Ιδιωτικά Φροντιστήρια «ΜΕΛΠΩ» Λτδ ν. Στέφανης Νεοφύτου, Αρ. Αγωγής: 5195/09, 10 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A173 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5195/09 Μεταξύ: Ιδιωτικά Φροντιστήρια «ΜΕΛΠΩ» Λτδ, από το Λυθροδόντα Εναγόντων και Στέφανης Νεοφύτου, από το Στρόβολο Εναγομένης ------- Αίτηση ημερομηνίας 4.9.2009 για προσωρινό διάταγμα ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Νοεμβρίου 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Γ. Μηχανικός με κ. Α. Μηχανικό Για την Εναγόμενη/Καθ΄ ης: κ. Αλ. Ιωαννίδης με κ. Αττίκη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές διατηρούν φροντιστήριο αγγλικής γλώσσας στο Λυθροδόντα και η καθ΄ ης η αίτηση υπήρξε καθηγήτρια του φροντιστηρίου τους. Η συνεργασία τους, όπως είναι παραδεκτό, διακόπηκε τον περασμένο Αύγουστο υπό συνθήκες που αμφισβητούνται. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι αμέσως μετά τη διακοπή της εργοδότησης της, η καθ΄ ης η αίτηση λειτούργησε δικό της φροντιστήριο στο Λυθροδόντα, αποσπώντας αθέμιτα 67 μαθητές που ήταν εγγεγραμμένοι στο φροντιστήριο τους. Με την πιο πάνω αγωγή, που καταχώρισαν στις 4.9.2009, αξιούν από την εναγόμενη αποζημιώσεις για τις ζημιές που ισχυρίζονται ότι τους έχει προκαλέσει η παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά της καθώς και διάφορα απαγορευτικά διατάγματα σχετιζόμενα με τη λειτουργία φροντιστηρίου ή και παράδοσης μαθημάτων αγγλικής γλώσσας. Την ίδια μέρα καταχώρισαν την εξεταζόμενη μονομερή αίτηση με την οποία επεδίωκαν: Α. Η Εναγόμενη να εμποδίζεται, διαρκούσας της εκκρεμοδικίας της υπό τον ανωτέρω τίτλο αγωγής, από του να δημιουργήσει και/ή λειτουργήσει μέχρι τις 31 Αυγούστου 2010, φροντιστήριο αγγλικής γλώσσας και/ή να παραδίδει μαθήματα αγγλικής γλώσσας καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στο χωριό Λυθροδόντας, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των Εναγόντων. Β. Η Εναγομένη να διατάσσεται να επιστρέψει και/ή παραδώσει στους Ενάγοντες όλα τα έγγραφα, σχέδια, μεθόδους και πληροφορίες έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου, περιουσία των Εναγόντων και να παύσει αμέσως να τα χρησιμοποιεί για δικούς της σκοπούς και/ή για δικό της όφελος. Γ. Η Εναγόμενη να διατάσσεται να επιστρέψει το κινητό τηλέφωνο των Εναγόντων και την κάρτα (chip) του κινητού τηλεφώνου με τα ονόματα και τις πληροφορίες των Εναγόντων και να παύσει αμέσως να τα χρησιμοποιεί για δικούς της σκοπούς και/ή για δικό της όφελος. Το Δικαστήριο έκρινε πως, στην απουσία της άλλης πλευράς, εδικαιολογείτο η χορήγηση θεραπείας μόνο ως προς το αιτητικό (Γ) και εξέδωσε διάταγμα ως προς το μέρος αυτό, δίδοντας οδηγίες όπως επιδοθεί η αίτηση σε σχέση με τις θεραπείες Α και Β. Όπως προκύπτει από το φάκελο, την ημέρα που ορίστηκε επιστρεπτέο το διάταγμα και για επίδοση η αίτηση ως προς τις άλλες θεραπείες, ο συνήγορος που εμφανίστηκε για την καθ΄ ης παρέδωσε το κινητό τηλέφωνο στο συνήγορο των αιτητών, γεγονός που κρίθηκε ικανοποιητικό και έτσι αποσύρθηκε το αιτητικό Γ της αίτησης. Παρέμειναν, έτσι, τα αιτητικά Α και Β τα οποία αμφισβητήθηκαν από την καθ΄ ης και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση ως προς την πτυχή αυτή. Τα γεγονότα που παρατέθηκαν με την αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα, συνοψίζονται ως ακολούθως: Tην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υπογράφει η Μ. Χριστοδούλου, διευθύντρια και μοναδική μέτοχος της αιτήτριας εταιρείας. Αφού αναφέρθηκε στο περιεχόμενο των γραπτών συμφωνιών των αιτητών με την εναγόμενη, παρουσίασε αντίγραφο της τελευταίας συμφωνίας τους που κάλυπτε την περίοδο 1.9.2008 μέχρι 30.6.2009 (Τεκμήριο 1), δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στον όρο 4(ι) της συμφωνίας που διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
- ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ........................ (ι) Δεν θα δικαιούται για 1 χρόνο μετά τον τερματισμό της εργασίας και/ή υπηρεσίας του που καθορίζεται στην παρούσα Συμφωνία, να δημιουργήσει και/ή λειτουργήσει φροντιστήριο αγγλικής γλώσσας και/ή να παραδίδει μαθήματα αγγλικής γλώσσας καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στο χωριό Λυθροδόντας, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ.» Παρά την πιο πάνω συμβατική υποχρέωση της, αναφέρει στις παραγράφου 10, 17 και 23 της ένορκης δήλωσης της η κα Χριστοδούλου, η καθ΄ ης εγκαινίασε στις 30.8.2009, μη αδειούχο χώρο στο Λυθροδόντα και προσπαθεί να λειτουργήσει ή/και λειτουργεί φροντιστήριο αγγλικής γλώσσας. Απέσπασε, μάλιστα, όπως αναφέρει στις παραγράφους 8, 9 και 10, 67 μαθητές που ήταν εγγεγραμμένοι στο φροντιστήριο των αιτητών, χρησιμοποιώντας, παράνομα και αθέμιτα, στοιχεία και υλικό που είχαν περιέλθει στην κατοχή της κατά το διάστημα της συνεργασίας της με τους αιτητές. Αναφέρει, επίσης, πως η μη ανανέωση της συνεργασίας τους οφείλεται στην εκβιαστική αξίωση της να αποκτήσει ποσοστό 49% των μετοχών της αιτήτριας εταιρείας. Μέσα στα πλαίσια των συζητήσεων που ακολούθησαν, αναφέρει στις παραγράφους 12-14, οι αιτητές δημοσίευσαν αγγελία για πώληση της αξίας της εταιρείας, ώστε να αντιληφθεί η καθ΄ ης ότι η εκτίμηση της για την αξία των μετοχών ήταν λανθασμένη. Παράλληλα δημοσίευσαν αγγελίες για πρόσληψη καθηγητών αγγλικής γλώσσας. Όταν οι συζητήσεις ναυάγησαν, αντάλλαξαν επιστολές μέσω των δικηγόρων τους (Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5) καθώς και κάποια ηλεκτρονικά μηνύματα, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 6, 7 και 8 στην ένορκη της δήλωση. Εάν δεν εμποδιστεί η καθ΄ ης από το Δικαστήριο να λειτουργήσει το φροντιστήριο, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα, οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτες ζημιές τις οποίες δεν θα είναι σε θέση να αποκαταστήσει η καθ΄ ης. Επισυνάπτει, μάλιστα, κατάσταση υπολογισμού των ζημιών της που ετοιμάστηκε από λογιστή (Τεκμήριο 9) με βάση την οποία οι απώλειες των αιτητών για την επόμενη χρονιά υπολογίζονται στο ποσό των €38.830 ενώ για τα επόμενα 7 χρόνια θα είναι €172.654,
- Από την πλευρά της η καθ΄ ης αρνείται ότι λειτουργεί φροντιστήριο ή παραδίδει μαθήματα αγγλικών στο Λυθροδόντα. Αντεξετάστηκε, μάλιστα, πολύ έντονα σε σχέση με αυτό το ζήτημα από το συνήγορο των αιτητών. Της υποβλήθηκε ότι έκανε εγκαίνια και λειτουργεί φροντιστήριο σε υποστατικό στο Λυθροδόντα, όπου μεταβαίνει κάθε απόγευμα και παραδίδει μαθήματα. Αρνήθηκε τις υποβολές, εμμένοντας πως ούτε φροντιστήριο λειτουργεί, ούτε μαθήματα αγγλικών παραδίδει. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι από τη διακοπή της συνεργασίας της με τους αιτητές δεν εργάστηκε και μέχρι σήμερα είναι άνεργη. Όσον αφορά τους λόγους που δεν ανανεώθηκε η συνεργασία τους, υποστηρίζει πως οφείλονται αποκλειστικά σε ενέργειες των αιτητών οι οποίοι δημοσίευσαν αγγελία για πώληση της επιχείρησης λόγω μετανάστευσης του ιδιοκτήτη στο εξωτερικό (Τεκμήριο Α). Βρέθηκε, όπως αναφέρει στις παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης της και επανέλαβε κατά την αντεξέταση της, προ εκπλήξεως γιατί λίγες μέρες νωρίτερα είχε συζητήσει με την ιδιοκτήτρια και την είχε διαβεβαιώσει ότι η συνεργασία τους θα συνεχιζόταν. Παρέδωσε μάλιστα και μερικά μαθήματα σε μαθητές του φροντιστηρίου των αιτητών, που ήταν προγραμματισμένα μέσα στον Ιούλιο. Μερικές όμως μέρες μετά, την ενημέρωσε ότι θα μετέβαινε στο εξωτερικό για προσωπικούς της λόγους και θα πωλούσε την επιχείρηση. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι ευρέως γνωστές, αφού υπάρχει πλούσια νομολογία για το ζήτημα αυτό. (βλ. μεταξύ άλλων, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Πουργουρίδη κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κύριλλου ν. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεις οι οποίες όπως είναι γνωστό είναι οι ακόλουθες τρεις: (α) ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις, ότι απαιτείται είναι αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς, αποφεύγοντας να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Μιχαηλίδης ν. Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Ως προς την τρίτη προϋπόθεση ο ενάγων οφείλει να παρουσιάσει μαρτυρία ότι η ζημιά που θα υποστεί, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα, δεν μπορεί να αποκατασταθεί χρηματικά. Ωστόσο, με βάση τη νομολογία, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά και δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης (βλ. Κυρισσάβα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741 κ.α.). Θα πρέπει, τέλος, να υποδειχθεί ότι τα Δικαστήρια εκδίδουν προσωρινά διατάγματα με φειδώ, αφού σταθμίσουν, με βάση το σύνολο των δεδομένων που περιβάλλουν την υπόθεση, κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσουν τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην κρινόμενη υπόθεση, έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις. Χωρίς να παραγνωρίζονται οι υπερασπίσεις που επικαλείται η εναγόμενη, η ύπαρξη του απαγορευτικού όρου στη συμφωνία των μερών για λειτουργία φροντιστηρίου στο Λυθροδόντα, δημιουργεί ένα συζητήσιμο θέμα. Εν όψει και των άλλων ισχυρισμών που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση, σε σχέση με την αθέτηση αυτής της υποχρέωσης από την καθ΄ ης, σε συνάρτηση με τον ισχυρισμό ότι μετεγγράφηκαν 67 από τους μαθητές του φροντιστηρίου τους, στο φροντιστήριο που λειτούργησε ή θα λειτουργήσει η καθ΄ ης, διαφαίνεται κάποια προοπτική επιτυχίας της αγωγής. Επαναλαμβάνω την πάγια νομολογιακή αρχή πως στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής το Δικαστήριο αποφεύγει να προβεί σε συμπεράσματα σε σχέση με το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της διαφοράς. Εκτιμώ, όμως, πως με βάση τη μαρτυρία που περιέχεται στην αίτηση δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Οι αιτητές έχουν υπολογίσει και προσδιορίσει τη ζημιά που θα υποστούν για τον ένα χρόνο που η καθ΄ ης, παραβιάζοντας τον όρο 4(ι) της συμφωνίας τους, θα λειτουργεί φροντιστήριο στο Λυθροδόντα. Έχουν ακόμη υπολογίσει τις απώλειες τους για τα επόμενα 7 χρόνια, παρόλο που η χρονική διάρκεια της απαγόρευσης καθορίζεται στη συμφωνία σε ένα έτος. Η απώλεια, μάλιστα, υπολογίστηκε με τόση ακρίβεια ώστε καταγράφεται στην έκθεση που ετοιμάστηκε από λογιστή (Τεκμήριο 9) με συγκεκριμένα ποσά, μέχρι και το τελευταίο σεντ (€38.830,00 για την επόμενη χρονιά και €172.654,33 για τα επόμενα 7 χρόνια). Δεν υφίσταται, συνεπώς, ανάγκη για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Συνεκτιμώντας, περαιτέρω, όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, εν όψει και της δραστικότητας του διατάγματος το οποίο επιδιώκεται με την αίτηση, εκτιμώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα δικαιολογούσε την έκδοση του διατάγματος. Με την αίτηση επιδιώκεται και διάταγμα επιστροφής στους ενάγοντες, εγγράφων, σχεδίων, μεθόδων και άλλων πληροφοριών ηλεκτρονικού τύπου, τα οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι κατακρατεί η καθ΄ ης. Η μαρτυρία σε σχέση με το αίτημα αυτό υπήρξε γενική και αόριστη. Οι αιτητές δεν συγκεκριμενοποίησαν τι ακριβώς στοιχεία και έγγραφα κατακρατεί η καθ΄ ης. Παρόλο δε που υπήρξε άρνηση εκ μέρους της ότι κατακρατεί ή χρησιμοποιεί οποιαδήποτε έγγραφα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία των αιτητών (εκτός από το κινητό τηλέφωνο το οποίο επιστράφηκε μετά την έκδοση του διατάγματος) οι αιτητές δεν παρουσίασαν αντικρουστική μαρτυρία ούτε αντεξέτασαν την καθ΄ ης επί του θέματος αυτού. Καταλήγω, επομένως, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ούτε ως προς το αιτητικό Β της αίτησης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης/καθ΄ ης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο