Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ. Αίτησης: 109/09, 21 Αυγούστου, 2009

(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ΄ ων η αίτηση «παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ Λευκωσίας όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν / έχουν στην κατοχή τους». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση ποινικών αδικημάτων που έχουν να κάνουν κυρίως με παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών. Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, διαπιστώνω πως οι αριθμοί κινητών τηλεφώνων σε σχέση με τους οποίους αξιώνεται το αιτούμενο Διάταγμα, δεν φαίνεται να έχουν οποιαδήποτε σχέση με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4

(4)(β) του Νόμου, αφού από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα αιτούμενα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο, ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα εν λόγω δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου

(1991)1 ΑΑΔ 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)). Τελειώνοντας θα πρέπει να σχολιάσω και την ακόλουθη παράγραφο από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση «Από τις εξετάσεις που έγιναν προέκυψε ότι οι ύποπτοι πριν την σύλληψη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου είχαν τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ τους μέσω των κινητών τους τηλεφώνων.». Η πιο πάνω παράγραφος είναι γενική και αόριστη αφού δεν διευκρινίζονται ούτε οι εξετάσεις ούτε πώς προέκυψε ότι οι ύποπτοι είχαν μεταξύ τους τηλεφωνικές επικοινωνίες, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να συμπεράνει κατά πόσο από τη μαρτυρία που έχει στην κατοχή της η αστυνομία προκύπτουν υπόνοιες ότι οι ύποπτοι είχαν μεταξύ τους τηλεφωνικές επικοινωνίες. Για τους αριθμούς των τηλεφώνων παραπέμπω πιο πάνω. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ) ............ Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο