← Κύπρος

Nicolenko Youri Ivanovic ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης: 1508/09., 30.10.2009

Nicolenko Youri Ivanovic ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης: 1508/09., 30.10.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1508/

  1. ΜΕΤΑΞΥ : Nicolenko Youri Ivanovic (A.T.0747215), εκ Λευκωσίας, Αιτητή, ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ΄ης η αίτηση. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.10.
  2. ΩΡΑ: 8.30 π.μ. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ : Για τον Αιτητή : κ. Ε. Νεοκλέους. Για Καθ΄ ης η αίτηση: κα Μ. Ναθαναήλ. Καθ΄ου η αίτηση απών. --------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εχ tempore) H πιστώτρια Τράπεζα, από ό,τι φαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, αιτήθηκε την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης στον Nicolenko Youri Ivanovic. Αυτός, με ένορκη δήλωσή του, την οποία κατεχώρησε στο Δικαστήριο στις 21.9.09, η οποία ουσιαστικά υπέχει θέση αιτήσεως, αιτείται τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης και την απόρριψη της αίτησης. Ως δικαιολογητική βάση, ως αποκαλύπτεται στην ένορκη δήλωσή του, προβάλλει ότι το εξ αποφάσεως χρέος προέκυψε εναντίον του υπό την ιδιότητα του ως εγγυητή. Δεδομένης δε της μη λήψεως μέτρων εκτέλεσης της απόφασης εναντίον της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, το αίτημα της άλλης πλευράς για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης πτώχευσης προσκρούει στη σχετική νομοθεσία βάσει της οποίας πρώτα θα έπρεπε να εξαντλήσει όλα τα προς διάθεση της μέσα προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους εναντίον του πρωτοφειλέτη προτού στραφεί εναντίον του ιδίου ως εγγυητού. Συνεπώς, επειδή η έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης θεωρείται και είναι το πρώτο στάδιο διαδικασίας εκτέλεσης, κρίνει και εισηγείται ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να μην επιτρέψει τη συνέχιση της διαδικασίας αυτής εφόσον δεν κινήθηκε η άλλη πλευρά για ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους εναντίον της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι το χρέος είναι εξασφαλισμένο με υποθήκες υπό της πρωτοφειλέτιδας και συνεπώς δεν μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία πτώχευσης του. Η Τράπεζα Κύπρου δεν κατεχώρησε ένσταση ή οτιδήποτε άλλο. Σήμερα οι ευπαίδευτοι δικηγόροι αγορεύοντας ανάφεραν κυρίως τα ακόλουθα, αντίστοιχα για τον ποιον εμφανίζονται. Ο κ. Νεοκλέους στηριζόμενος στο άρθρο 10 του Νόμου 197

(1)/2003 εισηγήθηκε ότι εφόσον προβλέπεται εκεί ότι η διαδικασία πτώχευσης περιλαμβάνεται στον όρο εκτέλεσης απόφασης Δικαστηρίου θα έπρεπε κατά συνέπεια ο εξ αποφάσεως δανειστής να κινηθεί πρώτα εναντίον του πρωτοφειλέτη είτε για την εκποίηση της υποθήκης επί της ακίνητης ιδιοκτησίας, που προβλέπεται από το άρθρο 10
(1)(δ), είτε άλλως πως, και τότε μόνο θα μπορούσε να προχωρήσει με την παρούσα διαδικασία εναντίον του αιτητή. Κατά συνέπεια, αιτείται απόρριψη της αίτησης. Πέραν όμως τούτου, προχωρεί πιο κάτω και αιτείται την έκδοση διατάγματος αναστολής μέχρις ότου οι δανειστές συμμορφωθούν προς τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Αντίθετα, η κα Ναθαναήλ στην αγόρευση της εισηγήθηκε ότι η αίτηση του αιτητή έρχεται σε πλήρη αντίθεση και σύγκρουση με τις πρόνοιες του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, άρθρο 3
(1)(ζ), το οποίο προνοεί ρητά ότι εντός τακτής προθεσμίας 7 ημερών οφείλει είτε να προβεί σε πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του, είτε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση ή ανταξίωση, που να ισούται ή να υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και την οποία ανταπαίτηση ή ανταξίωση και/ή συμφηφισμό δεν μπορούσε να εγείρει στην αγωγή στην οποία λήφθηκε η απόφαση. Επίσης, ήταν εισήγηση της ότι δεν προβλήθηκε με την αίτηση γνήσιο θέμα προς εκδίκαση και κατά συνέπεια, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, όσον αφορά τη θέση της άλλης πλευράς ότι δεν έχουν ληφθεί μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον της πρωτοφειλέτιδας, αυτή είναι ατεκμηρίωτη και, εν πάση περιπτώσει, έχουν ληφθεί μέτρα για τον σκοπό αυτό, και συγκεκριμένα, οι πιστωτές προωθούν πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων που βρίσκονται στην ιδιοκτησία της με δημόσιο πλειστηριασμό, ο οποίος εκκρεμεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Ήτο ακόμη η θέση της ότι δεν κωλύεται ο εξ αποφάσεως δανειστής να προχωρήσει με τον τρόπο που προχώρησε εδώ εάν δεν έχει λάβει μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη ενόσω η διαδικασία πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης βάσει του Κεφ. 6 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, άρθρο 14. Ήτο δε πάγια θέση της ότι η ύπαρξη υποθήκης υπό άλλου συνοφειλέτη δεν αποτελεί εξασφάλιση της καθ΄ ης η αίτηση-εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Εξ αρχής θα πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα έχει αναφέρει η κα Ναθαναήλ σχετικά με λήψη μέτρων εναντίον της πρωτοφειλέτιδας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Δικηγόρος ο οποίος εμφανίζεται ενώπιον Δικαστηρίου στην αγόρευση του δεν μπορεί να παρουσιάσει μαρτυρία. Μαρτυρία προσάγεται, όπως προβλέπεται από τους Θεσμούς, είτε προφορικά είτε με ένορκη δήλωση. Δικηγόρος δεν μπορεί να παρουσιάσει μαρτυρία μέσω της αγόρευσης του ως είναι η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επίσης, πρέπει εξ΄ αρχής να λεχθεί ότι η τυχόν ύπαρξη υποθήκης επί περιουσίας άλλων χρεωστών δεν αποτελεί εξασφάλιση. (Βλ. την υπόθεση Τάκης Οικονομίδης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255). Όπως λέχθηκε στην απόφαση αυτή: «Το άρθρο 167 δίνει τον ορισμό του "ασφαλισμένου πιστωτή" σαν του προσώπου το οποίο κατέχει ασφάλεια επί της περιουσίας του χρεώστη. Συνακόλουθα φαίνεται ότι αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται στην περίπτωση τέτοιων πιστωτών και όχι σε πιστωτές οι οποίοι κατέχουν ασφάλεια επί της περιουσίας τρίτων.» Εδώ δεν υπάρχει ισχυρισμός από τον αιτητή ότι υπάρχει υποθήκη επί περιουσίας δικής του, αλλά επί περιουσίας της πρωτοφειλέτιδας. Επομένως, δεν είναι ασφαλισμένος πιστωτής η καθ΄ ης η αίτηση. Επίσης, είναι ορθή η θέση που εξέφρασε η κα Ναθαναήλ ότι δεν προβάλλονται οι λόγοι που αναφέρονται στο άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5. Κανένας τέτοιος, έστω ίχνος τέτοιου λόγου, δεν προβάλλεται στην αίτηση του αιτητού. Επίσης, πολύ ορθή είναι η θέση ότι σύμφωνα με τη νομολογία η πτώχευση δεν είναι τρόπος εκτέλεσης [βλ. Τάκης Οικονομίδης (άνω)]. Παραμένει συνεπώς κατά πόσο ο αιτητής μπορεί κάτω από το άρθρο 10 του Νόμου 197
(1)/2003, που είναι ο περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών, τον οποίο επικαλείται, να επιτύχει στην αίτηση του. Πράγματι, στο άρθρο 10
(2)(β) αναφέρεται ότι: «10
(2)(β) εκτέλεση απόφασης δικαστηρίου περιλαμβάνει και πτώχευση.» αλλά μόνο «για τους σκοπούς των άρθρων 9 και 10», όπως ρητά αναφέρει. Τα άρθρα 9 και 10 αναφέρονται σε αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Το Δικαστήριο δεν έχει και δεν εξετάζει σήμερα τέτοια αίτηση ούτε θα μπορούσε στο στάδιο αυτό και στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής να εξετάσει τέτοια αίτηση σύμφωνα με τα πιο πάνω άρθρα. Συνεπώς, δεν μπορεί να επιτύχει πάνω στη βάση αυτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ευρίσκω το αίτημα του αιτητού εντελώς αβάσιμο και κατά συνέπεια, απορρίπτεται, με έξοδα εις βάρος του αιτητού-εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ειδοποίηση πτώχευσης επεδόθη την 18.9.09 και αμέσως μετά την 21.9.09 κατεχωρήθη η υπό εξέταση αίτηση, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως η τασσόμενη προθεσμία των 7 ημερών από την ειδοποίηση να άρχεται από σήμερα. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.