Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγίας Βαρβάρας ν. Αντώνη Μαυρομμάτη κ.α., Αίτηση αριθ. 1145/99, 15.10.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αίτηση αριθ. 1145/99 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγίας Βαρβάρας Αιτητών και
- Αντώνη Μαυρομμάτη
- Χρύσως Δ. Γεωργίου Καθ΄ ων η αίτηση ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29.1.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.10.2009 Για τους αιτητές:κ. Κ. Κνώφος (για να ακούσει απόφαση κα Ε. Μυριάνθους) Για τους καθ΄ ων η αίτηση: κ. Σ. Μαυρομμάτης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 16.5.1998 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον αμφοτέρων των καθ΄ ων η αίτηση ως πρωτοφειλετών για το ποσό των Λ.Κ.69.686,80 σεντ πλέον τόκους προς 8.5% ετησίως από 1.1.1998 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.27 έξοδα διαιτητικής απόφασης. Η πιο πάνω Διαιτητική απόφαση ενεγράφη για σκοπούς εκτέλεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με τη Γενική Αίτηση 1145/
- Η υπό εκδίκαση ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 29.1.2009 κατεχωρήθη από τους δικηγόρους των αιτητών και με αυτήν επιδιώκονται δύο θεραπείες. Η πρώτη είναι η τροποποίηση του τίτλου της αίτησης ούτως ώστε η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Βαρβάρας να αναγιγνώσκεται ως Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μαχαιρά που ήταν το αποτέλεσμα συγχώνευσης των αιτητών μετά της ΣΠΕ Σιας, ΣΠΕ Μαθιάτη και ΣΠΕ Λυθροδόντα. Δεύτερον, επιδιώκεται άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης εναντίον του καθ΄ ου η Αίτηση 1, που ενεγράφη στο Επαρχιακό Δικαστήριο την 1.12.1999 λόγω παρέλευσης έξι ετών από την ημερομηνία αυτή. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Έλενας Μυριάνθους δικηγόρου στο γραφείο του κ. Κώστα Δημητριάδη που χειρίζεται την υπόθεση για τους αιτητές και συνάντησε τη σφοδρή ένσταση του δικηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση 1 εναντίον του οποίου μόνο επιδιώκεται η εκτέλεση της πιο πάνω εγγραφείσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διαιτητικής απόφασης. Οι λόγοι της ένστασης που εμφαίνονται στο σώμα αυτής και εξειδικεύονται λεπτομερειακά με την ένορκη δήλωση που καταχώρησε ο καθ΄ου η αίτηση 1 και συνοδεύει την ένσταση είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που τάσσει η δικονομία. Β. Η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει γιατί με αυτήν προωθούνται ταυτόχρονα 2 ουσιαστικά αιτήσεις με 2 αιτούμενες θεραπείες οι οποίες δεν μπορούν να εκδικαστούν και να αποφασιστούν ταυτοχρόνως. Η αίτηση για άδεια για εκτέλεση της απόφασης δεν μπορεί να προωθείται παράλληλα και ταυτόχρονα με αίτηση τροποποίησης . Γ. Οι Αιτητές χρησιμοποιούν τη παρούσα διαδικασία καταχρηστικά και/η κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και της νομολογίας. Δ. Η απόφαση της οποίας ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου από τους Αιτητές για εκτέλεση της είναι άκυρη και/η δεν επιφέρει έννομα αποτελέσματα καθότι δεν εκδόθηκε μετά από δικαστική διαδικασία και/η εκδόθηκε κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων και/η κατά παράβαση της αρχής της δίκαιης δίκης και εκδόθηκε χωρίς να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία και/η χωρίς την καταχώρηση δικογράφων και/η δεν έλαβε χώραν η προβλεπόμενη εκ του νόμου διαδικασία και/η δεν είχε δικαιοδοσία η συγκεκριμένη διαιτητής να αποφασίσει επ' αυτού. Ε. Οι Αιτητές δεν επέδωσαν την επίδικη διαιτητική απόφαση και/η ο καθού η αίτηση ουδέποτε έλαβε γνώση της υπό αναφορά απόφασης της διαιτήτριας και/η η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν ανεγνώσθη και/η δεν αιτιολογήθηκε ποτέ ούτε και υπήρχε νομικό υπόβαθρο για έκδοση τέτοιας διαιτητικής απόφασης. Στ. Οι Αιτητές επέδειξαν υπέρμετρη καθυστέρηση και/η (laches) ολιγωρία και/η δεν δικαιούνται μετά τη παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος να προωθούν αίτηση για εκτέλεση απόφασης και/η δεν δικαιούνται σε εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης. Ζ. Οι Αιτητές ενώ είχαν, με βάση το περιεχόμενο της αίτησης τους και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια, στη κατοχή τους την επίδικη απόφαση από τις 18.5.1998 μέχρι και σήμερα δεν έλαβαν κανένα απολύτως μέτρο εκτέλεσης και/η δεν δίδουν κανένα απολύτως λόγο και/η εξήγηση και/η δικαιολογία γιατί επέδειξαν ολιγωρία και/η δεν πληροφορούν το Δικαστήριο για τις ενέργειες που έκαμαν μέχρι και σήμερα σε σχέση με την εν λόγω διαδικασία και ειδικότερα σε σχέση με ληφθέντα μέτρα εκτέλεσης. Η. Άνευ βλάβης των ανωτέρω η αίτηση για άδεια για εκτέλεση της απόφασης είναι άνευ αντικειμένου αφού το επίδικο χρέος έχει πλήρως εξοφληθεί από τον καθ΄ού η αίτηση και/η την εναγόμενη , η οποία ήταν πρωτοφειλέτης και έναντι της οποίας αδικαιολόγητα δεν προωθείται παρόμοια διαδικασία ούτε και εξηγείται γιατί δεν έλαβαν εναντίον της τέτοιο μέτρο , σε προγενέστερο χρόνο και/η το εν λόγω χρέος έχει εξοφληθεί σε προηγούμενο χρόνο και/η έχει εξοφληθεί βάσει προγενέστερης συμφωνίας των διαδίκων και με την εκχώρηση της ακίνητης περιουσίας των εναγομένων εις τους αιτητές και/η έχει διευθετηθεί εξωδίκως η όλη διαφορά σε προγενέστερο χρόνο. Θ. Οι Αιτητές ουδέποτε απέστειλαν καταστάσεις λογαριασμών εις τον καθ' ού η αίτηση και/η ουδέποτε ενημέρωσαν αυτόν με αναλυτική κατάσταση και/η αρνήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις και/η τα σχετικά έγγραφα εις τον καθού η αίτηση γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα θέσμια της δίκαιης δίκης». Kατά το στάδιο των αγορεύσεων αμφότεροι οι δικηγόροι των διαδίκων επιχειρηματολογώντας εξέφρασαν τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους προς ενίσχυση ο μεν κ. Κνώφος των θέσεων του για αποδοχή της αίτησης ο δε κ. Μαυρομμάτης για την απόρριψη της. Ο κ. Μαυρομμάτης ουσιαστικά επικεντρώθηκε σε τρεις τυπικούς θα έλεγα λόγους που αναγράφονται στην ένσταση του, και σε ένα ουσιαστικό για την απόρριψη της αίτησης. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Μαυρομμάτη, δεν είναι επιτρεπτό να προωθούνται ταυτόχρονα δύο θεραπείες (τροποποίηση και εκτέλεση της απόφασης), με την ίδια αίτηση. Επίσης από την εγγραφή της απόφασης μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει δέκα χρόνια σχεδόν οι δε αιτητές δεν αποκαλύπτουν κανένα λόγο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, γιατί το δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των αιτητών σύμφωνα με τη Δ.40 θ.8 και να επιτρέψει σ΄ αυτούς την εκτέλεση της εγγραφείσης διαιτητικής απόφασης. Τέλος, ισχυρίζεται ότι οι αιτητές στην ένορκη δήλωση που καταχώρησαν και συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρουν γιατί παρέλειψαν και ή αμέλησαν τα δέκα αυτά χρόνια από την εγγραφή της απόφασης να λάβουν μέτρα εκτέλεσης της, δεν προσκόμισαν καμιά κατάσταση λογαριασμού που να καταδεικνύει το οφειλόμενο σήμερα υπόλοιπο ενώ το πρόσωπο που ορκίζεται, δηλαδή η κα Έλενα Μυριάνθους δεν είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού αυτά είναι εκτός της γνώσης της και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Πλην των τριών αυτών ενστάσεων στις οποίες επικεντρώθηκε ο κ. Μαυρομμάτης, ισχυρίζεται ότι το επίδικο χρέος έχει εξοφληθεί από τον καθ΄ ου η αίτηση, και/ή την καθ΄ ης η αίτηση 2, εναντίον της οποίας αδικαιολόγητα δεν προωθείται παρόμοια διαδικασία, ούτε δίδεται εξήγηση γιατί δεν λαμβάνουν οι αιτητές μέτρα για εκτέλεση της απόφασης εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση
- Περαιτέρω, ο κ. Μαυρομμάτης ισχυρίζεται ότι το χρέος έχει εξοφληθεί, με την εκχώρηση ακίνητης περιουσίας (οικίας) των καθ΄ ων η αίτηση, προς τους αιτητές, με αποτέλεσμα την πλήρη εξώδικη διευθέτηση της διαφοράς σε προγενέστερο χρόνο. Εξετάζοντας την τελευταία αυτή θέση του κ. Μαυρομμάτη για τον καθ΄ ου η αίτηση 1 θα έλεγα ότι αυτή είναι εντελώς αντιφατική με το περιεχόμενο του φακέλου και ατεκμηρίωτη. Η εκχώρηση της περιουσίας (οικία), στην οποία αναφέρεται ο κ. Μαυρομμάτης, έγινε στις 18.2.1997, για άγνωστους λόγους, (αφού αυτοί δεν αναφέρονται σ΄ αυτή, βλέπε τεκμήριο Δ της ένστασης), ενώ αντίθετα η επίδικη διαιτητική απόφαση εξεδόθη στις 16.5.1998, ένα και πλέον χρόνο μετά την εκχώρηση και κατά συνέπεια δεν θα μπορούσε η εκχώρηση να εσήμαινε ή να ισοδυναμούσε με την εξόφληση μιας ανύπαρκτης διαιτητικής απόφασης. Η επίδικη διαιτητική απόφαση που ευρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου εξεδόθη στις 18.5.1998, σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι οι αιτητές «επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους εναντίον του εκχωρητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 18.12.1997» (αντί 18.2.1997) με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Επίσης στην διαιτητική απόφαση, διαλαμβάνεται ότι κατά τη διαδικασία ήταν παρών ο πρωτοφειλέτης Αντώνης Μαυρομμάτης (καθ΄ ου η αίτηση 1), ο οποίος παραδέχθηκε το χρέος του. Κατά συνέπεια, δεν ευσταθεί το γεγονός ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν έλαβε γνώση και ή δεν ειδοποιήθηκε για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, εναντίον της οποίας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα ένδικα μέσα που προβλέπονται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο Κεφ.
- Η θέση του κ. Μαυρομμάτη ότι δεν είναι δυνατό να προωθούνται δύο θεραπείες με την ίδια αίτηση, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Μάλιστα, η θεραπεία της τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, σύμφωνα με νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα μπορούσε να γίνει προφορικά σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο καθ΄ ου η αίτηση 1 ουσιαστικά επιχειρεί εκμεταλλευόμενος την ανοχή που επέδειξαν οι αιτητές, εις την καταβολή της οφειλής του για μεγάλο χρονικό διάστημα, να εισηγηθεί στο δικαστήριο ότι αυτοί λόγω του διαρρεύσαντος χρόνου δεν νομιμοποιούνται να ζητούν εκτέλεσης της απόφασης, χωρίς ούτε ο ίδιος να μπορεί να αιτιολογήσει αυτή τη θέση του, πλην του ότι αναφέρει ότι εξόφλησε με την εκχώρηση περιουσίας πριν την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Ούτε αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνο. Υπάρχει μια εγγραφείσα διαιτητική απόφαση προ δεκαετίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η οποία παραμένει ουσιαστικά ανεκτέλεστη, και θεωρώ άδικο να μην επιτρέψω εις τους αιτητές να πάρουν μέτρα εκτέλεσης της εναντίον του ενός ή του άλλου πρωτοφειλέτου ως η επιθυμία τους. Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου κατά την άποψη μου δεν μπορεί να ασκηθεί προς όφελος του καθ΄ ου η αίτηση. Επαναλαμβάνω, όμως, την προτροπή του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως αποφεύγεται να γίνονται ένορκες δηλώσεις από συνεργαζόμενους (στα γραφεία του δικηγόρου του Αιτητή) δικηγόρους προς υποστήριξη ενδιάμεσων αιτήσεων, όπως την παρούσα περίπτωση. Το γεγονός ότι οι Αιτητές επιδιώκουν την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εναντίον του καθ΄ ου η Αίτηση 1 μόνο και όχι και εναντίον της καθ΄ ης η Αίτηση 2 δεν διαφοροποιεί τη θέση του Δικαστηρίου γιατί απλά οι Αιτητές έχουν τέτοιο δικαίωμα. Εκδίδονται διατάγματα ως το αιτητικό Α και Β της αίτησης με έξοδα εις βάρους του καθ΄ ου η αίτηση 1 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητή /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο