Επί τοις αφορώσι τον Στέλιο Πρωτοπαπά, Eιδ. Πτώχευσης 59/09, 7.7.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Συνενωμένες: Eιδ. Πτώχευσης 59/09 Επί τοις αφορώσι τον Στέλιο Πρωτοπαπά, Αγ. Νεοφύτου 21, Λακατάμια, Λευκωσία και Ειδ. Πτώχευσης 60/09 Επί τοις αφορώσι την Ανδρούλλα Πρωτοπαπά, Αγ. Νεοφύτου 21, Λακατάμια, Λευκωσία ------------ Αιτήσεις Αναστολής και Παραμερισμού ημερ. 3.2.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7.7.2009 Για αιτητές: κ. Διομήδους Για καθ΄ ου η αίτηση: κα Κότσαπα, για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Άντρια Κουκούνη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση σε αμφότερες τις ειδοποιήσεις πτώχευσης εξεδόθη απόφαση στις 8.2.2007 στην αγωγή 13636/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (στην οποία ήσαν συνεγγυητές με άλλα πρόσωπα). Στις 20.3.2008 ο εξ αποφάσεως πιστωτής (Αιτητής σε αμφότερες τις ειδοποιήσεις πτωχεύσεως) επέδωσε σε αμφότερους τους καθ΄ ων η αίτηση ειδοποιήσεις πτώχευσης με αριθμούς 457/08 και 458/08 και στις 30.5.2008 καταχώρησε εναντίον τους αιτήσεις πτωχεύσεων με αριθμούς 391/08 και 392/
- Στις 24.11.08 ημερομηνία κατά την οποία αμφότερες οι αιτήσεις πτώχευσης εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση ήσαν ορισμένες ενώπιον του δικαστηρίου για ακρόαση, αυτές αποσύρθηκαν με έξοδα προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση, όπως θα υπολογίζοντο από τον πρωτοκολλητή αλλά αυτά θα ήταν καταβλητέα εφόσον ο εξ αποφάσεως πιστωτής (Αιτητής) επανέλθει με νέα αίτηση εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση για την πτώχευση τους. Είναι αδιάφοροι οι λόγοι για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης που η δικηγόρος του Αιτητή αποφάσισε την απόσυρση τους, όπως αδιάφοροι είναι και οι λόγοι που ο δικηγόρος των καθ΄ ων η Αίτηση δεν εζήτησε να επιδικασθούν προς όφελος του έξοδα οπότε και θα ήταν άμεσα καταβλητέα και όχι υπό την αίρεση της επανακαταχώρησης νέας αίτησης. Παραθέτω αυτούσιο το πρακτικό του δικαστηρίου ημερομηνίας 24.11.
- «Ημερομηνία: 24.11.2008 Για τον Αιτητή: κα Κότσαπα για κ. Άντη Τριανταφυλλίδη Για την καθ΄ ης η αίτηση: κ. Διομήδους κα Κότσαπα Αποσύρω αμφότερες τις αιτήσεις. κ. Διομήδους Ζητώ τα έξοδα μου. Να μας καταβληθούν εφόσον επανέλθουν με νέα αίτηση εναντίον του πελάτη μας. Δικαστήριο Αμφότερες οι αιτήσεις αποσύρονται με έξοδα προς όφελος της καθ΄ ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Θα είναι καταβλητέα εφόσον ο Αιτητής επανέλθει με νέα αίτηση εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση. Τα έξοδα έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €2,554.90 περιλαμβανομένου ποσού εκ €332.40 για σκοπούς ΦΠΑ.» Στις 14.1.2009 ο εξ αποφάσεως πιστωτής επανήλθε εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση καταχωρώντας τις υπό εκδίκαση ειδοποιήσεις πτώχευσης 59/09 και 60/09 εις βάρος των καθ΄ ων η αίτηση που πρέπει να λεχθεί ότι είναι σύζυγοι. Στις 3.2.2009 αμφότεροι οι καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν μέσω του δικηγόρου τους δύο ενδιάμεσες αιτήσεις σε κάθε μια από τις δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης εναντίον τους. Η πρώτη για τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ισχυριζόμενοι ότι το επίδικο χρέος εξοφλήθηκε, η οποία επί του παρόντος δεν θα μας απασχολήσει, και η δεύτερη (η υπό εκδίκαση) για αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου ο Αιτητής καταβάλει σε έναν έκαστο των εξ αποφάσεως χρεωστών (καθ΄ ων η αίτηση) τα έξοδα που επιδικάστηκαν προς όφελός τους στις αιτήσεις πτώχευσης με αριθ. 391/08 και 392/
- Στην ένσταση του ο Αιτητής (εξ αποφάσεως πιστωτής) προβάλλει τους ακόλουθους πέντε λόγους ένστασης: «(α) Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις και δεν δικαιολογείται η καταχώρηση της. (β) Η αίτηση είναι παράτυπη, αντίθετη με την υπάρχουσα νομοθεσία και κανονισμούς και συνεπώς άκυρη. (γ) Ο Αιτητής παραλείπει να αποκαλύψει και/ή να αναφέρει επαρκή και/ή ουσιαστικά γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος ακύρωσης και/ή παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης ημερομηνίας 14.1.
- (δ) Η έκδοση διατάγματος παραμερισμού και/ή ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης στο παρόν στάδιο δεν είναι δίκαιη και σύμφωνη με το δίκαιο της επιείκειας. (ε) Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και κατάχρηση του χρόνου του δικαστηρίου.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Καλόγηρου όπου στην παράγραφο 4 που παραθέτω εξειδικεύονται οι λόγοι των πέντε ενστάσεων. «
- Διαφωνώ με τη θέση του Αιτητή στις παραγράφους 8 και 9 της ενόρκου δηλώσεως του Στέλιου Πρωτοπαπά και αναφέρω ότι η πληρωμή των εξόδων στην αποσυρθείσα ειδοποίηση πτώχευσης δεν έχει καμία σχέση με αλλά ούτε και εμποδίζει την καταχώρηση νέας ειδοποίησης πτώχευσης εναντίον του Αιτητή εφόσον ως με ενημερώνει η δικηγόρος μου (α) η ειδοποίηση σε καμία περίπτωση δεν συνιστά «αγωγή» ως προνοεί η Δ.15Θ.3, (β) καμία δήλωση από το δικηγόρο του Αιτητή ενώπιον Δικαστηρίου δεν μπορεί να εμποδίζει τον καθ'ού η αίτηση να εξασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα του. Ο τρόπος είσπραξης των δικηγορικών εξόδων στην αποσυρθείσα αίτηση πτώχευσης δεν είναι με την καταχώρηση αίτησης αναστολής της παρούσας διαδικασίας. Εν πάσει περίπτωση είναι άδικο και δυσχερές για τον ενάγοντα να πρέπει να πληρώσει στον Αιτητή το ποσό των €2.554.90 από τη στιγμή που ο Αιτητής οφείλει στον καθ΄ ου η αίτηση/ενάγοντα το ποσό των €178.788 πλέον τόκους και έξοδα.» ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ: Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.16 θ.9, Δ.15 θ.3 και 4, Δ.48 θ.1, Δ.64, επί του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, επί των Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών Κ.188 και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσια την Διαταγή 15θ.3 και θ.4: "
- Any defendant may nave judgment for the costs of the action if it is wholly discontinued against him, or for the costs occasioned by the matter withdrawn, if the action be not wholly discontinued.
- If any subsequent action shall he brought before payment of the costs of a discontinued action, for the same, or substantially the same, cause of action, the Court or a Judge may, if they or he think fit, order a stay of such subsequent action, until such costs shall have been paid." Είναι σημαντικό επίσης να παραθέσω αυτούσιο τον Κανονισμό 188 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών:
- «where no provision is made in these Rules in regard to any matter arising out of bankruptcy proceedings the Rules of Court governing civil proceedings shall, in so far as they are not repugnant to these rules, apply to such matter.» Αναφορικά με την εφαρμογή της Δ.15 Θ. 3 και Θ. 4 ανωτέρω σχετική η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σταύρου Χατζηπαύλου v. Tinarro Terra Co Ltd
(2000)IB Α.Α.Δ. 760 (Παράρτημα Α) αναφέρεται ότι: «Αν οποιαδήποτε άλλη αγωγή υποκατάστατη προηγούμενης αγωγής που απεσύρθη καταχωρηθεί πριν την πληρωμή των εξόδων διακοπείσας αγωγής για την ίδια αιτία αγωγής, το Δικαστήριο έχει την Διακριτική εξουσία να διατάξει όπως σταματήσει η νέα αγωγή μέχρι πληρωμής των εξόδων". Είναι η θέση μου με αναφορά στο Κ.188 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών, ότι εφόσον δεν γίνεται ρητή αναφορά στους Περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς για το επίδικο θέμα, τότε ισχύ έχουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 15 Θ.4 είναι αυτή που διέπει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Με αναφορά στη Δ.15 Θ4 και στην απόφαση Σταύρου Χατζηπαύλου v. Tinarro Terra Co Ltd (ανωτέρω) διαφαίνεται η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Tο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ουσιαστικά για τους ακόλουθους τρεις λόγους:
- Το Δικαστήριο την 24.11.2008 διέταξε όπως οι αιτήσεις αποσυρθούν με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή. Θα είναι καταβλητέα εφ' όσον ο Αιτητής επανέλθει με νέα αίτηση εναντίον της καθ' ής η αίτηση. Η διαταγή - απόφαση αυτή παραγνωρίστηκε πλήρως από τον καθ΄ού η αίτηση αφού μέχρι σήμερα δεν κατέβαλε τα έξοδα των καθ΄ ων η Αίτηση και ενώ έχει επανέλθει με νέα διαδικασία πτώχευσης η οποία αρχίζει με την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Επιβάλλεται λοιπόν από το ίδιο το λεκτικό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 24.11.2008 η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, έτσι ώστε να καταβληθούν τα έξοδα αφού ο ίδιος Αιτητής για την ίδια αίτηση επανήλθε με νέα διαδικασία πτώχευσης.
- Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δικαιολογείται πλήρως από την πιστή εφαρμογή της Δ.15 Θ.4 αλλά και την νομολογία (βλ. Σταύρου Χατζηπαύλου v. Tinarro Terra Co Ltd (ανωτέρω).
- Δεν προκαλείται οποιαδήποτε αδικία εις βάρος του Αιτητή καθώς η πληρωμή των εξόδων στην προηγούμενη διαδικασία είναι τελεσίδικη υποχρέωση του. Αντίθετα με την άρνηση του να καταβάλει τα έξοδα και να αμφισβητήσει την υποχρέωση του αυτή, προκαλείται στους καθ΄ων η Αίηση αδικία αφού κατά χάρη δεν απαίτησαν τα έξοδα να είναι άμεσα καταβλητέα κατά την προηγούμενη απόσυρση των δύο Αιτήσεων αλλά μόνον εάν ο Αιτητής επανέλθει με νέα διαδικασία.. Η στάση αυτή του Αιτητή δύναται να θεωρηθεί ως καταχρηστική των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Η κατάχρηση των διαδικασιών του δικαστηρίου συνίσταται στο γεγονός ότι δεν σεβάστηκε τη διαταγή του Δικαστηρίου για την καταβολή των εξόδων εάν επανέλθει αλλά και στη δεοντολογική συμπεριφορά προς τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση που δεν ζήτησαν την άμεση καταβολή των εξόδων κατά την απόσυρση των δύο Αιτήσεων Πτώχευσης αλλά να είναι πληρωτέα μόνον εάν ο Αιτητής επανέλθει με νέα διαδικασία πτώχευσης. Η κάθε μια ενδιάμεση αίτηση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση του εκ των καθ΄ ων η αίτηση Στέλιου Πρωτοπαπά ο οποίος επαναλαμβάνοντας τα γεγονότα απαιτεί καταβολή του ποσού των €2.554,90 συμπεριλαμβανομένου του ποσού των €332,40 για σκοπούς ΦΠΑ (για κάθε μια από τις δύο αιτήσεις) η καταβολή των οποίων αποτελεί αίρεση η οποία θα πρέπει να πληρωθεί εφόσον ο Αιτητής (εξ αποφάσεως πιστωτής) επανήλθε με νέα διαδικασία πτώχευσης ως διαλαμβάνεται στο πρακτικό ημερομηνίας 24.11.
- Όσον αφορά την ένσταση οι δύο πρώτοι λόγοι είναι εντελώς ανεδαφικοί αφού στο σώμα της Αίτησης γίνεται αναφορά στη Δ.15 θ.3 και 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών και στο Κ.188 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Ο Αιτητής αποκαλύπτει όντως τα γεγονότα εκείνα τα οποία είναι αναγκαία για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου σύμφωνα με τη Δ.15 θ.
- Τέλος, κατά την άποψη μου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας η συμπεριφορά του Αιτητή να μη συμμορφωθεί με τις ρητές πρόνοιες της Διαταγής του Δικαστηρίου. Η Ενδιάμεση Αίτηση επιτυγχάνει. Η διαδικασία αναστάλλεται μέχρι την καταβολή των εξόδων των καθ΄ ων η Αίτηση από τον Αιτητή. Άμα τη καταβολή των εξόδων οποιαδήποτε πλευρά μπορεί να αιτηθεί από το δικαστήριο τον ορισμό της άλλης Ενδιάμεσης Αίτησης των καθ΄ ων η Αίτηση ημερομηνίας 3.2.2009 για εκδίκαση. Τα έξοδα επίσης της παρούσας Ενδιάμεσης Αίτησης είναι προς όφελος των Αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο