Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 166/09, 11 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A174 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ.Αίτησης: 166/09 Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2009. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αστυνομία: Αστυφύλακας 530 Δ. Διονυσίου (κα Αριστοδήμου Μόρφω Αστ. 3043 για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αστυνομία με την πιο πάνω αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 183
(1)/
- Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ' ων η αίτηση διαταχθούν να «παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν/έχουν στην κατοχή τους». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση των ακόλουθων αδικημάτων: «
- Απαίτηση χρημάτων με απειλές με σκοπό την κλοπή, Κεφ.154, άρθρο
- Απειλή βιαιοπραγίας, Κεφ.154, άρθρο 91.» Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος». Δεν θα σταθώ σε αυτή τη γενική αναφορά. Είναι άξιον απορίας πώς ο ανακριτής αναφέρει ότι «Από τη διερεύνηση προκύπτει ότι ο ύποπτος έστελνε απειλητικά μηνύματα (να σημειωθεί ότι το περιεχόμενο αυτών δεν αποκαλύπτεται) προς τον παραπονούμενο», όταν από την προσαχθείσα μαρτυρία, την οποία παραθέτω αμέσως πιο κάτω, φαίνεται ότι ο παραπονούμενος δεχόταν τις απειλές κατά τις προσωπικές συναντήσεις που είχε στο χώρο στάθμευσης του πάρκου Ακροπόλεως με τον ύποπτο. «Από εκείνη την ημέρα και σε τακτά χρονικά διαστήματα ο παραπονούμενος και ύποπτος είχαν τόσο τηλεφωνική επικοινωνία μέσω γραπτών μηνυμάτων όσο και προσωπικές συναντήσεις στο χώρο στάθμευσης του πάρκου Ακροπόλεως. Επίσης σύμφωνα με τον παραπονούμενο ο ύποπτος κατά τις προσωπικές συναντήσεις που είχαν τον απειλούσε και του ζητούσε διάφορα χρηματικά ποσά λέγοντας του πως αν δεν του τα δώσει θα ενημερώσει για την σχέση τους τον αδελφό του παραπονούμενου ως επίσης του έλεγε ότι στην κατοχή του είχε πιστόλι χωρίς ωστόσο να το προτάξει ή να δείξει σε αυτόν σε οποιαδήποτε περίπτωση. Ως εκ τούτου σε δέκα διαφορετικές περιπτώσεις κατά την χρονική περίοδο που αναφέρεται πιο πάνω ο παραπονούμενος έδωσε στον ύποπτο χρηματικό ποσό των €36910.» Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4
(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο, ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου
(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)). Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο