ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΛΕΩΝΙΔΑ Κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Αίτησης Εκζητουμένου: 4/09, 16 Οκτωβρίου, 2009

(1)/2004 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΛΕΩΝΙΔΑ Κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ------------------------------------- ­­ Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου,

1. Εμφανίσεις: Για τον Γενικό Εισαγγελέα: H κα. Σπηλιωτοπούλου μαζί με την κα Γ Χ"Χάννα Για τον εκζητούμενο: Ο κ. Παύλος Αγγελίδης Εκζητούμενος: παρών ------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2.7.2008 εκδόθηκε από τις αρχές του Γιβραλτάρ Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του Κύπριου πολίτη Λεωνίδα Κ. Θεοδώρου το οποίο εκδόθηκε από το Magistrates Court του Γιβραλτάρ, για σύλληψη και παράδοση του σ' αυτές για σκοπούς ποινικής δίωξης του, καθότι εναντίον του εκκρεμεί ποινική υπόθεση στο εν λόγω Δικαστήριο για το αδίκημα του τραυματισμού με πρόθεση πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 75 του Criminal Offences Act που σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο εκζητούμενος στις 23.7.2007 και περί ώρα 04.00 στο Γιβραλτάρ τραυμάτισε την Michelle Vinet δηλ. την μαχαίρωσε με αιχμηρό αντικείμενο προκαλώντας της δύο τραύματα μήκους 1.5cm το ένα τα οποία χρειάστηκαν συρραφή. Επίσης όπως προκύπτει περαιτέρω ο εκζητούμενος στις 13.6.07 παρουσιάσθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Γιβραλτάρ ως κατηγορούμενος για το πιο πάνω αδίκημα συνοδευόμενος από δικηγόρο και ενώ υπέγραψε εγγύηση για να παρευρίσκεται στο Δικαστήριο για την εκδίκαση της υπόθεσης του σε συγκεκριμένη ημερομηνία παρέλειψε να το πράξει με αποτέλεσμα στις 8.4.2008 να εκδοθεί εναντίον του ένταλμα σύλληψης. Το εν λόγω Ευρωπαϊκό Ένταλμα διαβιβάστηκε από το Γιβραλτάρ στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης το οποίο μετά από μελέτη εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό (Βλ. τεκμήριο 1) το οποίο πιστοποιεί ότι το υπό αναφορά ένταλμα εκδόθηκε με νομότυπο τρόπο από την αρμόδια Δικαστική Αρχή Έκδοσης του. Επίσης με επιστολή ημερ. 30.7.09 της Αρμόδιας Αρχής του Γιβραλτάρ προς του Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης διευκρινίζεται η ημερομηνία γέννησης του εκζητουμένου ως η 11.6.1961 και όχι 1.6.
2. Με βάση τα πιο πάνω την 25η Αυγούστου 2008, Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Λεωνίδα Κ. Θεοδώρου για σκοπούς του Περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμου του 2004 Ν.133

(1)/04») με βάση τα γεγονότα που περιέχοντο στον όρκο του Αστυφ. 1148 Α. Μανώλη (Μ1) και τα επισυναπτόμενα σ' αυτό διαβιβαζόμενα έγγραφα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αστυφ. 1148 Α. Μανώλη η εκτέλεση του εντάλματος δεν κατέστη δυνατό να γίνει παρά τις προσπάθειες της Αστυνομίας και αυτό εκτελέστηκε μόλις στις 24.9.2009 και ώρα 14.30. Τα πιο πάνω γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο από τα έγγραφα του φακέλου της υπόθεσης αλλά και αυτά επιβεβαιώθηκαν από τους Μάρτυρες που παρουσίασε η Αιτήτρια (βλ. Μαρτυρία Αστυφ. 1148 Α. Μανώλη (Μ1) και της κας Μορφάκη (Μ2)) δεν έχουν αμφισβητηθεί από πλευρά εκζητουμένου. Στις 25.9.2009 ο εκζητούμενος οδηγήθηκε στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο αφού βεβαιώθηκε για την ταυτότητα του συλληφθέντα ότι δηλαδή είναι το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης βάσει των εγγράφων που τέθηκαν ενώπιον του αλλά και λόγω της δήλωσης του συνηγόρου του ότι δεν είχαν οποιαδήποτε ένσταση σχετικά με την ταυτότητα του, ενημέρωσε τον συλληφθέντα για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης ως επίσης για το δικαίωμα του να προσφύγει στις υπηρεσίες δικηγόρου, δικαίωμα το οποίο διαπίστωσε ότι ο συλληφθείς το είχε εξασκήσει. Ακολούθως το Δικαστήριο ενημέρωσε τον συλληφθέντα ότι δικαιούτο ο ίδιος ή μέσω του δικηγόρου του να ζητήσει και να λάβει αντίγραφα όλων των εγγράφων με δική του δαπάνη. Ακολούθησε η ενημέρωση του συλληφθέντα από το Δικαστήριο για τη δυνατότητα που παρέχεται να συγκατατεθεί στην παράδοση του στο κράτος έκδοσης του Εντάλματος και η απάντηση του συλληφθέντα ήτο αρνητική με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να ορίσει την υπόθεση για ακρόαση. Στην συνέχεια αποφάσισε την κράτηση του συλληφθέντα μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Κατά την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αστυφ. 1148 Α. Μανώλη (Μ1), η Έλλη Κανάρη-Μορφάκη (Μ2), λειτουργός στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης στη μονάδα νομικής συνεργασίας (μέρος της μαρτυρίας τους έγινε αναφορά πιο πάνω) και ως τρίτος μάρτυρας για την Αιτήτρια ο Μιχάλης Σταυρινός (Μ3), πληρεξούσιος Υπουργός του Υπουργείου Εξωτερικών, ενώ δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς του εκζητουμένου. Η κα Μορφάκη κατέθεσε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 1 το οποίο αποτελεί πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε η ίδια εκ μέρους της κεντρικής αρχής δυνάμει του άρθρου 16

(1)του σχετικού Νόμου με το οποίο βεβαιώνει ότι το συνημμένο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης ημερ. 2.7.2008 που αφορά τον εκζητούμενο ότι έχει εκδοθεί με τον νόμιμο τύπο, ως η κεντρική αρχή που έχει οριστεί βάσει του Νόμου για έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού. Προτού εκδώσει το πιστοποιητικό Τεκμήριο 1 έλεγξε κατά πόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Νόμου και επεξήγησε την έρευνα που διενέργησε ως προς το καθεστώς του Γιβραλτάρ παραπέμποντας στην Απόφαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ημερομηνίας 13.6.02 και τη Νομοθεσία του Γιβραλτάρ και επεξήγησε ότι πείστηκε ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από τον Νόμο. Ο Μ3, κ. Μιχάλης Σταυρινός, έκανε αναφορά στο καθεστώς του Γιβραλτάρ, τις Διεθνείς συνθήκες που διέπουν το εν λόγω μέρος από τις οποίες προκύπτει ότι το Γιβραλτάρ είναι αποικία της Μ. Βρετανίας και έχει προσαρτηθεί ως μέρος της Μ. Βρετανίας στην ΕΟΚ το 1973. Λεπτομέρειες της μαρτυρίας του θα δοθούν πιο κάτω στην παρούσα απόφαση. Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας η κα Σπηλιωτοπούλου με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή της εισηγήθηκε ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και αναφέρθηκε στη μαρτυρία που έχει δοθεί, στις πρόνοιες του Νόμου ως επίσης στην απόφαση-πλαίσιο ημερ. 13/6/02 και τέλος σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερα σε σχέση με το νομικό καθεστώς του Γιβραλτάρ υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν από τον κ. Μιχάλη Σταυρινό (Μ3). Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος του εκζητουμένου εισηγήθηκε ότι δεν δικαιολογείται η εκτέλεση του επίδικου εντάλματος εν όψει του ότι το Γιβραλτάρ δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν καλύπτεται από το άρθρο 3 του Ν.133

(1)/04 το οποίο εφαρμόζεται και καλύπτει μόνο κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι το Γιβραλτάρ το οποίο είναι αυτοδιοικούμενο κράτος το οποίο δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εισηγήθηκε, περαιτέρω, ότι ο Νόμος 133

(1)/04 ο οποίος θεσπίσθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία στα πλαίσια της εναρμόνισης του με την Απόφαση πλαίσιο, έχει αυξημένη ισχύ έναντι της Απόφασης πλαίσιο του Συμβουλίου ημερομηνίας 13.6.2002. Ήταν, περαιτέρω, εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του εκζητούμενου ότι δεν δικαιολογείται η παράδοση του εκζητουμένου γιατί το αδίκημα για το οποίο ζητείται η παράδοση του εκζητουμένου δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου για παράδοση του στο Γιβραλτάρ αφού το αδίκημα του τραυματισμού με σκοπό τη πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης δεν εμπίπτει ούτε στα αδικήματα τα οποία καλύπτονται από το άρθρο 12

(2)του σχετικού Νόμου αλλά ούτε υπάρχει ίδιο αδίκημα στο δικό μας ποινικό κώδικα και ελλείπει αυτή η προϋπόθεση. Ως προς το πρώτο ισχυρισμό του ευπαίδευτου συνηγόρου του εκζητουμένου βρίσκω ότι η μαρτυρία του κ. Μιχάλη Σταυρινού πληρεξούσιου Υπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικού (Μ3) είναι πλήρως κατατοπιστική. Ως προκύπτει από αυτή με την υπογραφή της Συνθήκης της Ουτρέχτης το 1713, η οποία ισχύει μέχρι σήμερα, το Γιβραλτάρ κατέστη αποικία (ή υπερπόντιο έδαφος) του Βρετανικού Στέμματος. Υπεύθυνο για τις εξωτερικές του σχέσεις είναι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και την Βόρειας Ιρλανδίας. Το Γιβραλτάρ δεν αποτελεί τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου. (Απόφαση του Πρωτοδικείου Τα-211/04,Τ215-04, ημερ. 17.12.2008). Η συνθήκη της Ουτρέχτης ορίζει την Βρετανική κυριαρχία και προβλέπει ότι το Γιβραλτάρ είναι μέρος του Βρετανικού Στέμματος (British Crown). Με την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ο.Κ (UK Accession Act του 1973), το Γιβραλτάρ αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος υπό την έννοια του Άρθρου 299 παρ. 4 της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σύμφωνα με το οποίο οι διατάξεις της παρούσας Συνθήκης εφαρμόζονται στα ευρωπαϊκά εδάφη, για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων υπεύθυνο είναι ένα κράτος μέλος, η οποία αφορά το Γιβραλτάρ, για τις εξωτερικές σχέσεις του οποίου είναι υπεύθυνο το Ηνωμένο Βασίλειο και οι διατάξεις της Συνθήκης εφαρμόζονται και στο Γιβραλτάρ. Το Γιβραλτάρ δεν έχει καθεστώς ξεχωριστού κράτους μέλους και υπεύθυνο για την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου στο έδαφος αυτό είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, σύμφωνα με τη Δήλωση του Ηνωμένου Βασιλείου, στην Πράξη Προσχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΟΚ, οι όροι «national of a member state» και «national» περιλαμβάνουν και τα άτομα με την υπηκοότητα του Γιβραλτάρ. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 28 και το Παράρτημα 1 (Annex) της Συνθήκης Προσχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΟΚ (UK Act of Accession), στο Γιβραλτάρ εφαρμόζεται το κοινοτικό κεκτημένο στην ολότητά του, πλην αυτού που αφορά στην Κοινή Αγροτική Πολιτική, στην Κοινή Τελωνειακή Πολιτική, στην κοινή Εμπορική Πολιτική, στην Κοινή Πολιτική Αλιείας και στην υποχρέωση Επιβολής Φόρού Προστιθέμενης Αξίας. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι στο Γιβραλτάρ εφαρμόζεται και η Απόφαση Πλαίσιο για το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης (2002/584/ΔΕΥ). Εξάλλου, το Άρθρο 33 της ίδιας της Απόφασης - Πλαίσιο αναφέρει ρητά ότι η «η παρούσα Απόφαση-Πλαίσιο εφαρμόζεται στο Γιβραλτάρ». Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι υπεύθυνο για το έδαφος αυτό, το Γιβραλτάρ δεν είναι ξεχωριστό μέλος από το Ηνωμένο Βασίλειο (Βλ. EU AND MEMBER STATE TERRITORIES, The Special Relationship under Community Law, Fional Murray, Palladian Law Publishing, 2004 (ιδιαίτερα σελ. 54), Ερμηνεία Συνθηκών για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα», Β. Σκουρής, Εκδόσεις Αντ. Σακκουλά 2003, Απόφαση του ΔΕΚ ημερ. 23.9.03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου, C-30/01). Στην απόφαση του Πρωτοδικείου της Ε.Ε, της 17ης Δεκεμβρίου 2008, Υποθ. Τα-211/04 και Τα-215/04, γίνεται αναφορά για το καθεστώς του Γιβραλτάρ (σελ. 2-3), αναφέρονται τα εξής: «10. Εφόσον το Γιβραλτάρ αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος, υπό την έννοια του άρθρου 299, παράγραφος 4, Εκ, για τις εξωτερικές σχέσεις του οποίου είναι υπεύθυνο το Ηνωμένο Βασίλειο, εφαρμόζονται σ' αυτό οι διατάξεις της Συνθήκης. Ενώ, δυνάμει του άρθρου 28 της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών (ΕΕ (μόνο σε ξενόγλωσσες εκδόσεις) 1972, L 73, σ.5), οι πράξεις των οργάνων της Κοινότητας οι σχετικές με την «εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των φόρων κύκλου εργασιών δεν εφαρμόζονται στο Γιβραλτάρ», εφόσον το Συμβούλιο δεν αποφασίσει άλλως, οι κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί ανταγωνισμού, περιλαμβανομένων και των σχετικών με τις ενισχύσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη, εφαρμόζονται στο Γιβραλτάρ.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το Γιβραλτάρ είναι μέρος της επικράτειας του Ηνωμένου Βασιλείου και ως τέτοιο η Δημοκρατία έχει υποχρέωση να εφαρμόζει την απόφαση πλαίσιο. Στο Νόμο 133

(1)/04 γίνεται αναφορά σε κράτη μέλη και το Γιβραλτάρ είναι μέρος της επικράτειας του Ηνωμένου Βασιλείου το οποίο είναι κράτος μέλος. Επομένως, όταν στο Νόμο αναφέρεται κράτη μέλη, εννοεί ολόκληρη την επικράτεια των κρατών μελών, δηλαδή του Ηνωμένου Βασιλείου στο οποίο υπάγεται το Γιβραλτάρ, όπως προκύπτει από το άρθρο 299

(4)της Συνθήκης και το άρθρο 28 της Συνθήκης Προσχώρησης του Ηνωμένου βασιλείου (UK Act of Accession). Ενόψει των πιο πάνω η πιο πάνω εισήγηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ως προς την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου ότι δεν μπορεί να παραδοθεί ο εκζητούμενος για το αδίκημα για το οποίο εκδόθηκε το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για το λόγο ότι δεν υπάρχει αντίστοιχο αδίκημα στον ποινικό μας κώδικα και ούτε περιλαμβάνεται στον κατάλογο του άρθρου 12

(2)του σχετικού Νόμου, σημειώνω ότι από τα γεγονότα όπως περιγράφονται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης πηγάζουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο εκζητούμενος στο Γιβραλτάρ και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο εκδόθηκε κυπριακό ένταλμα σύλληψης. Σύμφωνα με την περιγραφή του αδικήματος όπως φαίνεται στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, παράγραφος (e), το θύμα Michelle Vinet μαχαιρώθηκε 2 φορές στην πλάτη με αιχμηρό αντικείμενο με αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης να υποστεί πληγές 1,5 εκατοστά τα οποία χρειάστηκαν συρραφή. Το αδίκημα του τραυματισμού με πρόθεση πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης του άρθρου 75 του Criminal Offences Act του Γιβραλτάρ εμπίπτει στον κατάλογο του άρθρου 12

(2)υποπαράγραφος (ιδ) που δεν χρειάζεται ο έλεγχος του διττού αξιόποινου, δηλ: πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Διαφωνώ με τη θέση του συνηγόρου του εκζητουμένου ότι το αδίκημα για το οποίο ζητείται η παράδοση δεν εμπίπτει στον εν λόγω κατάλογο γιατί δεν προβλέπει αδίκημα για τραυματισμό με πρόθεση πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης και αυτό γιατί στον εν λόγω κατάλογο δεν καθορίζεται λεπτομερειακά περιγραφή των εν λόγω αδικημάτων που περιλαμβάνονται σ' αυτόν, ούτε τα συστατικά στοιχεία τους ώστε να αναζητηθεί το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην κάθε ποινική νομοθεσία των Κρατών-Μελών που εκδίδει το Ευρωπαϊκό ένταλμα. Στον υπό αναφορά κατάλογο γίνεται μια γενική περιγραφή των αδικημάτων που καλύπτει και βρίσκω ότι το αδίκημα τραυματισμού με πρόθεση πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης εμπίπτει στο αδίκημα του καταλόγου και αφορά πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Συμφωνώ, επίσης, με τη θέση της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι ακόμη και εάν το αδίκημα αυτό δεν υπήρχε, με βάση την περιγραφή του αδικήματος υπάρχει σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν.133(Ι)/2004, εκδόσιμο αδίκημα στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 228(α) του Ποινικού Κώδικα. Δεν είναι δηλαδή ανάγκη να υπάρχει αντίστοιχο ή ανάλογο αδίκημα στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά είναι αρκετό με την περιγραφή των γεγονότων που συνιστούν το αδίκημα να υπάρχει στην Κυπριακή Δημοκρατία έστω και διαφορετικό, φτάνει να προνοείτε ποινή φυλάκισης ανώτατης διάρκειας τουλάχιστον 12 μηνών. Ως εκ τούτου ούτε ο πιο πάνω λόγος ευσταθεί και απορρίπτεται. Ενόψει των πιο πάνω και με βάση το Νόμο 133

(1)/04 που κύρωσε την Απόφαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, βρίσκω ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο πιο πάνω Νόμος που κύρωσε την εν λόγω Απόφαση Πλαίσιο για παράδοση του εκζητούμενου στη χώρα που τον ζητεί (Γιβραλτάρ). Ως εκ των ανωτέρω διατάσσω την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και την παράδοση του εκζητουμένου στις Αρχές του Γιβραλτάρ. Νοείται ότι σε περίπτωση που ο εκζητούμενος καταδικασθεί σε φυλάκιση να διαμεταχθεί στην Κύπρο προκειμένου να εκτίσει την ποινή που θα του επιβληθεί στο Γιβραλτάρ σύμφωνα με την δέσμευση του Υπουργού Δικαιοσύνης του Γιβραλτάρ, ως αυτή περιέχεται στην επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα του Γιβραλτάρ ημερομηνίας 5.10.09, η οποία απευθύνεται στον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Ο εκζητούμενος να παραμείνει υπό κράτηση. Δίδονται επίσης οδηγίες στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπως κοινοποιήσει αμελλητί στη Δικαστική Αρχή έκδοσης του εντάλματος την παρούσα απόφαση. (Υπ)................................................... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο