Μιχάλης Πελεκάνος ν. Χριστάκης Μελετιές, Αρ. Αγωγής: 9834/2007, 30.10.2009

(1)Τη φύση και την έκταση της μελέτης και έρευνας στην οποία προέβη ο ενάγων.

(2)Τον λόγο της επίσκεψης του ενάγοντα στο αναφερόμενο τεμάχιο.

(3)Τις ημερομηνίες πραγματοποίησης των δύο επισκέψεων του ενάγοντα στο αναφερόμενο τεμάχιο.

(4)Τον λόγο παρουσίας του κ. Ανδρέα Κρασιά κατά τις επισκέψεις του ενάγοντα στο αναφερόμενο τεμάχιο. Σε σχέση με την παράγραφο 6:

(1)Ποιες ήταν οι απαραίτητες ενέργειες στις οποίες προέβη ο ενάγων.

(2)Τι εννοείτε με την έκφραση "υπό τις περιστάσεις".

(3)Σε ποιο Νόμο και/ή Κανονισμούς αναφέρεστε στην παράγραφο 6. (Αποσύρθηκε από τον συνήγορο του αιτητή κατά την αγόρευσή του). Σε σχέση με την παράγραφο 8:

(1)Τη σχέση των κ.κ. Σοφοκλή Ιωάννου και Βαρνάβα Κούβαρου με την εταιρεία Jomyco and Kouvaros Development Ltd. (Αποσύρθηκε από τον συνήγορο του αιτητή κατά την αγόρευσή του).

(2)Τι διαφημιστική πινακίδα θα τοποθετούσαν οι κ.κ. Σοφοκλής Ιωάννου και Βαρνάβας Κούβαρος; (Αποσύρθηκε από τον συνήγορο του αιτητή κατά την αγόρευσή του).

(3)Τι εννοείτε ότι οι κ.κ. Σοφοκλής Ιωάννου και Βαρνάβας Κούβαρος επισκέφθηκαν το τεμάχιο για να προβούν σε καθαρισμό του χώρου αυτού;

(4)Τι προνοούν οι όροι της εκδοθείσας πολεοδομικής άδειας ημερ. 27/9/07; Σε σχέση με την παράγραφο 10:

(1)Πόσοι και ποιοι περίοικοι ήταν παρόντες κατά την αναφορά των πιο πάνω ισχυρισμών;

(2)Σε ποιον απευθύνονταν τα όσα κατ' ισχυρισμό λέχθηκαν από τον εναγόμενο; Σε σχέση με την παράγραφο 11 :

(1)Ποιοι υπέδειξαν στον εναγόμενο να μη φωνάζει, όπως ισχυρίζεστε;

(2)Τι συνεννόηση ανέμεναν να κάνουν;

(3)Τι ώρα αναγκάστηκαν, όπως υποστηρίζετε, να αποχωρήσουν και ποιοι ήταν εκεί όταν αυτοί αποχώρησαν; Σε σχέση με την παράγραφο 12:

(1)Ποιας ενημέρωσης έτυχε από τα πρόσωπα αυτά;

(2)Πόσες ήταν οι τηλεφωνικές συνομιλίες (κατ΄ ιδίαν και προφορικά) και πότε έλαβαν χώρα;

(3)Ποιο το περιεχόμενο των συνομιλιών αυτών;

(4)Με ποιο τρόπο και/ή με ποιες εκφράσεις ο εναγόμενος «επίεζε» τον ενάγοντα να μην εισηγηθεί έκδοση της αιτούμενης πολεοδομικής άδειας.

(5)Γιατί θεώρησε την ισχυριζόμενη ενέργεια ως ύβρη και/ή δυσφήμιση για το άτομό του;

(6)Πώς η ισχυριζόμενη ενέργεια συνιστά επέμβαση και/ή ανάμειξη στο επάγγελμά του; Η Αίτηση στηρίζεται στη Διαταγή 19 θ. 6-8 και στη Διαταγή 48 θ. 1-4, 9(i) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση αναφέρει ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και σημειώνεται ότι οι λεπτομέρειες για τις οποίες γίνεται η Αίτηση ζητήθηκαν με επιστολή ημερομηνίας 28.5.

1. Ο ενάγων - καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Ένσταση στις 6.3.2009, στην οποία εξειδικεύονται διάφοροι λόγοι, τους οποίους συνοψίζω ως ακολούθως με δική μου αρίθμηση: 1) Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση 2) Η αίτηση υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα και μετά την καταχώρηση Υπεράσπισης 3) Η αίτηση είναι αχρείαστη, κακόπιστη, και γίνεται μόνο για σκοπούς κωλυσιεργίας 4) Aρκετά από τα αιτούμενα σημεία είναι άσχετα ή αφορούν επουσιώδεις ισχυρισμούς 4) Η έκδοση διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς τη θέση του ενάγοντα 5) Με την αίτηση επιδιώκεται ιχνηλάτηση μαρτυρίας 6) Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν τα ουσιώδη γεγονότα και μόνο και όχι νόμους και νομικά θέματα 7) Οποιεσδήποτε διευκρινίσεις θα μπορούν να ζητηθούν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του ενάγοντα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, στην οποία αναφέρει ότι συμφωνεί με τους λόγους ένστασης και ζητεί την απόρριψη της Αίτησης. Στρέφω τώρα τη προσοχή μου στην ουσία της Αίτησης, και τις νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της παροχής περαιτέρω λεπτομερειών με βάση τη Διαταγή 19 θ.
2. Σύμφωνα με τη Διαταγή 19 θ. 6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οποιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων επί των οποίων θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης και, σύμφωνα με τη Διαταγή 19 θ. 4, θα πρέπει να περιέχουν μόνο μια σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων, επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτησή του ή την υπεράσπισή του, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα. Πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες, ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίσει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως. Δηλαδή ο αντίδικος πρέπει να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά για να μπορέσει να ετοιμαστεί για τη δίκη. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται, ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και να επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.α. ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία[1] περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξή τους ή για θέματα δευτερεύουσας σημασίας. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιαστεί στη δίκη για να μην καταληφθεί εξαπίνης. Οι λεπτομέρειες αποσκοπούν στη διευκρίνιση και εξειδίκευση των ισχυριζόμενων ουσιαστικών γεγονότων, αλλά σε καμιά περίπτωση στην εκμαίευση ή αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν. Εκεί δε που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι ζητούμενες λεπτομέρειες είναι αναγκαίες, προκειμένου ο αιτητής να γνωρίζει τι θα προσπαθήσει να αποδείξει εναντίον του κατά τη δίκη η άλλη πλευρά, ασκεί θετικά τη σχετική ευχέρεια που έχει με την έκδοση σχετικού διατάγματος. Μπορεί, όμως, να απορρίψει το αίτημα αν οι ζητούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του αιτητή (βλ. Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές, ανωτέρω) για τον απλό λόγο ότι δεν είναι αναγκαίες, ούτε εξυπηρετείται ο σκοπός για τον οποίο παρέχονται οι λεπτομέρειες. Σημειώνω ότι ο πρώτος λόγος ένστασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, καθότι η Διαταγή 48 θ. 9 (i) είναι σαφής ότι αιτήσεις με βάση τη Διαταγή 19 θ. 6 δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Σχετικά με τον δεύτερο λόγο ένστασης, ότι η Αίτηση υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα και μετά την καταχώρηση Υπεράσπισης, θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί, εφόσον η πρώτη φορά που ζητήθηκαν οι λεπτομέρειες ήταν με επιστολή ημερομηνίας 28.5.2008 και αφού η αγωγή είχε οριστεί για οδηγίες για πρώτη φορά. Εξάλλου, η Διαταγή 19 θ. 8 αναφέρει ότι λεπτομέρειες δεν πρέπει να διατάσσονται όπως παραδίδονται πριν την Υπεράσπιση, εκτός για ειδικούς λόγους που αναφέρονται στην εν λόγω Διαταγή. Εξετάζοντας τους υπόλοιπους λόγους ένστασης και μελετώντας προσεκτικά την Αίτηση, έχω την εντύπωση ότι όλα τα θέματα για τα οποία ζητείται η παροχή λεπτομερειών δεν είναι θέματα για τα οποία η παροχή λεπτομερειών είναι αναγκαία. Θα αναφερθώ ενδεικτικά και περιληπτικά πιο κάτω στους λόγους για τους οποίους δεν μπορεί η Αίτηση να πετύχει σε σχέση με κάθε ερώτημα χωριστά. Τα ερωτήματα σε σχέση με τις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης δεν αφορούν ουσιώδη θέματα στην αγωγή, η οποία υπενθυμίζω είναι για αποζημιώσεις συνεπεία προφορικής δυσφήμισης και/ή δημόσιας εξύβρισης ημερ. 13.10.2007. Συνεπώς τα γεγονότα που προηγήθηκαν και αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης βασικά καταγράφουν το ιστορικό της υπόθεσης και οι λεπτομέρειες που ζητούνται δεν είναι απαραίτητες για τον καθορισμό και την επίλυση των επίδικων θεμάτων. Σημειώνω ότι το ερώτημα αρ.

(3)σε σχέση με την παράγραφο 6 αποσύρθηκε από τον συνήγορο του αιτητή κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Τα ερωτήματα

(1)και

(2)σε σχέση με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης αποσύρθηκαν από τον συνήγορο του αιτητή κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Ως προς το ερώτημα

(3), θεωρώ ότι η φράση «επισκέφθηκαν το τεμάχιο .. για να προβούν σε καθαρισμό..» είναι σαφής και δεν χρήζει περαιτέρω λεπτομερειών. Σχετικά με το ερώτημα

(4), υπενθυμίζω ότι η βάση της αγωγής είναι δυσφήμιση / δημόσια εξύβριση και συνεπώς οι ακριβείς όροι της πολεοδομικής άδειας δεν είναι απόλυτα αναγκαίο να διευκρινιστούν σε αυτό το στάδιο. Σε σχέση με την παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης, σημειώνω ότι δύο άτομα τα οποία ήταν παρόντα (και ενδεχομένως να κληθούν από τον ενάγοντα ως μάρτυρες εφόσον πρόκειται για υπόθεση δυσφήμισης και/ή δημόσιας εξύβρισης) κατονομάζονται δεόντως στην Έκθεση Απαίτησης. Συνεπώς δεν υπάρχει κίνδυνος να καταληφθεί εξαπίνης ο εναγόμενος και το πόσοι και ποιοι περίοικοι ήταν επίσης παρόντες δεν είναι καθοριστικό. Σχετική με τα ζητήματα που προκύπτουν από αιτήσεις για λεπτομέρειες ως προς τα ονόματα προσώπων σχετιζόμενων προς τα γεγονότα που εκτίθενται σε ένα δικόγραφο είναι η απόφαση Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1Α Α.Α.Δ. 157, στην οποία γίνεται ανασκόπηση τόσο της Κυπριακής όσο και της Αγγλικής νομολογίας και στην οποία παραμερίστηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου για παροχή λεπτομερειών. Λέχθηκε ότι είναι φυσικό το θέμα αποκάλυψης των ονομάτων εμπλεκόμενων προσώπων να δημιουργεί δυσκολίες και ότι η ευρύτερη αρχή, όπως διατυπώθηκε στην Bishop v. Bishop [1901] P.325, είναι ότι αν οι λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για σκοπούς διευκρίνισης της θέσης του αντιδίκου, δεν μπορεί να υπάρξει άρνηση στην παραχώρηση τους μόνο και μόνο διότι θα έχουν ως επακόλουθο την αποκάλυψη των ονομάτων ενδεχόμενων μαρτύρων. Λέχθηκε περαιτέρω ότι «η νομολογία δείχνει ότι η αποκάλυψη του ονόματος ενδεχόμενου μάρτυρα μπορεί να προκύψει όχι αφ' εαυτής, αλλά μόνο ως επακόλουθο παροχής αναγκαίων λεπτομερειών ως προς ουσιώδες γεγονός, όπως στην περίπτωση της υπεράσπισης της αλήθειας της αναφοράς σε αγωγή για δυσφήμιση, ή της φύσης της ισχυριζόμενης σκληρότητας σε αγωγή διαζυγίου.». Κάτι τέτοιο, βεβαίως, δεν ισχύει στην υπό κρίση περίπτωση. Ναι μεν είναι αγωγή για δυσφήμιση, αλλά είναι ο εναγόμενος που επιζητεί τις λεπτομέρειες σε σχέση με το δικόγραφο του ενάγοντα. Δεν είναι η περίπτωση όπου ο ενάγων ζητά λεπτομέρειες σε σχέση με την υπεράσπιση της αλήθειας της αναφοράς, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται από τον εναγόμενο στην παρούσα υπόθεση. Τα ερωτήματα του εναγομένου δεν φαίνονται να επιδιώκουν τη διευκρίνιση του ουσιώδους γεγονότος που αναφέρεται στο δικόγραφο, αλλά την αποκάλυψη και εκμαίευση μαρτυρίας αυτής καθ΄ εαυτήν. Το δεύτερο σκέλος της Αίτησης σε σχέση με την παράγραφο αυτή είναι θέμα το οποίο αφορά μαρτυρία. Αναφορικά με την παράγραφο 11, το πρώτο ερώτημα βασικά απαντάται από το ίδιο το δικόγραφο, ενώ το δεύτερο είναι καθαρά θέμα μαρτυρίας, εφόσον αφορά τα λεχθέντα από τα δύο κατονομαζόμενα πρόσωπα. Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, η ακριβής ώρα αποχώρησης από τον χώρο είναι, κατά την κρίση μου, θέμα δευτερεύουσας σημασίας. Ως προς την παράγραφο 12, τα ερωτήματα είναι ισχυρισμοί του ενάγοντα για γεγονότα, για τα οποία θα πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία στο κατάλληλο στάδιο. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, οι λεπτομέρειες που ζητά ο αιτητής αποτελούν κυρίως είτε θέματα δευτερεύουσας σημασίας είτε θέμα μαρτυρίας που θα μπορεί να προσαχθεί κατά την ακρόαση προς απόδειξη των ουσιαστικών γεγονότων. Είναι δηλαδή θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησής της και αφορά την αξιοπιστία των μαρτύρων. Στο δικόγραφο του ενάγοντα αναφέρονται επαρκείς λεπτομέρειες αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που επιτρέπει στον εναγόμενο να έχει σαφή και πλήρη αντίληψη της αξίωσης του ενάγοντα και των γεγονότων επί των οποίων τη βασίζει. Πολλά από αυτά που ζητά ο αιτητής ουσιαστικά αποτελούν επιπλέον μαρτυρία η οποία, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να είναι μέρος των δικογράφων. Ως εκ τούτου δεν θεωρώ σκόπιμο να διατάξω την παροχή λεπτομερειών ως η Αίτηση. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και σε βάρος του εναγομένου - αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................. Σ. Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] βλ. Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1146, National Supply Corporation of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1(Α) ΑΑΔ 157, Θεοδούλου ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 2134, Τζακούρα ν. Οικονομίδη

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 669, Athina Leathergoods Ltd ν. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 787. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο