Επί τοις αφορώσι την περιουσία της Φάνης Κώστα Σιδέρη, Αίτηση αριθ. 477/98, 9 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A148 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αίτηση αριθ. 477/98 Δικαιοδοσία Επικυρώσεως Διαθηκών Επί τοις αφορώσι την περιουσία της Φάνης Κώστα Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, Αποβιωσάσης -------------- Αίτηση ημερομηνίας 15.7.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Οκτωβρίου, 2009 Για τους αιτητές: κ. Σ. Δράκος Για τον διαχειριστή: κα Μ. Κυριάκου Για τους κληρονόμους Κωνσταντίνο, Νικόλα και Παύλο Σιδέρη: κ. Κ. Μιχαηλίδης με κ. Οικονομίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ-ΤΕΜPORE) Στα πλαίσια της παρούσας διαχείρισης και συγκεκριμένα στις 21.9.2004 ο διαχειριστής κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης αιτήθηκε με διά κλήσεως αίτηση προς όλους τους κληρονόμους, οδηγίες του δικαστηρίου ως προς τη διανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φανής Σιδέρη. Στην παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως που συνόδευε την αίτηση του ανέφερε ότι οι 24,689 μετοχές της Τραπέζης Κύπρου οι οποίες ήταν στο όνομα της αποβιωσάσης και ήσαν εκχωρημένες προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας ως εξασφάλιση έναντι λογαριασμού στο όνομα Μιχαλάκη Αρέστη, συνολικού χρέους που ήταν Λ.Κ.97235.31 σεντ είχαν ουσιαστικά αποδεσμευθεί αφού το χρέος εξοφλήθηκε από τον κληρονόμο Μίκη Σιδέρη. Παρόντων των κληρονόμων και/ή των δικηγόρων τους, το δικαστήριο στις 29.3.2005 έδωσε οδηγίες και/ή διέταξε όπως η περιουσία κατανεμηθεί σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο ενός εκάστου κληρονόμου, όπως προβλέπεται στο Νόμο, δηλαδή 3/6 μερίδια στο Μίκη Σιδέρη και ανά 1/6 μερίδιο στους Κωνσταντίνο, Νικόλα και Παύλο Σιδέρη. Οι αιτητές στην παρούσα αίτηση που καταχωρήθηκε στις 15.7.2009, είναι η εταιρεία Mikis + Markos Sideris Holdings Ltd. Με την παρούσα αίτηση που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εκ των διευθυντών των αιτητών Μάρκου Σιδέρη, οι αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι πιστωτές της περιουσίας της αποβιωσάσης, λόγω της εξόφλησης του χρέους που εξασφάλιζαν οι ενεχυριασμένες μετοχές αυτής και ζητούν διάταγμα του δικαστηρίου «που να απαγορεύει στο διαχειριστή της περιουσίας της Φανής Σιδέρη κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη να διανέμει την περιουσία της αποβιωσάσης Φανής Σιδέρη, δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 29.3.2005, μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της εναρκτήριας αίτησης, (Originating Summons) με αριθμό 529/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου». Η αίτηση έχει ως δικονομική βάση τον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο Κεφ.189 άρθρα 41, 42, 33
(1)
(2)
(3)
(4), 53, 55 και
(58)τους περί Διαχειρίσεων Κληρονομίας Κανονισμούς, τις περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεις και Θεσμούς, Δ.48, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 4,5,7 και 9, την πρακτική, τις συμφυείς και γενικές εξουσίες του δικαστηρίου όπως και τη νομολογία. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση τόσο από το διαχειριστή όσο και από τους κληρονόμους Κωνσταντίνο, Νικόλα και Παύλο Σιδέρη που αντιπροσωπεύονται από τον κ. Μιχαηλίδη. Η ένσταση του κ. Μιχαηλίδη συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Σιδέρη, ενώ του διαχειριστή από τον ίδιο. Είναι επίσης παραδεκτό ότι οι αιτητές στην παρούσα αίτηση Mikis + Markos Sideris Holdings Ltd κατεχώρησαν στο δικαστήριο εναρκτήρια κλήση, (Originating Summons) με αριθμό 529/08 με την οποία αξιώνουν να αναγνωριστούν ως πιστωτές της περιουσίας. Προ της καταχωρήσεως της αιτήσεως αυτής και συγκεκριμένα στις 29.6.2005 την ίδια θεραπεία επεδίωξε με αγωγή ο κληρονόμος Μίκης Σιδέρης, εναντίον του διαχειριστή, την αγωγή με αρ. 5082/05 η οποία όμως διεκόπη. Ο λόγος της καταχώρησης της παρούσης αιτήσεως από τους αιτητές εκκρεμούσης της διαδικασίας την οποία άρχισαν με την αίτηση 529/08 ήταν ότι ο διαχειριστής τους γνωστοποίησε την πρόθεση του να προχωρήσει στην μεταβίβαση των μετοχών σύμφωνα με τις οδηγίες του δικαστηρίου και σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο ενός εκάστου αφού απέτυχαν προσπάθειες πολλών ετών φιλικού διακανονισμού της διαφοράς μεταξύ τους. Να λεχθεί επίσης ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης ο διαχειριστής επροχώρησε στην κατανομή των μετοχών σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο ενός εκάστου των κληρονόμων ως η Διαταγή του Δικαστηρίου, και το μόνο που εκκρεμεί είναι η κατανομή ακίνητης περιουσίας που ευρίσκεται στις μη ελεγχόμενες από το κράτος περιοχές. Ο κ. Δράκος αγορεύοντας ενώπιον του δικαστηρίου προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, ανέφερε ότι αρμόδιο δικαστήριο για να επιληφθεί της παρούσης αιτήσεως είναι το Δικαστήριο Διαχειρίσεων το οποίο μπορεί να επιβάλει στο διαχειριστή συμμόρφωση εφόσον εκκρεμεί η Γενική Αίτηση 529/08, στην οποία οι αιτητές επιδιώκουν να θεωρηθούν ως πιστωτές ουσιαστικά της μοναδικής περιουσίας της αποβιωσάσης, και η οποία έχει ορθά ως δικονομική βάση της το άρθρο 53
(1)(α) του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου Κεφ.189. Η θέση αυτή του κ. Δράκου δεν με βρίσκε σύμφωνο. Το άρθρο 53
(1)(α) το οποίο επικαλείται ο κ. Δράκος αναφέρεται σε «πιστωτές» των οποίων το χρέος προέρχεται από δικαστικές αποφάσεις ενώ στην παρούσα περίπτωση οι «πιστωτές» θα πρέπει κατά την άποψη μου να εγείρουν αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για να χαρακτηριστούν ως τέτοιοι έναντι της περιουσίας. Αυτό γιατί στα πλαίσια της Αίτησης (Originating Summons) δεν μπορεί να προσφερθεί μαρτυρία αν όντως υπάρχει ή όχι οφειλή. Ανεξάρτητα από τη θέση αυτή, που δεν είναι του παρόντος δικαστηρίου, η αίτηση αυτή δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί το παρόν δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να της επιληφθεί. Καμιά από τις δικονομικές βάσεις τις οποίες επικαλείται ο κ. Δράκος, δηλαδή ο περί Διαχειρίσεως Κληρονομικών Νόμος Κεφ.189 ή καμιά προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ή ακόμα ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, δεν δίδουν εξουσία στο παρόν δικαστήριο να επιληφθεί αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, μέχρι την εκδίκαση άλλης Γενικής Αίτησης ενώπιον άλλου δικαστηρίου. Για τους τυπικούς αυτούς λόγους θα προχωρούσα στην απόρριψη της αίτησης. Παρά ταύτα, θα προχωρήσω στην εξέταση και της ουσίας της αίτησης. Κατά την άποψη μου είναι καταλυτική η θέση που εκφράζει ο κ. Μιχαηλίδης στη δική του αγόρευση, ότι δηλαδή επιδιώκεται από το ίδιο δικαστήριο να αναιρέσει προηγούμενο Διάταγμα του όσον αφορά την τύχη της αίτησης. Με αυτήν, όντως επιδιώκεται η έκδοση ενός διατάγματος με το οποίο ουσιαστικά να αναιρείται το διάταγμα του δικαστηρίου με ημερομηνία 29.3.2005. Επιδιώκεται δηλαδή το δικαστήριο να διατάξει τον κ. Τριανταφυλλίδη, διαχειριστή, να μην προχωρήσει με τις διαταγές του δικαστηρίου ημερομηνίας 29.3.2005 στη διανομή της περιουσίας. Τέτοια προσέγγιση, δηλαδή η έκδοση ενός διατάγματος το οποίο αναιρεί προηγούμενο του ιδίου δικαστηρίου, συνιστά ενέργεια καθ΄ υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας αφού ισοδυναμεί ουσιαστικά με απαγόρευση ή αναίρεση του προηγούμενου διατάγματος του ιδίου δικαστηρίου από άλλο αναρμόδιο δικαστήριο. (Βλέπε Αναφορικά με την Αίτηση της R.C.K. SPORTS LTD (ΑΡ.1)
(1993)1 Α.Α.Δ.571). Κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να εκδίδει διάταγμα που να αναιρεί προηγούμενη διαταγή στην παρουσία μάλιστα των κληρονόμων και/ή των δικηγόρων τους οι οποίοι δεν έλαβαν μέτρα κατά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα για την ακύρωση του. Από το λεκτικό του αιτητικού της παρούσης αιτήσεως είναι φανερό ότι η «απαγόρευση» που επιδιώκει ο κ. Δράκος να επιβάλει στο διαχειριστή το δικαστήριο, έρχεται σε πλήρη αντίφαση και/ή αναιρεί την προηγούμενη διαταγή του δικαστηρίου ημερομηνίας 29.3.2005. Και για τον ουσιαστικό αυτό λόγο θα απέρριπτα την αίτηση. Να σημειώσω, προτού ολοκληρώσω, ότι ο Μίκης Σιδέρης επεδίωξε με αγωγή μεταγενέστερη της έκδοσης του διατάγματος, ημερομηνίας 29.3.2005, προσωπικά, να θεωρηθεί ως πιστωτής. Για άγνωστο λόγο η αγωγή αυτή δεν προωθήθηκε. Τέσσερα χρόνια αργότερα από την έκδοση του διατάγματος της 29.3.2005, κατά την οποία αντιπροσωπεύθηκε ο Μίκης Σιδέρης από το δικηγόρο του χωρίς να ενστεί, και αφού η αγωγή του ημερομηνίας 29.6.2005 δεν προωθήθηκε στο δικαστήριο για να θεωρηθεί ως πιστωτής της διαχείρισης, καταχώρησε τη Γενική Αίτηση 529/08 (Originating Summons), όχι πλέον διεκδικώντας να θεωρηθεί ως πιστωτής ο ίδιος προσωπικά, αλλά η εταιρεία Mikis + Markos Sideris Holdings Ltd εκμεταλλευόμενος ουσιαστικά την ανοχή που επέδειξε ο διαχειριστής να εκτελέσει το διάταγμα του δικαστηρίου ημερομηνίας 29.3.2005, έγκαιρα και άμεσα. Λόγω αυτής της υπέρμετρης καθυστέρησης στη λήψη δικονομικών μέτρων δεν θα μπορούσαν οι αιτητές οι οποίοι εγνώριζαν από το 2005 την έκδοση του διατάγματος, να επιτύχουν το 2008 την έκδοση αναιρετικού τούτου διατάγματος. Επικαλούνται τέλος, οι αιτητές, έλλειψη καλής πίστεως εκ μέρους του διαχειριστού και τον κατηγορούν ότι εκκρεμούσης της αιτήσεως επροχώρησε στην μεταβίβαση των μετοχών. Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι ο διαχειριστής θα έπρεπε να πράξει αυτό που επέβαλλε η διαταγή του δικαστηρίου, προ πολλού, και αυτοί που όφειλαν να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους με ένδικα μέσα εναντίον του διαχειριστή ή προς ακύρωση της διαταγής του δικαστηρίου, ήσαν οι αιτητές. Θα συμφωνήσω επίσης με τον κ. Μιχαηλίδη ότι οι αρχές του δικαίου της επιείκειας δεν λειτουργούν επί ματαίω όπως ελέχθηκε στις υποθέσεις Ιωάννη Μαυρονικόλα ν. Κίκη Φοινιώτη κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1659, Τρυφωνίδης ν. Alpan (Αδελφοί Τάκη)
(1988)1 C.L.R. 231 και Ιάνθη Γεωργίου Θωμά ν. Βικτώρια Μέζου κ.α.
(1998)1 C.L.R. 2359. Η μεταβίβαση των μετοχών ουσιαστικά θα έπρεπε να είχε κρίνει και την τύχη της παρούσης αιτήσεως η οποία παρέμεινε ουσιαστικά άνευ αντικειμένου. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα εις βάρος των αιτητών και προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο