EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD ν. ΜΑΛΕΚΚΟΥ ΚΩΣΤΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 626/09, 22 Οκτωβρίου, 2009

(4), Δ.48 Θ1, 2, 3, 7, 8 και 9, Δ.64, Δ.57 Θ2, Δ.17 Θ10, Δ.26 Θ14, επί του κοινοδικαίου επί των αρχών της νομολογίας, επί των Αρχών της ίσης Μεταχείρισης των Διαδίκων, επί των άρθρων άρθρο 28, 30

(1)και 30

(3)(α) και (β) του Συντάγματος και της πρακτικής του Δικαστηρίου και της συμφιούς εξουσίας τούτου.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 και από ένορκη δήλωση του πατέρα της, Εναγόμενου

1. Με την ένορκη της δήλωση η Εναγόμενη 2 αναφέρει τα ακόλουθα (παρατίθενται οι βασικοί ισχυρισμοί της γύρω από την επίδοση της αγωγής): «
2. Η πιο πάνω υπό τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 4/2/2009 και σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. Γιάννου Ιωάννου ημερ. 10/2/2009, η οποία βρίσκεται κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου, επιδόθηκε στις 9/2/2009 στον κ. Σπύρο Μαλέκκο ο οποίος την παρέλαβε όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του επιδότη ως πατέρας και συγκάτοικος. Στο έγγραφο (αγωγή) που επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α στην ένορκη δήλωση του επιδότη κ. Γ. Ιωάννου υπάρχει υπογραφή του κ. Σπύρου Μαλέκκου με την οποία αναφέρει ότι την παρέλαβε ως πατέρας μου. Λόγω των πιο πάνω στις 3/3/2009 μετά από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο κ. Πέτρος Λίπαρος, υπάλληλος της Ενάγουσας, εξεδόθη απόφαση εναντίον μου ερήμην, (χωρίς την παρουσία μου).
3. Μετά την έρευνα επικοινώνησα αμέσως με τον Εναγόμενο 3, πατέρα μου κ. Σπύρο Μαλέκκο, ο οποίος δεν είναι συγκάτοικος μου, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του επιδότη, αφού διαμένω σε άλλη οικία, με τον σύζυγο μου, στην ίδια οικοδομή και του ανάφερα τα πιο πάνω. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι παρέλαβε την αγωγή ως πατέρας μου, αλλά όχι ως συγκάτοικος μου. Όπως μου ανέφερε όταν την παρέλαβε λόγω του ότι ευρισκόμουν σε εγκυμοσύνη και του ότι έπρεπε να παραμείνω στο κρεβάτι λόγω προβλημάτων που είχα με την εγκυμοσύνη μου, δεν ήθελε να με αναστατώσει γι' αυτό δεν μου έδωσε την αγωγή. Επικοινώνησε, όπως μου ανάφερε αμέσως με τον Εναγόμενο 1 ο οποίος είναι γιος του και ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι θα διευθετούσε την υπόθεση και δεν θα χρειαζόταν να με ενημέρωνε ούτε να λάμβανε οποιοδήποτε μέτρο.
4. Είναι η άποψη μου και μετά από συμβουλή που έλαβα από τους δικηγόρους Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε., ότι λανθασμένα ο επιδότης δεν μου επέδωσε προσωπικά αφού δεν διαμένω και δεν συγκατοικώ με τον πατέρα μου. Το αποτέλεσμα ήταν να μην λάβω ουδέποτε γνώση του ότι είχε κινηθεί αγωγή εναντίον μου και να μην λάβω όλα τα νενομισμένα μέτρα τα οποία δια νόμου έχει κάθε πολίτης που διώκεται, στην περίπτωση μου το δικαίωμα καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης και αργότερα υπεράσπισης. Είναι ολοφάνερο ότι αποστερήθηκα του Συνταγματικού μου δικαιώματος να λάβω γνώση των δικαστικών διαδικασιών που ηγέρθησαν εναντίον μου. Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου Κωνσταντίνος Κοκκινόφτας η «επίδοση» της ως άνω αίτησης με τον τρόπο που έγινε συνιστά κακή επίδοση κάτι που θα πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Συνεπώς, η επίδοση της ως άνω αριθμού και τίτλου αγωγής είναι παράτυπη, παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα μου και οδηγεί αναπόφευκτα την εκδοθείσα απόφαση σε παραμερισμό, χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξέταση της ουσίας της υπόθεσης η τυχόν απόδειξη συζητήσιμης υπεράσπισης. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ότι πρόθεση μου δεν είναι η παρέλκυση της διαδικασίας αφού αν ενημερωνόμουν θα καταχωρούσα άμεσα υπεράσπιση.» Η ένορκη δήλωση του πατέρα της Εναγόμενης 2, αναφέρει τα ακόλουθα: «
5. Είχα παραλάβει την αγωγή από τον ιδιώτη επιδότη κ. Γιάννο Ιωάννου στις 9/2/2009 ως Εναγόμενος 2 και είχα παραλάβει επίσης μετά από προτροπή του κ. Ιωάννου την αγωγή και για την θυγατέρα μου ως πατέρας αυτής, κάτι που αναφέρεται στο έγγραφο (αγωγή) που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του επιδότη που καταχωρήθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, κάτω από την υπογραφή μου και το όνομα μου, σε παρένθεση αναφέρεται ότι την παρέλαβα ως πατέρας της Εναγόμενης
6. Στην ένορκη δήλωση του επιδότη αναφέρεται ότι την παρέλαβα ως πατέρας και συγκάτοικος. Εγώ ουδέποτε δήλωσα ότι η κόρη μου συγκατοικεί μαζί μου αφού αυτή διαμένει σε άλλη οικία με τον σύζυγο της επί της ίδιας οικοδομής. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της ένορκης δήλωσης του επιδότη το οποίο μου έχει δοθεί από την Εναγόμενη 2 και το οποίο όπως με πληροφόρησε έχει φωτοτυπηθεί από τον δικηγόρο της από τον φάκελο του Δικαστηρίου.
7. Λόγω του ότι η Εναγόμενη 2 βρισκόταν στο κρεβάτι γιατί είχε προβλήματα με την εγκυμοσύνη τη δεν της ανάφερα ότι είχε κινηθεί διαδικασία (αγωγή) εναντίον της αφού με διαβεβαίωσε ο Εναγόμενος 1 ο οποίος είναι γιός μου ότι θα διευθετούσε το χρέος του και δεν θα χρειαζόταν να την αναστατώσουμε. Θέλω να επισημάνω ότι η Εναγόμενη 2 είχε προσπαθήσει πολλές φορές στο παρελθόν με εξωσωματική να καταστεί έγκυος και ήταν η πρώτη φορά που το κατάφερε και αυτό σε μεγάλη ηλικία γι' αυτό δεν ήθελα να την αναστατώσω.» Η Ενάγουσα Τράπεζα καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται σε δέκα λόγους. Δεν θα τους παραθέσω αφού υπάρχει λόγος ένστασης ότι: «I. Δεν πληρείται καμία από τις νομολογιακές προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου από την Αιτήτρια διατάγματος.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Πέτρου Λίπαρου, ο οποίος δηλώνει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία της Ενάγουσας στο Τμήμα Εμπλοκών. Από την ένορκη του δήλωση παραθέτω αυτολεξεί τα ακόλουθα: «
8. Το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ενόρκου δηλώσεως της Εναγομένης 2 / Αιτήτριας είναι παραδεκτό. Ο λόγος που εκδόθηκε απόφαση εναντίον της εν λόγω Εναγομένης στην απουσία της, ήταν διότι η ίδια παρέλειψε να εμφανιστεί παρά το ότι της είχε γίνει καλή και νόμιμη επίδοση της αγωγής, ως με πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγόντων, αφού ο πατέρας της Εναγόμενης 2 / Αιτήτριας νομιμοποιείται να παραλάβει επίδοση που προορίζεται για τη θυγατέρα του, οντάς ενήλικας, μέλος της οικογενείας της Αιτήτριας και είναι όχι μόνο στη πόλη που διαμένει η Αιτήτρια αλλά και στην ίδια διεύθυνση.
9. Διαφωνώ πλήρως με το περιεχόμενο των παραγράφων 6 και 7 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας / Εναγομένης 2 και επαναλαμβάνω τα όσα ανωτέρω εις την παράγραφο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως μου αναφέρω. Εξ' όσον τυγχάνω νομικής συμβουλής, η επίδοση της αγωγής είναι καλή και το γεγονός, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, ότι ο πατέρας της δεν της ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με την αγωγή για να μην την αναστατώσει επειδή ήταν έγκυος, δεν επηρεάζει τη μονιμότητα της επίδοσης. Ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί παρά να αποτελεί υστερόβουλο ισχυρισμό που μόνο σκοπό έχει την αποφυγή των υποχρεώσεων της Αιτήτριας/Εναγομένης
10. Αποτελεί μια προσπάθεια της Αιτήτριας για αποποίηση των ευθυνών και υποχρεώσεων της, οι οποίες απορρέουν από την σύμβαση δανείου ημερ. 30.01.2003 που συνάφθηκε μεταξύ του Εναγόμενου 1 και των Εναγόντων, στην οποία εμπεριέχεται η σύμβαση εγγυήσεως που υπέγραψε η Εναγόμενη 21 Αιτήτρια την ίδια ημερομηνία και με βαση την οποία εγγυήθηκε μαζί με τους Εναγόμενους 3 και 4 όπως καλύψουν όλες τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 που πηγάζουν από τη πιο πάνω σύμβαση δανείου. Ειλικρινά πιστεύω, ως τυγχάνω νομικής συμβουλής, ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος με τον τρόπο που συντελέστηκε, όπως ανωτέρω εις την παράγραφο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως μου εξηγώ, θεωρείται καλή και εμποδίζει την Αιτήτρια από το να επικαλείται κακή επίδοση απλά και μόνο για να αποποιηθεί των ευθυνών της για τη μη έγκαιρη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης καθώς και την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, για παραμερισμό της εναντίον της εκδοθείσας απόφασης. Η επίδοση θεωρείται νόμιμη, νομότυπη και καθόλα έγκυρη και εμποδίζει την Αιτήτρια από το να αναφέρει ότι δεν έλαβε γνώση για την αγωγή η οποία κινήθηκε εναντίον της ή ότι αποστερήθηκε οποιουδήποτε συνταγματικού δικαιώματος της.» Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε συγκεκριμένα μέρη αυτών όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η κα Καραολιά αγόρευσε με σθένος και επέμενε με αναφορά σε Νομολογία, που θεωρεί ότι υποστηρίζει τις θέσεις της, πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Στην προσπάθεια της να καταρρίψει ως ανυπόστατους τους ισχυρισμούς της Εναγομένης ότι ουδέποτε της γνωστοποιήθηκε το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος, αντεξέτασε αυτή και τον πατέρα της επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα η Αιτήτρια και ο πατέρας της ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Παρακολούθησα και τους δύο ενόσω κατέθεταν ενώπιον μου και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χριστάκης Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά, Πολ. Έφ. αρ. 15/07, απόφαση ημερ. 23.5.2008 και Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009). Η Εναγόμενη 2 παρόλο που υπέστη έντονη αντεξέταση, αλλά μέσα σε θεμιτά πλαίσια, παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της. Αντεξετάστηκε σε σχέση με τους ισχυρισμούς της ότι είχε σοβαρά προβλήματα με την εγκυμοσύνη της και έδωσε λεπτομερείς και σαφείς απαντήσεις, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από την κα Καραολιά. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι από τα τέλη Δεκεμβρίου 2008 μέχρι την ημερομηνία που γέννησε βρισκόταν στο κρεβάτι και παρακολουθείτο από ιατρό. Της υποβλήθηκε ότι από τον Φεβρουάριο του 2009 γνώριζε πολύ καλά ότι υπήρχε αυτή η αγωγή εναντίον της. Παρόλο που δεν διευκρινίστηκε από την κα Καραολιά ούτε από ποια μέρα του Φεβρουαρίου, ούτε πώς γνώριζε, εντούτοις η μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή αυτή και επέμενε πως δεν της γνωστοποιήθηκε το κλητήριο ένταλμα για να της δοθεί η ευκαιρία να εμφανισθεί και προβάλει τις θέσεις της. Αναφορά έκανε και στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες περιήλθε σε γνώση της η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της. Η μαρτυρία της ότι δεν συγκατοικούσε και δεν συγκατοικεί με τον πατέρα της, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Η μάρτυρας ανέφερε ότι διέμενε και διαμένει με τον σύζυγο και το παιδί της σε οικία η οποία βρίσκεται στον πρώτο όροφο οικοδομής. Στο ισόγειο της οικοδομής διαμένουν οι γονείς της. Πρόκειται για δύο ανεξάρτητες και αυτοτελείς οικίες αφού η κάθε μια έχει τη δική της - ξεχωριστή είσοδο. Υπάρχουν επίσης ξεχωριστοί λογαριασμοί νερού και τηλεφώνου. Σταθερός στις θέσεις του ήταν και ο πατέρας της Εναγόμενης 2, ο οποίος επέμενε πως δεν παρέδωσε το αντίγραφο της αγωγής στη θυγατέρα του για να μην την αναστατώσει επειδή αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την εγκυμοσύνη της και επειδή στο παρελθόν είχε «χάσει» παιδί λόγω προβλημάτων με την εγκυμοσύνη της. Μάλιστα, ισχυρίστηκε πως ανέφερε στον επιδότη ότι δεν μπορούσε να δώσει το αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος στη θυγατέρα του, επειδή αυτή αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την εγκυμοσύνη της. Το τελευταίο αυτό μέρος της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία και των δύο, οι οποίοι, ως ανέφερα, ήταν σταθεροί στις θέσεις τους. Άλλωστε, μαρτυρία ότι το αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος παραδόθηκε στην Εναγόμενη 2, δεν υπήρξε. Μελετώντας προσεκτικά την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη, διαπιστώνω πως σε αυτή αναφέρεται ότι ο πατέρας της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας συγκατοικεί με αυτή. Είναι με βάση αυτό το γεγονός που το Δικαστήριο θεώρησε την επίδοση καλή και προχώρησε στην έκδοση απόφασης εναντίον της. Το πρώτο εύρημα στο οποίο προβαίνω με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία, είναι ότι ο πατέρας της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας δεν συγκατοικούσε με αυτή. Η αδιαμφισβήτητη αλλά και αξιόπιστη μαρτυρία κατέδειξε ότι η Εναγόμενη 2- Αιτήτρια διέμενε και διαμένει σε ανεξάρτητη οικία με τον σύζυγο και το ανήλικο παιδί της, η οποία βρίσκεται στον πρώτο όροφο οικοδομής. Στο ισόγειο της οικοδομής υπάρχει άλλη οικία στην οποία διαμένουν οι γονείς της. Πρόκειται για δύο ανεξάρτητες και αυτοτελείς οικίες όπου η κάθε μια έχει τη δική της ξεχωριστή είσοδο. Η κάθε ανεξάρτητη οικία έχει ξεχωριστό λογαριασμό νερού, τηλεφώνου, κ.τ.λ. Με αυτά τα δεδομένα η κα Καραολιά εισηγήθηκε ότι η Εναγόμενη 2 συγκατοικεί με τον πατέρα της. Δεν με παρέπεμψε σε οποιοδήποτε λεξικό που να υποστηρίζει την πιο πάνω θέση της ενώ με παρέπεμψε σε λεξικά για την έννοια της οικογένειας. Παρόλο που είναι αυτονόητο τι συνιστά συγκατοίκηση, εντούτοις θα παραπέμψω στο Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο του Μπαμπινιώτη, Έκδοση 2004. Στο ρήμα «συγκατοικώ» δίδει την ακόλουθη ερμηνεία: «Μένω μαζί με άλλον / άλλους στον ίδιο χώρο». Για το ουσιαστικό «συγκάτοικος» αναφέρει το εξής παράδειγμα «ψάχνει για συγκάτοικο ώστε να μοιράζεται το νοίκι». Με το σκεπτικό της κας Καραολιά όλοι οι ένοικοι των διαμερισμάτων μιας πολυκατοικίας θα πρέπει να θεωρούνται συγκάτοικοι. Άλλο εύρημα στο οποίο προβαίνω με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία, είναι ότι ουδέποτε δόθηκε στην Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος για να της δοθεί η δυνατότητα να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι επίσης εύρημα μου ότι ο πατέρας της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας προς τον οποίο αφέθηκε αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος, ανέφερε στον επιδότη ότι δεν μπορούσε να δώσει το αντίγραφο στη θυγατέρα του για να μην την αναστατώσει, επειδή αυτή αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την εγκυμοσύνη της. Είναι επίσης εύρημα μου ότι ο πατέρας της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 1 - Πρωτοφειλέτη, ο οποίος είναι υιός του, και αυτός τον διαβεβαίωσε ότι θα διευθετούσε την υπόθεση. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd

(2002)1(A) A.A.Δ., 43, λέχθηκε ότι «Είναι σημαντικό ότι ο δικαστής προέβη σε εύρημα, με βάση το υλικό που του προσκομίστηκε, χωρίς τούτο να αμφισβητηθεί με την έφεση, ότι πράγματι η εφεσίβλητη δε γνώριζε για την αγωγή που κατατέθηκε εναντίον της». Επαναλαμβάνω πως δεν υπήρξε μαρτυρία εκ μέρους της Τράπεζας ότι το κλητήριο ένταλμα παραδόθηκε στην Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια. Είναι άξιο απορίας πώς ο κ.Πέτρος Λίπαρος εκ μέρους της Τράπεζας ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωσή του ότι η θέση της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας περί μη παραλαβής αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος συνιστά υστερόβουλο ισχυρισμό, αφού δεν παραπέμπει σε γεγονότα που να δικαιολογούν την προβολή ενός τέτοιου ισχυρισμού. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση της κας Καραολιά ότι η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια γνώριζε για την καταχώριση της αγωγής και επέδειξε αδιαφορία. Τέλος, είναι εύρημα μου, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας, ότι η δικαστική απόφαση περιήλθε σε γνώση της στις 13.7.09 κάτω από τις περιστάσεις που η ίδια περιέγραψε. Η θέση της κας Καραολιά είναι ότι η επίδοση είναι καλή, έστω και αν αποδειχθεί ότι το κλητήριο ένταλμα δεν παραδόθηκε και δεν γνωστοποιήθηκε στην Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τους σχετικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Οι Θεσμοί 1 και 2 της Δ.5 αναφέρουν τα ακόλουθα: "Service of the Writ of Summons. 1. Εvery defendant named on the writ of summons shall, except a .Judge otherwise orders, be served in the manner provided in rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ. 2.—

(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left— (

1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof ; or (
2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5.)" Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι η επίδοση επιτυγχάνεται (be effected) δια της αφέσεως αντιγράφου στο εναγόμενο πρόσωπο. Στις περιπτώσεις όμως που το πρόσωπο δεν ανευρίσκεται στην οικία του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση τεκμαίρεται-θεωρείται ότι επιτυγχάνεται (the service shall be deemed to be effected) εάν αντίγραφο αφεθεί σε πρόσωπο άλλο από το Εναγόμενο όπως προβλέπεται στο θ.2

(1)(i)(ii) και (iii) της Δ.5. Θεωρώ πως δεν είναι τυχαίο που χρησιμοποιείται η πιο πάνω φράση (shall be deemed to be effected) αφού ο κανόνας είναι ότι το αντίγραφο πρέπει να επιδίδεται προσωπικά στο πρόσωπο που απευθύνεται, αφού έτσι λαμβάνει γνώση. Στις περιπτώσεις όμως όπου το αντίγραφο δεν επιδίδεται προσωπικά, ενδεχομένως το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται να μη λάβει ποτέ γνώση περί της υπάρξεως αυτού, αφού το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε είναι δυνατό, για λόγους που δεν ενδιαφέρουν, να μην του το παραδώσει. Συνεπώς, στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται κάτι τέτοιο, το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται το κλητήριο ένταλμα έχει στερηθεί θεμελιώδους και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματός του (άρθρο 30

(3)(α) και (β) του Συντάγματος). Στην υπόθεση Αντωνίου κ.ά ν. C. Poupakis Transport Ltd

(2006), 1(Α) Α.Α.Δ., 651 με αναφορά σε προηγούμενη νομολογία, λέχθηκε ότι η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται. Στην εν λόγω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο παρόλο που βρήκε ότι η επίδοση φαινομενικά και τυπικά ήταν σύμφωνη με το άρθρο 372 του Κεφ.113 και τη Δ.5, θ.7, έκρινε, για τους λόγους που ανέφερε, την επίδοση αντικανονική και παραμέρισε την απόφαση ex debito justitiae. Το Εφετείο σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Να αναφέρω εδώ πως είχε προηγηθεί η έκδοση της απόφασης στην υπόθεση C. Poupakis Transport Ltd v. Αντωνίου

(2006)1(Α) Α.Α.Δ., 546, όπου το Εφετείο παραμέρισε την απόφαση που εκδόθηκε κατά της εφεσείουσας λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, χωρίς να εμπλακεί, όπως το ίδιο ανέφερε, σε συζήτηση αναφορικά με το κατά πόσο η επίδοση ήταν νομότυπη ή όχι, κάτι που έπραξε το Εφετείο στην υπόθεση Αντωνίου κ.ά ν. C. Poupakis Transport Ltd (ανωτέρω). Η κα Καραολιά ουσιαστικά οχυρώθηκε πίσω από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και παραγνώρισε τα συνταγματικά κατοχυρωμένα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου. Ως γνωστό, οι Θεσμοί αυτοί έχουν θεσπιστεί πριν από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην υπόθεση Sekavin v. Ship "Platon Ch"

(1987)1 Α.Α.Δ., 69 ο Δικαστής Πικής ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα γύρω από το θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου να πληροφορείται για διαδικασία που τον αφορά, τονίζοντας ότι ο Κανόνας είναι η προσωπική επίδοση. "Article 30.3(a) of the Constitution safeguards as a fundamental human right, the right of every litigant to be informed of proceedings against him. rules regulating service of judicial proceedings upon defendants, those in particular, enacted before 1960 as the Admiralty Rules, must be applied in a way conforming to the above article of the Constitution and in a manner effectively safeguarding the protected right. Personal service is the norm where proceedings are directed against physical persons." Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκαν και οι αποφάσεις που παραθέτω αμέσως πιο κάτω. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου

(1997)1(Α) Α.Α.Δ., 247, σελίδα 250: «Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή ήταν ορθή κατά τη γνώμη μας, (βλ. Δ.5 Θ.2 των Διαδικα­στικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας), το πρωτόδικο Δι­καστήριο ήταν υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφο­ρηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Αρθρο 30.3 (α) και (β) του Συντάγματος).» Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd (πιο πάνω), σελίδες 48-49: «Δεν αμφιβάλλουμε για την ορθότητα των παραπάνω πρωτόδικων αποφάσεων και ότι το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρ. 30.3(

1. a)και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρ. 30.3(
2. a)και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος.» Παραπέμπω επίσης στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 26, όπου στην παράγραφο 559 διαβάζουμε τα ακόλουθα: "When a judgment in default of appearance or defence has been entered before the proper time, or there has been no service or no sufficient service, or it has been entered for a greater amount than is due, or there has been a breach of good faith, it will be set aside ex debito justitiae, apart from any consideration as to whether there is a good defence on the merits and the plaintiff is usually ordered to pay the costs occasioned by the judgment or order·" (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.) Στην υπόθεση Θεοδώρου κ.ά ν. ΣΠΕ Μακράσυκας

(2003)1(Β) Α.Α.Δ., 1305, στην οποία παρέπεμψε η κα Καραολιά, η επίδοση έλαβε χώρα σε κάποια κα Χαρίκλεια Ξενοφώντος η οποία ήταν συγγενής των εφεσειόντων και κατοικούσε σε βοηθητικά υποστατικά οικίας στην οποία οι εφεσείοντες διέμεναν ένα και πλέον χρόνο πριν από την επίδοση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προέβη σε «συμπεράσματα» με βάση τις ένορκες δηλώσεις αφού οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Τα συμπεράσματα του αυτά δεν είχαν προσβληθεί με την Έφεση. Μελετώντας προσεκτικά την πιο πάνω απόφαση διαπιστώνω πως δεν υπήρξε ισχυρισμός από τους εφεσείοντες ότι η αγωγή δεν περιήλθε σε γνώση τους. Ούτε βεβαίως εξετάσθηκε κατά πόσο είχαν στερηθεί του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματός τους να λάβουν γνώση για δικαστική διαδικασία που τους αφορούσε. Εκείνο που υποστήριξαν, και που εξετάστηκε, ήταν ότι η αγωγή δεν έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Κάτι παρόμοιο έγινε και στην υπόθεση I.P.M. Industries Co. Ltd κ.ά. ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ.

(2006)1(Β) Α.Α.Δ., 1319, στην οποία επίσης παρέπεμψε η κα Καραολιά. Ούτε και εδώ έγινε αξιολόγηση μαρτυρίας αλλά ούτε και εξετάστηκε, με αναφορά στην προηγούμενη Νομολογία, κατά πόσο οι εφεσείοντες είχαν στερηθεί του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματός τους να εμφανίζονται ενώπιον Δικαστηρίου και να προβάλλουν τους ισχυρισμούς τους για υποθέσεις που τους αφορούν. Εν κατακλείδι βρίσκω ότι το αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος που αφέθηκε στον πατέρα της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας (ο οποίος, ας σημειωθεί, δεν συγκατοικούσε με αυτή) δεν δόθηκε ή γνωστοποιήθηκε σε αυτή με αποτέλεσμα να στερηθεί του θεμελιώδους δικαιώματος της να πληροφορηθεί για την αγωγή που ηγέρθηκε εναντίον της. Ως εκ τούτου, η απόφαση ημερομηνίας 3.3.09 που εκδόθηκε εναντίον της θα πρέπει να παραμερισθεί και παραμερίζεται ex debito justitiae. Η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια ουδεμία ευθύνη φέρει για το γεγονός ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον της λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης. Οι Ενάγοντες καταδικάζονται στα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίδονται οδηγίες όπως η Εναγόμενη 2 καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός δέκα ημερών από σήμερα. Κατά τα άλλα, να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο