Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 137/09, 21 Σεπτεμβρίου, 2009

(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά Διάταγμα με το οποίο « να διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση 1, όπως παραδώσει το συντομότερο δυνατό, στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Αρχηγείου Αστυνομίας όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρεί-έχει στην κατοχή του». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Δεν αρκεί ούτε η γενική αναφορά ότι «Με βάση πληροφορία που δόθηκε από αξιόπιστο πρόσωπο η οποία καταγράφηκε στο μητρώο πληροφοριών του Αρχηγείου Αστυνομίας το πιο πάνω πρόσωπο είχε συνεργασία για την διάπραξη του εγκλήματος, σύμφωνα με την οποία χρησιμοποιήθηκε και η πιο πάνω συνδρομητική κάρτα του κινητού του τηλεφώνου». Κατ' αρχάς δεν αναφέρεται ούτε πότε δόθηκε αυτή η πληροφορία, ούτε πώς δόθηκε, ούτε γιατί το πρόσωπο που φέρεται να την έδωσε στην Αστυνομία είναι αξιόπιστο. Δεν αναφέρεται επίσης πώς η εν λόγω συνδρομητική κάρτα χρησιμοποιήθηκε «για τη διάπραξη του εγκλήματος». Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4

(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο, ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου

(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)). Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ) .............. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο