Επί τοις αφορώσι τον Αρχιμήδη Ευθυβούλου Παρασκευαίδη, Αίτηση Διαχ. Αριθ. 18/90, 17.7.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αίτηση Διαχ. Αριθ. 18/90 ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΝ Επί τοις αφορώσι τον Αρχιμήδη Ευθυβούλου Παρασκευαίδη, τέως εξ Αγ. Ομολογητών Αποβιώσαντα ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 17.9.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.7.2009 Για αιτητές: κ. Αχ. Αιμιλιανίδης Καθ΄ ων η αίτηση Διαχειριστές κ.κ. Γ. Ερωτοκρίτου και Ηρ. Παπανδρέου παρόντες, γι΄ αυτούς κ. Χατζησάββας και κα Ελ. Ερωτοκρίτου Για Πιστωτή κ. Τσιαλή: κ. Γεωργίου για κ. Παπαπέτρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αρχιμήδης Παρασκευαίδης πέθανε στις 6.12.89 στη Λευκωσία. Κατά το χρόνο του θανάτου του άφηκε σαν κληρονόμους του τη γυναίκα του Ελένη, τα παιδιά του Ευθύβουλο, Χριστόδουλο και Κώστα όπως επίσης και άλλα δύο παιδιά το Μάριο και την Ιωάννα που απέκτησε με την επί χρόνια συμβία του Χρυστάλλα Ιωάννου. Στις 16.3.1990 Διαχειριστές της περιουσίας του εδιορίσθησαν οι δικηγόροι Ιωάννης Ερωτοκρίτου (από την πλευρά της γυναίκας του αποβιώσαντα και των παιδιών του Ευθύβουλου Χριστοδούλου και Κώστα) και Ηρακλής Παπανδρέου (από την πλευρά των εκτός γάμου παιδιών του Μάριου και Ιωάννας). Η πρώτη ουσιαστικά εμπλοκή των διαχειριστών με την διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα Αρχιμήδη Παρασκευαίδη ήταν η υπεράσπιση της αγωγής 3784/90 την οποία ήγειρε η συμβία του αποβιώσαντος Χρυστάλλα Ιωάννου (και μητέρα του Μάριου και Ιωάννας) διεκδικώντας κληρονομικό μερίδιο από την περιουσία του αποβιώσαντος. Υπήρξε ως φαίνεται από το φάκελο της διαχείρισης μακρά και χρονοβόρα η διαδικασία εκδίκασης της αγωγής αυτής. Μόλις στις 28.8.02 Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας απέρριψε την αξίωση της ενάγουσας (Χρυστάλλας Ιωάννου) να συμπεριληφθεί στους νόμιμους κληρονόμους του αποβιώσαντος με έξοδα εναντίον της και προς όφελος του εκ των διαχειριστών κ. Ιωάννη Ερωτοκρίτου. Η Χρυστάλλα Ιωάννου εφεσίβαλε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου στις 3.10.02 (Πολ. Έφεση 11488) ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έφεση η οποία απορρίφθηκε με έξοδα εις βάρος της εφεσείουσας στις 16.4.04, ουσιαστικά λόγω μη προώθησης της. Διαρκούσης της περιόδου 1990-2004 και της εκκρεμοδικίας ήταν αδύνατο για τους διαχειριστές να κατανείμουν οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντος στους κληρονόμους αφού ήταν αμφίβολο αν η Χρυστάλλα Ιωάννου θα συμπεριλαμβάνετο τελικά ή όχι στους κληρονόμους του αποβιώσαντος και αν ναι επί ποίας περιουσίας κτηθείσης μετά την συμβίωση θα εδικαιούτο κληρονομικού μεριδίου. Κατά την περίοδο αυτή δεν έλειψαν επίσης οι έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κληρονόμων τους οποίους ουσιαστικά αντιπροσώπευε ο κ. Ι. Ερωτοκρίτου και των κληρονόμων που αντιπροσώπευε ο κ. Η. Παπανδρέου όπως επίσης και έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των συνδιαχειριστών. Δυο φορές εις το παρελθόν οι κληρονόμοι που αντιπροσωπεύει ο κ. Ερωτοκρίτου επιχείρησαν την παύση του κ. Ηρακλή Παπανδρέου ισχυριζόμενοι ότι από πράξεις ή παραλείψεις του λόγω συγγένειας με την Χρυστάλλα Ιωάννου εκινδύνευε να απωλεσθεί μεγάλο μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντος αφού σε κάποιο στάδιο ενεργώντας μονομερώς εδέχθηκε απόφαση στην αγωγή της Χρυστάλλας Ιωάννου 3784/90 για την καταβολή προς αυτήν ποσού ύψους ΛΚ1.000.000 από την περιουσία του αποβιώσαντος. Το Δικαστήριο εθεώρησε ότι η συμπεριφορά αυτή του κ. Παπανδρέου δεν συνιστούσε εσκεμμένη παράλειψη (willful neglect) ή παράπτωμα (misconduct) για να προχωρήσει στην παύση του. Στις 17.9.08 η σύζυγος του αποβιώσαντος Ελένη και τα παιδιά του Ευθύβουλος, Χριστόδουλος και Κώστας χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες του κ. Αιμιλιανίδη ως δικηγόρου τους, αιτήθηκαν από το δικαστήριο την παύση των δύο διαχειριστών και τον διορισμό του κ. Χριστόδουλου Παρασκευαίδη ως διαχειριστή ο οποίος να ενεργεί από μόνος του ή με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος. Παράλληλα με την ίδια αίτηση ζητούν από το Δικαστήριο διάταγμα που να διατάττει τους δύο διαχειριστές να καταχωρήσουν στο δικαστήριο πλήρη και επαρκή απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντος όπως επίσης και ενδιάμεσους λογαριασμούς της ως άνω διαχείρισης μέχρι σήμερα και να παραδώσουν όλα τα σχετικά έγγραφα και φακέλους στον υπό του δικαστηρίου διορισθησόμενο νέο ή νέους διαχειριστές. Νομική βάση της αίτησης αποτελούν τα άρθρα 52 1(α) και (β), 57 και 58 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου Κεφ.189 και οι περί Διαχείρισης Κληρονομιών Κανονισμοί. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του προτεινόμενου ως διαχειριστή υιού του αποβιώσαντος Χριστόδουλου Παρασκευαίδη ο οποίος θεωρεί ότι οι δύο συνδιαχειριστές παρέλειψαν και/ή αμέλησαν παρά τη βοήθεια που είχαν από τους ίδιους και συνεργάτες του αποβιώσαντος πατέρα τους να καταγράψουν την περιουσία του, να ετοιμάσουν απογραφή και να κατανείμουν την περιουσία του κατά 1/6 μερίδιο στους νόμιμους κληρονόμους του. Παρόλες τις εκκλήσεις του ιδίου και των άλλων αδελφών του ως επίσης και του δικηγόρου τους οι διαχειριστές αρνήθηκαν να τους ενημερώσουν για τα τεκταινόμενα, όσον αφορά τη διαχείριση, κατεχώρησαν (μετά την καταχώρηση της Αίτησης για παύση τους) μια «στοιχειώδη» απογραφή στην οποία δεν περιγράφουν λεπτομερώς τα ακίνητα του αποβιώσαντα ως και στοιχειώδεις λογαριασμούς επίσης μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στις δύο ένορκες δηλώσεις του επίσης ο κ. Χρ. Παρασκευαίδης κατηγορεί τους δύο συνδιαχειριστές ότι ο μεν κ. Παπανδρέου έλαβε ΛΚ20.000 έναντι των εξόδων του από την πώληση δύο οικοπέδων του αποβιώσαντος, ο δε κ. Ερωτοκρίτου ΛΚ20.000 δικηγορικά έξοδα από την αγωγή 3784/90 για την οποία αρνήθηκε να τους ενημερώσει και για τα οποία δεν είχε υποχρέωση η περιουσία του αποβιώσαντα και ΛΚ45.000 έναντι των δικηγορικών του εξόδων για τη διαχείριση ενώ σε επιστολή του αξιοί την πληρωμή περίπου άλλων ΛΚ60.000 ως εξόδων για ολοκλήρωση της διαχείρισης και όλα αυτά χωρίς να υπάρχει γνώση ή συγκατάθεση των κληρονόμων, ή έγκριση των εξόδων από το δικαστήριο ή από την Επιτροπή του Δικηγορικού Συλλόγου, για εξωδικαστηριακή αμοιβή. Γενικά οι δύο συνδιαχειριστές κατηγορούνται ότι παραλείπουν και/ή αρνούνται να προωθήσουν τη διανομή της περιουσίας από το 2002 που έληξε η αγωγή, να καταγράψουν την περιουσία του αποβιώσαντος, να ενημερώσουν και να συνεργαστούν με τους κληρονόμους, να αποδεχθούν απαιτήσεις τρίτων επί της περιουσίας του αποβιώσαντος οι οποίες είναι αποδεκτές από τους ίδιους και στη λήψη μεγάλων ποσών εξόδων χωρίς αυτά να εγκριθούν από το Δικαστήριο ή να συγκατατεθούν οι κληρονόμοι και/η των οποίων η καταβολή ήταν υποχρέωση της ενάγουσας στην αγωγή 3784/90 Χρυστάλλας Ιωάννου και όχι της περιουσίας. Στην Αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση με τέσσερις λόγους ένστασης (που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των δύο συνδιαχειριστών), τους ακόλουθους: 1. Αντικανονικότητα της Αίτησης 2. Η Αίτηση είναι ενοχλητική, αβάσιμη, περιττή και αποτελεί κατάχρηση των δικαστικών κανονισμών του χρόνου των Δικαστηρίων και των εξόδων 3. Η Αίτηση αυτή καταχωρήθηκε καταχρηστικά 4. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης δεν ανταποκρίνεται με τα πραγματικά γεγονότα.» Κατά πόσο η συμπεριφορά των δύο συνδιαχειριστών συνιστά εσκεμμένη παράλειψη (willful neglect) ή παράπτωμα (misconduct) όπως προνοεί το άρθρο 52
(1)(α) του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου Κεφ.189, εξαρτάται από τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό άρθρο του Νόμου (Κεφ.189) «52-
(1)Το Δικαστήριο δύναται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση οποιουδήποτε προσώπου που έχει συμφέρον στην κληρονομιά- (α) να παύσει οποιοδήποτε εκτελεστή ή διαχειριστή για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς» Η ιδιότητα και οι υποχρεώσεις του διαχειριστή τον καθιστούν καταπιστευματοδόχο (trustee) της περιουσίας. Η εξουσία αντικατάστασης ενός καταπιστευματοδόχου πηγάζει ήδη από το κοινό δίκαιο ως συμφυής διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Οι προστριβές ή η εχθρότητα μεταξύ του καταπιστευματοδόχου και των δικαιούχων ή των δικαιούχων του καταπιστεύματος δεν είναι, από μόνοι τους, λόγοι αντικατάστασης, αν και είναι παράγοντες που λαμβάνονται πάντοτε υπόψη. Πρώτιστο κριτήριο αποτελεί το συμφέρον των δικαιούχων του καταπιστεύματος. Στην Κύπρο, η περίπτωση αντικατάστασης διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντος ρυθμίζεται ειδικά από τις πρόνοιες του άρθρου 52 του περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου Κεφ. 189 σύμφωνα με τις οποίες απαιτείται να στοιχειοθετηθεί εσκεμμένη παράλειψη (willful neglect) ή παράπτωμα (misconduct) του διαχειριστή. Έτσι το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο ο διαχειριστής επέδειξε εσκεμμένη παράλειψη ή έκαμε τέτοιο παράπτωμα ώστε να επηρεάζονται ή να είναι δυνατό να επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντα των κληρονόμων. Η έννοια της εσκεμμένης παράλειψης σε σχέση με τη διαχείριση ενός καταπιστεύματος έχει εξηγηθεί ως εξής:- (In re Trusts of Leads City Brewery
(1925)1 Ch. 532 p.544, Petri v. Police
(1968)2 C.L.R.40 p.89, Azinas v. Police
(1981)2 C.L.R.9 p.108). «.It means deliberately and purposely doing something which he knows, when he does it, is a breach of trust, consisting in a failure to perform his duty as trustee". Έχω ενδελεχώς διεξέλθει το φάκελο της διαχείρισης. Έχω διαβάσει με μεγάλη προσοχή και σχολαστικότητα τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση όπως επίσης και τα επισυνημμένα σ΄ αυτές τεκμήρια για να καταλήξω στα ακόλουθα συμπεράσματα: (α) Η εσκεμμένη παράλειψη (willful neglect) ή το παράπτωμα (misconduct) εμπεριέχει το στοιχείο του δόλου. Είναι δηλαδή μία πράξη ή παράλειψη των συνδιαχειριστών με πρόθεση να βλάψει τα συμφέροντα των κληρονόμων. Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα των συνδιαχειριστών που στοχεύει στο να βλάψει τα συμφέροντα των κληρονόμων. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το δικαστήριο δεν θα κρίνει κατά πόσο η αμοιβή είναι σύμφωνα με τα νομολογιακά θέσμια υπερβολική ή μικρή. Πέραν τούτου, η αμοιβή των διαχειριστών είναι απόλυτα συνυφασμένη με την αξία της περιουσίας η οποία όμως για λόγους όχι αποκλειστικής ευθύνης των δύο συνδιαχειριστών δεν έχει ακόμα εντοπιστεί και καταγραφεί. (β) Οι κληρονόμοι αιτητές παραπονούνται για τα έξοδα της αγωγής 3784/90 που ο διαχειριστής Ιωάννης Ερωτοκρίτου εισέπραξε (πρωτόδικα και κατ΄ έφεση) από την ενάγουσα εφεσείουσα Χρυστάλλα Ιωάννου από την περιουσία. Αν όμως κάποιος αναγνώσει την ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Ντίνου Μιχαηλίδη (που παραμένει αναντίλεκτη) θα διαπιστώσει ότι στις παραγράφους 10 και 11 αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Κατά ή περί τον Μάρτη, 2005 έγινε συνάντηση των 2 διαχειριστών με τα 3 παιδιά από τον γάμο του αποβιώσαντα, στην παρουσία μου, κατά την οποία δηλώθηκε από τους διαχειριστές ότι είναι έτοιμοι να προχωρήσουν στην εκτέλεση της απόφασης εκτός δικαιοδοσίας και ότι είναι σε επαφή με δικηγόρο στην Αθήνα που θα αναλάβει την εκτέλεση οποιασδήποτε διαδικασίας είναι αναγκαία για εκτέλεση της απόφασης.
- Οι πιο πάνω αναφερόμενοι κληρονόμοι, ευθύς μετά την πιο πάνω αναφορά των διαχειριστών, δήλωσαν κατηγορηματικά στους διαχειριστές ότι δεν επιθυμούν την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της εναγομένης και ρητά ζήτησαν όπως τα έξοδα των διαδικασιών καταβληθούν από τη διαχείριση». Τα έξοδα της αγωγής 3784/90 είναι πρωτόδικα ΛΚ9.683,50 με τόκο 8% από 4.5.1990 και κατ΄ έφεση ΛΚ788.75 (μαζί με τους τόκους 15 χρόνων πιθανό να ξεπεράσουν τις Λ.Κ.20.000 που ο κ. Μιχαηλίδης εισέπραξε ως δικηγορικά έξοδα της αγωγής και τα επιβαρύνθηκε η περιουσία). Kατά συνέπεια, ήταν σε γνώση των κληρονόμων-Αιτητών και είναι με τη συγκατάθεση τους και για δικούς τους λόγους που συγκατένευσαν στην πληρωμή των εξόδων της αγωγής από την περιουσία. (γ) Η πλευρά των Αιτητών παραλείπει να αναφέρει στις ένορκες δηλώσεις που καταχώρησε ότι τελικά ο κ. Ερωτοκρίτου μόνο ΛΚ10.000 (από το σύνολο των ΛΚ45.000) κατακράτησε ως μέρος της αμοιβής του αφού ΛΚ35.000 επέστρεψε με επιταγές του στην Ελένη Παρασκευαίδη και τον Χριστόδουλο Παρασκευαίδη (ΛΚ20.000 και ΛΚ15.000 αντίστοιχα). (δ) Είναι όντως πολύ μεγάλη η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση απογραφής της περιουσίας και στη διανομή της περιουσίας στους κληρονόμους. Η καθυστέρηση όμως αυτή σε καμιά περίπτωση δεν οφείλεται σε εσκεμμένη παράλειψη των διαχειριστών. Από το υλικό που υπάρχει ενώπιον μου καταφαίνεται ότι από τα αρχικά στάδια της διαχείρισης μέχρι σήμερα υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά και δύσκολα στην επίλυση τους προβλήματα που τα κάνει ακόμη δυσκολότερα η αντιπαράθεση μεταξύ των Αιτητών - (εκ του γάμου παιδιών του αποβιώσαντος) και των δύο εκτός γάμου παιδιών του. Παρά την φαινομενική κάλυψη των οποίων διαφορών προέκυψαν μεταξύ τους (λόγω κυρίως της αγωγής 3784/90), φαίνεται ξεκάθαρα ότι υπήρξαν συγκρούσεις και εκατέρωθεν υποψίες αντεγκλήσεις, αλληλοκατηγορίες και ενέργειες για διαφύλαξη συμφερόντων επί της περιουσίας οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν. Είναι φανερή π.χ. η προσπάθεια των Αιτητών (εκ του γάμου παιδιών) να αποκρύψουν και να οικειοποιηθούν περιουσία εις βάρος των ετεροθαλών αδελφών τους. Στην προσπάθεια τους αυτή - παρά το ότι αναφέρουν ότι συνεργάστηκαν με τους διαχειριστές - απέκρυψαν ή προσπάθησαν να αποκρύψουν περιουσιακά στοιχεία ή να φέρουν σε επαφή τους διαχειριστές με συγγενικά τους πρόσωπο που εγνώριζαν την ύπαρξη της περιουσίας του αποβιώσαντος σ΄ όλη την Κύπρο (κατεχόμενη και ελεύθερη) με αποτέλεσμα οι συνδιαχειριστές να γνωρίζουν τμηματικά για την ύπαρξη της περιουσίας κυρίως της ακίνητης κατά την εκδίκαση της αγωγής 3784/90 και από τρίτο πρόσωπο (Άθως Γερμανός) αλλά ουδέποτε από τους Αιτητές. Το χειρότερο όμως είναι ότι αυτό που οι ίδιοι οι Αιτητές κατηγορούν τους αμφιθαλείς αδελφούς τους ότι έκαμαν, δηλαδή ότι ελαχιστοποίησαν με εσκεμμένες παραλείψεις τους την περιουσία του αποβιώσαντος, το έπραξαν οι ίδιοι με την πώληση των μεταβιβασθέντων στους ίδιους μετοχών του αποβιώσαντος στην εταιρία A & P Paraskevaides Ltd αν αναλογισθεί κανένας την τεράστιας αξίας ακίνητη περιουσία της εταιρείας αυτής εξαναγκάζοντας με αυτό τον τρόπο και τα δύο ετεροθαλή αδέλφια τους να το πράξουν ενώ αντίθετα οι συνδιαχειριστές εδιαφύλαξαν και ουσιαστικά προσέθεσαν στην περιουσία με την υπεράσπιση της αγωγής 3784/90 και ενήργησαν και εξακολουθούν να ενεργούν προς εξεύρεση στοιχείων τεράστιας περιουσίας στις κατεχόμενες περιοχές για την οποία καμιά βοήθεια δεν είχαν ούτε από τους Αιτητές ούτε από συγγενικά τους πρόσωπα που αρνήθηκαν επανειλημμένα παρά το ότι εγνώριζαν να τους βοηθήσουν. (ε) Παρά τις δυσκολίες αυτές οι δύο συνδιαχειριστές αντιμετώπισαν και άλλες δυσκολίες που επηρέασαν την ομαλή πορεία διεκπεραίωσης της διαχείρισης και προκάλεσαν πρόσθετες καθυστερήσεις. Πλην της αγωγής 3784/90 η οποία ουσιαστικά αδρανοποίησε την όποια ουσιαστική ενέργεια των διαχειριστών και έδεσε τα χέρια τους για 14 χρόνια από το 1990 μέχρι το 2004, υπήρξαν χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες για αποπομπή του εκ των διαχειριστών κ. Ηρακλή Παπανδρέου, απαιτήσεις από τρίτα πρόσωπα οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν και οι οποίες αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους Αιτητές και τα ετεροθαλή αδέλφια τους, διαφωνίες μεταξύ των ιδίων των Αιτητών, βλέπε π.χ. επιστολή ημερομηνίας 8.2.2006 προς τους συνδιαχειριστές (Τεκμήριο 1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Ηρακλή Παπανδρέου) που υπογράφεται μόνον από τον Ευθύβουλο Παρασκευαίδη (για τον ίδιο και τη μητέρα του) και τον Κώστα αλλά όχι από τον Χριστόδουλο (προτεινόμενο Διαχειριστή). Πρόσθετος λόγος επίσης παρατηρηθείσας καθυστέρησης που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα των συνδιαχειριστών είναι το γεγονός ότι η ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντα στα κατεχόμενα είναι μερίδια επί κτημάτων χωρίς τίτλους ή ακόμα τεμάχια εντελώς άγνωστα στην κατεχόμενη Μόρφου όπως και τα έγγραφα αγοράς τους από την Μητρόπολη Μόρφου. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να παραχωρήσει στους δύο διαχειριστές χρόνο για να κάμουν τις απαραίτητες ενέργειες ελλείψει συνεργασίας με τους κληρονόμους για εξεύρεση ολόκληρης της περιουσίας του αποβιώσαντος. Το αντίθετο θα ισοδυναμούσε συνεργεία του Δικαστηρίου για απόκρυψη της περιουσίας του αποβιώσαντος. (στ) Ο προτεινόμενος Διαχειριστής είναι πρόσωπο που με επιστολή του (άνευ ημερομηνίας) που παρελήφθη από τον συνδιαχειριστή κ. Ιωάννη Ερωτοκρίτου την 1.12.08, αναφέρει ότι λόγω «της αρρώστειας του και των πολλαπλών προβλημάτων υγείας που έχει» δεν μπορεί να συνεχίσει να βοηθά αυτόν εις την διεκπεραίωση της διαχείρισης (βλέπε Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση Ι. Ερωτοκρίτου - Η. Παπανδρέου). Η επιστολή αυτή εστάλη και παρελήφθη μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Πως όμως είναι δυνατό ο προτεινόμενος ως διαχειριστής να δηλώνει ότι λόγω αρρώστειας και άλλων προβλημάτων υγείας δεν μπορεί να βοηθήσει στη διεκπεραίωση της διαχείρισης; (ζ) Οι πιο πάνω διαπιστώσεις μου όσον αφορά την επιφυλακτικότητα τη μυστικοπάθεια και την συμφεροντολογική συμπεριφορά των Αιτητών με την οποία εχειρίστηκαν τα θέματα της διαχείρισης προς όφελος των ιδίων και στενών συγγενών τους επιβεβαιώνονται από ένα τυχαίο γεγονός. Κατά την ημέρα των αγορεύσεων των δικηγόρων για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης (25.6.09) παρόντος στο δικαστήριο του προτεινομένου διαχειριστή κ. Χριστόδουλου Παρασκευαίδη δεν υπήρχε στη ζωή (απεβίωσε προ 20 ημερών) η Αιτήτρια κληρονόμος σύζυγος του αποβιώσαντα Ελένη Παρασκευαίδη αλλά ο γιος της και προτεινόμενος Διαχειριστής παρέλειψε να ενημερώσει περί τούτου το Δικαστήριο ακόμη και το δικηγόρο του και τους δύο συνδιαχειριστές. Επί του προκειμένου εκκρεμεί αίτηση στο Δικαστήριο η οποία κατά την άποψη μου είναι άνευ αντικειμένου αφού οι εναπομείναντες Αιτητές μπορούν να προωθήσουν την παρούσα Αίτηση. Το αναφέρω απλά για να καταδειχθεί η παντελής έλλειψη επικοινωνίας κληρονόμων και συνδιαχειριστών ή κληρονόμων μεταξύ τους. Εν κατακλείδι θα έλεγα ότι διαφεύγει των Αιτητών ότι ο κ. Παπανδρέου αντιπροσωπεύει τα ετεροθαλή αδέλφια τους και τυχόν παύση του θα επηρέαζε δυσμενώς τα συμφέροντα τους ενόψει των όσων έχουν προηγηθεί και έχω εκθέσει. Δεν έχω εντοπίσει καμιά εσκεμμένη παράλειψη (willful neglect) ή παράπτωμα (misconduct) των δύο συνδιαχειριστών ούτως ώστε να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια για παύση και αντικατάσταση τους. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι καταβλητέα από την περιουσία. Για σκοπούς συνεχούς δικαστικού ελέγχου των Διαχειριστών διατάττονται όπως ετοιμάσουν και καταθέσουν νέους λεπτομερείς ενδιάμεσους λογαριασμούς μέχρι 8.10.
- Πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό ότι η συνεργασία όλων των κληρονόμων μεταξύ τους αλλά και των κληρονόμων με τους δύο συνδιαχειριστές είναι απαραίτητη για τη συντόμευση της διαδικασίας. Αιτήσεις αυτού του είδους, πλην του γεγονότος ότι κλονίζουν τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ διαχειριστών (ως καταπιστευματοδόχων) και των κληρονόμων, προκαλούν πρόσθετη και αχρείαστη καθυστέρηση. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο