← Κύπρος

Mάρσιας Γεωργίας Μιτσίδου ν. Raphom Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1722/09, 25 Μαϊου, 2009

Mάρσιας Γεωργίας Μιτσίδου ν. Raphom Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1722/09, 25 Μαϊου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1722/09 Μεταξύ: Mάρσιας Γεωργίας Μιτσίδου Ενάγουσας και

  1. Raphom Developments Ltd
  2. Raphael Omeira Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερ. 18.3.2009 25 Μαϊου,
  3. Για την αιτήτρια: κ. Λ. Χ"Πέτρου μαζί με κ. Σιαμπαρτά Για τους καθ΄ων η Αίτηση: κ. Μ. Κλεόπας μαζί με κ. Πανάγο ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Για σκοπούς της Ex-Tempore αυτής απόφασης, κρίνεται άσκοπη η επί λέξει επανάληψη των όσων καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης, της ένστασης και στα όσα αποτυπώνονται στο σύνολο των ενόρκων δηλώσεων. Επιβεβλημένη όμως κρίνεται εκτενής αναφορά στις αρχές που διέπουν το ζήτημα έκδοσης προσωρινού διατάγματος, και ιδίως στο ζήτημα της υποχρέωσης που βαρύνει σε κάθε περίπτωση τον Αιτητή να παρουσιάσει, κατά τρόπο δίκαιο, στο Δικαστήριο, κατά το χρόνο αναζήτησης μονομερώς θεραπείας, το σύνολο των ουσιαστικών για την υπόθεση γεγονότων. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς συνιστά εξαιρετικό μέτρο, καθότι παρέχεται κατά παρέκκλιση ενός από τους βασικούς κανόνες φυσικής δικαιοσύνης: του αποκλεισμού παροχής θεραπείας στην απουσία της άλλη πλευράς, στερώντας της έτσι την ευκαιρία να ακουστεί. Κανόνας προαιώνιος και αξία διαχρονική, η οποία βρήκε τον απόλυτο ορισμό της τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αναφορά του γνωμικού ποιητή Φωκυλίδη «Μήδε δίκην δικάσης πριν αν αμφοίν μύθος ακούσης» και αποτυπώθηκε λακωνικά στο λατινικό αξίωμα «Audi alteram partem», ήτοι, «άκου και την άλλη πλευρά - άκου και τις δύο πλευρές». Η ύψιστη πίστη που καλύπτει κάθε μονομερή αίτηση επιβάλλει στους αιτητές να παρουσιάσουν κατά τρόπο ξεκάθαρο το όλο φάσμα των γεγονότων. Και εδώ ακριβώς υπεισέρχεται το θέμα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να το ακυρώσει αν εντοπισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, τέτοιας μορφής που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο. H διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος και ο όλος μηχανισμός που την διέπει έχουν βαθιές τις ρίζες τους στο Δίκαιο της Επιείκειας. Οι παράμετροι προσέγγισης του όλου ζητήματος από τα Δικαστήρια έχουν τεθεί από τον Ralph Gibson L.J. σε επτά αριθμημένες παραγράφους στην κλασική επί του θέματος υπόθεση Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 1 WLR 1350, 1356-1357: "In considering whether there has been relevant non-disclosure and what consequence the court should attach to any failure to comply with the duty to make full and frank disclosure, the principles relevant to the issues in these appeals appear to me to include the following.

(1)The duty of the applicant is to make "a full and fair disclousure of all the material facts:" see Rex v. Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 514 per Scrutton L.J.
(2)The material facts are those which it is material for the judge to know in dealing with the application as made: materiality is to be decided by the court and not by the assessment of the applicant or his legal advisers: see Rex v. Kensington Income Tax Commissioners, per Lord Cozens-Hardy M.R., at p. 504, citing Dalglish v. Jarvie
(1850)2 Mac. & G. 231, 238, and Browne-Wilkinson J. In Thermax Ltd v. Schott Industrial Glass Ltd. [1981] F.S.R. 289, 295.
(3)The applicant must make proper inquiries before making the application: see Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87. The duty of disclosure therefore applies not only to material facts known to the applicant but also to any additional facts which he would have known if he had made such inquiries.
(4)The extent of the inquiries which will be held to be proper, and therefore necessary, must depend on all the circumstances of the case including (
  1. a)the nature of the case which the applicant is making when he makes the application; and (
  2. b)the order for which application is made and the probable effect of the order of the defendant: see, for example, the examination by Scott J. of the possible effect of an Anton Piller order in Columbia Picture Industries Inc. v. Robinson [1987] Ch. 38; And (
  3. c)the degree of legitimate urgency and the time available for the making of inquires: see per Slade L.J. in Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87, 92-93.
(5)If material non-disclosure is established the court will be "astute to ensure that a plaintiff who obtains [an ex parte injunction] without full disclosure . is deprived of any advantage he may have derived by that breach of duty:" see per Donaldson L.J. in Bank Mellat v. Nikpour, at p. 91, citing Warrington L.J. in the Kensington Income Tax Commissioners' case [1917] 1 K.B. 486, 509.
(6)Whether the fact not disclosed is of sufficient materiality to justify or require immediate discharge of the order without examination of the merits depends on the importance of the fact to the issues which were to be decided by the judge on the application. The answer to the question whether the non-disclosure was innocent, in the sense that the fact was not known to the applicant or that its relevance was not perceived, is an important consideration but not decisive by reason of the duty on the applicant to make all proper inquiries and to give careful consideration to the case being presented.
(7)Finally, it "is not for every omission that the injunction will be automatically discharged. A locus poenitentiae may sometimes be afforded:" per Lord Denning M.R. in Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87,
  1. The court has a discretion, notwithstanding proof of material non-disclosure which justifies or requires the immediate discharge of the ex parte order, nevertheless to continue the order, or to make a new order on terms. "when the whole of the facts, including that of the original non-disclosure, are before [the court, it] may well grant . a second injunction if the original non-disclosure was innocent and if an injunction could properly be granted even had the facts been disclosed:" per Glidewell L.J. in Lloyds Bowmaker Ltd. V. Britannia Arrow Holdings Plc., ante, pp. 1343H -1344 A.» Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου κ.ά. [1995] 1 ΑΑΔ, 248, 265-266, τονίζεται η φύση της διαδικασίας μονομερούς αίτησης και το καθήκον που δημιουργείται στον αιτητή, ακριβώς λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της μορφής, για αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων. Σημειώνεται δε ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται λοιπόν με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου [1998] 1 ΑΑΔ, 598). Εύκολα εντοπίζεται από τα πιο πάνω ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Συνακόλουθα η εξεταζόμενη αρχή τυγχάνει εφαρμογής όχι μόνο στις περιπτώσεις που ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα, αλλά και όπου αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλειπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Προς συμπλήρωση της νομικής πτυχής του εξεταζόμενου ζητήματος, παραθέτω πως στην απόφαση Harvardskiy Prumyslovy Holdings A.S. v. Daventree Resources Limited κ.ά. Πολ. Έφ. 9/07, ημερ. 10.7.2008, κωδικοποιούνται οι σχετικές αρχές οι οποίες διέπουν το όλο φάσμα της απόκρυψης γεγονότων. Είναι επιβεβλημένη η αναφορά στα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η Αιτήτρια κάλυψε το καθήκον που έχει για πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων. Η υφή της υπόθεσης, σε συνάρτηση με το επιζητούμενο διάταγμα, συνιστούν την ουσιαστική οριοθέτηση της έκτασης του καθήκοντος αυτού. Αναπόφευκτα θα πρέπει να επιστρέψουμε στη φύση της ίδιας της απαίτησης. Η απαίτηση της Αιτήτριας εδράζεται σε ισχυριζόμενη εξαπάτηση, ψευδείς παραστάσεις, δόλιες διαβεβαιώσεις, ψυχολογική πίεση και εκβιασμό. Στοιχεία που, κατ΄ ισχυρισμό πάντα της Αιτήτριας, όπως προβάλλεται μέσα στο γενικό Κλητήριο Ένταλμα, επέδρασαν στην ελεύθερη βούλησή της και την οδήγησαν στη σύναψη των επίδικων συμφωνιών. Στη συνοδευτική ένορκη δήλωσή της η ενάγουσα-Αιτήτρια επιχειρεί να στοιχειοθετήσει, στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για σκοπούς έκδοσης διατάγματος, τη βάση των απαιτήσεών της, επικαλούμενη και στηριζόμενη σε τρεις πυλώνες, τρεις κατηγορίες: Εμπλέκει λοιπόν (α) τη μορφή των σχέσεών της με τον εναγόμενο 2, (β) την αξία του ακινήτου σε συνάρτηση με την αξία της αντιπαροχής, προκειμένου να δώσει επίρρωση στους ισχυρισμούς της περί αθέμιτης επιβολής στην ελεύθερη βούλησή της, και, (γ) επικαλείται ψυχολογικές αδυναμίες, τις οποίες, κατ΄ ισχυρισμό της, εκμεταλλεύθηκε ο εναγόμενος 2, καθιστώντας την ουσιαστικά έρμαιο των αθέμιτων σκοπών του. Υπό το πρίσμα λοιπόν των πιο πάνω παραμέτρων και δεδομένων της υπόθεσης, θα πρέπει να κριθεί κατά πόσο η Αιτήτρια προέβη σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη ή αν όντως η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση περί παραβίασης της υποχρέωσής της αυτής είναι βάσιμη. Προτού προχωρήσω υπενθυμίζω τη νομολογιακή προσέγγιση, επί της οποίας έρεισμα βρήκε και η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση κατά την αγόρευση, ότι είναι αποκλειστικά θέμα του Δικαστηρίου να αποφασίσει, με αντικειμενικό κριτήριο, κατά πόσο όντως ένα γεγονός είναι ουσιαστικό ή όχι να αποκαλυφθεί και δεν είναι ζήτημα που επαφίεται στην κρίση της πλευράς που όφειλε να το αποκαλύψει. Να προσθέσω ακόμη ότι σε διαδικασίες που διεξάγονται δυνάμει της Δ.48, παρατίθενται οι ένορκες δηλώσεις και σε περίπτωση αμφισβήτησης γεγονότων υπάρχει ευχέρεια αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα από την πλευρά που έχει το βάρος να αποδείξει κάποιο ισχυρισμό. Επανέρχομαι στα γεγονότα της υπόθεσης. Προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιάσει ή απέκρυψε μια σειρά από στοιχεία. Δίνω σχετικές λεπτομέρειες: Παρουσίαζε, στο στάδιο της εμφάνισής της μονομερώς στο Δικαστήριο, ότι με τον εναγόμενο 2 είχε μια ιδιαίτερη σχέση. Σε σημείο μάλιστα που αναμενόταν σύντομα ο γάμος τους. Ισχυρίζεται ότι προς αυτή την κατεύθυνση της είχε δώσει διαβεβαιώσεις ο εναγόμενος
  2. Για σκοπούς απόφασης δεν τίθεται βεβαίως το ζήτημα στη βάση εξέτασης των προσωπικών σχέσεων των διαδίκων. Όμως, τυχόν ύπαρξη τέτοιας σχέσης βάσιμα θα παρείχε το δικαίωμα στην πλευρά της Αιτήτριας να εισηγηθεί ότι αποτελούσε μέρος του όλου πλέγματος του αθέμιτου επηρεασμού της. Ο εναγόμενος 2, στην ένορκη δήλωσή του, αρνείται αυτά τα γεγονότα. Καμία αντεξέταση δεν ακολούθησε ως προς το στοιχείο αυτό από την πλευρά της Αιτήτριας που είχε και το βάρος τεκμηρίωσης του ανάλογου ισχυρισμού. Ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο που έθετε η Αιτήτρια μονομερώς στο Δικαστήριο, προκειμένου να επιβεβαιώσει, πάντα στο βαθμό που χρειαζόταν σε αυτό το στάδιο και σε τέτοιας φύσης διαδικασία, την αδυναμία της να αντισταθεί σε πιέσεις, ήταν η επίκληση της ψυχικής της υγείας. Έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως Τεκμ. 2 στην ένορκη δήλωσή της, ένα ιατρικό πιστοποιητικό, με βάση το οποίο διαγιγνώσκεται κατάθλιψη, και ακολούθως άρνηση της Αιτήτριας να συνεχίσει να επισκέπτεται τη γιατρό. Το πιστοποιητικό αυτό είναι ημερ. 5.4.
  3. Επικαλέστηκε η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση δεύτερο πιστοποιητικό, ημερ. 16.2.2009, το οποίο επεσύναψε ως Τεκμ. 1(β) στη συνοδευτική της ενστάσεως ένορκη δήλωση. Σε αυτό γίνεται διάγνωση της κατάστασης της Αιτήτριας και εκφράζεται η γνώμη του γιατρού ότι τα όσα εντοπίζονται δεν θα δικαιολογούσαν ανικανότητα να διαχειρίζεται την περιουσία της. Εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας ότι το δεύτερο αυτό πιστοποιητικό είναι προνομιακό. Υπό την έννοια ότι καλύπτεται από την προνομιακή σχέση δικηγόρου και πελάτη, εν σχέση με ζήτημα το οποίο αναμένεται να αποτελέσει μέρος δικαστικής διαμάχης. Παρέθεσε προς τούτο σχετική νομολογία, εισηγούμενος ότι δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρικό υλικό υπό τις συνθήκες. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει τα όσα αναφέρονται σε αυτό το Τεκμήριο δεν είναι ουσιαστικά, υπό το πρίσμα της φύσης της παρούσας υπόθεσης. Με όλο το σεβασμό προς τις πιο πάνω θέσεις, να αναφέρω μόνο ότι στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται η ύπαρξη προνομίου ή όχι, ή κατά πόσο θα αποτελούσε το πιστοποιητικό μαρτυρικό υλικό. Εξετάζεται μόνο η θέση αν υπήρχαν άλλα γεγονότα επί του προκειμένου, της κατάστασης δηλαδή της υγείας της ενάγουσας, που θα έπρεπε, δίκαια, να αποκαλυφθούν. Ως προς το δεύτερο δε ισχυρισμό του κ. Χ"Πέτρου, επίσης δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Το κατά πόσο τελικά θα ήταν σημαντικό ή όχι το περιεχόμενο του πιστοποιητικού, εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφασίσει. Στο σημείο αυτό, προσθέτω μόνο ότι το Τεκμ. 1(β) και αναλυτικότερο του Τεκμ. 2 επί της Αιτήσεως είναι, και καλύπτει γεγονότα που καλύπτει και το Τεκμ. 2 επί του οποίου η Αιτήτρια εδράστηκε για να ζητήσει διάταγμα. Αφορά δε το σημαντικό για την υπόθεση θέμα της ψυχικής της υγείας. Ένα άλλο στοιχείο απόκρυψης είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα οι διαπραγματεύσεις και αυτές κάτω από τις οποίες υπεγράφη η επίδικη συμφωνία. Η ενάγουσα παρουσίαζε στην ένορκη δήλωσή της ότι ήταν μια κλειστή διαπραγμάτευση, υπό την έννοια ότι σε αυτή λάμβαναν μέρος μόνο η ίδια και ο εναγόμενος
  4. Είναι βεβαίως ένα σημαντικό στοιχείο, ενόψει των ισχυρισμών της Αιτήτριας περί της επιρροής που είχε πάνω της ο εναγόμενος
  5. Παρέμεινε όμως αναντίλεκτο ότι για τις διαπραγματεύσεις τουλάχιστον γνώριζε και συγγενικό πρόσωπο της Αιτήτριας, δικηγόρος στο επάγγελμα, με τον οποίο η Αιτήτρια είχε επαφή σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Παραμένει επίσης χωρίς αντίκρουση ότι κατά την υπογραφή παρών ήταν και τρίτο πρόσωπο, διευθυντής της Ελληνικής Τράπεζας. Τέλος, εντοπίζεται ως περαιτέρω στοιχείο απόκρυψης τα όσα αφορούν την αξία των επίδικων ακίνητων. Παρουσίασε η Αιτήτρια έκθεση, Τεκμ. 12 στην ένορκη δήλωσή της, σχετικά με την εκτίμηση της αγοραίας αξίας των. Η έκθεση αυτή έγινε στις 19.2.
  6. Απέφυγε όμως να παρουσιάσει έκθεση των ιδίων εκτιμητών, Τεκμ. 2 στην ένορκη δήλωση της ένστασης, η οποία έλαβε χώρα στις 20.5.2008, λίγες δηλαδή ημέρες προτού υπογραφεί η επίδικη συμφωνία. Το εύρος των πιο πάνω γεγονότων, αντικριζόμενο, όπως προαναφέρθηκε, υπό το φως των βάσεων της αγωγής και των σημαντικών ισχυρισμών που έθετε η Αιτήτρια στο στάδιο της μονομερούς παρουσίας της στο Δικαστήριο, είναι τέτοιο που, χωρίς άλλο, τα κατατάσσει στα στοιχεία ουσιώδους μορφής, τα οποία θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατ΄ εκείνο το στάδιο. Αυτό και μόνο θα μπορούσε να καλύψει το πλαίσιο της δίκαιης και πλήρους αποκάλυψης, το καθήκον δηλαδή που είχε η πλευρά της Αιτήτριας να πράξει. Είναι, ως απόρροια των ανωτέρω, κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα στο στάδιο της εξέτασης μονομερώς της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Γεγονότα τα οποία είτε γνώριζε, είτε θα μπορούσε να εξακριβώσει με απλή εύλογη έρευνα. Η μη αποκάλυψή τους στέρησε το Δικαστήριο από τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της υπόθεσης της Αιτήτριας, κάτω από τις προϋποθέσεις του άρ. 32 του Ν. 14/60 και των αρχών που διέπουν το ζήτημα έκδοσης μονομερώς διαταγμάτων. Ούτε και δικαιολογείται επίσης, λόγω μη τεκμηρίωσης από την Αιτήτρια, των προϋποθέσεων παροχής του, η έκδοση διατάγματος ως το υπό στοιχείο (Γ) της Αίτησης. Ως αποτέλεσμα της εκτροπής που δημιουργήθηκε από τη μη αποκάλυψη και της μη κάλυψης των παραμέτρων για έκδοση των διαταγμάτων, η απόρριψη της Αίτησης και η ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων είναι αναπόφευκτη. Ως κατάληξη, και εν όψει των όσων έχουν αναλυθεί, η Αίτηση απορρίπτεται. Τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 18.3.2009 ακυρώνονται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, στο τέλος όμως της όλης υπόθεσης. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.