθαριστή την απαιτουμένη ασφάλεια εξόδων εντός ολίγον ημερών. 11. Ειλικρινά πιστεύω και τυγχάνω νομικής συμβουλής ότι είναι ορθόν και δίκαιον να γίνει δεκτή η συνημμένη αίτηση ιδίως διότι η απαίτηση είναι καλή και η επιτυχία της θα οφελέσει όχι μόνο τον ενάγοντα αλλά και τους πιστωτές της εταιρείας και τους συνεισφορείς. Ταυτόχρονα θα εξασφαλίσει τα έξοδα των εναγομένων σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής. Οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη από τον παραμερισμό της απορριπτικής απόφασης και την παράταση του χρόνου εντός του οποίου να καταχωρηθεί η τραπεζική εγγύηση για ασφάλεια εξόδων τους. 12. Τα ως άνω καταθέτω εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι και αιτούμαι ως η συνημμένη αίτηση.» Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν στις 8.1.2009 ένσταση η οποία βασίζεται σε 16 λόγους, τους οποίους έχω θέσει ενώπιόν. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Αχιλλέα Νικολάου, Διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας. Στο περιεχόμενο αυτής θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους και παρέπεμψαν σε σχετική νομολογία. Στο περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους θα σταθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο κ. Χατζηϊωάννου ισχυρίστηκε ότι (παραθέτω αυτολεξεί τα όσα ανέφερε): «Στην παρούσα περίπτωση ο ενάγων έχει διαταχθεί να δώσει ασφάλεια εξόδων στις 27.6.07. Η δικαιοδοτική βάση ήταν η Δ.60 θ1 και το γεγονός ότι δεν είχε τους πόρους να καλύψει τα έξοδα που ενδεχόμενα να καταδικάζετο. Αυτό επαναλαμβάνεται στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του Αχιλλέα Νικολάου προς υποστήριξη της ένστασης αλλά και στην ένορκο δήλωση του ιδίου του ενάγοντα παρ.3 & 7 (ii)(iii). Υπό αυτές τις συνθήκες δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί τι διάταγμα ασφάλειας εξόδων. Ακόμη δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί το διάταγμα με το οποίο η αγωγή θα θεωρείτο απορριφθείσα αν δεν χορηγείτο εντός 30 ημερών. ..................................... Η διαταγή για ασφάλεια εξόδων παραβίασε το δικαίωμα του εκ του αρ. 30.2. Η διαταγή για απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση που δεν κατατίθετο εντός της ταχθείσης προθεσμίας η ασφάλεια εξόδων παραβίασε τα δικαιώματα του εκ του αρ. 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Υπό αυτές τις συνθήκες η απορριπτική απόφαση που εξεδόθη για παράλειψη δέον να παραμερισθεί και να επαναφερθεί η αγωγή για να διασφαλιστεί έτσι το δικαίωμα των εναγόντων εκ του αρ. 30.2 και 3(β) και (γ) του Συντάγματος τόσο με βάση τη Δ.26 θ14 όσο και με βάση τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. ..................................... ... Αυτά τα λέω εκ του περισσού διότι προκειμένου περί διασφάλισης των εκ του Συντάγματος δικαιωμάτων που έστω εκ παραδρομής ή αβλεψίας παραβιάσθηκαν εισηγούμαι ότι δεν τίθενται χρονικά περιθώρια ιδιαίτερα όπου ο αιτητής οφείλει εκ προοιμίου να ικανοποιήσει και να μπορεί να ικανοποιήσει κάποιες προϋποθέσεις που δεν έπρεπε να είχαν τεθεί όπως η ασφάλεια εξόδων. Κανονικά είναι υποχρέωση αυτού που εξασφάλισε τη λανθασμένη απόφαση να λάβει μέτρα για να τη διορθώσει το δε Δικαστήριο παραμερίζει τέτοιες αποφάσεις ex debito justitiae ανεξάρτητα άλλων κριτηρίων. Τέλος από της εγέρσεως της αγωγής μέχρι σήμερα η μόνη καθυστέρηση για την οποία ευθύνεται ο ενάγων που επίσης δικαιούται σε δίκαιη δίκη σε εύλογο χρόνο και τονίζω το δικαίωμα του σε δίκη είναι αυτή που προκλήθηκε από την παράλειψή του να συμμορφωθεί με το διάταγμα ασφαλείας εξόδων που εκδόθηκε κατά παράβαση των Συνταγματικών του δικαιωμάτων που παρά τούτο είναι πρόθυμος να συμμορφωθεί με αυτό. Δεν μπορεί ο ενάγων να θυματοποιηθεί και γι' αυτό το γεγονός. .....................................» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Με όλο τον σεβασμό προς τον κ. Χατζηϊωάννου, δεν έχω αντιληφθεί πώς οι πιο πάνω ισχυρισμοί και θέσεις μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης όταν μάλιστα ο ίδιος σε άλλο μέρος της αγόρευσής του αναφέρει ότι δεν επιδιώκει την ακύρωση του εκδοθέντος Διατάγματος Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Να επαναλάβω ότι το Διάταγμα εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία και στην παρουσία συνηγόρου ο οποίος εκπροσωπούσε τους Ενάγοντες. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως με την υπό εκδίκαση αίτηση αξιώνεται η έκδοση διαταγής παράτασης χρόνου για να υπάρξει συμμόρφωση με το Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Από την άλλη, η θέση του κ. Κυριακίδη ότι δεν εφαρμόζεται η Δ.26, θ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ότι για την επαναφορά της αγωγής θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί έφεση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων και η διαταγή του Δικαστηρίου ότι η αγωγή θα απορρίπτετο σε περίπτωση που δεν εδίδετο η καθορισθείσα ασφάλεια εξόδων, εκδόθηκαν βάσει συγκεκριμένου Θεσμού Πολιτικής Δικονομίας (Δ.60). Κατ' επέκταση θεωρώ πως η απόρριψη της αγωγής συνεπεία της παράλειψης των Εναγόντων να δώσουν την καθορισθείσα ασφάλεια εξόδων, συνιστά απόφαση που εκδόθηκε λόγω παράλειψης ως προνοείται στη Δ.26, θ.14. Παραπέμπω στην απόφαση Costas Evagorou v. Kokos Christodoulou and Another
(1982)1.A.A.Δ., 772, όπου στις σελίδες 774, 775 διαβάζουμε τα ακόλουθα: "The attention of the learned trial Judge was not drawn, it seems, either to the provisions of Ord. 26, r.14 or those of Ord. 64 r.2 of the Civil Procedure Rules. Ord. 26, r.14, expressly provides that any judgment by default whether given under Ord. 26 or under any other order of the Civil Procedure Rules may be set aside. Judgment is any order finally disposing of the matter whether on the merits or on any other ground. So, in virtue of the plain provisions of this rule the order for the dismissal of the action by default could be set aside on appropriate terms. (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.)" Ακόμη όμως και αν εύρισκα ότι δεν έχει εφαρμογή η πιο πάνω Διαταγή, θα ήμουν έτοιμος να εξετάσω την αίτηση αφού θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στο Δικαστήριο σύμφυτη εξουσία να επαναφέρει αγωγές που απορρίπτονται κάτω από τις περιστάσεις που απορρίφθηκε η παρούσα αγωγή. Όπως αναφέρθηκε σε αρκετές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου (Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, 112 και Αυξεντίου ν. Σάββα
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ., 1963, 1966). Άλλωστε ο κ. Κυριακίδης δεν απέκλεισε, και ορθά, ότι σε κάποιες περιπτώσεις το πρωτόδικο Δικαστήριο μπορεί να επαναφέρει αγωγή που απορρίφθηκε λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων, όταν αυτή η παράλειψη οφείλεται, όπως ανέφερε, σε λόγους ανωτέρας βίας. Δεν μπορώ επίσης να συμφωνήσω με τη θέση του κ. Κυριακίδη ότι υπάρχει δεδικασμένο συνεπεία της προηγούμενης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.5.2008. Το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση, δεν εξέτασε και δεν αποφάσισε κατά πόσο θα έπρεπε να είχε δοθεί παράταση χρόνου για να συμμορφωθούν οι Ενάγοντες με το εκδοθέν Διάταγμα. Εκείνο που αποφάσισε ήταν ότι η αγωγή, με δεδομένο ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το εκδοθέν Διάταγμα, απορρίφθηκε 30 ημέρες μετά την έκδοση του Διατάγματος. Μάλιστα, ως ελέχθη πιο πάνω, τόνισε πως με την εν λόγω απόφαση δεν προδικάζετο η τύχη οποιασδήποτε αίτησης που θα μπορούσε να υποβληθεί σε σχέση με την επαναφορά της αγωγής, κάτι το οποίο αξιώνεται με την υπό εκδίκαση αίτηση. Στην υπόθεση Adidas Ltd v. Krashias Shoe Ltd. (Αρ.2)
(1990)1 Α.Α.Δ. 1087 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε πως δεν επιθυμούσε να προδικάσει την τύχη οποιασδήποτε έφεσης που θα μπορούσε να υποβληθεί στο μέλλον σε σχέση με την επαναφορά έφεσης η οποία απορρίφθηκε επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση με Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Διαφωνώ επίσης και με τη θέση του κ. Κυριακίδη ότι οι αιτούμενες υπό Α και Β θεραπείες στην παρούσα αίτηση «μπορούσαν να υποβληθούν με την αίτηση του ενάγοντα ημερομηνίας 4.3.2008 και ως εκ τούτου, ανεξάρτητα αν τελικά υποβλήθηκαν ή όχι, καλύπτονται από τον κανόνα του δυνητικού δεδικασμένου (Henderson rule)». Οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε αφορούσαν σε αγωγές και εκδόθηκαν στη βάση διαφορετικών γεγονότων. Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες επικαλούμενοι σχετική νομολογία, υπέβαλαν την αρχική αίτηση θεωρώντας ότι η αγωγή δεν είχε απορριφθεί. Το Δικαστήριο, βασιζόμενο και σε νομολογία, είχε αντίθετη άποψη αφού έκρινε ότι η αγωγή είχε απορριφθεί κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης και ως εκ τούτου δεν εξέτασε κατά πόσο το αίτημα για παράταση του χρόνου παροχής της ασφάλειας εξόδων ήταν δικαιολογημένο. Αυτή ήταν άλλωστε και η θέση των Εναγομένων στην αρχική αίτηση, αφού τότε είχαν υποστηρίξει ότι το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εξετάσει την αίτηση, καθότι η αγωγή είχε ήδη απορριφθεί. Με την υπό εκδίκαση αίτηση η αιτούμενη θεραπεία αλλάζει αφού τώρα ουσιαστικά αξιώνεται η επαναφορά της απορριφθείσας αγωγής και, αφού επαναφερθεί, παράταση του χρόνου για να υπάρξει συμμόρφωση με το εκδοθέν Διάταγμα. Με άλλα λόγια δεν δικάζεται εκ νέου το ίδιο θέμα όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος. Με τον λόγο ένστασης υπ' αριθμό 16 οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι «ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται στην υποβολή της παρούσας αίτησης ή/και αυτή υποβάλλεται παράνομα ή/και παράτυπα. Η ένσταση βασίζεται επί της ίδιας νομικής βάσης που τυγχάνει επίκλησης στην αίτηση πλέον του άρθρου 233 του Κεφ. 113». Το άρθρο 233
(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 προνοεί τα ακόλουθα: «233.-1 Κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο, ο εκκαθαριστής έχει εξουσία, μετά από έγκριση είτε του Δικαστηρίου ή της επιτροπής επιθεώρησης - (α) να εγείρει ή υπερασπίσει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία στο όνομα και εκ μέρους της εταιρείας. ........................................» Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνω σε σχέση με τον πιο πάνω λόγο Ένστασης είναι ότι οι Εναγόμενοι δεν ισχυρίζονται αλλά ούτε και ισχυρίστηκαν ποτέ ότι η αγωγή έχει καταχωριστεί παράτυπα. Γιατί, εάν η θέση τους είναι ότι κακώς έχει καταχωριστεί η παρούσα αγωγή, όφειλαν να είχαν τροχοδρομήσει την ανάλογη διαδικασία για απόρριψη και/ή παραμερισμό της αγωγής. Τέτοιο πράγμα όχι μόνο δεν έπραξαν, αλλά καταχώρισαν Υπεράσπιση με την οποία αμφισβητούν την ουσία της αγωγής. Στη συνέχεια αφού η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση, υπέβαλαν αίτηση και εξασφάλισαν Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων. Θεωρώ πως με τα όσα έχουν μεσολαβήσει μέχρι σήμερα και με δεδομένο ότι ουδέποτε αμφισβήτησαν το νόμιμο της καταχώρισης της αγωγής, κωλύονται στα πλαίσια της παρούσας αίτησης να εγείρουν τέτοιο ισχυρισμό. Η θέση του κ. Κυριακίδη ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση 14 μηνών από την εκπνοή του χρόνου εντός του οποίου έπρεπε να είχε δοθεί η ασφάλεια εξόδων, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος δεν δίνει καμιά βαρύτητα στο γεγονός ότι προηγήθηκε άλλη αίτηση, την οποία το Δικαστήριο απέρριψε. Ασφαλώς και λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν εφησύχασαν για περίοδο 14 μηνών, ως είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου, αφού καταχώρισαν, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, την αρχική αίτηση ημερομηνίας 4.3.
- Οι λόγοι της μη έγκαιρης κατάθεσης της εγγύησης εξηγούνται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 4.3.2008 του κ. Χρυσούλη Δημητρίου, πρώην διευθυντή και συνεισφορέα της Ενάγουσας Εταιρείας, ο οποίος τυγχάνει να είναι εξουσιοδοτημένος από τον Εκκαθαριστή. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η παρούσα αγωγή κινήθηκε με προτροπή του ιδίου ο οποίος ισχυρίζεται ότι, με βάση τα βιβλία της Εταιρείας και από προσωπική γνώση, οι Εναγόμενοι οφείλουν τα ποσά που αξιώνονται με την αγωγή, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί. Είναι η θέση του ότι η απαίτηση είναι καλή και ότι η επιτυχία της αγωγής θα ωφελήσει όχι μόνο την υπό εκκαθάριση εταιρεία, αλλά και τους πιστωτές και συνεισφορείς αυτής. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν ειδοποιήθηκε έγκαιρα για την ύπαρξη της υποχρέωσης για κατάθεση εγγύησης αφού υπήρξε παρεξήγηση μεταξύ των δικηγόρων και του Εκκαθαριστή της Εταιρείας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αναφέρεται ο χρόνος που διαπιστώθηκε αυτή η παράλειψη, δηλαδή μια βδομάδα πριν από την καταχώριση της αρχικής αίτησης. Ταυτόχρονα δηλώνεται η προθυμία του να μεσολαβήσει ούτως ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με το εκδοθέν Διάταγμα. Να σημειωθεί εδώ ότι ο κ. Δημητρίου δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσής του. Το ίδιο ισχύει και για τον Εκκαθαριστή της Εταιρείας, κ. Λεωνίδα Κίμωνος. Ως γνωστό, η αίτηση απορρίφθηκε στις 28.5.2008 και η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρίστηκε στις 13.10.
- Η κάποια καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό εκδίκαση αίτησης μετά την έκδοση της απόφασης δεν θα έλεγα ότι είναι τέτοια που να ισοδυναμεί με έλλειψη ενδιαφέροντος για προώθηση της αγωγής. Δεν παραβλέπω ότι ο πρώην διευθυντής της υπό εκκαθάριση εταιρείας και συνεισφορέας αυτής, δικαιολόγησε την εν λόγω καθυστέρηση λέγοντας ότι ανέμενε τον υπολογισμό των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή, τα οποία και κατέβαλε, κάτι το οποίο επιβεβαιώνει και η πλευρά της Εναγόμενης Εταιρείας. Το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επαναφέρει αγωγή που έχει απορριφθεί λόγω μη συμμόρφωσης με Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων, η οποία βεβαίως θα πρέπει πάντοτε να ασκείται με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης. Η νομολογία, σε αρκετές περιπτώσεις συγχώρεσε λάθη δικηγόρων και διαδίκων. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, ήταν ομολογουμένως όπως ανέφερε ο κ. Κυριακίδης, δηλαδή αυστηρή. Στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ ν. KS Socratous Ltd
(2007), 1(B) A.A.Δ., 1387 το Εφετείο παραμερίζοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα στις σελίδες 1389 και 1390: «Το Δικαστήριο αναφέρθηκε εκτενώς σε νομολογία η οποία αποτυπώνει, πράγματι, μια αυστηρή γραμμή. Έχουμε όμως, με κάθε σεβασμό, την άποψη ότι από τη στιγμή που δέχεται κανείς, με αναφορά στις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, ότι επρόκειτο περί αθώου λάθους, δεν έχει θέση η γενίκευση με αναφορά στον κίνδυνο δυνητικά της επίκλησης ανύπαρκτου λάθους με σκοπό τη ματαίωση της ακρόασης. Επομένως δεν μπορεί να υποστηριχθεί η πρωτόδικη κατάληξη ότι δεν δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για τη μη εμφάνιση.» Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του κ. Κυριακίδη ότι η δυνατότητα επαναφοράς αγωγής/αίτησης υφίσταται σε περιπτώσεις όπου γίνεται επίκληση και αποδεικνύονται περιστάσεις ανωτέρας βίας. Πρόσφατα το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει και πάλι το θέμα σε Αίτηση Επαναφοράς Έφεσης. (Βασίλης Μιάρης και Νίκη Χατζημιχαήλ ν. Λαΐκής Κυπριακής Τράπεζας Λίμιτεδ, Πολ. Έφ. 46/06, απόφαση ημερομ. 17.4.2009.) Στην εν λόγω απόφαση, αφού γίνεται αναφορά στη νομολογία που είναι περίπου αυτή στην οποία παρέπεμψε και ο κ. Κυριακίδης, ο Δικαστής Χατζηχαμπής θέτει το θέμα ως εξής: « ...... Και τούτο εφ΄ όσον ούτε μπορούν να καταγραφούν εκ των προτέρων εξαντλητικά οι περιπτώσεις που θα επέτρεπαν ή δεν θα επέτρεπαν επαναφορά ούτε μπορεί να υπάρξει περιορισμός στη φαντασία της ζωής να διαμορφώνει ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις. Τα δικαστήρια δεν μπορούν λοιπόν να αυτοδεσμευθούν σε οποιοδήποτε κανόνα που θα περιόριζε τη θεμελιακή τους υποχρέωση να διασφαλίσουν την ισορροπία μεταξύ αφ' ενός της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις διαδικαστικές οδηγίες τους προς όφελος και της τελεσιδικίας και αφ' ετέρου του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί.» Στην παρούσα υπόθεση, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για τη μη εμπρόθεσμη κατάθεση της ασφάλειας εξόδων. Δεν έχει φανεί ότι η μη έγκαιρη κατάθεση έγινε εσκεμμένα ή για να εξυπηρετηθούν αλλότριοι σκοποί[1]. Τουναντίον, οι Ενάγοντες έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα έξοδα προς τους Εναγομένους και σε αυτόν τον παράγοντα δίδω βαρύτητα αφού το εκδοθέν Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων εκδόθηκε για να καλύψει τα έξοδα των Εναγομένων. Η κάποια καθυστέρηση που παρατηρείται συνεπεία της μη συμμόρφωσης με το εκδοθέν Διάταγμα δεν είναι τέτοια που να συνηγορεί από μόνη της υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Χαράλαμπος Ιερείδης κ.α. ν. Γεωργίας Παναγιώτου
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ.,
- Με όλο τον σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο, θεωρώ πως η πιο πάνω απόφαση δεν έχει θέση στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης της παρούσας αγωγής, οι διάδικοι είχαν δοσοληψίες μέχρι τις 13.7.1998, ημερομηνία κατά την οποία φέρεται να έχει εκδοθεί το τελευταίο τιμολόγιο. Σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στις 17.3.2000 το ποσό των Λ.Κ.1.000 έναντι του χρέους τους. Η αγωγή καταχωρίστηκε το
- Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να δεχθώ την εισήγηση του κ. Κυριακίδη ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα ουσιαστικά και δικονομικά δικαιώματα των Εναγομένων κατά τρόπο που να μην είναι δυνατό να αποζημιωθούν με κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Τα γεγονότα στην υπόθεση Ιερείδης (πιο πάνω) ήταν εντελώς διαφορετικά αφού εκεί κρίθηκε ότι υπήρξε πρωτοφανής και αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής. Συγκεκριμένα η αγωγή καταχωρίστηκε 25 χρόνια μετά τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος. Υπό το φως των πιο πάνω, θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της επαναφοράς της αγωγής και υπέρ της παράτασης του χρόνου εντός του οποίου οι Ενάγοντες θα πρέπει να συμμορφωθούν με το εκδοθέν Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων, αφού βρίσκω πως δεν υπήρξε εδώ παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος για προώθηση της αγωγής η οποία να ισοδυναμεί με περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών (όπως συνέβηκε στην υπόθεση Πανίκος Λοΐζου κ.ά. ν. Λαΐκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1999)1(Α) Α.Α.Δ.). Πριν αποφασίσω κατά τον πιο πάνω τρόπο έλαβα υπόψη μου και το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη στα ουσιαστικά και δικονομικά τους δικαιώματα, όπως εισηγήθηκε ο κ. Κυριακίδης. Οι Εναγόμενοι μπορούν να αποζημιωθούν για τα έξοδα που θα προκύψουν συνεπεία της επαναφοράς της αγωγής. Άλλωστε, οι Ενάγοντες επιδεικνύοντας καλή θέληση έχουν καταβάλει όλα τα έξοδα στα οποία έχουν καταδικαστεί και ο ισχυρισμός του διευθυντή των Εναγομένων ότι η καταβολή των εξόδων δεν συνιστά καλή πρόθεση των Εναγόντων, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή παραμερίζεται. Διατάσσεται η επαναφορά της αγωγής. Οι Ενάγοντες να συμμορφωθούν με το εκδοθέν Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας Εξόδων εντός 5 (πέντε) ημερών από σήμερα. Αναστέλλεται κάθε διαδικασία στην παρούσα αγωγή μέχρι να υπάρξει συμμόρφωση με το εκδοθέν Διάταγμα. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμμόρφωση εντός της πιο πάνω προθεσμίας, η αγωγή θα θεωρείται απορριφθείσα με έξοδα (αν υπάρχουν) υπέρ των Εναγομένων. Οι Ενάγοντες καταδικάζονται στα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. [1] Στην υπόθεση Βασίλη Μιάρη (πιο πάνω) με αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, λέχθηκε ότι συχνά υπήρχαν στοιχεία που έδειχναν ότι η προσπάθεια επαναφοράς δεν ήταν άσχετη με επιδίωξη καθυστέρησης της όλης υπόθεσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο